vrijdag 28 december 2012

woensdag 26 december 2012

Wat als

Wat als
gevoelens ontstaan
die niet mogen ontstaan
die niet mogen zijn
maar die toch besluiten
aanwezig te zijn

Het voelt goed
fijn, vertrouwd,
maar ook onverwachts en spannend
als een thuiskomen
maar dan niet thuis
maar in het huis van een ander

Wat als
het is enorm dubbel
en ik weet
niet eens mijn eigen gevoel
maar ik weet wel
dat het vreemd is

en fijn
ergens

(geschreven op zondag 23 december) 

maandag 24 december 2012

Altijd


I think we´re superstars 

Mens

Bier. Bier in overvloed. De vrouw drinkt het graag, het is gezellig op het feest waar ze elke avond is. Het feest dat elke avond uitverkocht is. Waar de vrouw figureert. Waar ze al veel nieuwe mensen heeft leren kennen. Leuke mensen, interessante mensen, grappige mensen, minder leuke mensen. 

Gisteren kwam er een meisje naar haar toe. De vrouw was vroeger oppas van het meisje. Maar het meisje is inmiddels groot geworden. Het meisje was dronken. Behoorlijk dronken. Ze kwam een geheim tegen de vrouw vertellen. Dat het uit was met haar vriend, en dat ze eigenlijk ook op vrouwen valt. De vrouw vond het leuk dat het meisje dat tegen haar kwam vertellen, want buiten de vrouw weet alleen de zus van het meisje het. Dus de vrouw voelde zich wel gevleid. 

Een vriend van de vrouw werd spontaan 'verliefd' op de kok van het feest. De kok kwam een bourgondisch plankje naar de tafel van de vrouw en de vriend brengen, en de vriend zei "waaaauw". De vrouw legde uit dat het een moeilijke situatie was, maar dat de kok gewoon een vrouw had en niet op mannen viel, tenminste niet in het openbaar. De vriend was flabbergasted. 

Gedurende een aantal avonden heeft een bepaalde figurant indruk op de vrouw gemaakt. Het is een man uit het dorp waar de vrouw ook vandaan komt. Ze kende deze man niet echt van tevoren. Maar op de één of andere manier is er een klik tussen hen, een chemie. Ze hebben ergens eenzelfde vorm van humor, lachen veel, maar praten ook samen over gevoelige en persoonlijke onderwerpen. Dingen die de vrouw niet met iedereen zou delen. Ze voelt zich prettig bij de man. (Verder niets hoor =) ) 

De gitarist waar de vrouw eerder over sprak is een slet. Dus dat gaat 'm niet worden deze dagen haha! De vrouw wil geen seksobject zijn. Dat vind ze vies. Maar de pianist is ook gezellig! Hij heeft dezelfde bril als de vrouw, en hij vind steeds dat de vrouw lekker ruikt. 

Maar vanavond hoeft de vrouw niet naar het feest om te figureren. Ze is blij dat ze een avondje kan spenderen met haar familie en daarna met haar eigen vrienden in de soos. Lekker weer even bijkletsen met iedereen. Heerlijk. 

Fijne kerst. 

zondag 16 december 2012

28 and pregnant

Daar gaat ze weer, avond na avond. Haar donkerbruine retro koffer op de bagagedrager voor op haar fiets, vol met spulletjes voor straks. Legging, jurk, kussen, deo, haarspray, een krullenpruik. Half uurtje fietsen en ze is op de plek van bestemming. Via een zij-ingang komt ze backstage binnen, stalt ze haar spullen uit en gaat ze de zaal in, even een biertje drinken met haar mede-spelers. De band is op dat moment al een half uur bezig en de zaal geniet. 350 bezoekers, elke avond weer. Als ze een biertje heeft genuttigd gaat ze zich verkleden. Dit moet in het donker, want de backstage-omkleed-ruimte bestaat uit glazen wanden, en niemand mag haar zien natuurlijk. Zelfs lippen stiften in het donker (met een minieme lichtstraal vanuit de garderobe) lukt haar prima. Het kussen doet ze onder haar jurk, ze speelt namelijk een hoogzwangere vrouw. 

Als de band het nummer speelt waarbij het koor mee gaat doen, moet ze bijna op. Dit is een prachtig moment, alle mensen draaien zich om en kijken naar boven, daar waar het koor staat. Als de band de laatste noten van het nummer speelt, pakt ze haar buik vast en haar rug, en schreeuwt "Jos, loop eens door, we zijn er bijna!" Zij en haar medespeler maken stampei en manoeuvreren zich door het publiek, richting het podium. De presentator vraagt wie ze zijn, wat ze komen doen, en daarna mogen ze naast de band op het podium gaan zitten. En daar zitten ze de gehele avond. Ze worden bediend door het personeel en krijgen niets tekort. De liederen van de band worden elke avond mooier, ze krijgt steeds vaker kippenvel. Ze leert de band steeds beter kennen, gisteren kreeg ze een knipoog van de drummer. 

Het publiek lacht om haar. Ze puft, ze wrijft liefdevol over haar buik, ze heeft hulp nodig als ze het trapje op en af moet. EN ze drinkt bier. De hele avond. Heerlijk. 


Gisteren vroeg een bezoeker aan een andere figurant of de zwangere vrouw echt zwanger was. Dit vind ze een enorm compliment. 

Vanavond mag ze weer. Zometeen, haar fietsje op. Ze hoopt contact te kunnen maken met de gitarist. Hij is interessant, rustig, misschien verlegen, maar oh wat een goede artiest. En hij draagt zeer smaakvolle kleding en hij is 25. Dat wordt het project voor de resterende 7 avonden show. 





dinsdag 11 december 2012

Einde verhaal Knappe Jongen

En ANNanas is van het wolkje waar ze de afgelopen weken op zat afgesprongen! Hoppa! Knappe jongen is toch niet zo knap als ze dacht.... 

Goeie bekende 'Piraat' is een collega van Knappe Jongen en raakte vandaag met hem in gesprek over vrouwen, seks, en toevallig ook over ANNanas. Knappe jongen vond ANNanas een leuke meid maar verder niet zijn type. En hij had nog wat lullige dingen over ANNanas gezegd.... zoals 'teveel ijzer in haar gezicht, een mannenkapsel en geen tieten'.... 

-__-  

En na het horen van deze quotes is ANNanas zooooooo blij dat ze niets met deze Knappe Jongen heeft gedaan!!! Wat een opluchting! Want ze houdt niet van kortzichtige mensen die zo denken. Die echt op het uiterlijk van iemand afgaan... maja ANNanas dat krijg je als je op jongens van 21 valt! Die snappen nog niet hoe het leven in elkaar zit. En is ANNanas superblij dat ze dit te horen heeft gekregen, al is het via via, ze weet het wel. Ze gaat deze jongen deleten uit haar systeem. Hij is een leuke gast, blijft knap en gezellig, maar verder is er duidelijkheid. Fijn! 

(Bedankt Piraat dat je dit voor me hebt uitgezocht. Ik denk niet dat het toeval is dat wij zondag aan de praat raakten, dat jij maandag en dinsdag met Knappe Jongen moest werken en dit ter sprake kwam. Je hebt me gewoon enorm geholpen hiermee! En jij respecteert me altijd hoe ik ben, dat heb je straks in ons gesprek nog maar eens duidelijk gemaakt. Super! Volgens mij heb ik ooit eerder over jou geblogd, even opzoeken..... zeker!!! Check deze link maar eens: Heppie de fleppie ) 




maandag 10 december 2012

We waren jou kwijt

En soms zit alles tegen... gaat niks zoals je graag zou willen dat het ging. Wil je het liefst in een nestje kruipen en huilen. 

Ik moet ook zeggen dat de afgelopen periode een vrij euforische periode was in mijn leven en ik aan het bedenken was hoe het toch kon dat het leven zo mooi was, zonder tegenslagen en zo. 

En dan komen er tegenslagen die niet eens zo heel erg of heel bijzonder negatief zijn, maar ze vallen wel als een baksteen bovenop me. En dan denk ik: ja ik ben ook gewoon een mens, met menselijk gevoelens en gedachten en dan moet ik ook toegeven aan verdriet, boosheid, woede, teleurstelling, angst. 

Nu moet er eigenlijk weer even iets leuks gebeuren. 


zondag 9 december 2012

I think we're superstars

Herinneringen aan gisteren/vannacht enzo: 

Techno-minimal-feestje. Knappe jongen. Kriek in een fles, kriek in een plastic beker. In kriek zit 4,5% alcohol maar ANNanas werd niet zat. Knappe jongen ook niet, dus hij dronk toen maar gewoon bier. ANNanas regelde jägermeister. Ongemakkelijk op en neer lopen. Dansen, oogcontact. Vrienden van hem die dicht bij ANNanas kwamen staan. Hij die een praatje met ANNanas maakt. ANNanas en Knappe jongen die lachen. Maken grapjes. Het is leuk, echt leuk. Vriendin M. was ook op het feest. Ze gaf steeds complimenten aan ANNanas. Dat ze lekker rook. Dat ze er zo echt uit zag als ze danste. Dus dat deden ANNanas en vriendin M., lekker dansen. 

Conversaties tussen Knappe jongen en ANNanas. Hij: "Slik jij wel eens een pilletje?" zij: "Nee! Waarom vraag je dat?" hij: "Nou gewoon omdat dat nu in me opkomt." Zij die zegt dat hij niet steeds zo serieus moet kijken. Hij die zegt dat ze hem niet steeds moet onderbreken. Hij die vertelt dat hij gestopt is met school en zijn hele school-loopbaan vertelt. Ze voelt zijn baard tegen haar wang als ze converseren. Dat betekent dat ze dichtbij elkaar zijn. 

Ze zoeken elkaar regelmatig op, besluiten om op een gegeven moment naar een ander café te gaan. Daar aangekomen is Knappe jongen ineens kwijt. Maar ANNanas vindt hem weer terug. Samen gaan ze weer naar het techno-minimal-feest want in het café is het niet zo leuk. Ze lopen door de sneeuw en ANNanas vind het fijn. Het voelt ergens zelfs romantisch maar die gedachte duwt ze snel weer weg. Eenmaal op het feest terug, zijn er allemaal vrienden van ANNanas die net terug zijn van van een metal-festival en ze omhelst ze en ze is blij hen te zien. Knappe jongen komt rond 4:30u zeggen dat hij naar huis gaat. ANNanas en hij bespreken wanneer ze elkaar weer zien. Hij denkt met oud op nieuw. ANNanas zegt dat ze dan in Berlijn zit. Ze komen er niet uit. Hij zegt dat hij nu echt gaat. ANNanas zegt "Oke boeien er gebeurt verder toch niets". 

Ze weet niet of hij dat gehoord heeft.... ze hoopt het niet want het is een gekke zin. Ze weet zelf ook niet zo goed wat ze er mee bedoelt. Het zijn leuke gesprekken met hem, een beetje spanning hangt er wel maar het is niet ongemakkelijk. We shall see. 

I wanna meet a moose

Het heeft gesneeuwd in het land! En ANNanas houdt van sneeuw. Ze besloot om te gaan wandelen, deed haar snowboots aan welke veel te groot zijn dus ging het wandelen erg langzaam. Ze gooide sneeuw naar de hond. De hond vond het leuk, hij werd wild en ging springen heeeel hoog. 



Dag lieve hond nu mag je weer naar je baasje! 

dinsdag 4 december 2012

La musique d'ANNanas

Mooie muziekjes van het moment, het moment van ANNanas: 

- The XX | albums: XX 2009, Coexist 2012 
- Spinvis | album: Tot ziens, Justine Keller 2011
- Youth Lagoon | album: The year of hibernation 2010
- Blaudzun | album: Heavy flowers 2012
- Diiv | album: Oshin 2012
- Feist | album: Metals  2011
- Air | album: Le voyage dans le lune 2012
- The National | album: High violent 2010
- Soap & Skin | album: Narrow 2012
- Amatorski | album: TBC 2011
- I blame Coco | album: The constant 2011
- The tallest man on earth | album: There's no leaving now 2012
- Bombay Showpig | album: Vulture - provider 2012
- Customs | album: Harlequins of love 2012
- Moss | albums: Never be scared/don't be a hero 2010, Ornaments 2012
- Roosbeef | album: Omdat ik dat wil 2011
- Santigold | album: Master of my make-believe 2012
- SBTRKT | album: SBTRKT 2011
- Tommigun | albums: Come watch me dissapear 2010, Pretenders 2012


zondag 2 december 2012

I'd wait so long to feel you

En er was nieuwe muziek, het gehele weekend lang. Het begon met een onverwachts concert van Florence + the Machine, in Dusseldorf. De vrouw kreeg 's middags een invitatie om gratis mee te gaan naar Florence. Ze zei in de eerste instantie nee (JA ECHT!). Want de vrouw houdt niet van verrassingen en onverwachte gebeurtenissen. Ze moet dingen plannen, het moet een plekje krijgen in haar complexe brein, en als het dan genesteld is na een behoorlijk aantal minuten, dan kan ze er mee dealen. Dus nadat de vrouw nee had gezegd ging ze nadenken. Ze zou bier gaan drinken in de soos met vrienden. Maar ze kon dus ook gratis naar Florence + the Machine... na wat wikken en wegen en zuchten en ijsberen en twijfels en irritaties besloot ze om mee te gaan. En het was mooooooi! 

Ook was het optreden van Blaudzun erg verrassend. Het groot aantal muzikanten, het immense geluid wat geproduceerd werd, de nabijheid van Johannes Sigmond toen hij in de zaal een lied kwam zingen en spelen (onversterkt, op een halve meter afstand van de vrouw!).... maar het was kippenvel! Het was één van de allermooiste optredens die de vrouw ooit gezien heeft (hoogtepunt was ooit Spinvis in de MEZZ in Breda, 2012). 

En vandaag zat de vrouw op social media. Knappe jongen was online en de vrouw sprak hem aan. Hierna hebben ze 1,5 uur gepraat. Veelal over muziek, blijkbaar een gezamenlijke interesse. En muziekjes uitgewisseld! Daardoor heeft de vrouw ook vandaag dus nieuwe muziek leren kennen. Dit vind ze een geweldig mooi nummer: 


En nu zit ze steeds naar Diiv te luisteren en heeft ze eigenlijk nog totaal geen zin om te gaan slapen. 

donderdag 29 november 2012

Soms...

Nog één dag werken en dan is het weer weekend. Een heerlijk volgepland weekend want daar houdt ANNanas van, ze is een planner en houdt van een druk leven. 

Vandaag ging bijvoorbeeld om 07:00u de wekker, pakte ik om 8:00u de trein, had ik van 09:00u tot 12:00u cursus en heb ik daarna gewerkt, en zelfs overgewerkt, tot 18:30. Toen kwam ik om 19:45 thuis, heb ik me gauw omgekleed en stond ik om 20:00u in de sportschool. Hoppa. Heerlijk. En dit is mijn weekendplanning voor komend weekend: 

- vrijdagavond: biertjes drinken in de soos. 
- zaterdag: 09:30u voorbereiden, 11:00u tot 16:00u zwarte piet spelen in de nabijgelegen supermarkt (yes echt supervet heb er een andere afspraak voor verschoven want ik vind zwarte piet spelen echt heeeeeel tof omdat je alles kan en alles mag en je kunt niet blozen haha), daarna gauw afschminken, 18:00u eten bij mijn broertje, 19:00u trein naar een muziekoptreden (BLAUDZUN), 20:15u optreden BLAUDZUN, 0:30u trein terug, daarna nog ergens een biertje in het dorp. 
- zondag overdag winkelen met mijn moeder voor Sinterklaas.

Wordt vast een super leuk weekend! Maar soms..... moet ik toch toegeven aan mezelf, en luisteren naar mijn lichaam. Maar dat doe ik dan ook want anders wordt ik ziek. 

Moe. 
Ik ben echt super moe. 

Weltrusten. 

maandag 26 november 2012

Universum

Knappe jongen is een moeilijk geval. Vriend Pizza zegt dat ik altijd moeilijke gevallen aantrek. En dat ik me dan mee laat zuigen in de situatie. Het klopt dat ik 'vreemde' of 'andere' mensen aantrekkelijk vind. En vaak zijn dat mensen met problemen ja. Of die met zichzelf in de knoop zitten. Maar het is zo interessant! Gedachten, gevoelens, onzekerheden. Mijn vorige relatie  met Koala was een perfect voorbeeld, onze gesprekken stopten nooit en bleven doorgaan, onze hersens werkten voortdurend en kraakten en piepten. Maar het werkte ergens niet. En ik heb ontzettend veel pijn gehad daardoor. Maar ook een hele mooie tijd beleefd. Een tijd vol zorgen maar ook vol geluk. 

Vriend Pizza denkt dat ik mensen aantrek die op zoek zijn naar zichzelf en ik zet ze dan weer op de juiste weg. Dat zou kunnen. Ik herken het gegeven dat ik vaak lange diepe gesprekken heb. Dat ik daarna ook echt uitgeput kan zijn. Gesprekken waarbij ik de ander zijn/haar 'brein' helemaal leeg trek. En dat zijn ontzettend boeiende en enerverende gesprekken. Mensen complimenteren me dan vaak, hoe ik toch zo'n gesprek kan voeren met iemand. Maar het confronterende en lastige is dat ik het meestal met uitgaan heb, als ik dus alcohol op heb. Maar dan zijn er geen remmingen dus zeg ik alles wat in me opkomt. Echt waar. Had ik dat maar in het echte leven.... hoewel het dan wel een vermoeiend leven zou zijn denk ik. 


Volgens Vriend Pizza moet ik op het universum vertrouwen, en experimenteren. Kijken hoe ver ik mag gaan van het universum. Ik wordt op de proef gesteld. Sja, hoe in godsnaam pak je zoiets aan!! Bij het astrologiespel wat we afgelopen jaar hadden met de vriendinnen, werd er ook al tegen mij gezegd dat ik meer naar het kind in mezelf moest luisteren (lees Bert en Ernie). Ik moet in het diepe springen, anders kom ik niet verder. Op aanwijzingen letten, kansen zien en nemen. Maar hoe en waar en wat? 

Volgens mij heb ik al een start gemaakt. Ik probeer meer naar mezelf te luisteren qua kleding, uiterlijk, wie ben ik en hoe straal ik uit wie ik ben. Niet altijd veilig maar ook soms gek. En daarnaast heb ik dus mijn theatergroepje opgezet. Maar ik voel ook best wel dat ik eigenlijk verder zou moeten gaan in die wereld. Maar dat kan niet zomaar. Geld, huis, baan, zekerheid. En nu zie ik weer allemaal beren op de weg wat ik eigenlijk naast me neer zou moeten leggen. 

Vriend Pizza zegt dat ik een sterke vrouw ben. 

Ik ga even iets nuttigs doen. 


zondag 25 november 2012

Zeg, hallo.....

ANNanas: "Zeg, hallo. Vind je de band stom of ben je diep aan het nadenken?"
Knappe jongen: "Haha. Allebei niet, zo kijk ik gewoon."
ANNanas: "Aha. Aangenaam, ik ben ANNanas." 
Knappe jongen: "Hoi, ik ben Knappe Jongen." 
....
ANNanas: "Ik zag jou laatst toen ik aan de bonnenkassa zat en toen dacht ik, wat kijk je toch bedenkelijk."
Knappe jongen: "Studeer jij psychologie ofzo?"
ANNanas: "1. Ik ben in 2008 al afgestudeerd dus ik studeer niet meer. 2. Ja ik heb orthopedagogiek gestudeerd, dat is een soort psychologie voor kinderen en jongeren."
Knappe jongen: "Zie je wel, dat dacht ik al! Omdat je me observeert als je aan de bonnenkassa zit. Maar om antwoord te geven op jouw vraag: ik ben een moeilijk persoon."
ANNanas: "Aangenaam, me too." 
... 
...
... 
(Jammer dat ik deze gedeeltes allemaal niet meer weet! Maar het was leuk! En een heel boeiend gesprek! Maar hij was ook 'moeilijk' zoals hij zelf zegt en toen ging hij op een gegeven moment gewoon naar huis, toen was ik aan het dansen en ik vroeg of hij mee ging dansen maar dat wilde hij niet. Einde.) 




dinsdag 20 november 2012

The piano man and me


Chilly Gonzalez - Rideaux Lunaires 

zondag 18 november 2012

Tijd 15:32 uur

Een bed in een slaapkamer. De gebloemde retro gordijnen nog dicht. Tijd: 15:32 uur. Het stinkt in de kamer. Er ligt een beetje opgedroogde kots in het bed. Paddenstoelen-soep-kots van vriendin M. die bleef slapen. 

Het was een gigantisch gave avond. Een avond uit duizenden. Een avond die je niet snel vergeet. Een avond die de boeken in gaat als 'fabuleus'. Een avond die van tevoren niet gepland was, die spontaan ontstond en zomaar gebeurde. Een avond met koffie, bier, dropshot. Een avond met muziek, toffe muziek, dansbare muziek. Een avond met dansjes hier en daar. Een avond met dansjes overal en met iedereen. Een avond met bekenden, met gevoelens, met trots, met plezier. 

Een avond die zou moeten eindigen met pizza. Maar om 06:00 uur zijn er geen pizzeria's meer open. Helaas. Pannenkoeken dan? Nee ook dat ging niet lukken omdat niemand de juiste ingrediënten in huis had. Uiteindelijk kwam vriend J. met een idee; hij had nog soep. Paddenstoelen-soep. Gemaakt door de beneden-buurman. Heeeerlijke soep. 


zondag 4 november 2012

Tot morgen

En telkens
opnieuw 

Vragen 
vliegen
heen en weer 
voorbij

Zweven en
fladderen gezellig
maar
oneindig

Want 
wanneer
weet je het
antwoord? 

Dag gedachte
tot
morgen 

You're beautiful

Mooie foto's van mensen waar ik echt van kan genieten... door er alleen maar naar te kijken. Bij sommige ook om naar te luisteren hoor, maar juist deze plaatjes zijn zo bijzonder omdat ze iets laten zien, iets sprankelends, iets spannends, iets eerlijks. 





Achtereenvolgens: 
Audrey Tatou, actrice | Cata Pirata, zangeres Skip & Die, tweemaal live gezien in 2012 | Ruben Block, zanger Triggerfinger, live gezien in 2010 | Selah Sue, zangeres | Tom Barman, zanger dEUS, live gezien in 2006 

zondag 28 oktober 2012

Daydreaming DDW

De vrouw was bij een Kunstfestival. Ze was samen met een ex-studiegenoot. Deze twee vrouwen kunnen het goed met elkaar vinden, en spreken soms samen af om te eten of iets te gaan bezichtigen. Ze komen er telkens weer achter dat ze eigenlijk wel vaker af kunnen spreken, omdat het elke keer weer gezellig en eerlijk is. Er hangt een sfeer tussen de vrouwen die heel vriendschappelijk is, alles kan gezegd worden, niemand neemt een blad voor de mond. Dat ervaart de vrouw als zeer prettig. 

De zon scheen volop en met een temperatuurtje van 5 graden Celsius was het goed toeven. De vrouw houdt van frisse lucht. Dan voelt ze zich gezond. Etalages werden bekeken, boetiekjes werden gretig bezocht maar met enige teleurstelling verlaten (een jas van 465 euro...... je weet!)en met kreten zoals 'wow dit is gaaf!' 'hej kijk daar dan!' 'nee dit is echt stom' werd kunst bekritiseerd. Een korte impressie van de indrukken die de vrouwen op hebben gedaan: 









De vrouwen gingen een drankje en een hapje doen bij een verrassend leuk tentje, lekker retro ingericht, en ja, dan smelt de vrouw. Vol bewondering, genoegen, passie, herkenning en een tikkeltje jaloezie keek ze om haar heen. Retro gordijnstoffen, misschien wel 100 verschillende. Retro meubels, waar ze zelf altijd zo lang naar zoekt. Ze dacht even: 'dit moet de hemel zijn!' (maar ze dacht niet dat ze dood was hoor, neen). Het eten was ook zeer smakelijk en warempel, daar kwamen nog twee bekenden aan! Fijn gezelschap in een fijne eettent. Mooie afsluiting van een mooie dag. 

Geheimen van de straat - deel 1


- gewone thee
- rooibos thee
- eieren
- 3 pap
- brood
- mik
- snijvlees
- 350 gr kipfile
- bosuitjes

Oudere vrouw, tegen de 70? Schuin handschrift, dat is wat oudere mensen veelal gebruiken. Dorpse vrouw, want ze schrijft het woord 'pap'. Op weg met haar boodschappentrolley naar de supermarkt. Misschien moet ze vragen wat bosuitjes zijn, want ja, dat zijn natuurlijk geen gewone uien. 

En, is 'mik' niet hetzelfde als 'brood'? 

zondag 21 oktober 2012

The nutcracker

Ik luister naar Tchaikovsky, heerlijke muziek om bij weg te dromen naar verre oorden en op de wolken te klimmen tot aan de top. De regenboog zweeft voorbij en ik denk ´haha, ik zit nu lekker zacht op een wolk!´ 

Gisteren voelde ik me zwaar beledigd. Ik was met drie vriendinnen wijntjes aan het drinken in een kroeg in een buurdorp. We praatten over een feest waar we naar toe willen in November, in Eindhoven. En dan moeten we in Eindhoven blijven crashen want er rijden geen nachttreinen. Dus zegt vriendin Kunstenaar: "Dan gaan we toch in een bed & breakfast? Ik ken er een, die kost maar 85 euro voor een tweepersoonskamer." Ik zeg dat ik dat echt belachelijk duur vind, dat ik wil gaan stappen en niet dan nog eens een volle mep wil betalen om te crashen. Kijkt vriendin Kunstenaar me vol verbazing aan en zegt: "Vind jij 85 euro duuuuuuur?!" Ze deed enorm minachtend en ik zei dat ik nog liever bij iemand op de bank ging slapen of op een selffloating matje dan dat ik naar een bed & breakfast zou gaan. 

Het vreemde, of pijnlijke, of confronterende aan deze hele situatie is het verschil wat aan het ontstaan is in de 'sociale klasse' waartoe we behoren. Naarmate je ouder wordt veranderen waarden en normen die je vroeger als vriendinnen nog wel hetzelfde had, maar nu niet meer. Vriendin Kunstenaar is - zoals de naam al zegt - kunstenaar van beroep. Ze is pas afgestudeerd en heeft volgens mij de afgelopen jaren geteerd op de centjes van haar man, die een hele goeie baan heeft en echt dik geld verdiend. Dat is allemaal niet erg, dat vind ik fijn voor hen. Uit eten kost makkelijk 50 euro pp en ze drinken alleen maar goeie rode wijn (niet van die wijn waar je blauwe lijntjes van op je lippen krijgt want dat is goedkope bocht aldus vriendin Kunstenaar). Maar wat mij dan tegen de borst stoot, is dat vriendin Kunstenaar zo minachtend doet tegenover mij, terwijl ze zelf lange tijd op het geld van een ander heeft geteerd. Ik werk hard voor mijn geld, voor mijn huisje, doe alle dingen die ik leuk vind maar ik heb het echt niet superbreed. Het bedrag op mijn spaarrekening wordt niet echt groter sinds ik in dit huisje woon. Maar ik ben blij met mijn leven en levensstijl en waarden en normen en ben er juist trots op dat ik zo'n leuk leven leidt terwijl ik niet heel rijk ben. Yes I am! 

Dus ik vind 85 euro voor een tweepersoonskamer na een avondje stappen echt super ridicuul. 



Peace joy happiness






zondag 7 oktober 2012

Omdat ik dat wil

Er was een feest. Een feest met twee areas, djs. Hippe muziek. Niet gelijk dansbaar voor de vrouw, maar dat maakte niet uit. Want ze dronk bier. In een redelijk rap tempo. Waardoor het dansen ook makkelijker werd. 

Ze was eigenlijk in haar eentje op het feest. Er zouden twee vriendinnen mee gaan maar die hadden op het laatste moment afgezegd. Dat vond de vrouw geen probleem, ze wist stiekem van tevoren al dit dit zou gebeuren. Ze had ook niet verwacht dat de twee vriendinnen het feest leuk zouden vinden... dus was dat probleem al opgelost voordat het überhaupt een probleem was =) 

Het zusje van de vrouw was op het feest tot 01:00u. Dus tot die tijd trok de vrouw op met haar zusje. Dat was leuk. Maar daarna.... was ze echt alleen. Maar het beviel wel. Ze praatte met veel mensen. Een jongen kende ze nog van de middelbare school, ze had bij hem in de klas gezeten. Hij was toen een norse loser maar nu was hij ineens hot! En het gesprek was echt gezellig en lachen. Daarna sprak ze nog vrienden van haar ex (Koala), en dat was ook erg leuk! Ze voerde serieuze gesprekken maar ook gezellig praatjes over koetjes en kalfjes. Ze had nog sjans met een homo waar ze leuk mee danste en ze leerde 'Erik' kennen. Erik kwam uit Arnhem en was een toffe gast. Maar de vrouw was eigenlijk drukker bezig met feesten dan met Erik. 

Toen het 5u was, stopte de djs en was het feest afgelopen. De vrouw stond bij vrienden van haar ex (Koala) en het was erg leuk. Ze had helemaal geen zin om naar huis te fietsen want het was koud en mistig en bovendien was ze zo dronken dat ze niet goed meer recht kon lopen, laat staan fietsen. De vrienden boden aan om mee naar hun huis te gaan, 'de school' (antikraakpand). Met vier mensen liepen ze door de bossen naar de school. De vrouw liep langs Persoon 1. Het was een gekke gewaarwording want Persoon 1 was een heel lekker ding, maar: hij was een goeie mattie van Koala en hij had een vriendin en die vriendin liep ook mee. Maar de vrouw had de afgelopen paar feestjes met Persoon 1 gepraat en ze bleken elkaar leuk en aantrekkelijk te vinden. Er hing constant spanning tussen hen.... maar daar konden ze allebei niets mee want de vrouw wilde het niet ivm Koala en de vriendin van Persoon 1. Maar de vrouw sluit niets uit want Persoon 1 is een notoire vreemdganger. En de vrouw boeit het eigenlijk allemaal niet zo. 

Ze kreeg een matras en een dekbedhoes. Beetje koud. Maar gelukkig vond Persoon 1 ook nog ergens een slaapzak en gaf die aan de vrouw. Persoon 1 en zijn vriendin sliepen in de slaapkamer, de vrouw op de matras in de woonkamer en een andere jongen sliep op de bank. De vrouw sliep als een roosje. De jongen die op de bank lag snurkte. 

Het was een leuke avond/nacht. Toen de vrouw de volgende ochtend om 12u wakker werd pakte ze haar spullen en verliet het pand. Ze fietste naar huis, de zon scheen op haar neer, het was super lekker weer. Maar de vrouw voelde zich verrot. Twee keer een kotsneiging gehad onder het fietsen, maar ze vond het zo ongemakkelijk om langs de kant van de weg te gaan staan kotsen. Stel je voor dat er een bekende voorbij zou komen, misschien Erik of iemand anders. Toen ze eenmaal thuis was, ging ze gelijk boven de wcpot hangen. En daarna weer lekker slapen, dit keer in haar eigen bed. 

zondag 30 september 2012

Levensboom

De vrouw voelt dat ze op het juiste pad is. Ze geniet met volle teugen, is bewuster bezig met de dingen die ze doet, denkt na over hoe en waarom. Ze heeft het ontzettend druk maar het voelt niet zo. Haar agenda staat propvol met afspraken, maar ze voelen niet als 'afspraken'. Ze regisseert een jeugdtoneelgroep waar ze behoorlijk wat tijd in steekt, ze is zelf bezig met een kameraad om een eigen theatergroep op te zetten, ze sport wekelijks, ze werkt freelance ook met regelmaat in de avonduren. Daarnaast wandelt ze graag, vindt ze het heerlijk om met vrienden af te spreken, gaat ze elk weekend minimaal één avond uit en bezoekt ze haar familie zeker één keer per week. Geen 'afspraken', nee, het zijn stuk voor stuk gebeurtenissen waar ze voor kiest en waar zij deel van uit MAG maken. En daar is ze dankbaar voor. 

Ze merkt dat ze ouder wordt. Niet doordat ze lichamelijk aftakelt (nou ja... haha), niet doordat ze rimpels krijgt of doordat ze sneller dik wordt. Neen. Ze merkt het doordat ze anders over dingen nadenkt. Over het leven, over geluk, over de persoon die ze is. 

En dat laatste, daar is ze nog steeds niet helemaal uit. De zoektocht naar zichzelf is al jaren bezig, waarschijnlijk ook nooit klaar of af. Maar ze wil er wel graag wat meer van weten. Van zichzelf, van haar drijfveren. Ze wil zichzelf nog beter leren kennen. En daarom heeft ze weer een boek uit de kast gepakt: LifeDesign . Ze heeft dit ooit gekocht toen ze met zichzelf in de knoop zat. Is begonnen aan dit werkboek, maar is niet verder gekomen dan hoofdstuk één. Maar nu zit ze in een hele andere situatie en denkt ze dat ze het boek wel kan handelen. En de zoektocht die daarbij hoort. 

Welkom in mijn leven. 

vrijdag 28 september 2012

I know that this is

Zooooo ANNanas is klaar voor een feestje. Ze gaat zometeen naar een verjaardag. Een verjaardag waar ze zich niet al te veel van voorstelt. Want.... ja, b-day van een mattie, een mattie die ze niet eens echt goed kent, beetje rustige mattie, misschien zelfs wel saai te noemen. En ze weet niet goed welke vrienden er allemaal komen, maar wel vriend Pizza en nog twee hele goeie vrienden die ze lang niet meer goed gesproken heeft, dus daar heeft ze wel enorme zin in! Lekker bij praten, biertje drinken, leuk. 
Maar ze was ook graag echt uit gegaan. Dansen, swingen, tot ze er bij neervalt. Net zoals laatst in de soos met de bandjesavond! Ze voelt zich lekker, zo lekker dat ze uit wil, nieuwe mensen leren kennen, lekker gek doen, genieten van het leven. Ze merkt ook dat ze dat uitstraalt, vrolijkheid. Als ze door de stad van haar werk fietst, lacht ze. Mensen kijken haar aan en lachen terug. Dat is heerlijk! Mooie jongens bekijkt ze, ze kijken terug. Heerlijk! En nu nog zo'n mooie jongen aan de haak slaan.... =) 

Ze whatsappt met een jongen. Die heeft ze laatst ontmoet op een festival. Ze vond hem leuk, had een tof gesprek met hem, en kent hem van de middelbare school. Maar deze jongen is raar. Hij is ongemakkelijk, anders. Hij ligt elke dag om 22u in bed, ontwijkt sociale bezigheden, gaat nooit naar zijn vrienden, nooit uit.... Blijkbaar is hij depressief. ANNanas wil geen jongen die heel veel troubles heeft. Ze wil genieten en leuk en alles blablabla. WIEHOEEEEE! 

dinsdag 18 september 2012

I'm gonna live anyhow

Het begon met een mega-tof feest in de soos. De bands die die avond speelden waren klaar, de meeste mensen waren al naar huis, en we waren nog met ongeveer 15 mensen over. We dronken bier en kletsen en begonnen wat te dansen. Deze mensen waren niet eens vrijwilligers van de soos, juist meer mensen uit het naastgelegen dorp en van de daargesitueerde soos. Maar het was cool. UBER-cool! Lekker-ding-maar-onbereikbaar-voor-mij draaide plaatjes achter de bar. Hij is echt een muziekkenner en houdt van vage nieuwe muziek maar ook van oude kaskrakers. En rond een uur of 3 kwamen de juiste plaatjes op de juiste momenten.... De zaal was zo goed als leeg, het podium vrij. Eerst dansten we in de zaal, echt extreem en sexy en overdreven. Daarna gingen we al dansend het podium op. En feesten dat we deden! Het leuke aan die mensen uit dat andere dorp is dat ook de jongens en mannen dansen. Ze dansen lekker gek en weten hoe ze uit hun dak moeten gaan en schamen zich nergens voor! Dus je begrijpt dat ik me daarbij wel op mijn plek voel =) Vanuit de bar keken de tappers en nog een paar gasten ons toe. Armen over elkaar en maar kijken. Ik ging even naar de keuken om een pleister te halen voor iemand, en toen vroeg ik aan de tappers of het nog geen tijd was om te sluiten. "Jawel", zei tapper 1, "maar het is nog zo vet" (terwijl hij dus gewoon op een kruk zat te kijken naar ons he, haha). Uiteindelijk was het toch tijd om naar huis te gaan. Iemand (Verlegen Jongen) heeft nog de liefde aan mij verklaard. Ik moest lachen. 

Ook nam ik een logeetje mee naar huis. Nadat het een half jaar uit is met Koala. Het logeetje heeft ooit vaker bij mij gelogeerd. Ook dit keer was het leuk. Even ongemakkelijk, maar benoemd, en toen was het goed. 

Ik had natuurlijk een ONTZETTENDE kater de dag erna. Van het bier. En dat vond ik een beetje lullig want dat logeetje kent mij alleen maar met katers volgens mij. 

Maar goed. Het zij zo. 

Weltrusten. 

maandag 17 september 2012

FANTASTISCH!

Het allereerst optreden van onze theatergroep is geweest! De vuurdoop van onze theateract! En het was echt heerlijk.... Ik heb genoten van deze mooie dag, van de kans die we hebben gekregen van de organisatie. Kennis gemaakt met een vorm van theater die ik zelf nog nooit had uitgevoerd. Men kennis laten maken met Drs. Zeer Vago en Prof. Anniexeliafiore. 

Een paar mooie herinneringen aan deze dag: 
- Drs. Zeer Vago: "Mevrouw, mag ik even naar uw gedachtes luisteren?" Mevrouw (plusminus 60 jr): - giechelend - "Oei, ja, maar dan zeg ik er wel bij dat ik een beetje vulgaire gedachtes heb!" 
- Prof. Anniexeliafiore: "Meneer, vertelt u eens, welke gedachte gaat er door u heen?" Meneer (plusminus 70 jr): "Ik vind een hele fijne dag. En ik denk ook nog veel aan gisteren want toen zij we bij Kassa geweest, op tv." 
- Meneer (plusminus 35 jr), heeft eerder op de middag plaats genomen op De Stoel, komt ons opzoeken: "Mag ik misschien een foto van jullie maken?" 
- Prof. Anniexeliafiore: "Meneer, wat denkt u nu op dit moment?" Meneer (24 jaar, in rolstoel): "FANTASTISCH!" 

Enzovoorts.... heerlijk om al die verhalen te horen, om de gedachtes van mensen te horen, van tevreden mensen, mensen die schuw zijn, terughoudend, mensen die juist lekker meespelen in het spel, mensen die eerlijk zijn... 

zaterdag 15 september 2012

Desalniettemin

Komende zondag hebben we dan TOCH ons eerste echte optreden!!! WIEHOEEEEEEE!!!! Mijn compagnon en ik hebben dus onze eigen theater-groep opgericht, en we gaan onze 'festival´act doen zondag op een festival ter ere van de opening van het culturele seizoen in Noord Limburg! 

Oh ik ben zo blij! Ik drink rode wijn om het te vieren, ik luister muziek en alles is mooi en goed. Dit is wat ik wil met mijn leven, theater maken. Tenminste, dat hoop ik. Ik hoop dat het zondag goed bevalt en dat ik er van geniet en dat de mensen het ook wel leuk vinden (want ja, daar zal het uiteindelijk ook grotendeels om gaan). Dat ik kan doen wat ik wil, dat ik in mijn rol zit, dat ik durf en kan en wil. Dat de mensen lachen, schrikken, me opmerken. Ons opmerken. Want ik doe het samen met mijn compagnon Syd. En daar heb ik alle vertrouwen in! De try-out afgelopen maandag bij mijn toneelgroep ging goed, boven verwachting zelfs. We mochten zelfs wat tips ontvangen van mijn collega-regisseuse dus dat was prettig. 


Het optreden komende zondag is geheel vrijwillig, maar desalniettemin zeer belangrijk om te kijken of het aanslaat en of er toekomst in zit. Want wow wat wil ik graag 'iets' opzetten in de trant van de straattheatergroep waar ik ooit bij zat. Lekker creatief, eigenzinnig en vooral eigenwijs en gedurfd theater. Ik ben stiekem op de fiets al aan het brainstormen over stukken dit ik wil gaan maken, over welke onderwerpen, over welke schokkende dingen.... met welke muziek, op welke locatie, etc. 

Haha WOW ik hoop dat ik er nu in ga rollen!!!! 

vrijdag 24 augustus 2012

NEEEEEN

Jaaaa we waren aangenomen! Maar de dag erna kregen we te horen dat het festival gecancelled werd vanwege slechte kaartverkoop! Dus ANNanas en Syd waren heeeeeel erg teleurgesteld! Maar de organisatie van het festival was zo enthousiast dat ze ons gelijk een emailadres van een ander - groter - festival gaven en ons nog tipten bij weer een ander festivalletje! Dus zo komt het toch nog goed met ANNanas en Syd! Yes we kunnen gaan starten met onze eerste act! 

dinsdag 21 augustus 2012

Onbekend

Morgen heb ik een spannende dag. Een spannende avond. Een spannend half uurtje. Nee ik heb geen date, nee ik ga niet trouwen, ga geen horror-film kijken en ik hoef geen moeilijke keuzes te maken. Nee, ik moet bewijzen waarom het idee van Syd en mij geschikt is om op een festival te staan met onze theater-act... 

Ja, vet he! ANNanas heeft eindelijk iets gevonden waar ze haar hart en ziel in kwijt kan! Iets met theater, creativiteit, spontaniteit. Samen met haar theater-vriend Syd heeft ze een brainstorm gehad en mag ze morgenavond hun idee presenteren aan de organisatie van het festival en hen overtuigen. Spannend ja! 

Korte weergave van het idee:
Syd en ANNanas lopen als twee sprookjesachtige positievelingen over het festival-terrein, met een stoel. Die stoel zetten we ergens neer en we nodigen mensen uit om er op te gaan zitten. We voelen vervolgens aan de pols-hartslag van de persoon en zeggen "vertel ons wat er op je hart ligt". Hierop volgend upcyclen we die gedachte. Upcyclen is het verdraaien van een negatieve gedachte in een positieve. Als afsluiting zeggen we "Dankjewel voor het delen van je gedachten, je krijgt nog een kadootje van ons". En dan tekenen we met watervaste stift een smiley op de pols, op de hartslag van de persoon dus. 

Woooow als dit doorgaat ben ik echt blij! Dan heb ik eindelijk een start gemaakt aan de wens om ooit iets met theater te gaan doen voor mezelf! Zoooo gaaf! 

De naam van onze theatergroep is nog onbekend.

=) 

vrijdag 10 augustus 2012

Spannend =)

Tijd geleden dat ik geblogd heb. Bij deze. Here we go again. Ik heb het idee om mn blog te gaan printen in de vorm van een fotoboek, zodat het tastbaar wordt. Voor mezelf. Voor de leuk. Leuk idee he =) Ik kijk regelmatig op de blog van een friend van me, maar hij heeft al een hele tijd niet meer geblogd. Nu weet ik niet meer zo goed hoe het met hem gaat, maar ik denk goed. Zo deze info is allemaal onnuttig oftewel nutteloos. Ik ga even een paar dingen updaten: 

* Koala: HET IS GOED ZO! Heerlijk. De beslissing is genomen, Koala wil mij niet meer terug als geliefde en het is goed dat dat uitgesproken is. Ik heb zijn mening hierin geaccepteerd, en de gevolgen die dat voor mij heeft. Ik ga door in het leven. Ik ben niet meer verdrietig om Koala, om de relatie die er niet is maar die ik zo graag wel had gewild. Wel heb ik even zijn updates uitgeschakeld op social media, het is toch nog moeilijk voor me als ik zie wat hij doet en met wie. Maar ook dat slijt. Heb hem vandaag zelfs weer gewhatsappd en we gaan misschien zondag naar de kindermarkt in de buurt. Dat is leuk! Het kan gewoon zonder gek gevoel! 

* State of mind: Ik denk dat ik goed in mijn vel zit. Ik geniet van de dingen die ik doe, ik geniet met volle teugen. Vrienden om me heen, veel feestjes, veel lekker eten, veel gesprekken. Geld stroomt wat minder hard binnen maar ook daar werk ik aan. Ben tevreden met wie ik ben en met wat ik doe en ik denk dat ik dat ook wel uitstraal. Vind het leven tot nu toe wel leuk eigenlijk =) 

* Liefde: Nog niet verliefd geweest/gevoelens oid voor een ander gehad. Denk ook nog niet echt toegelaten, toch nog wel erg met Koala gezeten en gewacht en gehoopt. Dacht er klaar voor te zijn maar was het niet. Ben er zelfs een beetje bang voor eigenlijk... Fantaseer er wel over. Komt goed, ben op weg. Spannend haha grappig he. 

vrijdag 27 juli 2012

BAM

ANNanas is nu 4 maanden vrijgezel. Het is 4 maanden geleden dat de relatie tussen Koala en ANNanas is verbroken. Ze bleven contact houden, gezellig, leuk, maar ze gingen ook verder met hun levens. ANNanas dacht na een paar maanden om over de pijn heen te zijn, maar vandaag is ze daar van terug gekomen. En hard.


BAM


Een gesprek via whatsapp, waarin ANNanas erachter kwam dat ze nog lang niet over het verdriet en daarmee ook de hoop heen was. Het gesprek ging over in een meningsverschil en mondde uit in een soort ruzie. Een hele vreemde gewaarwording. En ANNanas is terug gesmeten met beide benen op de grond. Ze had blijkbaar nog behoorlijk wat hoop op een relatie met Koala, maar die hoop is nu vervlogen. Jammer. Maar misschien wordt het nu wel makkelijker om verder te gaan, nu het duidelijk is uitgesproken. 

*Nobody said that life was going to be easy* 

donderdag 5 juli 2012

Nieuwe haren!

Ik wil nieuwe haren (lees: een nieuw kapsel)!!! Weet wel wat ik mooi vindt maar kan niet exact het juiste plaatje vinden. Een soort verlepte hanenkam, plat dus en niet kaal aan de zijkant maar zeker 1 cm. Hier wat plaatjes die in de buurt komen: 







En dit vind ik toch wel de allermooiste, alleen ben ik bang dat dat niet gaat lukken omdat ik geen krullen heb.... Shit!! 



En nu lees ik op een andere blog dat Audrey Tatou in de film Coco avant Chanel heeft gezegd: "A woman who cuts her hair is about to change her life"..... Das toch mooi!!! 

Kort bericht

Ik heb eigenlijk niet zo veel nieuws om te plaatsen.
Maar ik merk wel dat ik zin heb om verliefd te worden!!!
<3

maandag 2 juli 2012

Relaties en zo

Relaties tussen mensen zijn maar raar. Raar, onverwacht, onvoorspelbaar. Afgelopen weekend een heerlijk feest gehad, een feest dat ik zelf gaf, een tuinfeest met fakkels en kaarsjes en leuke swingende muziek en hele toffe aardige mensen met wie ik allemaal stuk voor stuk een relatie heb. Een vriendschaps-relatie, een familie-relatie, een ik-ken-jou-een-beetje-en-kan-met-je-lachen-dus-daarom-mag-je-ook-op-mijn-feest-komen-relatie, een ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie. Leuk om zo te ontdekken wie je echte vrienden zijn, heerlijk. Men zei dat ik er goed uitzag en zo voelde ik me ook.

Ook Koala was uitgenodigd voor het feest, maar hij whatsappte op het laatste moment af omdat hij moe was. Dit viel me enerzijds enorm tegen want ik was teleurgesteld in hem, in onze vriendschap. Maar anderszijds was ik blij, want als hij wel was geweest waren er hoe dan ook spanningen op mijn feest geweest die ik misschien liever niet had gehad. Dus het was prima besloot ik. Toch zat me dit vandaag nog dwars. En daarbij opgeteld zat me dwars dat het etentje wat ik vorige week bij hem had een beetje in de soep was gelopen. We aten niet met z'n tweeën maar ook met zijn huisgenoot, Koala was ontzettend druk en gestresst en als hij dat is, dan hoort hij niet wat een ander tegen hem zegt. Kortom: ik had me er iets anders van voorgesteld. En vandaag dacht ik er aan en whatsappte ik hem en zei dat het mij allemaal wel tegenviel hoe het nu tussen ons ging. Waarop hij antwoorde met dat dat waarschijnlijk met mijn verwachtingen had te maken. En toen besefte ik dat dat inderdaad zo kan zijn. Maar wat verwacht ik dan? Ik verwacht niet meer dat we weer een relatie krijgen. Weet ook dat ik opgelucht ben dat het over is, het is een grote zorg minder want Koala is iemand die snel down is en daar lang in kan blijven hangen, wat weer invloed heeft op mij en mijn gemoedstoestand en met de dingen waar ik me mee bezig houd. Maar ik verwacht wel een bepaalde mate van aandacht van hem. Waarom? Omdat we wat moois gehad hebben en ik dat niet wil vergeten? Niet helemaal los wil laten? Omdat ik hem aardig vindt en oprecht geïnteresseerd ben in zijn leven? En dan vraag ik me gelijk af of mijn aandacht voor hem echt is, of gekunstelt. Soms denk ik wel het laatste. Dan spreek ik met hem af en dan vraag ik me af of hij echt een vriend van me is. Dan voel ik dat we toch ver uit elkaar staan, ondanks dat we ooit zo ontzettend close waren. Dat is raar om te ervaren. We hebben op dit moment gewoon een rare relatie. En nu ik dit typ besef ik mij dat we vanaf dag 1 eigenlijk al een rare relatie hebben gehad... Ik ben er nog niet uit hoe dit allemaal verder gaat en waar ik mezelf het gelukkigst bij voel.

Terug naar het feest. De ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie (voor het gemak even afgekort tot relatie X) bleef slapen. Puur uit praktische overwegingen. En er was nog iemand die bleef slapen, die persoon lag in de woonkamer op een matrasje, en toen relatie X en ik als laatste gingen slapen, was de enige mogelijkheid dat hij in mijn bed ging slapen. Naast mij dus. Dus dat deden we. Ik weet nog dat ik zei: "Hm dit is wel raar, we hebben hier ook wel eens anders naast elkaar gelegen". Ik weet alleen niet meer wat hij antwoordde.... (grrrr stom want dat wil ik wel weten haha!) Als ik over deze relatie nadenk, weet ik dat ik kei verliefd op relatie X kan worden. Hij is stoer, mannelijk, tattoo's, grappig, sterk, en schattig =) Maar toen ik vorig jaar een 'gezellige-wij-blijven-bij-elkaar-slapen' relatie met hem had, kwam ik op die grens van wel/niet verliefd worden. Mijn gevoel zei dat relatie X niets serieus met mij zou willen, uit de verhalen die hij vertelde bleek dat hij heel veel waarde aan vrijheid hecht. Dus besloot ik om te stoppen met hem, uit angst om verliefd te worden en afgewezen te worden. De dag erna kwam ik Koala tegen en begon dat balletje te rollen.... Sja zo kunnen dingen lopen! Ik voelde die nacht van mijn feestje ook dat, als ik wel iets met relatie X had willen doen, die ruimte er was. Maar ik nam die ruimte niet, ik creëerde afstand, bewust. Toch heb ik wel eens gedachtenspinsels door mijn hoofd die er heel anders uitzien.... Met relatie X heb ik dus ook een hele rare relatie en ben ik er ook niet helemaal over uit hoe die zich ontwikkelt.

Maar door alle rare relaties, en leuke en standaard en vriendelijke en toffe relaties, ben ik wel heel gelukkig met de mensen om mij heen.

Raar is zo gek nog niet =)

woensdag 13 juni 2012

Back to reality

Oke, weer even een serieus blog-bericht. Na alle mooie foto's die ik geplaatst heb, na het schattige mailtje van het kind van mijn toneelgroep, nu weer back to reality, naar mezelf. Ik heb nog niets verteld over Utrecht met Koala, over de mantel, over hoe het met me gaat. Echter dacht ik dat uit mijn vorige twee posts ('Inspiratie' en 'Zooo schattig') wel bleek dat het weer wat beter met me gaat. Want dat is daadwerkelijk zo. 

Utrecht was gaaf. Het was fijn om bij te praten met Koala, om de hele dag met hem door te brengen, om bij hem te zijn. Maar het was ook prettig om afscheid van hem te nemen. Door de dag heen heb ik welgeteld 1 x een moeilijk moment gehad. Toen heb ik mezelf op m'n wangen gebeten en ben ik niet gaan huilen. Verder was het oprecht gezellig. De expo was supermooi, Utrecht was leuk, we hebben gezellig geluncht en nog wat gewinkeld. Ik merk dat ik de mantel om heb gehad die dag, hoewel Koala daar zeker niets van heeft gemerkt. Met name doordat ik de dagen erna geen behoefte had om Koala te whatsappen, bleek voor mezelf dat ik het min of meer aan het afsluiten was. In ieder geval het diepe, emotioneel afhankelijke, contact. Dus gisteren kreeg ik van hem een berichtje dat het stil was aan het ANNanas-front, met een vraagteken. Ik heb gereageerd. Toch hou ik nu bewust een 'onbewuste' afstand tussen hem en mij, dat voelt goed. Ik merk dat ik verder ga met mijn leven. 

Iets anders: 

Mijn mede-blogger Zjoh heeft in een aangeschoten bui een heel eerlijk blogbericht getypt, waarin hij ook te kennen geeft dat zijn geliefde er soms moeite mee heeft dat Zjoh en ik wel eens vriendschappelijk met elkaar afspreken. Ergens had ik dit al zien aankomen, was ik er op aan het wachten. Maar toch is het niet leuk om te horen. Want ik wil niet degene zijn die hier een issue van maakt in de relatie van Zjoh en zijn geliefde. Er hoeft helemaal geen issue te zijn: als zij twee elkaar door en door vertrouwen, dan snapt de geliefde dat het contact tussen Zjoh en mij diep gaat, maar niets met verliefdheid of iets dergelijks te maken heeft. Het is contact dat ook heel apart ontstaan is, ik zou zelfs niet eens meer weten hoe precies! Ik ken Zjoh uit het echte leven, maar op de één of andere manier heb ik hem de link van mijn blog gegeven, is hij gaan bloggen, en delen we sindsdien best veel geheimen met elkaar. Ik moet zeggen dat ik dat wel prettig vind. Hij is een trouwe lezer (wat ik niet van al mijn lezers kan zeggen haha) en geeft eerlijke en fijne reacties. 

Zo, ik ga slapen. Op weg naar dromenland =) 

Zooo schattig =)

Deze mail kreeg ik zojuist van een jongetje, 12 jaar, uit mijn toneel-groep. Een zeer slimme jongen met erg veel fantasie en energie. Zo schattig zeg! 


"Ik ben momenteel weer bezig aan een nieuwe musical, ik heb al mooie schetsen en prototypes voor de kostuums en decor. het is de kleine zeemeermin maar net iets anders:

Plot:
De zeekoning probeert tijdens zijn dagelijkse dochter momentjes de vader-dochter relatie te onderhouden. Maar toch telkens tijdens zijn aardig probeersels gaat het toch over in ik-ik-ik praat. Om het tegendeel te bewijzen moet de dochter naar het land en daar moet een knappe jongen op haar vallen… uiteindelijk vallen alleen drie nerdjes voor haar charme die willen haar al te graag aan de oerdomme strandwacht helpen maar dat gaat niet zonder slag of stoot krijgt ze de knapperd of leid ze een nederlaag tegenover haar ozo eigenwijze vader.
klinkt het goed?
groetjes * "

maandag 11 juni 2012

Inspiratie







Zoals jullie kunnen zien, heb ik mijn favo-inspiratie-webiste van een paar jaar terug weer gevonden! Kan ik echt uren op kijken, heerlijk zeg. Luv it! En momenteel Radiohead op met The king of limbs. Super-avondje! 

woensdag 6 juni 2012

Tanx my dear friend

Gisteren was het 5 juni en was het kermis in het dorp. Gisteren heb ik een sollicitatiegesprek gehad. Gisteren ben ik tot een conclusie gekomen. 

Zaterdag op het festival heb ik dus die enorme dip gehad (lees Zebra-petje). Ook zondag heb ik moeten huilen,  maandag kwamen er tranen en ook gisteren was ik emotioneel. Net voor het sollicitatiegesprek kreeg ik namelijk een sms van Koala met daarin enkel de woorden 'toi toi toi'. Dit kan voor menigeen nietszeggend zijn, maar voor mij zorgde het voor een ontzettend vervelend gevoel. Een kwartier voor het sollicitatiegesprek. Koala die aan mij denkt, maar die niet met hetzelfde verlangende gevoel aan mij denkt als ik aan hem. Het feit dat er door dit smsje weer tranen opwelden in mijn ogen, deed mij ineens beseffen dat het contact wat ik nu met Koala heb, misschien toch te close is. Voor Koala is het contact prima, maar ik heb nog gevoelens voor hem die ik niet kan onderdrukken. Als ik contact met hem heb, kan het heel leuk zijn, maar belangrijker vind ik dat het ook steeds weer voorkomt dat ik emotioneel wordt als ik hem zie of spreek. En dit diepe gevoel van pijn in het hart steekt de laatste paar weken steeds vaker op... Zaterdag ga ik met Koala naar een punk-expo in Utrecht. Hier kijk ik naar uit, maar met name alleen om die expositie, en niet perse omdat ik met Koala ga. Nee, dat vind ik juist heel moeilijk. Hoe voel ik me zaterdag, moet ik weer huilen, ga ik het weer missen omdat ik Koala niet aan kan raken, niet vast kan houden, enzovoorts?  

Gisteren op de kermis sprak ik goede vriend Pizza. Pizza is een zeer intelligent persoon, heeft het hart op de allerbeste plek, heeft een enorme ontwikkeling meegemaakt in zijn persoonlijkheid en is opgeleid tot life-coach. Het is jammer dat ik Pizza niet meer zo heel vaak zie, want hij kan mij zeer goede tips en advies geven. Hij kent mij, hij weet hoe hij mij kan coachen, ook al benoemen we het niet zo. Gisteren spraken we over de gevoelens die ik nog heb voor Koala. En wat voor effect het contact dat ik nog met hem heb hier op heeft. Pizza gaf mij het advies om zaterdag, als we naar Utrecht gaan, in gedachten een soort mantel om te doen. Deze mantel zorgt ervoor dat ik mij niet blootgeef, dat Koala niet bij mijn diepste gevoelens kan, niet bij mijn aura. Ik zal het zeker proberen. Ook praatten we over hoe fijn het is om een vaste relatie te hebben, en hoe zeer ik dat kan missen op zwakke momenten. Pizza prees mij juist gelukkig, met het feit dat ik 3 serieuze relaties heb mogen hebben (hm klinkt vreemd) en dat ik daar alleen maar van heb kunnen en mogen leren. Dat het juist hele goeie ervaringen kunnen zijn. Hij vergeleek het met zichzelf, hij is zelf heel erg lang single geweest. Maar ik benoemde dat ik, juist doordát ik die serieuze relaties heb gehad, ik nu ook weet wat ik mis. Pizza snapte wat ik bedoelde, maar hij bekeek alles van de positieve kant en het gesprek heeft me daadwerkelijk een boost gegeven. Mijn ego is weer gestreeld en opgelapt. Ik ben weer sterk. 

Zaterdag ga ik evengoed met Koala naar Utrecht. Ik ga proberen die mantel om te doen. Maar ik ga ook benoemen dat ik hem een poosje niet meer, of in ieder geval minder, wil zien en spreken. Ik kies voor mezelf. 

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief