Soms...

Nog één dag werken en dan is het weer weekend. Een heerlijk volgepland weekend want daar houdt ANNanas van, ze is een planner en houdt van een druk leven. 

Vandaag ging bijvoorbeeld om 07:00u de wekker, pakte ik om 8:00u de trein, had ik van 09:00u tot 12:00u cursus en heb ik daarna gewerkt, en zelfs overgewerkt, tot 18:30. Toen kwam ik om 19:45 thuis, heb ik me gauw omgekleed en stond ik om 20:00u in de sportschool. Hoppa. Heerlijk. En dit is mijn weekendplanning voor komend weekend: 

- vrijdagavond: biertjes drinken in de soos. 
- zaterdag: 09:30u voorbereiden, 11:00u tot 16:00u zwarte piet spelen in de nabijgelegen supermarkt (yes echt supervet heb er een andere afspraak voor verschoven want ik vind zwarte piet spelen echt heeeeeel tof omdat je alles kan en alles mag en je kunt niet blozen haha), daarna gauw afschminken, 18:00u eten bij mijn broertje, 19:00u trein naar een muziekoptreden (BLAUDZUN), 20:15u optreden BLAUDZUN, 0:30u trein terug, daarna nog ergens een biertje in het dorp. 
- zondag overdag winkelen met mijn moeder voor Sinterklaas.

Wordt vast een super leuk weekend! Maar soms..... moet ik toch toegeven aan mezelf, en luisteren naar mijn lichaam. Maar dat doe ik dan ook want anders wordt ik ziek. 

Moe. 
Ik ben echt super moe. 

Weltrusten. 

Universum

Knappe jongen is een moeilijk geval. Vriend Pizza zegt dat ik altijd moeilijke gevallen aantrek. En dat ik me dan mee laat zuigen in de situatie. Het klopt dat ik 'vreemde' of 'andere' mensen aantrekkelijk vind. En vaak zijn dat mensen met problemen ja. Of die met zichzelf in de knoop zitten. Maar het is zo interessant! Gedachten, gevoelens, onzekerheden. Mijn vorige relatie  met Koala was een perfect voorbeeld, onze gesprekken stopten nooit en bleven doorgaan, onze hersens werkten voortdurend en kraakten en piepten. Maar het werkte ergens niet. En ik heb ontzettend veel pijn gehad daardoor. Maar ook een hele mooie tijd beleefd. Een tijd vol zorgen maar ook vol geluk. 

Vriend Pizza denkt dat ik mensen aantrek die op zoek zijn naar zichzelf en ik zet ze dan weer op de juiste weg. Dat zou kunnen. Ik herken het gegeven dat ik vaak lange diepe gesprekken heb. Dat ik daarna ook echt uitgeput kan zijn. Gesprekken waarbij ik de ander zijn/haar 'brein' helemaal leeg trek. En dat zijn ontzettend boeiende en enerverende gesprekken. Mensen complimenteren me dan vaak, hoe ik toch zo'n gesprek kan voeren met iemand. Maar het confronterende en lastige is dat ik het meestal met uitgaan heb, als ik dus alcohol op heb. Maar dan zijn er geen remmingen dus zeg ik alles wat in me opkomt. Echt waar. Had ik dat maar in het echte leven.... hoewel het dan wel een vermoeiend leven zou zijn denk ik. 

Volgens Vriend Pizza moet ik op het universum vertrouwen, en experimenteren. Kijken hoe ver ik mag gaan van het universum. Ik wordt op de proef gesteld. Sja, hoe in godsnaam pak je zoiets aan!! Bij het astrologiespel wat we afgelopen jaar hadden met de vriendinnen, werd er ook al tegen mij gezegd dat ik meer naar het kind in mezelf moest luisteren (lees Bert en Ernie). Ik moet in het diepe springen, anders kom ik niet verder. Op aanwijzingen letten, kansen zien en nemen. Maar hoe en waar en wat? 

Volgens mij heb ik al een start gemaakt. Ik probeer meer naar mezelf te luisteren qua kleding, uiterlijk, wie ben ik en hoe straal ik uit wie ik ben. Niet altijd veilig maar ook soms gek. En daarnaast heb ik dus mijn theatergroepje opgezet. Maar ik voel ook best wel dat ik eigenlijk verder zou moeten gaan in die wereld. Maar dat kan niet zomaar. Geld, huis, baan, zekerheid. En nu zie ik weer allemaal beren op de weg wat ik eigenlijk naast me neer zou moeten leggen. 

Vriend Pizza zegt dat ik een sterke vrouw ben. 

Ik ga even iets nuttigs doen. 

Zeg, hallo.....

ANNanas: "Zeg, hallo. Vind je de band stom of ben je diep aan het nadenken?"
Knappe jongen: "Haha. Allebei niet, zo kijk ik gewoon."
ANNanas: "Aha. Aangenaam, ik ben ANNanas." 
Knappe jongen: "Hoi, ik ben Knappe Jongen." 
....
ANNanas: "Ik zag jou laatst toen ik aan de bonnenkassa zat en toen dacht ik, wat kijk je toch bedenkelijk."
Knappe jongen: "Studeer jij psychologie ofzo?"
ANNanas: "1. Ik ben in 2008 al afgestudeerd dus ik studeer niet meer. 2. Ja ik heb orthopedagogiek gestudeerd, dat is een soort psychologie voor kinderen en jongeren."
Knappe jongen: "Zie je wel, dat dacht ik al! Omdat je me observeert als je aan de bonnenkassa zit. Maar om antwoord te geven op jouw vraag: ik ben een moeilijk persoon."
ANNanas: "Aangenaam, me too." 
... 
...
... 
(Jammer dat ik deze gedeeltes allemaal niet meer weet! Maar het was leuk! En een heel boeiend gesprek! Maar hij was ook 'moeilijk' zoals hij zelf zegt en toen ging hij op een gegeven moment gewoon naar huis, toen was ik aan het dansen en ik vroeg of hij mee ging dansen maar dat wilde hij niet. Einde.) 

The piano man and me

Chilly Gonzalez - Rideaux Lunaires 

Tijd 15:32 uur

Een bed in een slaapkamer. De gebloemde retro gordijnen nog dicht. Tijd: 15:32 uur. Het stinkt in de kamer. Er ligt een beetje opgedroogde kots in het bed. Paddenstoelen-soep-kots van vriendin M. die bleef slapen. 

Het was een gigantisch gave avond. Een avond uit duizenden. Een avond die je niet snel vergeet. Een avond die de boeken in gaat als 'fabuleus'. Een avond die van tevoren niet gepland was, die spontaan ontstond en zomaar gebeurde. Een avond met koffie, bier, dropshot. Een avond met muziek, toffe muziek, dansbare muziek. Een avond met dansjes hier en daar. Een avond met dansjes overal en met iedereen. Een avond met bekenden, met gevoelens, met trots, met plezier. 

Een avond die zou moeten eindigen met pizza. Maar om 06:00 uur zijn er geen pizzeria's meer open. Helaas. Pannenkoeken dan? Nee ook dat ging niet lukken omdat niemand de juiste ingrediënten in huis had. Uiteindelijk kwam vriend J. met een idee; hij had nog soep. Paddenstoelen-soep. Gemaakt door de beneden-buurman. Heeeerlijke soep. 

Tot morgen

En telkens
opnieuw 

Vragen 
vliegen
heen en weer 
voorbij

Zweven en
fladderen gezellig
maar
oneindig

Want 
wanneer
weet je het
antwoord? 

Dag gedachte
tot
morgen 

You're beautiful

Mooie foto's van mensen waar ik echt van kan genieten... door er alleen maar naar te kijken. Bij sommige ook om naar te luisteren hoor, maar juist deze plaatjes zijn zo bijzonder omdat ze iets laten zien, iets sprankelends, iets spannends, iets eerlijks. 

Achtereenvolgens: 

Audrey Tatou, actrice | Cata Pirata, zangeres Skip & Die, tweemaal live gezien in 2012 | Ruben Block, zanger Triggerfinger, live gezien in 2010 | Selah Sue, zangeres | Tom Barman, zanger dEUS, live gezien in 2006