De Vreemdeling voelde zich die hele week al niet zo goed. Hij gaf aan dat hij zich kut voelde, maar via social media of telefoon was het lastig uiten. De vrouw gaf aan dat haar deur altijd voor hem open stond, ondanks haar drukke agenda. Ze wilde zelfs graag tijd voor hem maken. Want ze wilde hem helpen, steunen, er gewoon voor hem zijn. Ze gaf door rond welke tijdstippen ze thuis zou zijn gedurende het weekend. De Vreemdeling bedankte haar, maar zei nog te laten weten als hij er gebruik van zou maken.
Zaterdagavond. De vrouw kwam thuis na een lange dag werken. Tijdens het werk had ze meerdere malen gehoopt op een berichtje van De Vreemdeling. Maar helaas. Met enige vorm van teleurstelling maar toch goedgemutst liep ze haar woning in, zette de radio aan, en ineens ging de voordeurbel. Er gingen veel gedachten door haar heen, en toen ze de voordeur opende stond daar De Vreemdeling. Een hartklopping ging bij de vrouw over in een glimlach. Normaliter heeft ze een hekel aan verrassingen, maar deze verrassing mocht binnen komen. Hij had eten bij zich en ging koken.
Tijdens het eten werd er gepraat, gezucht, in ogen gewreven, vragen gesteld, nagedacht. Open en fijn, maar ook behoorlijk zwaar. Na de afwas zei De Vreemdeling dat hij de vrouw lief vond. De vrouw wist niet zo goed hoe ze moest reageren. 's Avonds waren de vrouw en De Vreemdeling op een feest, en besloten ergens in de nacht dat ze elkaar wel heel graag even zouden willen vasthouden. Dus dat deden ze, midden in de zaal. Dat was voor de vrouw een heel fijn en rustgevend gevoel. De afspraak die zij en De Vreemdeling een week eerder hadden gemaakt, werd die nacht verbroken. Gevoelens zijn nu eenmaal lastig te omzeilen of negeren.
Op zondagmiddag stond de vrouw op het station. Ze keek de trein na, waar De Vreemdeling in zat.
Dag Vreemdeling, dag leuke man, met je verhalen, met je leven, met je openheid, met je oprechtheid. Ik hoop je snel weer te zien.
2 opmerkingen:
Verliefd ? ;)
Kon het maar....
Een reactie posten