Jeuhj.

Ziekjes lig ik hier op bed. Gordijnen dicht, geprobeerd het raam af te dekken met een donkerblauw laken (mijn gordijnen zijn nogal licht-doorlatend). Licht doet pijn in mijn hoofd. Emmertje naast mijn bed. Paracetamol slik ik al vanaf gisterochtend non-stop, maar vandaag kon ik toch egt niet gaan werken helaas.
Het was vorig jaar precies zo. Wordt het in één keer heel warm weer, krijgt ANNanas een soort van hoofpijn/migraine-aanval. Dokter zegt dat ik dan gelijk paracetamol moet nemen, om het voor te zijn. Dus daar luister ik naar. Ik moet zeggen dat het nu niet zo erg is dan vorig jaar, dus ik denk dat ik op tijd was met de paracetamol. Maar dat ik me nu lekker voel... neen.

Vorig jaar, waren we op vrijgezellendag toen ik de klap kreeg. Mijn god wat voelde ik me slecht. We gingen cocktails drinken, 's middags, heerlijk. Maar ik dronk cocktails zonder alcohol, want ik zat aan de meds en ik voelde me brak. Het diner was geweldig, tapas echt enorm veel en enorm lekker. Maar ik voelde me zo enorm slecht, dat ik in het restaurant op een bankje ging liggen en niet at. Iedereen was bezorgd en ik dacht; flikker op, ik wil thuis zijn.
Gelukkig ging na het diner een zwangere vriendin naar huis, en kon ik met haar mee terug.

Ik weet het, ik mag niet klagen, er zijn veel ergere dingen in de wereld. Mijn mamma krijgt vanmiddag de uitslag over een nieuw knobbeltje. Ja je leest het goed. Heeft ze godverdomme haar borst laten amputeren vanwege die kutziekte, en is ze na een zware chemo genezen (heeft er alleen een depressie aan over gehouden, och ja, als dat alles is), krijgt ze er een jaar later weer een nieuw knobbeltje bij. Zelfde borst, maar dan eigenlijk net ernaast. Hoe gek kan iets gaan. Hoe boos kan je zijn. Maar op wie? Op niemand. Want niemand is schuldig. Ja, de wereld. Maja. Ik ben geen idealist die zichzelf dan maar opblaast omdat het zo kut gaan met de wereld. Maar ik ben wel heel bang voor wat komen gaat, met mijn mamma dan.

Misschien ben ik daarom ook wel een beetje ziek.

Tadaaaa!

Hier zijn ze dan! <3

Yes or no

Het is weer zover; twijfels. Heel mijn leven bestaat uit twijfels. Op zich is dat niet zo erg, zo ben ik nou eenmaal en het heeft zijn charme (vind ik). Maar.... ik twijfel en daar schrijf ik graag over, in de hoop dat er een antwoord komt.

Op dit moment bestaat mijn leven voornamelijk uit uitgaan. Ik werk doordeweeks, heb een druk leven en veel nuttige bezigheden, maar het lijkt alsof ik 'leef' voor het weekend. Feestjes, feestjes, en met name alcohol. Ik dans, ik sjans, ik flirt, ik praat, ik lach, en ik drink. Dat is goed. Maar... is dat de persoon die ik wil zijn? Wil ik iemand zijn die op die manier lol heeft? Lol op feestjes, met alcohol? Wat betekenen feestjes nou eigenlijk voor alle andere mensen... Ben ik niet juist iemand, die graag een goed boek leest met een glas rode wijn, en filosofeert over het leven? Ben ik niet te oud om me te gedragen alsof ik net mijn eindexamen heb gedaan?

Eergisteren had ik een diner met vriendinnen. Het was heerlijk eten, maar ik ergerde me dood aan de smerige volwassenheid. Volwassen gesprekken, volwassen onderwerpen, serieuze zaken en niet meer 'zo gek als vroeger'. Ik zei weinig die avond, was verrast door het feit dat ik afkeer voelde tegenover mijn vriendinnen. Heel vreemd om te ervaren.

Vannacht was anders: leuk tuinfeest, lekker veel bier, flink gedanst op live muziek, heerlijk. Daarna nog naar de kroeg, daar maakte de barman zelfs nog een speciale mixdrank voor een friend en mij, die we gulzig opdronken. Mijn god wat was ik dronken (wel nog gezellig dronken, niet zo van 'ik kan niet meer lopen'). Smsjes over en weer met een persoon, en na de kroeg nog naar die persoon toe gegaan. Het was leuk, gezellig, ook wel een beetje romantisch. Ik hield van het moment, het was mooi.

Maar nu... gedraag ik mij als de persoon die ik ben? Gedraag ik mij als de persoon die ik wil zijn? Hoe weet ik nou wie ik ben of hoe ik me moet gedragen? Hoe weet ik of ik liever uitga, of liever dineer met vrienden? Hoe nietszeggend zijn al die feestjes, al die beschonken dans-feestjes, het biedt totaal geen perspectief. Het is vlak en het blijft vlak. Toch geniet ik van die nietszeggendheid. Want op de momenten zelf, tijdens de feestjes, ben ik in een euforische stemming. En dat is prettig.

Dat ik me de dag erna dan zo voel als nu (lees: het is bijna 17u en ik lig nog in bed, hoofdpijn, TWIJFELS), dat neem ik dan maar voor lief.

Mooi leven

Even wat feel-good pics voor mezelf, om mezelf op te beuren terwijl ik eigenlijk wel blij ben! Maar het is zo gek, buiten leeft iedereen en doet iedereen en danst iedereen, en ik zit binnen en heb net lang doorgewerkt en ben daar blij om maar het is wel dubbel dat buiten iedereen lollig doet en ik niet. Ik heb een leuke avond en ben zeker niet weemoedig of zo. Maar toch. Voor mezelf :)



Oh en ik heb een beslissing gemaakt. Een beslissing die niemand iets doet, alleen mij :) In een aflevering van SATC zag ik dat Carrie zo'n supergave leren handschoenen droeg, zonder vingertopjes. En die aflevering was een paar jaar oud, maar ik dacht; wow zo'n handschoentjes wil ik ook! En, het lot bracht me er: laatst liep ik in Eindhoven de V&D in, en wat spotte mijn oog: roze en zwarte leren handschoentjes zonder vingertoppen! Wow! Ze waren aan de prijzige kant (30 euro) en ik liet ze hangen. Mijn hersens moeten overal heel diep over nadenken voordat ik beslissingen neem. Maar afgelopen zondag was ik op een festival, er hing een hele gelukzalige sfeer, en ik dacht: wtf, ik ga ze gewoon kopen! Dus komende vrijdag ga ik met mijn little sistah shoppen, en ik ga voor de handschoentjes! :D

(En wat mijn beslissing beïnvloedt heeft, is dat ik laatst een jumpsuit heb gekocht voor een bruiloft in augustus, en die was maar 20 euro, dus voor een bruiloft mag ik best wel wat geld uitgeven, en die handschoentjes passen gewoon KEI GOED bij die jumpsuit!)

Dat was toen

Buiten is het kermis, en binnen kijkt ANNanas SATC :D

Haha typisch.

(Met olijven, 'leuke' hoempapa van de kermis oppe achtergrond, en een wijntje).

Scars

En dan is het vrijdagavond. Ik voel me verdrietig. En alcohol is niet de reden dit keer (heb 1 boswandeling op). Ik luister naar muziek die me nog verdrietiger maakt (Welcome Home van Radical Face) en ik hoor de muziek en de woorden. Het maakt me aan het dromen, aan het hopen.

Wanneer zegt er iemand tegen mij 'Welcome home'?

Disko Partizani

ANNanas bereid zich momenteel voor op het komende weekend. Ze luistert naar balkan beats muziek, drinkt er een lekker borreltje bij (Merry's), waant zich op het strand met allemaal leuke mensen en dat op een vrijdagmiddag :)

Want: Zaterdag gaat ze naar een festivalletje in de buurt waar leuke regionale djs komen. Djs die dansbare muziek draaien (zoals Baywatch Theme Song, en Poison van Alice Cooper)! En zondag... ja ZONDAG gaat ze naar Festival Mundial in Tilburg! En daar komt niemand minder dan Shantel, je weet wel, van Disko Partizani! De ultimate balkan-beats artiest! Heeeeeeeeeerlijk! En als afsluiter komt de enige echte MOBY!!!!!!!!!!!!! Hoe geweldig?! Wat een prachtig feestweekend heeft ANNanas toch in het vooruitzicht....

Life is beautiful, zolang we kunnen dansen!

Proost!

Dromenland

Lalalala!

Mijn positief-lijstje van vandaag:
+ Kapotte bril is niet meer te maken maar gelukkig zie ik er de lol van in (gisteren op feestje was iemand aan het dansen en die knalde in een dans-move mijn bril van mijn kop... glas eruit, bril doormidden... vandaag opticiën geweest maar nope).
+ Heel leuk msn-gesprek gehad met mede-blogger Zjoh! Moest echt hardop lachen aan de laptop :) tanx Zjoh! Dat zijn echt gave momenten!
+ Twee afleveringen SATC gekeken :) Niet heeeel bijzonder maar ik raak er altijd zo positief-gestemd van!
+ Door de regen gefietst, expres heel langzaam omdat ik er van genoot.
+ Goed gesprek met ex <3 gehad vannacht... hij is zo lief en dat is mooi!
+ Lekker en heeeel veeeeel uit gegeten jum jum!
+ Zometeen nog even Harry Potter lezen en dan op weg naar dromenland.

Good night everybody!

In dubio

DE vraag van vandaag: leuke opvallende gekke 70's broek met suéde 70's jasje? Of sexy superkort rokje, totally in black? Wil ik er opvallend gek of opvallend sexy uitzien 2day? Wat is mijn doel van vandaag?

Ik ga naar een festival in de buurt. Ik weet dat ex-lief daar is. Ik weet ook dat De Ontmoeting daar is (waar ik laatst 1 x mee heb gezoend). Ik weet ook dat er ontzettend veel knappe jongens zijn. Maar; wat is mijn doel?

Wil ik laten zien dat ik een eigen mening heb en dat ik daar voor durf te staan? Dat ik schijt aan de wereld heb en mode toch wel belangrijk vind? Dan wordt het de gekke 70's broek met suéde jasje.

Of wil ik laten zien dat ik ook sexy kan zijn? Ik ja, het gekke meisje uit het dorp met die rare kleren, kan zich ook 'fatsoenlijk' kleden.

Wetende dat ik met het korte rokje meer sjans mee ga hebben dan met die 70's kleding, zit ik toch echt in dubio. Want; wat vind IK belangrijker? Opvallen en gek doen, of sjansen en sexy zijn?

Addicted

Ik ben verslaafd. En dit keer niet aan labello. Nee, dit keer aan Sex and the City! Heb de dvd-box te leen van een vriendin, toen mijn <3 uitging dacht ze dat dat wel geschikt materiaal was om naar te kijken met luduvuduh. En jaaa she was damn right!

Aan de ene kant vind ik er een soort van herkenning in. Fashionista's, uitgaan, vrouwen-problemen... maar aan de andere kant is het echt een ver-van-mijn-bed-show. Manhattan, schoenen van 500 dollar, elke week een andere vent in bed. Neen, that's not my cup of tea!

Maar hoe dichtbij of ver weg alles ook is, lijkt, voelt; het is echt mijn tweede-favoriete-serie! Heerlijk om de levens van Carrie, Charlotte, Samanta en Miranda te volgen. Ben dus echt wel verslaafd :) en het is nice!

17 again

Oke. Ik zal eerlijk zijn. Ik ben 27 lentes jong. Ja? Jah. Eerlijk waar. Maar hoe je het ook wendt of keert: i feel like 17 again! De afgelopen 4 weekenden was ik vrijdags of zaterdags na het stappen om plusminus 6u thuis. Vannacht/vanochtend liep ik weer om 5.45u naar huis.

Hoe kan het? Wat zorgt ervoor dat ik zo'n enorme party-drang heb, om vriendjes te zijn met iedereen en ook weer allemaal nieuwe vriendjes te willen vinden? Om te socializen, te dansen en te feesten, maar ook te zuipen als een dolle? Ik denk dat het endorfines zijn die vrijkomen. Mijn eigen lichaam maakt deze stof aan. Maar ik merk wel, dat als ik uitga, ik daadwerkelijk in een soort van roes hang waar ik ook niet makkelijk uit kom. Ik WIL ook niet uit die roes, maar het lijkt alsof er een tweede ik bestaat op dat moment. Alles is gelukzalig en mooi en grappig, iedereen is lief en sexy (zelfs ikzelf!) en ik hou van de wereld.


Endorfines worden aangemaakt bij verliefdheid, maar ik ben niet verliefd. Bij mij lijkt het juist andersom: ik maak lots of endorfine aan waardóór ik verliefd op iedereen wordt! Of zou mijn lichaam weten hoe ik endorfine aan moet maken en doe ik het onbewust dus bewust zelf? Prikkel ik dat deeltje in mijn hersenen waardoor ik weet dat ik een gave avond ga beleven?


Hm. Lastig. Gelukkig heb ik een interessant boek "Wij zijn ons Brein" van Dick Swaab en kan ik hopelijk daarin antwoord vinden op mijn vraag.

Wordt vervolgd.