The nutcracker

Ik luister naar Tchaikovsky, heerlijke muziek om bij weg te dromen naar verre oorden en op de wolken te klimmen tot aan de top. De regenboog zweeft voorbij en ik denk ´haha, ik zit nu lekker zacht op een wolk!´ 

Gisteren voelde ik me zwaar beledigd. Ik was met drie vriendinnen wijntjes aan het drinken in een kroeg in een buurdorp. We praatten over een feest waar we naar toe willen in November, in Eindhoven. En dan moeten we in Eindhoven blijven crashen want er rijden geen nachttreinen. Dus zegt vriendin Kunstenaar: "Dan gaan we toch in een bed & breakfast? Ik ken er een, die kost maar 85 euro voor een tweepersoonskamer." Ik zeg dat ik dat echt belachelijk duur vind, dat ik wil gaan stappen en niet dan nog eens een volle mep wil betalen om te crashen. Kijkt vriendin Kunstenaar me vol verbazing aan en zegt: "Vind jij 85 euro duuuuuuur?!" Ze deed enorm minachtend en ik zei dat ik nog liever bij iemand op de bank ging slapen of op een selffloating matje dan dat ik naar een bed & breakfast zou gaan. 

Het vreemde, of pijnlijke, of confronterende aan deze hele situatie is het verschil wat aan het ontstaan is in de 'sociale klasse' waartoe we behoren. Naarmate je ouder wordt veranderen waarden en normen die je vroeger als vriendinnen nog wel hetzelfde had, maar nu niet meer. Vriendin Kunstenaar is - zoals de naam al zegt - kunstenaar van beroep. Ze is pas afgestudeerd en heeft volgens mij de afgelopen jaren geteerd op de centjes van haar man, die een hele goeie baan heeft en echt dik geld verdiend. Dat is allemaal niet erg, dat vind ik fijn voor hen. Uit eten kost makkelijk 50 euro pp en ze drinken alleen maar goeie rode wijn (niet van die wijn waar je blauwe lijntjes van op je lippen krijgt want dat is goedkope bocht aldus vriendin Kunstenaar). Maar wat mij dan tegen de borst stoot, is dat vriendin Kunstenaar zo minachtend doet tegenover mij, terwijl ze zelf lange tijd op het geld van een ander heeft geteerd. Ik werk hard voor mijn geld, voor mijn huisje, doe alle dingen die ik leuk vind maar ik heb het echt niet superbreed. Het bedrag op mijn spaarrekening wordt niet echt groter sinds ik in dit huisje woon. Maar ik ben blij met mijn leven en levensstijl en waarden en normen en ben er juist trots op dat ik zo'n leuk leven leidt terwijl ik niet heel rijk ben. Yes I am! 

Dus ik vind 85 euro voor een tweepersoonskamer na een avondje stappen echt super ridicuul.