En nu....?

Gisteren, gemiste oproep van een onbekend nummer. En daaropvolgend een smsje: "Hey. Ik belde zomaar spontaan eens op. Dacht, eens kijken hoe t met ANNanas is :) " En ik denken, denken, van wie is in godsnaam dat nummer? Welk nummer heb ik het afgelopen jaar/half jaar gewist en is wel van iemand die mijn naam goed spelt? Ik had twee vermoedens. Een vriendin die ik nooit meer zag, maar haar nummer stond nog in mijn telefoon toen ik ging zoeken. Een tweede gok was... De Vreemdeling (zie ook onder andere Nachtrust en meerdere blogs). En nadat ze even gegokt had, bleek het inderdaad De Vreemdeling te zijn. Ze was verrast. 

Een paar smsjes over en weer. Het gaat goed met ANNanas, maar ook met De Vreemdeling. Het probleem wat14 jaar lang in zijn leven speelde lijkt hij nu onder controle te hebben. Dat vond ANNanas heel fijn om te horen. Ze kon zich ook gelijk herinneren hoe het toen voelde, ongeveer een jaar geleden, toen ze De Vreemdeling net kende. Ze voelde zich zo machteloos omdat zijn verslaving zich in zijn macht had. En zijn probleem werd haar probleem, zij was boos en teleurgesteld en verdrietig als hij een terugval had gehad. Maar ze werd evengoed verliefd op hem... en heeft toen na een maandje vrij goed contact en diepe gesprekken besloten dat ze moest kappen met hem. Omdat hij haar ongelukkig maakte door zijn probleem. Het heeft best een tijdje geduurd voordat ze eroverheen was. 

En nu, na een paar smsjes, stelt hij de vraag of ze misschien binnenkort een keer weer een wijntje zullen drinken. Dat is eigenlijk exact wat ze stiekem hoopt, maar aan de andere kant weet ze ook dat ze hem beter kan laten gaan. Hoewel iedereen een tweede kans verdient. Hij ook. Maar ze voelt haar zwakte, haar enorme zwakte voor hem. Haar zwakte voor de foute man. Want dat was hij. 

Godver. 

En nu? 

Beslissingen

Soms maakt een mens beslissingen, welke grote gevolgen met zich mee kunnen brengen. Het maken van beslissingen kan heel goed voelen, op dat ene moment. Soms komt een mens er later achter dat die beslissing misschien niet zo heel verstandig was. Maar dan nog kun je het zien als les, iets waar je wat van hebt geleerd. 

Beslissingen en keuzes zullen we ons hele leven tegenkomen. We komen voor kruispunten en t-splitsingen te staan, en kunnen ons om blijven keren om het keuzemoment uit te stellen, maar dan geraken we alsnog een keer op hetzelfde punt. En dan ervaar je weder hetzelfde 'probleem' van de moeite om een keuze te maken. Want voor sommige mensen is dat daadwerkelijk moeilijk. Voor mij gelukkig niet. Ik ken mezelf goed genoeg dat ik ten eerste nooit terugloop, maar de beslissing met beide handen aanpak. Met ferme passen loop ik de juiste richting in. 

Een paar beslissingen en keuzes die ik onlangs gemaakt heb: 
- Ik heb, een dikke week nadat het festival plaats had gevonden, tegen Snor gezegd dat ik geen zin meer had in zijn 'geblablabla'. Hij bleek van het genre "Ik-praat-graag-en-veel-over-mezelf-en-mijn-problemen-en-hoe-zielig-ik-ben-en-zal-nooit-eens-oprecht-aan-jou-vragen-hoe-het-met-je-gaat-en-oh-ja-seks-is-goed-hoor" en dat ging me zo enorm tegenstaan dat ik de keuze heb gemaakt om geen energie meer in hem te steken. Wat hij blijkbaar ook wel prima vond. 
- Ik ben me ervan bewust geworden dat ik geen kinderen van mezelf wil. Ik wil de bloedlijn van mijn familie niet doorzetten. De genen en de onbewust overgenomen gedragingen, welke als een vicieuze cirkel herhalen, wil ik niemand anders aandoen. En het is heel erg fijn om dat te beseffen. 
- Ik wil nog meer energie in mezelf en mijn eigen ontwikkeling steken. Meer tijd investeren in meditatie en daardoor dichter bij mijn gevoel trachten te komen. Mijn gevoel vaker volgen en mijn gedachten vaker loslaten. Heel fijn =) 

Zo, en nu maak ik de beslissing om lekker te gaan slapen. Weltrusten.