Even tussen haakjes

Nee die is geen onderwerp om 'even tussen haakjes' over te praten maar zo noem ik het wel omdat ik er een tijd geleden over heb geblogd (Jeuhj) en ik de vraag kreeg hoe dit af was gelopen. Leuk ook om op een zondagmorgen na het uitgaan even tussen haakjes te benoemen, maja ik dacht er aan en that's why.



De zorgen om mijn mamma waren niet nodig, op de MRI was niets noemenswaardigs te zien dus dat wordt beschouwd als 'er is niks aan de hand, het zal wel littekenweefsel zijn'. Toch ben je hier natuurlijk totaal niet blij mee met zo'n antwoord. Althans ik niet. Ik wil bevestigd hebben dat het fatsoenlijk onderzocht is en een bewijs dat het niets zorgwekkends is. Maar goed, die regie heb ik eenmaal niet in handen.



Wat de uitslag er ook van is, ik denk dat je je hele leven voortaan bang blijft voor wat komen gaat. Alleen al als ik voor mezelf spreek, laat staan hoe mijn mamma zich moet voelen? Maar dat is iets wat je van je af moet zetten. Anders heb je een leven vol zorgen en wordt het denk ik moeilijk om van alle kleine dingen te genieten. Zorgen hebben is oke, maar moet niet de overhand hebben.



Ik vroeg aan mamma wat ze van de uitslag vond. Ze zei dat ze het zelf gewoon goed in de gaten zou houden. Maar ik zag toch iets van angst in haar ogen.