Terug leuk

En toen was er ineens P. in mijn leven. Ontmoet op een zomerfestival. Hij knoopte een praatje me me aan toen ik bij een band stond te kijken/dansen/genieten. Ik dacht "Oh nee daar heb je weer zo iemand die vanalles wil" maar hij bleek oprecht aardig en geïnteresseerd.

P. woont aan de andere kant van het land. Inmiddels heb ik twee keer met hem een 'gewoon-gezellige-afspraak' gehad. Mijn gevoel was wel sterk, met name gisteren. We stonden in Leiden in de binnentuin van Boerheave naar Spinvis te kijken en op de momenten dat hij per ongeluk / expres met zijn hand tegen mijn hand aan kwam. of met zijn arm langs mijn arm streek, voelde ik tintelingen op de plek van aanraking. Ik fantaseerde over een zoen maar zette natuurlijk geen stappen.

Toen hij me 's nachts zoende was ik echter even de weg kwijt.

Die weg ben ik nog steeds een beetje kwijt. Maar P. woont dus aan de andere kant van het land en heel dicht bij zee en daar waren we vandaag en daar hebben we fijn kunnen praten. Maar mijn hoofd ratelt door en stelt vragen en is onzeker en bang.

Het is heel fijn als je iemand leuk vindt die jou ook terug leuk vind.