maandag 22 april 2013

Wie weet....

En dan komt er toch een keer de dag
Dat je beseft dat er knopen doorgehakt moeten worden
Omdat je voelt dat het probleem van een ander
Jouw eigen probleem aan het worden is

Diep van binnen wil je het niet
Maar van hetgeen wat je wel wilt
Word je niet gelukkig

Nu niet, maar zonder verandering nooit niet 

In een hele korte tijd
Zo dicht naar elkaar toegegroeid
Wetende dat het niet verstandig was
Maar gevoel bleek telkens sterker 

"Ik vind je lief" klinkt zo eerlijk en oprecht
En voelt heel erg goed en welkom
Is ook diep uit het hart gezegd 
En ik vind jou lief is wederzijs, maar..... 

Als er telkens tranen blijven komen
Is het niet wat je verdient
Jezelf beschermen door je eigen grenzen aan te geven
Want die zijn er, en daar liep je vandaag tegenaan 

Het liefst zou je hem willen helpen
Met omhoog klauteren uit de spiraal 
Hem willen vasthouden en er gewoon zijn
Maar dan ga je aan jezelf voorbij 

Vreemdeling, ga verder met je leven
Met pijn in mijn hart zal ik er even geen deel meer van uit maken 
En wie weet, ooit.... 



3 opmerkingen:

mirrevrouw zei

Iedereen moet zijn eigen weg gaan en eigen problemen overwinnen; voor een ander kun je het niet oplossen, alleen voor jezelf...
Dikke kus van mij

ANNanas zei

Kus aanvaard =)

Je hebt helemaal gelijk! Alleen duurde het bij mij even voordat ik er zelf achter kwam. Nu is het oke!!

mirrevrouw zei

Maar dat neemt toch niet weg dat het soms echt klote kan zijn wanneer de tijd er nog niet rijp voor is....

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief