woensdag 6 juni 2012

Tanx my dear friend

Gisteren was het 5 juni en was het kermis in het dorp. Gisteren heb ik een sollicitatiegesprek gehad. Gisteren ben ik tot een conclusie gekomen. 

Zaterdag op het festival heb ik dus die enorme dip gehad (lees Zebra-petje). Ook zondag heb ik moeten huilen,  maandag kwamen er tranen en ook gisteren was ik emotioneel. Net voor het sollicitatiegesprek kreeg ik namelijk een sms van Koala met daarin enkel de woorden 'toi toi toi'. Dit kan voor menigeen nietszeggend zijn, maar voor mij zorgde het voor een ontzettend vervelend gevoel. Een kwartier voor het sollicitatiegesprek. Koala die aan mij denkt, maar die niet met hetzelfde verlangende gevoel aan mij denkt als ik aan hem. Het feit dat er door dit smsje weer tranen opwelden in mijn ogen, deed mij ineens beseffen dat het contact wat ik nu met Koala heb, misschien toch te close is. Voor Koala is het contact prima, maar ik heb nog gevoelens voor hem die ik niet kan onderdrukken. Als ik contact met hem heb, kan het heel leuk zijn, maar belangrijker vind ik dat het ook steeds weer voorkomt dat ik emotioneel wordt als ik hem zie of spreek. En dit diepe gevoel van pijn in het hart steekt de laatste paar weken steeds vaker op... Zaterdag ga ik met Koala naar een punk-expo in Utrecht. Hier kijk ik naar uit, maar met name alleen om die expositie, en niet perse omdat ik met Koala ga. Nee, dat vind ik juist heel moeilijk. Hoe voel ik me zaterdag, moet ik weer huilen, ga ik het weer missen omdat ik Koala niet aan kan raken, niet vast kan houden, enzovoorts?  

Gisteren op de kermis sprak ik goede vriend Pizza. Pizza is een zeer intelligent persoon, heeft het hart op de allerbeste plek, heeft een enorme ontwikkeling meegemaakt in zijn persoonlijkheid en is opgeleid tot life-coach. Het is jammer dat ik Pizza niet meer zo heel vaak zie, want hij kan mij zeer goede tips en advies geven. Hij kent mij, hij weet hoe hij mij kan coachen, ook al benoemen we het niet zo. Gisteren spraken we over de gevoelens die ik nog heb voor Koala. En wat voor effect het contact dat ik nog met hem heb hier op heeft. Pizza gaf mij het advies om zaterdag, als we naar Utrecht gaan, in gedachten een soort mantel om te doen. Deze mantel zorgt ervoor dat ik mij niet blootgeef, dat Koala niet bij mijn diepste gevoelens kan, niet bij mijn aura. Ik zal het zeker proberen. Ook praatten we over hoe fijn het is om een vaste relatie te hebben, en hoe zeer ik dat kan missen op zwakke momenten. Pizza prees mij juist gelukkig, met het feit dat ik 3 serieuze relaties heb mogen hebben (hm klinkt vreemd) en dat ik daar alleen maar van heb kunnen en mogen leren. Dat het juist hele goeie ervaringen kunnen zijn. Hij vergeleek het met zichzelf, hij is zelf heel erg lang single geweest. Maar ik benoemde dat ik, juist doordát ik die serieuze relaties heb gehad, ik nu ook weet wat ik mis. Pizza snapte wat ik bedoelde, maar hij bekeek alles van de positieve kant en het gesprek heeft me daadwerkelijk een boost gegeven. Mijn ego is weer gestreeld en opgelapt. Ik ben weer sterk. 

Zaterdag ga ik evengoed met Koala naar Utrecht. Ik ga proberen die mantel om te doen. Maar ik ga ook benoemen dat ik hem een poosje niet meer, of in ieder geval minder, wil zien en spreken. Ik kies voor mezelf. 

Geen opmerkingen:

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief