When I grow up

Grbml. Ik ben boos. Heel boos en verdrietig. Waarom moet het zo gaan???



Afgelopen week een heerlijke week gehad, lekker alleen thuis, heerlijk mijn eigen ding doen en genieten van mijn huisje. Vandaag komt mijn huisgenoot thuis, en hoppa: irritaties, ergernissen, van alles behalve leuk. I don't like!

Ik ben heel blij dat ik de komende twee weken niet thuis ben. Eerst ga ik naar een festival in België, daarna ga ik 6 dagen op fietsvakantie, daarna ga ik 5 dagen naar een kindervakantiewerk-kamp waar ik ook blijf overnachten. Maar daarna begint 'het gewone leven' weer en daar kijk ik enorm tegenop. Want ik weet niet of ik het nog lang trek zo. En dat ligt aan mij, aan wie ik ben en aan wat ik nodig heb. Ik heb alles nodig behalve dit, ik doe mezelf pijn met deze situatie. En ik moet er energie in stoppen, en dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik wil een prettig leven leiden waarin ik mij goed voel in het huis waar ik woon. En dat is nu dus totaal niet zo.



Normaal vertrouw ik op tijd, maar nu... de tijd duurt echt te lang.



Zucht.



(Ook zijn er positieve berichten vanuit ANNanas' leventje :) I've met someone very special. Nog nooit zo'n bijzonder persoon ontmoet, waar ik me zo ontzettend goed bij voel en open tegen kan zijn zonder dat het gek of lastig is. Waarmee ik leuke maffe dingen onderneem zoals samen naar een speeltuin fietsen en praten over het leven, kei hard van een brug af fietsen en dat gewoon allebei gaaf vinden... wordt hopelijk vervolgd)!

Ow hasselbraam!

Morgen ga ik op zoek naar brandnetels. Verse, die pluk ik uit de natuur. Dan ga ik naar het tweeder-mooiste-plekje uit mijn dorp en dan neem ik handschoenen mee van mijn vader en dan ga ik ze plukken. Daarna ga ik ze laten drogen en dan maak ik er brandnetelthee van. Ook heb ik een recept gevonden van brandnetelsoep. Die wil ik ook wel een keer gaan maken. Ik heb nu al zin om er van te gaan eten! Mijn volgende huis moet een tuin hebben, zodat ik zelf brandnetels kan 'kweken'. Hoewel een ritje naar het tweeder-mooiste-plekje uit mijn dorp ook echt niet verkeerd is :)

Even tussen haakjes

Nee die is geen onderwerp om 'even tussen haakjes' over te praten maar zo noem ik het wel omdat ik er een tijd geleden over heb geblogd (Jeuhj) en ik de vraag kreeg hoe dit af was gelopen. Leuk ook om op een zondagmorgen na het uitgaan even tussen haakjes te benoemen, maja ik dacht er aan en that's why.



De zorgen om mijn mamma waren niet nodig, op de MRI was niets noemenswaardigs te zien dus dat wordt beschouwd als 'er is niks aan de hand, het zal wel littekenweefsel zijn'. Toch ben je hier natuurlijk totaal niet blij mee met zo'n antwoord. Althans ik niet. Ik wil bevestigd hebben dat het fatsoenlijk onderzocht is en een bewijs dat het niets zorgwekkends is. Maar goed, die regie heb ik eenmaal niet in handen.



Wat de uitslag er ook van is, ik denk dat je je hele leven voortaan bang blijft voor wat komen gaat. Alleen al als ik voor mezelf spreek, laat staan hoe mijn mamma zich moet voelen? Maar dat is iets wat je van je af moet zetten. Anders heb je een leven vol zorgen en wordt het denk ik moeilijk om van alle kleine dingen te genieten. Zorgen hebben is oke, maar moet niet de overhand hebben.



Ik vroeg aan mamma wat ze van de uitslag vond. Ze zei dat ze het zelf gewoon goed in de gaten zou houden. Maar ik zag toch iets van angst in haar ogen.

Shopaholic

Het weekend is begonnen! En ANNanas heeft vandaag gewinkeld in Maastricht en ze had niks nodig en ze mocht alleen supercoole dingen van zichzelf kopen als ze ook echt super super super cool waren.

En waar kwam ze mee thuis: SUPERCOOLE dingen! Jeeetje, juist als je niets nodig hebt dan vindt je toffe gekke dingen! Een oud-roze ietwat wijdere broek, een oker-geel kort jurkje, een oker-geel wijd vest, een zwart-dunnig ding met allerlei kleuren wat op een pyjama lijkt maar wat het niet is, een leuk shirtje met twee verliefde meisjes erop en nog een zwart truitje. ANNanas is very happy en wil dit met jullie delen! Van nieuwe kleren kunnen meisjes heeeeel gelukkig worden :)

I said I do

Het is heel erg vreemd om dit bericht te typen. Vreemd omdat ik weet dat bepaalde mensen mijn blog lezen, en dat ik niet perse wil dat zij bepaalde verhalen over mij lezen. Maar ook vreemd omdat ik graag eerlijk wil zijn en naar mezelf wil luisteren, en dat op deze manier wil doen. Dus eigenlijk is dit stuk meer voor mezelf geschreven dan voor iemand anders. Maar goed, dat is eigenlijk altijd zo. Terwijl ik het wel fijn vindt om te weten dat andere bepaalde mensen mijn blog volgen :)



Hoe kunnen bepaalde invloeden of gebeurtenissen je gemoedstoestand beïnvloeden? Ik verwonder me erover op dit moment. Vraag me eigenlijk af of ik me teveel laat beïnvloeden door de gebeurtenissen die indruk op me hebben gemaakt. Want... in hoeverre kun je je gevoel uitschakelen? Wanneer weet je dat je je gevoel moet uitschakelen? Of hoef je het nooit uit te schakelen? Hoe weet je dat je echt naar je gevoel luistert, of is het soms misschien ook fake, om toch maar een manier te vinden om gelukkig te zijn?



Ik ben iemand die nooit haar gevoel uitschakelt. En als het ware ook nooit haar gevoel kán uitschakelen. Want hoe stoer ik ook doe, hoe achteloos ik me ook gedraag, hoe gek ik me ook kleed en hoe funny ik lijk te zijn; gevoel blijft altijd. Onderhuids, onzichtbaar. Ik sprak er onlangs over met iemand. Dat ik me soms weggekeken voel in een bepaald café. Die persoon zei dat hij daar geen boodschap aan zou hebben. Toen dacht ik: Hmm... nee eigenlijk moet je daar ook geen boodschap aan hebben. Maar toch voel ik me vernederd als mensen me denigregend aankijken, naar me wijzen of elkaar aanstoten als ik voorbij kom. Ik voel me afgewezen, uitgekotst, lelijk en wordt er onzeker door. Maar aan de andere kant geeft het me juist een enorme kick, want ik weet dat ik mezelf probeer te zijn en dat doe ik vaak door te doen waar ik zin in heb en te dragen wat ik wil en toevallig is dat iets minder mainstream dan de gemiddelde persoon. En daarmee lok ik reacties uit. Opvallende kleding hoort bij mij, daar uit ik mezelf in. En als mensen me dan uitlachen, dan denk ik "Haha, maar ik doe het tenminste". Ik hou me staande in de maatschappij met al haar eisen, verwachtingen, ik doe wat ik voel en wat ik graag wil. Ik durf. Terwijl ik aan de andere ook denk: "Hm, was ik maar in mijn soos, daar zou niemand naar me omkijken".

En ook nu; ik ben impressed door een ontmoeting die ik had. Gewoon, omdat iemand mij eindelijk lijkt te waarderen om wie ik ben. En dat heb ik eigenlijk nog nooit echt op die manier meegemaakt. Het is niet mijn lichaam, of mijn status, of mijn instelling; het gaat om mij. Dus i'm kinda flattered right now. En dat beïnvloedt mijn gemoedstoestand, zichtbaar opmerkelijk voor mij. Ik zing, ik luister muziek waar ik gelukkig van wordt en ik denk veel. Ik heb dagelijks contact met de bewuste persoon, ik vind het prettig om contact met hem te hebben, maar soms denk ik; focus ik me nu niet te erg op 1 ding? Waarom maakt dit me happy? Ik ken de persoon niet eens, alleen via online gesprekken en via die ene ontmoeting. Ik weet niet veel van hem, toch voelt het alsof ik hem ken. Maar waarom laat ik mijn gemoedstoestand in zulke mate beïnvloeden door deze ontmoeting? Is dat een eigenschap van mij, mijn karakter, of is het zelfs hormonaal bepaald? Kan ik het uitschakelen? Zo ja, waarom zou ik het willen uitschakelen?



Ik kan er uren over doorgaan, maar wat telt, is dat ik me goed voel. Ik voel me goed bij wat ik doe. Als ik zin heb om te smsen, doe ik dat. Als ik blij wordt van een antwoord, voel ik dat daadwerkelijk in mijn lichaam. En het maakt me eigenlijk niet zoveel uit wat anderen er van denken of hoe dit biologisch of theoretisch gezien in elkaar zit: I just like it.

Verslag 2: 'De band'

Het was op een zaterdagavond. De vrouw sprak af met twee vrienden, ze dronken mannenbier en vrouwenbier bij de vrouw thuis. Om 21u gingen ze naar het feest op het dorpsplein, omdat er rond dat tijdstip een band moest spelen welke de vrouw graag wilde zien. Ze vond het mooie muziek, ze vond het mooie mensen, ze werd een beetje gelukkig van die band.



De band speelde iets na negenen, in een tent. Buiten regende het. De vrouw en de vrienden dronken bier. Ze praatten, maar de vrouw luisterde stiekem ook heel goed en ook wel kritisch maar keek ook haar ogen uit. Want ze had onlangs contact gezocht via social media met de gitarist van de band en hier was antwoord op gekomen. Daar was ze blij om. Ze had niet aangedurfd om live contact te zoeken... De vrouw is soms behoorlijk onzeker.

Toen de band klaar was, stond de vrouw bij de vrienden. Er waren inmiddels al wat meer vrienden bij gekomen, het was gezellig. Wel volwassen vrienden, dat vond de vrouw soms best lastig. Getrouwd, zwanger, serieuze shit. Ver van mijn bed show voor de vrouw. Maar she was aware van het feit dat deze verschillen er waren, dus het was oke. Opeens kwam de gitarist voorbij en hij zei hoi en de vrouw zei hoi terug en ze gingen praten. Het was best wel leuk, spontaan gezellig. Hij had een heel gaaf jasje aan waar de vrouw van impressed was. Maar hij moest weer weg, mee opruimen of iets dergelijks. De vrouw ging feesten met bekenden uit het dorp, toch even afstand nemen van de volwassen vrienden.



Een poosje later kwamen de bandleden weer terug en gingen ze meefeesten. Dat vond de vrouw erg aangenaam. Ze legde nieuwe contacten, praatte weer leuk met de gitarist en was blij. Ze danste en genoot van alles en iedereen om haar heen. Ze werd langzaam ook best een beetje dronken, maar dat was niet erg. De band had een foto van een lachende mond bij zich, die moesten alle andere mensen voor hun gezicht doen zodat ze een 'prodent-smile' hadden, en hier werden foto's van gemaakt. Dit was grappig. Toen de laatste band klaar was met spelen, en het feestje ten einde was, ging de vrouw naar de naastgelegen kroeg. Daar ging de band ook naar toe. Er werd gepraat, gediscussieerd en bier gedronken. De vrouw kan zich op het moment van dit schrijven niet herinneren of ze de rekening betaald heeft, maar goed, dat is nu niet aan de orde.



De bandleden en vrienden wilden terug naar huis. Ze wilden op zich wel lopen, maar het regende. Ze belden de zwarte taxi. Deze taxi kwam echter niet opdagen. Na veel twijfelen besloot de vrouw om ze een slaapplek aan te bieden. De vrouw woonde namelijk maar op ongeveer 100 meter van de kroeg af.



Het werd een gezellige voortzetting met bier, drank, sigaretten, vreemde combinaties in de bedden en op de matrassen, verkeerde deuren die geopend werden, de wc die door bleef spoelen en waar de vrouw zich aan ergerde. De vrouw maakte zich lichtelijke zorgen maar vond het verder eigenlijk ook wel prima. Ze genoot eigenlijk best wel van de aanwezigheid van deze logees. Maybe one in particular.



En dat was het verslag.

Stuck in wonderland

Een machtig mooie film gezien! Where the wild things are. De film komt tegenmoet aan alles wat ik zou willen: een prachtige fantasiewereld zonder mensen maar met lieve monsters. Magische gebeurtenissen, vriendschaprelaties, hiërarchie en niet te weten hoe daarmee om te gaan, alles kan omdat het een droomwereld is... Echt een aanrader voor iedereen! De film is gebaseerd op een kinderboek, Max en de maximonsters. Hartverwarmend verhaal, liefdevol, heerlijk om te kijken en bij weg te dromen. Alleen mijn valkuil is dat ik een beetje stuck zit, stuck in wonderland :)

Ik wil met jou tegelijk, in alle sloten samen

Het onverwachte is gebeurd. Niemand heeft het aangekondigd of aan zien komen. Het gebeurde spontaan en dat was vreemd, maar wel fijn. ANNanas heeft weer iets van de vorm van vlinders gevoeld! Of nou ja haha, iets wat in ieder geval wel in de buurt kwam! Het was er gewoon even en het was goed.

Het was tof. Samen tanden poetsen in de badkamer met gore wasbak, lachen om elkaars grapjes, gewoontes en gebeurtenissen van de ander bewonderen, verhalen en interesses, eerlijk zijn maar wel een beetje verlegen, niet te diep nadenken maar van het moment genieten.

Maar goed, iemand die je een paar weken terug voor het eerst hebt gezien, en eigenlijk maar een paar uurtjes echt gesproken hebt... Gek, ongemakkelijk, vaag. Maar wel leuk.



Paar mooie plaatjes heb ik vandaag wel verdiend :)

De paden op, de lanen in

Jaja, ANNanas heeft een vakantie geregeld :) met een vriendin, een hippie, een midweek op fietsvakantie door Hollandia jow! En dan gaan we naar hippiefestivals, kampvuurtjes, logeren bij mensen die op het punt staan om beroemd te worden, heerlijk. Genieten van de wind, van de regen, van de zon, van alles wat er om ons heen is. I luv it.

Wie

Wie wil er met mij op vakantie? Maakt niet uit waar heen. We gaan samen op weg, bestemming onbekend. Hiep hoi!

Ik krijg morgen vakantie. Maar ik HAAT het. Omdat ik in mijn huis zit opgesloten. Ik wil niet in mijn huis zijn, ik wil weg. Het liefst zou ik een eigen huisje willen, maar helaas zit dat er nog niet echt aan te komen. Dus moet ik andere manieren bedenken om deze vakantie door te komen. Maar volledige dagen thuis zijn, nee, dat gaat echt niet lukken. Dan zit ik nog liever in een hutje op de hei.

Sacre bleu!

Voel me behoorlijk depri momenteel. Eigenljk niet normaal. Nou ja, eigenlijk wel normaal. Logisch te verklaren.

Vandaag vrijgezellendag gehad van een vriendin. Is nog steeds gaande, maar ik ben al thuis. Ben eerder naar huis gegaan wegens mijn bui. Zijn een paar redenen om mijn bui te verklaren:
- We waren in een stad, een uur rijden van thuis vandaan. Ik hou er niet van als ik niet zelf kan bepalen wanneer en hoe laat ik naar huis kan. Taxi zou ons om 2u naar huis brengen, maar ik besloot zelf om met een zwangere vriendin mee naar huis te rijden.
- Ik heb afgelopen nacht van 5.30 tot 8.30 geslapen, en toen ging de wekker. Dus enorm slaaptekort.
- Ik dronk vandaag champagne, rode wijn en bier. Niet veel, maar beïnvloedde - naast mijn slaaptekort - mijn energie en gevoel.
- Een scharrel hebben is niet goed voor ANNanas. Maakt me enorm verdrietig nu. Want ik wil niet alleen lekker en sexy, maar ook 'ik ben er voor je als je me nodig hebt'. (Theoretisch valt dit goed te onderbouwen: Biologisch gezien werken de hersenen van vrouwen anders dan die van mannen. Vrouwen hebben een sterke verbinding tussen het 'liefdescentrum' en het 'sekscentrum' in de hersenen. Het liefdescentrum moet eerst worden geactiveerd voordat het sekscentrum in werking kan treden. Veel vrouwen doen een one night stand omdat ze geloven dat er een serieuze relatie uit voort kan komen. )
- Als ik allemaal gelukkige vriendinnen om me heen zie, die getrouwd zijn/kinderen hebben/gaan trouwen, voel ik een soort van 'ja dat wil ik ook'. NEE ik wil geen kinderen of trouwen, maar iemand die van me houdt en me liefheeft is genoeg.
Sacre bleu.

Took the midnight train

Verslag van afgelopen weekend.

Vrijdag: afscheidsfeest van twee bekenden die een - overigens zeer gave - trip gaan maken. Het feest begon rustig, gezellig bijpraten met vrienden, leuk maar niet woepie. Gewoontjes. Ik bestelde een biertje aan de bar, vraagt een persoon aan mij 'speel jij ook een instrument?' En die vraag heeft het verdere verloop van de avond bepaald... Gesprekken, vragen over en weer, serieus maar soms ook gedurfd, gezelligheid, bier en spa rood, sigaretje roken, de persoon en ik en de rest. De avond vorderde en het werd serieus tof. De dag erna heb ik moeten kotsen.

Zaterdag: festival in naastgelegen dorp. Prachtig mooi. Straat afgesloten, kunst in de achtertuinen van alle bewoners, muziek, theater. Leuke mensen, kippenvelmuziek, oogcontact, facebook, rode wijn, lachen, verlangens en verwonderingen. Toen het festival afgelopen was gingen we naar de kroeg. Kutkroeg. Ik hou niet van populaire kroegen. Maar iemand had een liedje voor hem en mij aangevraagd en dat vond ik tof (don't stop believing!). In de kroeg dronk ik bier. Toen de kroeg dicht ging afterparty in de soos. De persoon met de sleutel van de soos liet lang op zich wachten maar arriveerde uiteindelijk toch. Op de afterparty dronk ik Flügel. Toen om 6:00u ook de afterparty ten einde liep, fietsten Iemand die het liedje aan had gevraagd en ik naar een friend, om te kijken of daar nog iets te beleven viel. Aanbellen, voordeur, achterdeur, geen reactie. Dus fietste deze persoon met mij mee naar huis, samen op één fiets. Deze persoon fietste enorm traag dus ruilden we om en fietste ik. De vogeltjes floten ons tegenmoet en mijn gordijn maakte mijn kamer toch niet donker.

Zondag: langzaam kwamen de herinneringen terug.

Ik denk er nu nog aan en ik glimlach.
Life's a festival!

Just a small town girl

Journey met Don't stop believing.


Te gek, ik hou van het leven. Gisteren nog heel lang gesmeekt om dit lied, gekregen, en heerlijk gedanst.

Preparin'

Het is 21:31 uur stipt. Ik zet de radio harder, er is leuke swing-muziek op en daar wordt ik blij van. Ik wacht op een vriendin, die komt me zo ophalen om naar een feestje te gaan. Eigenlijk wil ik dansen, maar ik drink koffie, en dat matcht niet voor mijn gevoel. Dus ik dans een beetje met mijn hoofd maar niet met mijn lichaam.

Er is zo'n oude Moby/Prodigy-achtige muziek op van eind jaren '80. En I luv it!

Dit weekend weer leuke feestjes op het programma staan. Ik heb me voorgenomen om mijn gevoel te volgen. Geen ander persoon te worden als ik alcohol op heb. Dat gebeurt de laatste tijd namelijk nogal regelmatig, dan wordt ik mijn alter ego ipv mijzelf. Heel vreemd om te ervaren.

Gisteren maakte ik mijn inbox leeg. In het mapje 'ontwerpen' stond een smsje dat ik zelf had getypt tijdens een avondje uit. Dat doe ik vaker, als er dingen gebeuren die ik wil onthouden maar die ik hoogstwaarschijnlijk door de alcohol ga vergeten, typ ik het in een smsje dat ik opsla. Het bewuste smsje ging over één van de personen die vanavond het feestje geven (iemand waarmee ik geen hele close band heb, maar gewoon 'bekenden' van elkaar). Er stond: "X vroeg nog naar mijn armen, oprecht geïnteresseerd". Ik las het gisteren dus pas, en er kwam voorzichtig een glimlach op mijn gezicht. Er zijn nog mensen die er aan denken. Dat is mooi.