When I grow up

Grbml. Ik ben boos. Heel boos en verdrietig. Waarom moet het zo gaan???



Afgelopen week een heerlijke week gehad, lekker alleen thuis, heerlijk mijn eigen ding doen en genieten van mijn huisje. Vandaag komt mijn huisgenoot thuis, en hoppa: irritaties, ergernissen, van alles behalve leuk. I don't like!

Ik ben heel blij dat ik de komende twee weken niet thuis ben. Eerst ga ik naar een festival in België, daarna ga ik 6 dagen op fietsvakantie, daarna ga ik 5 dagen naar een kindervakantiewerk-kamp waar ik ook blijf overnachten. Maar daarna begint 'het gewone leven' weer en daar kijk ik enorm tegenop. Want ik weet niet of ik het nog lang trek zo. En dat ligt aan mij, aan wie ik ben en aan wat ik nodig heb. Ik heb alles nodig behalve dit, ik doe mezelf pijn met deze situatie. En ik moet er energie in stoppen, en dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik wil een prettig leven leiden waarin ik mij goed voel in het huis waar ik woon. En dat is nu dus totaal niet zo.



Normaal vertrouw ik op tijd, maar nu... de tijd duurt echt te lang.



Zucht.



(Ook zijn er positieve berichten vanuit ANNanas' leventje :) I've met someone very special. Nog nooit zo'n bijzonder persoon ontmoet, waar ik me zo ontzettend goed bij voel en open tegen kan zijn zonder dat het gek of lastig is. Waarmee ik leuke maffe dingen onderneem zoals samen naar een speeltuin fietsen en praten over het leven, kei hard van een brug af fietsen en dat gewoon allebei gaaf vinden... wordt hopelijk vervolgd)!