zondag 20 mei 2012

Bert & Ernie

Weekendje weg geweest met de vriendinnen. We waren met 9 meiden, waarvan ik er een aantal nog maar één keer per jaar zie, en dat is ten tijde van het weekendje weg. Zelf had ik mijn twijfels over deze vriendschap, maar dat de vriendschap er nog steeds is, is afgelopen weekend gebleken. 


We gingen met zijn allen een astrologie-spel doen, onder leiding van twee astrologen. Van tevoren dacht ik: "Astrologie, wat een onzin, daar geloof ik niet in". Ik lees mijn horoscoop daarom ook nooit. Maar vanaf het eerste moment dat we het spel speelden, bleek het te kloppen. Iedereen kwam aan bod, de astrologen vertelden iets over je sterrenbeeld, je ascendant, je DC of je MC, je verleden, je toekomst, je weg, je route. Er waren vriendinnen die moesten huilen, er waren momenten dat we allemaal konden lachen. En het prachtige was dat het bij iedereen klopte. En dat we open waren en naar elkaar luisterden en elkaar steunden. We waren eerlijk. We waren echt vriendinnen. 


Voor mezelf ook een paar krachtige dingen gehoord. Ik ben Steenbok, maar herkende maar een paar punten van de Steenbok in mezelf. Wat ik herkende, was dat ik bang ben voor vernieuwing en dat ik altijd beren op de weg zie. Ik kan nog zulke gave ideeën hebben, ik denk ALTIJD: "Maar wat als dit...." Ook denk ik bij bijna alles wat ik doe: "Wat zou de rest er wel niet van denken?". Dat kan al met hele kleine dingen, zoals een café binnen lopen. Dan blijf ik gewoon thuis om ongemakkelijkheden te voorkomen. Maar ook als ik bijvoorbeeld mijn gft-bakje in het dorp moet gaan zoeken omdat die weg gewaaid is. Dan durf ik het gewoon niet, omdat ik bang ben dat mensen naar me kijken. Dat behoudende, dat is typisch Steenbok. Maar voor mij, voor ANNanas, is het belangrijk om naar het kind in mezelf te luisteren. Alleen op die manier wordt ik gelukkig(er). De astrologen vergeleken het met Bert & Ernie: Ernie doet wat hij wil en het maakt niet uit of dat lekker gek is. Bert probeert alles tegen te houden en is sceptisch, Bert is de Steenbok. Ik laat momenteel meer Bert toe in mijn leven, maar de boodschap is dat ik meer Ernie eruit moet laten springen. 


Daarnaast ben ik iemand die taboe's wil doorbreken, die in extremen kan en wil geraken, die 'sexy' is en opvallend. En dat alles maakt wat mannen leuk aan mij vinden. En alle vriendinnen begonnen gelijk over vroeger, toen ik zelf heel extreem was in mijn uiterlijk en denkwijzen. Dit gevoel, deze ideeën, die moet ik weer naar boven zien te halen. En ik dacht ook aan de woorden van Koala: "Ik vind het leukst aan jou dat jouw gedachten zo kleurrijk zijn." En toen moest ik bijna huilen maar ik heb het ingehouden. 

zondag 13 mei 2012

With Orchestra

De vrouw denkt na. Ze denkt na over de inspirerende tekst van een collega-blogger: "Do you remember?". Ze vindt het leuk om na te denken over wat deze woorden met haar doen. Op dit moment alleen niet zo heel veel. Ze is meer bezig met de dag van vandaag. De dingen die gebeurd zijn, die gezegd zijn. Ze luistert naar mooie muziek van Hooverphonic, with Orchestra. De vrouw denkt na over een conversatie die ze had met Koala, via de Whatsapp. Een conversatie die vermoedens bevestigde. Het deed pijn, eventjes. Maar het was ergens ook wel fijn om duidelijkheid te krijgen. Ze voelt, nu ze erover nadenkt, ergens ook een vorm van opluchting.  


De vrouw zit in haar woonkamer en kijkt trots om zich heen. Ze is heel blij in haar eigen huisje. Dit is de beste stap die ze afgelopen tijd heeft gezet, op zichzelf gaan wonen. Ze vindt een vorm van rust en tevredenheid als ze thuis komt, een gevoel wat ze lang niet meer heeft gekend. Een heerlijk gevoel. En, op momenten dat ze alleen thuis is, voelt ze zich niet eenzaam. Ze is hier wel eens bang voor geweest, zeker ten tijde van het eindigen van de relatie met Koala. Alleen achterblijven was iets waar ze schrik voor had, ze wist niet of ze het kon. Ze voelde zich zwak en klein.


Maar de tijd tikt door, dagen gaan voorbij, het leven gaat door. De vrouw is sterker dan ze soms zelf denkt. In moeilijke tijden blijkt dit telkens weer. 


*Glimlach* 


vrijdag 4 mei 2012

Garderobe-uitbreiding

En waar wordt ANNanas blij van: van herfst, een mooi bloemetje, lekker eten, een leuk tijdschrift, geur van gemaaid gras, geur van regen, een mooi boek, etc. Maar ANNanas wordt ook altijd blij van: WINKELEN! Nieuwe kleren! Nieuwe stofjes! =) Dus ANNanas heeft heel wat gewinkeld deze meivakantie: 






Deze lieve Dr. Martens zijn mijn grootste trots!!! Heerlijk! Het is geen toeval dat ik die gevonden heb... 


Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)