Potjandorie

Niet geschaatst! Verdikkeme. Teveel kinderen, teveel fanfare-achtige-muziek, teveel andere dingen die we wilden doen. Ik heb een nieuwe bril gekocht, kei sjiek.


Paar mooie plaatjes die ik afgelopen weekend in Valkenburg heb geschoten:




Nu eet ik kerstkransjes en drink caffeïne-vrije-koffie. Omdat ik anders niet kan slapen straks. En ik hoop dat Koala deze kant op komt maja het sneeuwt en hij kan geen auto lenen en heeft denk ik geen zin om te fietsen want dat zou ik ook niet hebben in de sneeuw. Dus eind goed, al goed. Morgen weer een dag met lekkere échte koffie in de ochtend.

Een heel stuk over schaatsen. Ja.

Vandaag wilden we misschien gaan schaatsen. Koala woont sinds kort in het centrum en heeft nu dus een schaatsbaan voor zijn deur. En een Albert Heijn. Maar die schaatsbaan is dus wel gezellig, leuke gezellige schattige kinderen die de hele tijd schaatsen en schreeuwen. Hartstikke tof. Kerstverlichting, muziek, zojuist kwam de fanfare voorbij... Maar Koala had dus het idee dat wij ook gingen schaatsen, ik was verrast en ik hou helemaal niet van verrassingen. Maar toch vond ik het wel een aantrekkelijk idee. Ik was er na vijf minuten eigenlijk al aan gewend. Totdat we besloten dat we dat toch beter morgen kunnen gaan doen.

Dus nu is het geen verrassing meer, dat we morgen gaan schaatsen. Maar het blijft leuk, want schaatsen doe ik dus nooit en daarom is het speciaal. Ik ben niet bang dat ik het niet kan, want de weinige keren dat ik het wel doe, gaat het best soepeltjes. Ik ben meer benieuwd naar de kunsten van Koala. Hij is best wel harkerig (om het maar even subtiel te zeggen) en ik heb zin om om hem te lachen. En ik heb zin om in mijn nieuwe jas over de schaatsbaan te flaneren. Hij zit zo lekker en hij is zo mooi.

Ik voel me net een prinsesje.

Op schaatsen.

Oh nee, nu zit ik gewoon op de bank.

Morgen, morgen draag ik schaatsen.

Voor even of voor altijd

Ho lala! Sorry iedereen (met name Zjoh!), dat ik een tijdje niets van me heb laten horen. Nee, ik ben niet depressief, heb geen burnout of geen ziekte. Ik heb geen jicht of geen nare gedachten en zit niet in een rolstoel of loop niet met krukken. Integendeel; ik ga met een lach door het leven en geniet van alles om me heen! Het enige excuus dat ik kan gebruiken is 'ik heb het druk', maar daar kies ik zelf bewust voor, dus vind ik dat ik dat niet als excuus mag gebruiken.

Vandaag een rustige zondag gehad, lekker gewandeld. Het is herfst, daar geniet ik van, zoals jullie weten mijn favoriete seizoen. De kleuren, de geuren, de dieren, de lucht. Vandaag een lief schattig egeltje gezien tijdens de wandeling. Helaas had ik geen camera mee.... We konden op 5 cm afstand van hem komen! Bijna had ik zijn snoetje proberen te aaien, maar voelde toch niet helemaal goed. Denk dat dat beestje dat niet prettig had gevonden. Laatst nog mooie paddenstoelen gezien tijdens een wandeling in een eenzaam en verlaten natuurgebied met Koala (voorheen 'leuk persoon' en 'bijzonder persoon', nu dus Koala). Foto gemaakt. Natuurlijk :)

Verder vandaag film gekeken en in bad gezeten. In bad lees ik. Altijd. Anders ga ik niet in bad. Ook in de trein lees ik. Maar ik lees eigenlijk nooit op de bank of aan tafel. Ben nu Blauwe Maandagen van Arnon Grunberg aan het lezen, leuke schrijfstijl, heb nog nooit eerder iets van hem gelezen.

Luister op dit moment Spinvis met hun nieuwe cd 'Tot ziens, Justine Keller'. Echt hele bijzondere muziek met mooie teksten. Ik was gelijk vanaf de eerste tonen betoverd. In februari ga ik naar een optreden van Spinvis, samen met Koala. Met Koala breng ik veel tijd door. Omdat dat leuk is. Veel wandelen; nachtwandelingen, boswandelingen, dorpswandelingen, blokjes om. Zijn nieuwe huisje bezoeken en in gedachten al inrichten. Filosoferen over levensvragen, onzekerheden. Onze drukke levens zien te combineren. Met Koala is het leuk :)

2day

Sad...

Vloerbedekking

Jeuhj, het is herfst! Herfst is - zoals de vaste lezers weten haha - het favoriete seizoen van ANNanas! Dus dat maakt ANNanas blij en gelukkig :) En ANNanas heeft leuke nieuwe muziek ontdekt, zoals Blaudzun en Customs. Supervet! Music makes her happy.

Ook heeft ANNanas zich onlangs ingeschreven voor een antikraak-woning in een naastgelegen dorp. Onbekend, nieuw, onzeker. Geen idee of dat iets gaat worden. Ze heeft duidelijkheid nodig, geen onzekere plannen. Maja, ze is wel behoorlijk toe aan iets nieuws. Dus toch maar de gok gewaagd. En ja, het was alleen maar een inschrijving, een reactie, en niets concreets wat vast staat. Eigenlijk vindt ze het wel lekker, iets nieuws en onbekends. Dat maakt het spannend. En dat maakt het leuk. Ze is vandaag geweest kijken bij het huis. Stiekem. Door de ramen naar binnen gespiekt. Het is een oud schoolgebouw, supervet, met een zwembad en een gymzaal en een tuin. Maar wel in redelijk slechte staat. En vloerbedekking :( Mócht ANNanas er komen te wonen, is die vloerbedekking wel een klein probleem wegens de allergieën... maja dat zijn zorgen voor later. Vandaag was genieten, fantaseren, dromen... Das toch heerlijk? En vooral omdat samen met een leuk persoon te doen...

Welterusten en tot snel.

Minuscuul

En soms...

gaat het niet zoals je wil dat het gaat

Gaan dingen anders dan dat je hoopte

Deel je woorden, gedachten, gevoelens

Maar knaagt er iets

Komt er een vraag doorheen die er niet bij past

Die er niet bij hoort en

waar geen antwoord op is

Door de dag heen doe je je ding

Je werk, je leventje, je bezigheden

Maar ondertussen blijft het borrelen

En ontstaat er een minuscuul barstje in je hart

Wat daar eigenlijk niet zou moeten zitten

De droomwereld waar je tot voor kort in leefde

Is niet meer zo rooskleurig en zacht als toen

Ergens is het nog wel heerlijk en goed en fijn

En ben je nog steeds verliefd op die ene glimlach

Hou je zielsveel van die ene persoon

Die ervoor zorgt dat je je gelukkig voelt

Maar die vraag die er doorheen kwam

Maakt het allemaal zo raar...

Surrealistisch en onwerkelijk

Wat is de waarheid

En wat wil je zelf?

Zondagochtend

Het is zondagochtend en de vrouw ligt nog in bed. Ze kijkt naar haar gebloemde seventies-gordijnen en weet dat de zon schijnt, schittert door de gordijnen heen. Er zijn weinig geluiden op straat, het is een rustige zondagochtend. De vrouw denkt na over de dingen die in haar hoofd rondspoken. Prettige dingen wel te verstaan, dus het spoken valt wel mee, het is meer ronddwalen, dwarrelen, zweven. Zoals de gezellige avond met de vriendinnen die ze gisteravond heeft gehad. Er werd natuurlijk super-enorm-lekker gegeten, maar daarnaast werden er ook gesprekken gevoerd. Serieuze gesprekken over nieuwe liefdes, oude liefdes, zwangerschappen. Maar ook minder serieuze gesprekken over de erotische beurs waar de vrouwen ooit geweest waren en de herinneringen aan Madame Laura, die stripper met politiepet en tieten in cup dubbel G (?) die tot haar knieën hingen. En de jongeman die in zijn gezicht geslagen werd door de tieten van Madame Laura.

Maar de vrouw denkt ook aan de leuke dingen die op het program staan vandaag en morgen. Want morgen heeft de vrouw nog een lekker dagje vrij, zomaar, omdat het kan. Misschien één van de laatste doordeweekse vrije dagen, ze gaat namelijk met een nieuw project beginnen waardoor ze toch wel gemiddeld 35 uur per week werkt. En ze dus niet meer zomaar een dagje vrij kan nemen, omdat het kan. Dan kan het niet meer. Maar vandaag gaat ze leuke dingen doen; puntjes op de i zetten voor een show die ze regisseert komend weekend, bbqen met familie, naar een optreden van de band The War on Drugs. En morgen een dagje naar een pretpark, heerlijk genieten van de sprookjeswereld waar ze eigenlijk het liefst altijd zou zijn. De wereld die eigenlijk haar eigen waarheid is. En dat ook nog eens samen met een heel bijzonder persoon! Want ook daar denkt ze aan, dat ze inderdaad blij mag zijn op dit moment. En dat is best wel mooi om te ervaren.

De vrouw denkt dat het een aangename mooie dag wordt vandaag en morgen. En daarna wordt het herfst en dat is even mooi!

Prettige dag iedereen, geniet!

40 years ago

Mijn nieuwe aanwinst! Helemaal blij met het zwart-beeld. En het beeld is prima, ondertiteling is zelfs te lezen, wie had dat gedacht! Welgeteld 6 zenders. Bovendien is het ook gewoon een hele mooie blikvanger! Yes!

I'm a train

Leuke dag gehad. Uitgeslapen, badend in het zweet wakker geworden, gedoucht. Ontbijtje gemaakt, lekker rustig aan. Daarna nuttige dingen gedaan zoals brieven posten, bed verschonen, beetje huisje poetsen, script aanpassen. En om 12u had ik de trein met een leuk persoon, omdat we gingen shoppen. In de stad aangekomen haastte ik me gelijk naar de H&M, mijn shophemel. Voor de leuke persoon was dit een nogal-abrupte-beslissing maar hij volgde gedwee. Uiteindelijk twee winkels gehad, de leuke persoon heeft twee toffe dingen gekocht, en ANNanas .... helemaal NIETS! En dat is nog nooit voorgekomen, mijn god, wat een belevenis. Ik schrok er zelf van. Maar was niet teleurgesteld, omdat ik uiteindelijk een ontzettend leuke middag heb gehad. Na die twee winkels gingen we namelijk naar Bagels & Beans, een gezellige eettent waar we lekkere bagels en cappucino hebben genuttigd. Daarna besloten we om naar de film te gaan, Super8, en: we zaten als enig publiek in de zaal! Haha, nog nooit meegemaakt. Film was oke, gezelschap was super. Daarna naar huis, in de trein lekker serieus gepraat over dingen zoals samenwonen en hoe het nu gaat en hoe we het graag zouden zien gaan en over verjaardagen in december en dat het leuk is tussen ons en dat het ‘aan’ is en zooooow.

Toen ik thuis nog een regenboog zag, was mijn dag helemaal af. Pompompom, ANNanas is blij!

Homerus

Rommelmarkten, daar hou ik van. Nee, beter gezegd; leuke spullen vinden op rommelmarkten, daar hou ik van. Oude spullen, met een beschadiging, met een verhaal. Met zoveel meer waarde dan iets nieuws uit de winkel. Sommige dingen ruiken ook zo lekker. Vandaag heb ik onder andere een boek gekocht op de rommelmarkt. Een boek uit 1947. En het ruikt superlekker stoffig muf! I like. Het grappige is het gebruik van de nederlandsche taal in dit boek. Het grappigst vond ik deze woordspeling: 'stoutmoedige hypothese'.

=)

Met mijn hoofd in de wolken

Op de fiets, onderweg. Even stoppen want iemand had een vliegje in de ogen. En ik had tijd om de mooie lucht vast te leggen.

Time is ticking away

De tijd is aangebroken
Tijd voor verandering, voor vernieuwing, voor iets nieuws
Maar hoe en wat precies, wanneer precies....
Ze heeft geen enkel idee, alleen een sterk verlangen


Ze heeft al een nieuwe bank uitgezocht
Oranje, lekker uber-retro
Nog niet gekocht, wel op het oog in de Ikea
En de muren van de keuken worden oranje
En van de woonkamer turquoise
Spullen enkel tweedehands
Nu alleen nog een huis vinden....



En dan vanuit dat nieuwe huis naar haar nieuwe werk
Misschien met een auto
Of de fiets of de trein
Ze weet dat ze testen af wil nemen
Diagnostiek is haar ding, dat voelt ze
Kinderen met problemen
Helpen en kansen bieden
Maar wie biedt haar de kans om zich daar in te ontwikkelen?

En kan ze steun verwachten uit onverwachte hoek?
Van iemand die ze het eigenlijk heel graag verwacht?


Ze ervaart teleurstelling vandaag
Omdat ze sterke behoefte heeft om hem te zien
Maar er deze week geen kans of mogelijkheid is
Om elkaar te ontmoeten
Elke avond via social media
Smsjes dagelijks over en weer
Maar ondanks het persoonlijke contact
Is er de afstand
En dat vind ze jammer

The only moment I am alone

Ze had weer een bui vandaag

Een verschrikkelijk intens verdrietige bui

Ze zag de mooie dingen om haar heen;

een zwerm vogels, wolken, voorbijrazende weilanden vanuit de trein

Probeerde te genieten maar het lukte niet

Huilen wilde ze, het liefst de hele dag

Tranen laten vloeien, schoppen, springen, alles eruit

Gelukkig had ze afleiding; werk, vergadering, op weg

Maar op alle lege momenten dwaalden haar gedachten weg

Ze zag niet waar ze fietste, las de woorden uit het boek maar begreep ze niet

At maar proefde niet, luisterde maar hoorde het niet

's Avonds in bed mocht ze eindelijk huilen, dat was fijn

Met muziek erbij lukte dit nog beter

En een gesprekspartner die haar op probeerde te vrolijken

De dag eindigde in ieder geval beter dan hoe die begonnen was

Storm

Ik vraag me af of ik iemand ben die me snel zorgen maakt. Volgens mij valt dat eigenlijk wel mee. Als ik een sirene hoor denk ik niet gelijk 'Oh zou dat een familielid zijn?'. Als iemand te laat komt vraag ik me niet meteen af of er iets ernstigs gebeurd is. Ik ben daar best nuchter in.

Maar vanavond was het anders. Ik zat te eten met mijn huisgenoot en de radio stond aan. Men praatte over een storm op Pukkelpop, een festival in België wat vandaag begonnen is. Er zou een tent ingestort zijn en zelfs wat gewonden gevallen zijn, maar tegelijkertijd werd het nieuws weggewuifd. Toch spitste ik mijn oren. Na het eten besloot ik op onderzoek uit te gaan. Ik had het gevoel dat het ernstig was, dat ik moest zoeken. En warempel, ik ben er welgeteld van 19:30 tot 22:30 mee bezig geweest....

Een leuk persoon die ik onlangs heb leren kennen was aanwezig op Pukkelpop met zijn vrienden. Om 18:04 kreeg ik een sms van hem: 'Tot nu toe prima :) Nu onweer en skunkanansie haha'. En blijkbaar is om 18:10 het noodlot toegeslagen. Een storm raasde 10 minuten lang over het Pukkelpop-terrein, en heeft vele beschadigingen aangericht. Met name aan materiaal, maar ook aan personen... Er zouden zelfs doden gevallen zijn! En het frustrerende was dat ik geen contact met hem kon krijgen wegens een overbelast netwerk. Dus ANNanas maakte zich wel degelijk zorgen toen ze een uur niks meer van de leuke persoon had gehoord! Uiteindelijk ontving ik om 19:30 een sms van hem: 'Ik leef!' en was ik gerustgesteld.

Inmiddels zijn er 3 doden en 70 gewonden. Dat is uitermate heftig! Ik ben blij dat de leuke persoon heeft besloten om naar huis te komen. Ik zou zo'n situatie zelf ook totaal niet kunnen handelen, zou in shock verkeren denk ik. En alleen maar thuis tot rust kunnen komen.

Vlinder

Twee weken er tussenuit geweest. Twee heerlijke weken gehad. Enorm actief, enerverend, creatief, maar ook totaal verschillend. Een kort verslag van mijn belevenissen.



Week 1 - Fietsvakantie
Een vriendin en ik kwamen een paar weken terug op het lumineuze idee om samen goedkoop op vakantie te gaan. Zij stelde voor om te gaan liften, ik stelde voor om te gaan fietsen. En het werd fietsen. Nu zijn wij allebei vrouwen met kwalitatief niet echt goeie fietsen... dus leenden we allebei de fiets van onze mamma's :) Twee grote fietstassen, tentje, slaapspullen en hoppa. Plattegronden uit het jaar 1991 en 2004, de trein in, naar Utrecht. Uiteindelijke bestemming onbekend, heerlijk, een gevoel van ongekende vrijheid. De gevoel van vrijheid mondde bij mij dezelfde avond nog uit in heimwee. We zaten in het zonnetje aan de grachten in Utrecht, aten salade en wokschotel. En ik voelde me eenzaam, onbestemd, verdrietig. Wilde me eigenlijk al gelijk omdraaien en terug naar huis. Maar nadat we besloten om verder te gaan fietsen, verdween het gevoel. Heimwee is iets wat ik altijd zal blijven hebben, denk ik... Eerste nacht overnacht in een weiland in Hollandsche Rading, tweede nacht op een camping in Almere, derde nacht op een schattig klein campingkje in Lelystad, vierde nacht bij een vriend in Alkmaar. Trefwoorden: plassen in de maïs, wierrook, blikken bier, smsjes over en weer, wcrol, wild-bbq-en, Houtribdijk, tweedehands kleding, zonnebrandcreme, zoete Spaanse rode wijn, AH, regenpak, retro-behang. Het was een geweldige vakantie!



Week 2 - Kindervakantiewerk
Het thema van KVW was Dromenwereld... iets waar ik me wel heel goed bij voel! Een week vol actie, avontuur, doorwerken, tijd tekort, slaapgebrek, adrenaline, blije en bange kindergezichten. Het hoogtepunt was voor mij het Weerwolventreffen op donderdag, een soort show op een autokerkhof, waar de kinderen onbewust deel van uitmaakten. Het wolvengehuil was tot ver te horen en het vuurspugen maakte grootse indruk. Waar ik ook zeer tevreden over ben, is de samenwerking binnen onze commissie. Vier vrouwen, twee mannen. We waren echt een goed stevig team, wat de week goed neer heeft kunnen zetten. Gisteravond hebben we de feestavond gehad, uitermate hard gedanst en gezopen als een mallerd. Kon me niet meer herinneren hoe of met wie ik thuis ben gekomen... En nu... ben ik exhausted. En mag ik lekker wachten op een leuk persoon die zometeen naar me toe komt en morgen en overmogen twee daagjes met mij naar Gent gaat! =)

Vloer vol koffie

Vloer vol koffie
Uit elkaar gespetterd en geknald
Korreltjes oneindig ver
Nieuw landschap ontstaat



Gedicht naar aanleiding van een overnachting tijdens onze fietsvakantie, bij een niet nader te noemen artiest. En zo zag zijn behang er uit.

When I grow up

Grbml. Ik ben boos. Heel boos en verdrietig. Waarom moet het zo gaan???



Afgelopen week een heerlijke week gehad, lekker alleen thuis, heerlijk mijn eigen ding doen en genieten van mijn huisje. Vandaag komt mijn huisgenoot thuis, en hoppa: irritaties, ergernissen, van alles behalve leuk. I don't like!

Ik ben heel blij dat ik de komende twee weken niet thuis ben. Eerst ga ik naar een festival in België, daarna ga ik 6 dagen op fietsvakantie, daarna ga ik 5 dagen naar een kindervakantiewerk-kamp waar ik ook blijf overnachten. Maar daarna begint 'het gewone leven' weer en daar kijk ik enorm tegenop. Want ik weet niet of ik het nog lang trek zo. En dat ligt aan mij, aan wie ik ben en aan wat ik nodig heb. Ik heb alles nodig behalve dit, ik doe mezelf pijn met deze situatie. En ik moet er energie in stoppen, en dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik wil een prettig leven leiden waarin ik mij goed voel in het huis waar ik woon. En dat is nu dus totaal niet zo.



Normaal vertrouw ik op tijd, maar nu... de tijd duurt echt te lang.



Zucht.



(Ook zijn er positieve berichten vanuit ANNanas' leventje :) I've met someone very special. Nog nooit zo'n bijzonder persoon ontmoet, waar ik me zo ontzettend goed bij voel en open tegen kan zijn zonder dat het gek of lastig is. Waarmee ik leuke maffe dingen onderneem zoals samen naar een speeltuin fietsen en praten over het leven, kei hard van een brug af fietsen en dat gewoon allebei gaaf vinden... wordt hopelijk vervolgd)!

Ow hasselbraam!

Morgen ga ik op zoek naar brandnetels. Verse, die pluk ik uit de natuur. Dan ga ik naar het tweeder-mooiste-plekje uit mijn dorp en dan neem ik handschoenen mee van mijn vader en dan ga ik ze plukken. Daarna ga ik ze laten drogen en dan maak ik er brandnetelthee van. Ook heb ik een recept gevonden van brandnetelsoep. Die wil ik ook wel een keer gaan maken. Ik heb nu al zin om er van te gaan eten! Mijn volgende huis moet een tuin hebben, zodat ik zelf brandnetels kan 'kweken'. Hoewel een ritje naar het tweeder-mooiste-plekje uit mijn dorp ook echt niet verkeerd is :)

Even tussen haakjes

Nee die is geen onderwerp om 'even tussen haakjes' over te praten maar zo noem ik het wel omdat ik er een tijd geleden over heb geblogd (Jeuhj) en ik de vraag kreeg hoe dit af was gelopen. Leuk ook om op een zondagmorgen na het uitgaan even tussen haakjes te benoemen, maja ik dacht er aan en that's why.



De zorgen om mijn mamma waren niet nodig, op de MRI was niets noemenswaardigs te zien dus dat wordt beschouwd als 'er is niks aan de hand, het zal wel littekenweefsel zijn'. Toch ben je hier natuurlijk totaal niet blij mee met zo'n antwoord. Althans ik niet. Ik wil bevestigd hebben dat het fatsoenlijk onderzocht is en een bewijs dat het niets zorgwekkends is. Maar goed, die regie heb ik eenmaal niet in handen.



Wat de uitslag er ook van is, ik denk dat je je hele leven voortaan bang blijft voor wat komen gaat. Alleen al als ik voor mezelf spreek, laat staan hoe mijn mamma zich moet voelen? Maar dat is iets wat je van je af moet zetten. Anders heb je een leven vol zorgen en wordt het denk ik moeilijk om van alle kleine dingen te genieten. Zorgen hebben is oke, maar moet niet de overhand hebben.



Ik vroeg aan mamma wat ze van de uitslag vond. Ze zei dat ze het zelf gewoon goed in de gaten zou houden. Maar ik zag toch iets van angst in haar ogen.

Shopaholic

Het weekend is begonnen! En ANNanas heeft vandaag gewinkeld in Maastricht en ze had niks nodig en ze mocht alleen supercoole dingen van zichzelf kopen als ze ook echt super super super cool waren.

En waar kwam ze mee thuis: SUPERCOOLE dingen! Jeeetje, juist als je niets nodig hebt dan vindt je toffe gekke dingen! Een oud-roze ietwat wijdere broek, een oker-geel kort jurkje, een oker-geel wijd vest, een zwart-dunnig ding met allerlei kleuren wat op een pyjama lijkt maar wat het niet is, een leuk shirtje met twee verliefde meisjes erop en nog een zwart truitje. ANNanas is very happy en wil dit met jullie delen! Van nieuwe kleren kunnen meisjes heeeeel gelukkig worden :)

I said I do

Het is heel erg vreemd om dit bericht te typen. Vreemd omdat ik weet dat bepaalde mensen mijn blog lezen, en dat ik niet perse wil dat zij bepaalde verhalen over mij lezen. Maar ook vreemd omdat ik graag eerlijk wil zijn en naar mezelf wil luisteren, en dat op deze manier wil doen. Dus eigenlijk is dit stuk meer voor mezelf geschreven dan voor iemand anders. Maar goed, dat is eigenlijk altijd zo. Terwijl ik het wel fijn vindt om te weten dat andere bepaalde mensen mijn blog volgen :)



Hoe kunnen bepaalde invloeden of gebeurtenissen je gemoedstoestand beïnvloeden? Ik verwonder me erover op dit moment. Vraag me eigenlijk af of ik me teveel laat beïnvloeden door de gebeurtenissen die indruk op me hebben gemaakt. Want... in hoeverre kun je je gevoel uitschakelen? Wanneer weet je dat je je gevoel moet uitschakelen? Of hoef je het nooit uit te schakelen? Hoe weet je dat je echt naar je gevoel luistert, of is het soms misschien ook fake, om toch maar een manier te vinden om gelukkig te zijn?



Ik ben iemand die nooit haar gevoel uitschakelt. En als het ware ook nooit haar gevoel kán uitschakelen. Want hoe stoer ik ook doe, hoe achteloos ik me ook gedraag, hoe gek ik me ook kleed en hoe funny ik lijk te zijn; gevoel blijft altijd. Onderhuids, onzichtbaar. Ik sprak er onlangs over met iemand. Dat ik me soms weggekeken voel in een bepaald café. Die persoon zei dat hij daar geen boodschap aan zou hebben. Toen dacht ik: Hmm... nee eigenlijk moet je daar ook geen boodschap aan hebben. Maar toch voel ik me vernederd als mensen me denigregend aankijken, naar me wijzen of elkaar aanstoten als ik voorbij kom. Ik voel me afgewezen, uitgekotst, lelijk en wordt er onzeker door. Maar aan de andere kant geeft het me juist een enorme kick, want ik weet dat ik mezelf probeer te zijn en dat doe ik vaak door te doen waar ik zin in heb en te dragen wat ik wil en toevallig is dat iets minder mainstream dan de gemiddelde persoon. En daarmee lok ik reacties uit. Opvallende kleding hoort bij mij, daar uit ik mezelf in. En als mensen me dan uitlachen, dan denk ik "Haha, maar ik doe het tenminste". Ik hou me staande in de maatschappij met al haar eisen, verwachtingen, ik doe wat ik voel en wat ik graag wil. Ik durf. Terwijl ik aan de andere ook denk: "Hm, was ik maar in mijn soos, daar zou niemand naar me omkijken".

En ook nu; ik ben impressed door een ontmoeting die ik had. Gewoon, omdat iemand mij eindelijk lijkt te waarderen om wie ik ben. En dat heb ik eigenlijk nog nooit echt op die manier meegemaakt. Het is niet mijn lichaam, of mijn status, of mijn instelling; het gaat om mij. Dus i'm kinda flattered right now. En dat beïnvloedt mijn gemoedstoestand, zichtbaar opmerkelijk voor mij. Ik zing, ik luister muziek waar ik gelukkig van wordt en ik denk veel. Ik heb dagelijks contact met de bewuste persoon, ik vind het prettig om contact met hem te hebben, maar soms denk ik; focus ik me nu niet te erg op 1 ding? Waarom maakt dit me happy? Ik ken de persoon niet eens, alleen via online gesprekken en via die ene ontmoeting. Ik weet niet veel van hem, toch voelt het alsof ik hem ken. Maar waarom laat ik mijn gemoedstoestand in zulke mate beïnvloeden door deze ontmoeting? Is dat een eigenschap van mij, mijn karakter, of is het zelfs hormonaal bepaald? Kan ik het uitschakelen? Zo ja, waarom zou ik het willen uitschakelen?



Ik kan er uren over doorgaan, maar wat telt, is dat ik me goed voel. Ik voel me goed bij wat ik doe. Als ik zin heb om te smsen, doe ik dat. Als ik blij wordt van een antwoord, voel ik dat daadwerkelijk in mijn lichaam. En het maakt me eigenlijk niet zoveel uit wat anderen er van denken of hoe dit biologisch of theoretisch gezien in elkaar zit: I just like it.

Verslag 2: 'De band'

Het was op een zaterdagavond. De vrouw sprak af met twee vrienden, ze dronken mannenbier en vrouwenbier bij de vrouw thuis. Om 21u gingen ze naar het feest op het dorpsplein, omdat er rond dat tijdstip een band moest spelen welke de vrouw graag wilde zien. Ze vond het mooie muziek, ze vond het mooie mensen, ze werd een beetje gelukkig van die band.



De band speelde iets na negenen, in een tent. Buiten regende het. De vrouw en de vrienden dronken bier. Ze praatten, maar de vrouw luisterde stiekem ook heel goed en ook wel kritisch maar keek ook haar ogen uit. Want ze had onlangs contact gezocht via social media met de gitarist van de band en hier was antwoord op gekomen. Daar was ze blij om. Ze had niet aangedurfd om live contact te zoeken... De vrouw is soms behoorlijk onzeker.

Toen de band klaar was, stond de vrouw bij de vrienden. Er waren inmiddels al wat meer vrienden bij gekomen, het was gezellig. Wel volwassen vrienden, dat vond de vrouw soms best lastig. Getrouwd, zwanger, serieuze shit. Ver van mijn bed show voor de vrouw. Maar she was aware van het feit dat deze verschillen er waren, dus het was oke. Opeens kwam de gitarist voorbij en hij zei hoi en de vrouw zei hoi terug en ze gingen praten. Het was best wel leuk, spontaan gezellig. Hij had een heel gaaf jasje aan waar de vrouw van impressed was. Maar hij moest weer weg, mee opruimen of iets dergelijks. De vrouw ging feesten met bekenden uit het dorp, toch even afstand nemen van de volwassen vrienden.



Een poosje later kwamen de bandleden weer terug en gingen ze meefeesten. Dat vond de vrouw erg aangenaam. Ze legde nieuwe contacten, praatte weer leuk met de gitarist en was blij. Ze danste en genoot van alles en iedereen om haar heen. Ze werd langzaam ook best een beetje dronken, maar dat was niet erg. De band had een foto van een lachende mond bij zich, die moesten alle andere mensen voor hun gezicht doen zodat ze een 'prodent-smile' hadden, en hier werden foto's van gemaakt. Dit was grappig. Toen de laatste band klaar was met spelen, en het feestje ten einde was, ging de vrouw naar de naastgelegen kroeg. Daar ging de band ook naar toe. Er werd gepraat, gediscussieerd en bier gedronken. De vrouw kan zich op het moment van dit schrijven niet herinneren of ze de rekening betaald heeft, maar goed, dat is nu niet aan de orde.



De bandleden en vrienden wilden terug naar huis. Ze wilden op zich wel lopen, maar het regende. Ze belden de zwarte taxi. Deze taxi kwam echter niet opdagen. Na veel twijfelen besloot de vrouw om ze een slaapplek aan te bieden. De vrouw woonde namelijk maar op ongeveer 100 meter van de kroeg af.



Het werd een gezellige voortzetting met bier, drank, sigaretten, vreemde combinaties in de bedden en op de matrassen, verkeerde deuren die geopend werden, de wc die door bleef spoelen en waar de vrouw zich aan ergerde. De vrouw maakte zich lichtelijke zorgen maar vond het verder eigenlijk ook wel prima. Ze genoot eigenlijk best wel van de aanwezigheid van deze logees. Maybe one in particular.



En dat was het verslag.

Stuck in wonderland

Een machtig mooie film gezien! Where the wild things are. De film komt tegenmoet aan alles wat ik zou willen: een prachtige fantasiewereld zonder mensen maar met lieve monsters. Magische gebeurtenissen, vriendschaprelaties, hiërarchie en niet te weten hoe daarmee om te gaan, alles kan omdat het een droomwereld is... Echt een aanrader voor iedereen! De film is gebaseerd op een kinderboek, Max en de maximonsters. Hartverwarmend verhaal, liefdevol, heerlijk om te kijken en bij weg te dromen. Alleen mijn valkuil is dat ik een beetje stuck zit, stuck in wonderland :)

Ik wil met jou tegelijk, in alle sloten samen

Het onverwachte is gebeurd. Niemand heeft het aangekondigd of aan zien komen. Het gebeurde spontaan en dat was vreemd, maar wel fijn. ANNanas heeft weer iets van de vorm van vlinders gevoeld! Of nou ja haha, iets wat in ieder geval wel in de buurt kwam! Het was er gewoon even en het was goed.

Het was tof. Samen tanden poetsen in de badkamer met gore wasbak, lachen om elkaars grapjes, gewoontes en gebeurtenissen van de ander bewonderen, verhalen en interesses, eerlijk zijn maar wel een beetje verlegen, niet te diep nadenken maar van het moment genieten.

Maar goed, iemand die je een paar weken terug voor het eerst hebt gezien, en eigenlijk maar een paar uurtjes echt gesproken hebt... Gek, ongemakkelijk, vaag. Maar wel leuk.



Paar mooie plaatjes heb ik vandaag wel verdiend :)

De paden op, de lanen in

Jaja, ANNanas heeft een vakantie geregeld :) met een vriendin, een hippie, een midweek op fietsvakantie door Hollandia jow! En dan gaan we naar hippiefestivals, kampvuurtjes, logeren bij mensen die op het punt staan om beroemd te worden, heerlijk. Genieten van de wind, van de regen, van de zon, van alles wat er om ons heen is. I luv it.

Wie

Wie wil er met mij op vakantie? Maakt niet uit waar heen. We gaan samen op weg, bestemming onbekend. Hiep hoi!

Ik krijg morgen vakantie. Maar ik HAAT het. Omdat ik in mijn huis zit opgesloten. Ik wil niet in mijn huis zijn, ik wil weg. Het liefst zou ik een eigen huisje willen, maar helaas zit dat er nog niet echt aan te komen. Dus moet ik andere manieren bedenken om deze vakantie door te komen. Maar volledige dagen thuis zijn, nee, dat gaat echt niet lukken. Dan zit ik nog liever in een hutje op de hei.

Sacre bleu!

Voel me behoorlijk depri momenteel. Eigenljk niet normaal. Nou ja, eigenlijk wel normaal. Logisch te verklaren.

Vandaag vrijgezellendag gehad van een vriendin. Is nog steeds gaande, maar ik ben al thuis. Ben eerder naar huis gegaan wegens mijn bui. Zijn een paar redenen om mijn bui te verklaren:
- We waren in een stad, een uur rijden van thuis vandaan. Ik hou er niet van als ik niet zelf kan bepalen wanneer en hoe laat ik naar huis kan. Taxi zou ons om 2u naar huis brengen, maar ik besloot zelf om met een zwangere vriendin mee naar huis te rijden.
- Ik heb afgelopen nacht van 5.30 tot 8.30 geslapen, en toen ging de wekker. Dus enorm slaaptekort.
- Ik dronk vandaag champagne, rode wijn en bier. Niet veel, maar beïnvloedde - naast mijn slaaptekort - mijn energie en gevoel.
- Een scharrel hebben is niet goed voor ANNanas. Maakt me enorm verdrietig nu. Want ik wil niet alleen lekker en sexy, maar ook 'ik ben er voor je als je me nodig hebt'. (Theoretisch valt dit goed te onderbouwen: Biologisch gezien werken de hersenen van vrouwen anders dan die van mannen. Vrouwen hebben een sterke verbinding tussen het 'liefdescentrum' en het 'sekscentrum' in de hersenen. Het liefdescentrum moet eerst worden geactiveerd voordat het sekscentrum in werking kan treden. Veel vrouwen doen een one night stand omdat ze geloven dat er een serieuze relatie uit voort kan komen. )
- Als ik allemaal gelukkige vriendinnen om me heen zie, die getrouwd zijn/kinderen hebben/gaan trouwen, voel ik een soort van 'ja dat wil ik ook'. NEE ik wil geen kinderen of trouwen, maar iemand die van me houdt en me liefheeft is genoeg.
Sacre bleu.

Took the midnight train

Verslag van afgelopen weekend.

Vrijdag: afscheidsfeest van twee bekenden die een - overigens zeer gave - trip gaan maken. Het feest begon rustig, gezellig bijpraten met vrienden, leuk maar niet woepie. Gewoontjes. Ik bestelde een biertje aan de bar, vraagt een persoon aan mij 'speel jij ook een instrument?' En die vraag heeft het verdere verloop van de avond bepaald... Gesprekken, vragen over en weer, serieus maar soms ook gedurfd, gezelligheid, bier en spa rood, sigaretje roken, de persoon en ik en de rest. De avond vorderde en het werd serieus tof. De dag erna heb ik moeten kotsen.

Zaterdag: festival in naastgelegen dorp. Prachtig mooi. Straat afgesloten, kunst in de achtertuinen van alle bewoners, muziek, theater. Leuke mensen, kippenvelmuziek, oogcontact, facebook, rode wijn, lachen, verlangens en verwonderingen. Toen het festival afgelopen was gingen we naar de kroeg. Kutkroeg. Ik hou niet van populaire kroegen. Maar iemand had een liedje voor hem en mij aangevraagd en dat vond ik tof (don't stop believing!). In de kroeg dronk ik bier. Toen de kroeg dicht ging afterparty in de soos. De persoon met de sleutel van de soos liet lang op zich wachten maar arriveerde uiteindelijk toch. Op de afterparty dronk ik Flügel. Toen om 6:00u ook de afterparty ten einde liep, fietsten Iemand die het liedje aan had gevraagd en ik naar een friend, om te kijken of daar nog iets te beleven viel. Aanbellen, voordeur, achterdeur, geen reactie. Dus fietste deze persoon met mij mee naar huis, samen op één fiets. Deze persoon fietste enorm traag dus ruilden we om en fietste ik. De vogeltjes floten ons tegenmoet en mijn gordijn maakte mijn kamer toch niet donker.

Zondag: langzaam kwamen de herinneringen terug.

Ik denk er nu nog aan en ik glimlach.
Life's a festival!

Just a small town girl

Journey met Don't stop believing.


Te gek, ik hou van het leven. Gisteren nog heel lang gesmeekt om dit lied, gekregen, en heerlijk gedanst.

Preparin'

Het is 21:31 uur stipt. Ik zet de radio harder, er is leuke swing-muziek op en daar wordt ik blij van. Ik wacht op een vriendin, die komt me zo ophalen om naar een feestje te gaan. Eigenlijk wil ik dansen, maar ik drink koffie, en dat matcht niet voor mijn gevoel. Dus ik dans een beetje met mijn hoofd maar niet met mijn lichaam.

Er is zo'n oude Moby/Prodigy-achtige muziek op van eind jaren '80. En I luv it!

Dit weekend weer leuke feestjes op het programma staan. Ik heb me voorgenomen om mijn gevoel te volgen. Geen ander persoon te worden als ik alcohol op heb. Dat gebeurt de laatste tijd namelijk nogal regelmatig, dan wordt ik mijn alter ego ipv mijzelf. Heel vreemd om te ervaren.

Gisteren maakte ik mijn inbox leeg. In het mapje 'ontwerpen' stond een smsje dat ik zelf had getypt tijdens een avondje uit. Dat doe ik vaker, als er dingen gebeuren die ik wil onthouden maar die ik hoogstwaarschijnlijk door de alcohol ga vergeten, typ ik het in een smsje dat ik opsla. Het bewuste smsje ging over één van de personen die vanavond het feestje geven (iemand waarmee ik geen hele close band heb, maar gewoon 'bekenden' van elkaar). Er stond: "X vroeg nog naar mijn armen, oprecht geïnteresseerd". Ik las het gisteren dus pas, en er kwam voorzichtig een glimlach op mijn gezicht. Er zijn nog mensen die er aan denken. Dat is mooi.

Jeuhj.

Ziekjes lig ik hier op bed. Gordijnen dicht, geprobeerd het raam af te dekken met een donkerblauw laken (mijn gordijnen zijn nogal licht-doorlatend). Licht doet pijn in mijn hoofd. Emmertje naast mijn bed. Paracetamol slik ik al vanaf gisterochtend non-stop, maar vandaag kon ik toch egt niet gaan werken helaas.
Het was vorig jaar precies zo. Wordt het in één keer heel warm weer, krijgt ANNanas een soort van hoofpijn/migraine-aanval. Dokter zegt dat ik dan gelijk paracetamol moet nemen, om het voor te zijn. Dus daar luister ik naar. Ik moet zeggen dat het nu niet zo erg is dan vorig jaar, dus ik denk dat ik op tijd was met de paracetamol. Maar dat ik me nu lekker voel... neen.

Vorig jaar, waren we op vrijgezellendag toen ik de klap kreeg. Mijn god wat voelde ik me slecht. We gingen cocktails drinken, 's middags, heerlijk. Maar ik dronk cocktails zonder alcohol, want ik zat aan de meds en ik voelde me brak. Het diner was geweldig, tapas echt enorm veel en enorm lekker. Maar ik voelde me zo enorm slecht, dat ik in het restaurant op een bankje ging liggen en niet at. Iedereen was bezorgd en ik dacht; flikker op, ik wil thuis zijn.
Gelukkig ging na het diner een zwangere vriendin naar huis, en kon ik met haar mee terug.

Ik weet het, ik mag niet klagen, er zijn veel ergere dingen in de wereld. Mijn mamma krijgt vanmiddag de uitslag over een nieuw knobbeltje. Ja je leest het goed. Heeft ze godverdomme haar borst laten amputeren vanwege die kutziekte, en is ze na een zware chemo genezen (heeft er alleen een depressie aan over gehouden, och ja, als dat alles is), krijgt ze er een jaar later weer een nieuw knobbeltje bij. Zelfde borst, maar dan eigenlijk net ernaast. Hoe gek kan iets gaan. Hoe boos kan je zijn. Maar op wie? Op niemand. Want niemand is schuldig. Ja, de wereld. Maja. Ik ben geen idealist die zichzelf dan maar opblaast omdat het zo kut gaan met de wereld. Maar ik ben wel heel bang voor wat komen gaat, met mijn mamma dan.

Misschien ben ik daarom ook wel een beetje ziek.

Tadaaaa!

Hier zijn ze dan! <3

Yes or no

Het is weer zover; twijfels. Heel mijn leven bestaat uit twijfels. Op zich is dat niet zo erg, zo ben ik nou eenmaal en het heeft zijn charme (vind ik). Maar.... ik twijfel en daar schrijf ik graag over, in de hoop dat er een antwoord komt.

Op dit moment bestaat mijn leven voornamelijk uit uitgaan. Ik werk doordeweeks, heb een druk leven en veel nuttige bezigheden, maar het lijkt alsof ik 'leef' voor het weekend. Feestjes, feestjes, en met name alcohol. Ik dans, ik sjans, ik flirt, ik praat, ik lach, en ik drink. Dat is goed. Maar... is dat de persoon die ik wil zijn? Wil ik iemand zijn die op die manier lol heeft? Lol op feestjes, met alcohol? Wat betekenen feestjes nou eigenlijk voor alle andere mensen... Ben ik niet juist iemand, die graag een goed boek leest met een glas rode wijn, en filosofeert over het leven? Ben ik niet te oud om me te gedragen alsof ik net mijn eindexamen heb gedaan?

Eergisteren had ik een diner met vriendinnen. Het was heerlijk eten, maar ik ergerde me dood aan de smerige volwassenheid. Volwassen gesprekken, volwassen onderwerpen, serieuze zaken en niet meer 'zo gek als vroeger'. Ik zei weinig die avond, was verrast door het feit dat ik afkeer voelde tegenover mijn vriendinnen. Heel vreemd om te ervaren.

Vannacht was anders: leuk tuinfeest, lekker veel bier, flink gedanst op live muziek, heerlijk. Daarna nog naar de kroeg, daar maakte de barman zelfs nog een speciale mixdrank voor een friend en mij, die we gulzig opdronken. Mijn god wat was ik dronken (wel nog gezellig dronken, niet zo van 'ik kan niet meer lopen'). Smsjes over en weer met een persoon, en na de kroeg nog naar die persoon toe gegaan. Het was leuk, gezellig, ook wel een beetje romantisch. Ik hield van het moment, het was mooi.

Maar nu... gedraag ik mij als de persoon die ik ben? Gedraag ik mij als de persoon die ik wil zijn? Hoe weet ik nou wie ik ben of hoe ik me moet gedragen? Hoe weet ik of ik liever uitga, of liever dineer met vrienden? Hoe nietszeggend zijn al die feestjes, al die beschonken dans-feestjes, het biedt totaal geen perspectief. Het is vlak en het blijft vlak. Toch geniet ik van die nietszeggendheid. Want op de momenten zelf, tijdens de feestjes, ben ik in een euforische stemming. En dat is prettig.

Dat ik me de dag erna dan zo voel als nu (lees: het is bijna 17u en ik lig nog in bed, hoofdpijn, TWIJFELS), dat neem ik dan maar voor lief.

Mooi leven

Even wat feel-good pics voor mezelf, om mezelf op te beuren terwijl ik eigenlijk wel blij ben! Maar het is zo gek, buiten leeft iedereen en doet iedereen en danst iedereen, en ik zit binnen en heb net lang doorgewerkt en ben daar blij om maar het is wel dubbel dat buiten iedereen lollig doet en ik niet. Ik heb een leuke avond en ben zeker niet weemoedig of zo. Maar toch. Voor mezelf :)



Oh en ik heb een beslissing gemaakt. Een beslissing die niemand iets doet, alleen mij :) In een aflevering van SATC zag ik dat Carrie zo'n supergave leren handschoenen droeg, zonder vingertopjes. En die aflevering was een paar jaar oud, maar ik dacht; wow zo'n handschoentjes wil ik ook! En, het lot bracht me er: laatst liep ik in Eindhoven de V&D in, en wat spotte mijn oog: roze en zwarte leren handschoentjes zonder vingertoppen! Wow! Ze waren aan de prijzige kant (30 euro) en ik liet ze hangen. Mijn hersens moeten overal heel diep over nadenken voordat ik beslissingen neem. Maar afgelopen zondag was ik op een festival, er hing een hele gelukzalige sfeer, en ik dacht: wtf, ik ga ze gewoon kopen! Dus komende vrijdag ga ik met mijn little sistah shoppen, en ik ga voor de handschoentjes! :D

(En wat mijn beslissing beïnvloedt heeft, is dat ik laatst een jumpsuit heb gekocht voor een bruiloft in augustus, en die was maar 20 euro, dus voor een bruiloft mag ik best wel wat geld uitgeven, en die handschoentjes passen gewoon KEI GOED bij die jumpsuit!)

Dat was toen

Buiten is het kermis, en binnen kijkt ANNanas SATC :D

Haha typisch.

(Met olijven, 'leuke' hoempapa van de kermis oppe achtergrond, en een wijntje).

Scars

En dan is het vrijdagavond. Ik voel me verdrietig. En alcohol is niet de reden dit keer (heb 1 boswandeling op). Ik luister naar muziek die me nog verdrietiger maakt (Welcome Home van Radical Face) en ik hoor de muziek en de woorden. Het maakt me aan het dromen, aan het hopen.

Wanneer zegt er iemand tegen mij 'Welcome home'?

Disko Partizani

ANNanas bereid zich momenteel voor op het komende weekend. Ze luistert naar balkan beats muziek, drinkt er een lekker borreltje bij (Merry's), waant zich op het strand met allemaal leuke mensen en dat op een vrijdagmiddag :)

Want: Zaterdag gaat ze naar een festivalletje in de buurt waar leuke regionale djs komen. Djs die dansbare muziek draaien (zoals Baywatch Theme Song, en Poison van Alice Cooper)! En zondag... ja ZONDAG gaat ze naar Festival Mundial in Tilburg! En daar komt niemand minder dan Shantel, je weet wel, van Disko Partizani! De ultimate balkan-beats artiest! Heeeeeeeeeerlijk! En als afsluiter komt de enige echte MOBY!!!!!!!!!!!!! Hoe geweldig?! Wat een prachtig feestweekend heeft ANNanas toch in het vooruitzicht....

Life is beautiful, zolang we kunnen dansen!

Proost!

Dromenland

Lalalala!

Mijn positief-lijstje van vandaag:
+ Kapotte bril is niet meer te maken maar gelukkig zie ik er de lol van in (gisteren op feestje was iemand aan het dansen en die knalde in een dans-move mijn bril van mijn kop... glas eruit, bril doormidden... vandaag opticiën geweest maar nope).
+ Heel leuk msn-gesprek gehad met mede-blogger Zjoh! Moest echt hardop lachen aan de laptop :) tanx Zjoh! Dat zijn echt gave momenten!
+ Twee afleveringen SATC gekeken :) Niet heeeel bijzonder maar ik raak er altijd zo positief-gestemd van!
+ Door de regen gefietst, expres heel langzaam omdat ik er van genoot.
+ Goed gesprek met ex <3 gehad vannacht... hij is zo lief en dat is mooi!
+ Lekker en heeeel veeeeel uit gegeten jum jum!
+ Zometeen nog even Harry Potter lezen en dan op weg naar dromenland.

Good night everybody!

In dubio

DE vraag van vandaag: leuke opvallende gekke 70's broek met suéde 70's jasje? Of sexy superkort rokje, totally in black? Wil ik er opvallend gek of opvallend sexy uitzien 2day? Wat is mijn doel van vandaag?

Ik ga naar een festival in de buurt. Ik weet dat ex-lief daar is. Ik weet ook dat De Ontmoeting daar is (waar ik laatst 1 x mee heb gezoend). Ik weet ook dat er ontzettend veel knappe jongens zijn. Maar; wat is mijn doel?

Wil ik laten zien dat ik een eigen mening heb en dat ik daar voor durf te staan? Dat ik schijt aan de wereld heb en mode toch wel belangrijk vind? Dan wordt het de gekke 70's broek met suéde jasje.

Of wil ik laten zien dat ik ook sexy kan zijn? Ik ja, het gekke meisje uit het dorp met die rare kleren, kan zich ook 'fatsoenlijk' kleden.

Wetende dat ik met het korte rokje meer sjans mee ga hebben dan met die 70's kleding, zit ik toch echt in dubio. Want; wat vind IK belangrijker? Opvallen en gek doen, of sjansen en sexy zijn?

Addicted

Ik ben verslaafd. En dit keer niet aan labello. Nee, dit keer aan Sex and the City! Heb de dvd-box te leen van een vriendin, toen mijn <3 uitging dacht ze dat dat wel geschikt materiaal was om naar te kijken met luduvuduh. En jaaa she was damn right!

Aan de ene kant vind ik er een soort van herkenning in. Fashionista's, uitgaan, vrouwen-problemen... maar aan de andere kant is het echt een ver-van-mijn-bed-show. Manhattan, schoenen van 500 dollar, elke week een andere vent in bed. Neen, that's not my cup of tea!

Maar hoe dichtbij of ver weg alles ook is, lijkt, voelt; het is echt mijn tweede-favoriete-serie! Heerlijk om de levens van Carrie, Charlotte, Samanta en Miranda te volgen. Ben dus echt wel verslaafd :) en het is nice!

17 again

Oke. Ik zal eerlijk zijn. Ik ben 27 lentes jong. Ja? Jah. Eerlijk waar. Maar hoe je het ook wendt of keert: i feel like 17 again! De afgelopen 4 weekenden was ik vrijdags of zaterdags na het stappen om plusminus 6u thuis. Vannacht/vanochtend liep ik weer om 5.45u naar huis.

Hoe kan het? Wat zorgt ervoor dat ik zo'n enorme party-drang heb, om vriendjes te zijn met iedereen en ook weer allemaal nieuwe vriendjes te willen vinden? Om te socializen, te dansen en te feesten, maar ook te zuipen als een dolle? Ik denk dat het endorfines zijn die vrijkomen. Mijn eigen lichaam maakt deze stof aan. Maar ik merk wel, dat als ik uitga, ik daadwerkelijk in een soort van roes hang waar ik ook niet makkelijk uit kom. Ik WIL ook niet uit die roes, maar het lijkt alsof er een tweede ik bestaat op dat moment. Alles is gelukzalig en mooi en grappig, iedereen is lief en sexy (zelfs ikzelf!) en ik hou van de wereld.


Endorfines worden aangemaakt bij verliefdheid, maar ik ben niet verliefd. Bij mij lijkt het juist andersom: ik maak lots of endorfine aan waardóór ik verliefd op iedereen wordt! Of zou mijn lichaam weten hoe ik endorfine aan moet maken en doe ik het onbewust dus bewust zelf? Prikkel ik dat deeltje in mijn hersenen waardoor ik weet dat ik een gave avond ga beleven?


Hm. Lastig. Gelukkig heb ik een interessant boek "Wij zijn ons Brein" van Dick Swaab en kan ik hopelijk daarin antwoord vinden op mijn vraag.

Wordt vervolgd.

Sure

Zo'n mooi en stoer en gaaf en lekker en romantisch en eerlijk koppel! Ik ben verliefd op Gwen en Gavin ;)

Welkom thuis

http://youtu.be/P8a4iiOnzsc


Radical Face met Welcome Home


Zoooooooooooooo mooi. Wordt gewoon emotioneel van dit lied, weet niet waarom. Door de tonen, de rust, gwoon omdat het zo prachtig mooi is. Het past bij mij. Dit lied moet op mijn begrafenis gedraaid worden, kei hard. (Met vele andere liederen of course). En iedereen mag dansen. MOET dansen! Ook de mensen die niet van dansen houden. Die moeten het doen voor mij =) Omdat ik altijd danste, waar ik ook was.


Correctie: Omdat ik altijd dans, waar ik ook ben.

Born this way

Live life love life feel life be life have life give life go live =)

Hello
I´m Back
!

And
I Luv It

!

Soms

En soms gaat het daadwerkelijk een hele dag goed met me! En soms meerdere dagen! Maar dan is er altijd 'het moment' dat komen gaat... waarop het dipje komt. En dat is niet van tevoren te herkennen of te voorzien, maar dat gebeurt.


De telefoon ligt naast me, msn en facebook staan aan, in de hoop op. Maar waar hoop ik op? Ik hoef niets te vragen, er hoeft niemand iets te vertellen. Het is gedaan.


Wat ik akelig en gek vind, is dat iemand waar je alles mee gedeeld hebt gedurende 2 jaar, ineens een vreemde is geworden... maar zo is het leven. En ik hoef daar verder niets mee te doen, kan daar niets aan veranderen en wil dat ook niet.


Dus... uit die laptop.


Ik ga een boek lezen.

Kijken

Kijken of hij kijkt, en dan terugkijken...


Gisteren, op een feest waar ik biertjes drink. Mijn oog spot een leukerd. Zijn oog spot mijn ogen. Een aantal keer op de avond. Als ik het vertel aan een friend, en naar hem wijs (staat met de rug naar me toe), draait hij zich om en kijkt weer, beetje verrast, beetje ondeugend. Lang. Even later is hij verdwenen.


Vandaag, op een terras waar ik aan het eten ben. Ik kijk naar iemand die een ijsje bestelt. Hij draait zich om en .... het is de leukerd. Hij kijkt naar me en blijft kijken. Ik kijk terug maar heb een giga zonnebril op waar je mijn ogen niet door kunt zien. Hij is aan de beurt. Ik eet mijn soep op. Als hij zijn ijsje heeft draait hij zich om en loopt weg.


Ga nou niet denken dat ik 'er' overheen ben. Neen met een uitroepteken. Maar hier wordt ik wel gewoon een beetje blij van. Soms kan ik weer zeggen dat het goed met me gaat.


(Daarnaast gaan er allerlei vage ideeën door me heen dat dit geen toeval kan zijn en dat deze ontmoetingen een diepere betekenis hebben.... haha ja zeker ;) ).

Lijstje

Leuke-dingen-lijstje van vandaag:

• De zon scheen en ik heb er van genoten.


• Ik heb lekker een stukje gefietst.


• Ik heb de bloemen bewonderd in de tuin van vrienden.


• Frietjes gegeten bij paps en mams.


• Goed gepraat via msn met een friend.


• Met vrienden op het terras gezeten en een heerlijk biertje ontdekt.


• Nagedacht, waarna verdrietig doch tevreden te zijn.

:(

<3 is over............

Bom

Ik trek het niet langer. Stront-ongelukkig wordt ik er van. En waar ligt het aan... aan mezelf! Niemand doet iets verkeerd, het is mijn gevoel en mijn gevoel liegt niet. Maar mijn gevoel zegt dat het niet lang meer door kan gaan op deze manier. Ik MOET ASAP een nieuw huis vinden. Anders weet ik niet wat er gebeurt. Maar de bom zal dan zeker barsten. Ik voel de druk, ik sluit me op in mijn kamer, ik ontwijk contact, ik ben zo vaak mogelijk weg... Ben mezelf kwijt aan het raken en mijn bloed kookt. Thuis voelen, ik weet al 1,5 jaar niet meer wat dat is. En dat is kut. En oh wat verlang ik terug naar mijn kleine kamertje, 16m2, waar ik een jaar heb geleefd. Dat was in ieder geval van mij. Maar nu is niets meer van mij alleen. Probleem:... er zijn geen mogelijkheden! Aanbod huurwoningen is enorm laag, kopen kan ik niet met mijn contract. Ik denk er zelfs over om in een ander dorp te gaan wonen, tijdelijk, totdat ik iets gevonden heb hier. Maar al dat gedoe en het waarschijnlijk minder zien van <3 houdt me tegen. Ik ben altijd iemand geweest met hele goede hoop. Hoop sterft nooit en alles komt goed. Maar nu begin ik zelf toch echt te twijfelen...

Dislike

Ik zag zojuist een documentaire van BNN: Baby te koop. Ik ben er van geschrokken. Voor homoseksuele mannen is het in Nederland onmogelijk om via een draagmoederschap en IVF een kind te krijgen. In Amerika is het wel mogelijk, maar kost het 85.000 dollar. Hoezo discriminatie?

Moooooi

Angus & Julia Stone, echt geweldig! Ik ben verliefd :)
http://www.youtube.com/watch?v=eefVgc_qhxg&feature=BF&list=QL&index=1

plukjemomenten.nl