Het is weer zover; twijfels. Heel mijn leven bestaat uit twijfels. Op zich is dat niet zo erg, zo ben ik nou eenmaal en het heeft zijn charme (vind ik). Maar.... ik twijfel en daar schrijf ik graag over, in de hoop dat er een antwoord komt.
Op dit moment bestaat mijn leven voornamelijk uit uitgaan. Ik werk doordeweeks, heb een druk leven en veel nuttige bezigheden, maar het lijkt alsof ik 'leef' voor het weekend. Feestjes, feestjes, en met name alcohol. Ik dans, ik sjans, ik flirt, ik praat, ik lach, en ik drink. Dat is goed. Maar... is dat de persoon die ik wil zijn? Wil ik iemand zijn die op die manier lol heeft? Lol op feestjes, met alcohol? Wat betekenen feestjes nou eigenlijk voor alle andere mensen... Ben ik niet juist iemand, die graag een goed boek leest met een glas rode wijn, en filosofeert over het leven? Ben ik niet te oud om me te gedragen alsof ik net mijn eindexamen heb gedaan?
Eergisteren had ik een diner met vriendinnen. Het was heerlijk eten, maar ik ergerde me dood aan de smerige volwassenheid. Volwassen gesprekken, volwassen onderwerpen, serieuze zaken en niet meer 'zo gek als vroeger'. Ik zei weinig die avond, was verrast door het feit dat ik afkeer voelde tegenover mijn vriendinnen. Heel vreemd om te ervaren.
Vannacht was anders: leuk tuinfeest, lekker veel bier, flink gedanst op live muziek, heerlijk. Daarna nog naar de kroeg, daar maakte de barman zelfs nog een speciale mixdrank voor een friend en mij, die we gulzig opdronken. Mijn god wat was ik dronken (wel nog gezellig dronken, niet zo van 'ik kan niet meer lopen'). Smsjes over en weer met een persoon, en na de kroeg nog naar die persoon toe gegaan. Het was leuk, gezellig, ook wel een beetje romantisch. Ik hield van het moment, het was mooi.
Maar nu... gedraag ik mij als de persoon die ik ben? Gedraag ik mij als de persoon die ik wil zijn? Hoe weet ik nou wie ik ben of hoe ik me moet gedragen? Hoe weet ik of ik liever uitga, of liever dineer met vrienden? Hoe nietszeggend zijn al die feestjes, al die beschonken dans-feestjes, het biedt totaal geen perspectief. Het is vlak en het blijft vlak. Toch geniet ik van die nietszeggendheid. Want op de momenten zelf, tijdens de feestjes, ben ik in een euforische stemming. En dat is prettig.
Dat ik me de dag erna dan zo voel als nu (lees: het is bijna 17u en ik lig nog in bed, hoofdpijn, TWIJFELS), dat neem ik dan maar voor lief.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Over mij
- ANNanas
- Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)
3 opmerkingen:
inderdaad een hoop gedachten, ik heb nu ook weer een hoop gedachten gedachten die ik niet kwijt kan, maar voor een jaar geleden heb ik zelf geprobeert te zijn hoe anderen willen dat ik was, maar daar wordt je dood ongelukkig van. het kost misschien veel moeite maar doe op dit moment die je graag zelf wilt, en mensen zullen dan raar opkijken maar uiteindelijk zal het stukken beter worden. en ben jij en andere gelukkig met wie jij bent.
succes!!
Je hebt gelijk Zjoh... je moet niet proberen te zijn zoals anderen willen dat je bent, klopt. Just be yourself. Maar toch blijft dat vragen oproepen bij mij. Want: hoe?
(Niet dat ik er zo heel veel problemen mee heb, you know me, ik doe meestal wel wat ik wil, maar toch blijf ik een soort verplichting voelen of zo).
Jaaa dat is wel herkenbaar...al die volwassen gesprekken enzo pfff. En herkenbaar ook al die twijfels! Party lijkt wel erg oppervlakkig enzo idd echt zo hedonistisch, maar toch wel weer leuk voor zo lang het duurt....
Maar als je nog n goed filosofisch boek weet..hou ik me ook zeker aanbevolen!;)
en dat van die smsen komt me ook vrij bekend voor haha al was dat juist iets waarvan ik dacht hmmm wat ist perspectief/doel etc...Ach ja vlees is soms zwak he ;) helaas:/
Ach ja komt goed:)
Een reactie posten