I'd wait so long to feel you

En er was nieuwe muziek, het gehele weekend lang. Het begon met een onverwachts concert van Florence + the Machine, in Dusseldorf. De vrouw kreeg 's middags een invitatie om gratis mee te gaan naar Florence. Ze zei in de eerste instantie nee (JA ECHT!). Want de vrouw houdt niet van verrassingen en onverwachte gebeurtenissen. Ze moet dingen plannen, het moet een plekje krijgen in haar complexe brein, en als het dan genesteld is na een behoorlijk aantal minuten, dan kan ze er mee dealen. Dus nadat de vrouw nee had gezegd ging ze nadenken. Ze zou bier gaan drinken in de soos met vrienden. Maar ze kon dus ook gratis naar Florence + the Machine... na wat wikken en wegen en zuchten en ijsberen en twijfels en irritaties besloot ze om mee te gaan. En het was mooooooi! 

Ook was het optreden van Blaudzun erg verrassend. Het groot aantal muzikanten, het immense geluid wat geproduceerd werd, de nabijheid van Johannes Sigmond toen hij in de zaal een lied kwam zingen en spelen (onversterkt, op een halve meter afstand van de vrouw!).... maar het was kippenvel! Het was één van de allermooiste optredens die de vrouw ooit gezien heeft (hoogtepunt was ooit Spinvis in de MEZZ in Breda, 2012). 

En vandaag zat de vrouw op social media. Knappe jongen was online en de vrouw sprak hem aan. Hierna hebben ze 1,5 uur gepraat. Veelal over muziek, blijkbaar een gezamenlijke interesse. En muziekjes uitgewisseld! Daardoor heeft de vrouw ook vandaag dus nieuwe muziek leren kennen. Dit vind ze een geweldig mooi nummer: 

En nu zit ze steeds naar Diiv te luisteren en heeft ze eigenlijk nog totaal geen zin om te gaan slapen.