De luchtzoeker

Ze was in een kringloopwinkel. Daar kocht ze wat tijdschriften. Thuis las ze een van die tijdschriften. Het had het thema ´Vind je weg´. Het sloot naadloos aan op de zoektocht waar ze mee bezig is.

Ze heeft een elemententest ingevuld. Daar komt het volgende uit: "De luchtzoeker. Je bent een zeer talentvol mens, je mag alleen wat meer 'opstijgen'. Waar is de levensfilosoof in jou die keuzes overweegt en overzicht houdt op de verschillende aspecten van je leven? Je kunt nog veel meer uit je leven halen als je leert reflecteren op jezelf. Zo kun je een visie ontwikkelen op je eigen leven, maar ook op je relatie tot anderen. Deze vragen helpen je op weg: Wat vind jij nu echt zinvol? Sta eens stil bij de wijze waarop je naar de wereld kijkt. Bedenk een paar manieren om het op je werk of thuis (nog) meer naar je zin te hebben. Wat is jouw passie? Wat is je missie? Zet het voor jezelf eens op papier." En hier moet ze het dus mee doen. Het klopt helemaal. Alles wat hierboven staat beschreven klopt. Ze wist het al, maar het wordt bevestigd. Ze weet niet wat haar passie, missie, visie is. Ze weet dat ze veel meer uit het leven kan halen. Ze zoekt. Ze zoekt de lucht. 

Ze heeft ook via de antroposofische zienswijze een klein zelfonderzoekje gedaan. Hierin wordt ze bekeken via een vierledig mensbeeld: lichaam, ether, astraliteit en geest. De ontdekking die hieruit naar voren komt is dat ze misschien toch wel gaat reizen. Ondanks haar heimwee. De drang, het verlangen, de uitdaging is zo mooi en voelt zo goed dat ze vandaag denkt "Wie weet....." 

Afraid?

* What would you do if you weren't afraid? * 

ANNanas heeft vandaag een paar stappen in de juiste richting gezet.
In de richting van haar eigen persoonlijke groei. En passie.

- Ze heeft voor het eerst in haar leven serieus gemediteerd. Middels een geleide meditatie. Het voelde goed! Het lukte natuurlijk niet om alle gedachten tegen te houden, maar ze bereikte wel een paar momenten een totale ontspanning. Dit voelde goed.
- Ze heeft zich opgegeven voor een informatieavond over Life Coaching. Ze wil meer van het onderwerp weten, ze wil weten of het iets is wat ze zelf wil gaan leren. Binnenkort dus een avondje naar Utrecht!
- Het moeilijkste was vandaag luisteren naar haar verstand. Haar gevoel moest ze vandaag even uitschakelen. De tranen hebben al een paar keer achter haar ogen gedrukt, maar ze heeft haar beslissing gemaakt. De Vreemdeling en ANNanas blijft een mooie maar lastige combinatie. Het kan er niet zijn want ANNanas wil geen pijn.
- Het spannendste was vandaag het wel opgeven voor een auditie voor een theaterstuk! ANNanas kwam via via bij de oproep terecht. Het gaat over een fysiek theaterstuk over de dunne grens tussen normaal en abnormaal, over de vooroordelen over psychische aandoeningen. Het stuk moet nog vormgegeven worden door de acteurs en regisseur zelf, iets wat ANNanas zelf heerlijk vind. De kans was zeer groot dat ze niet uit zou worden genodigd voor de auditie, ze vragen semi-professionele en gevorderde amateur-spelers =) Maar ANNanas heeft bedacht dat haar eigen voordeel is dat ze werkt in de gezondheidszorg... wat heel interessant kan zijn bij het vormgeven van het stuk. ANNanas had het opgaveformulier ingevuld, daarna uit onzekerheid de pagina ge-delete, en daarna weer ingevuld en toch verstuurd. EN ZOJUIST HEEFT ZE BERICHT GEHAD DAT ZE MEE MAG DOEN MET DE AUDITIE!!! HOE VET IS DAT! Dingen vallen gewoon op hun plek lijkt wel... Het verdrietige gevoel dat ze had om De Vreemdeling is spontaan verdwenen, nu regeert euforie! 


Goede nacht! 

Tuinhuis

Ik wil graag verhuizen. Naar een tuinhuisje, aan de rand van het bos en met een stuk grond er omheen. Daar wil ik mijn eigen groentes en kruiden verbouwen, kippen houden, mijn eigen brood maken en op die manier enigszins zelfvoorzienend zijn. Het tuinhuisje is klein maar gezellig. Ik heb niet veel ruimte nodig om me fijn te voelen. Het is kleurrijk ingericht, schattig met veel bloemenprints overal. Er komen vaak mensen langs. Vrienden, maar ook mensen die mijn hulp nodig hebben. Als luisterend oor, als persoon die inzicht kan geven. Mijn werk is niet meer zo belangrijk als bron van inkomen, want geld interesseert me niet. Dat zeg ik nu ook wel eens, maar in feite kan dat niet met een huur van € 625 euro en dan nog de vaste lasten erbij... 

Soms lijkt het of het leven in het dorp (!) waar ik woon te snel voor me gaat. Ik kan het niet allemaal bijhouden. Ik vlieg, of ik nou wil of niet. Er is teveel beweging om me heen en ik beweeg er in mee. Als ik eenmaal in de natuur ben voel ik me anders. Dat weet ik al mijn hele leven, alleen ben ik er nooit zoveel mee bezig geweest als de laatste paar dagen. Heb me onder andere verdiept in meditatie, in wandelcoaching, in het gelukkig zijn met jezelf. Zojuist kreeg ik zelfs door dat ik met alles wat ik hier typ, op de juiste weg zit. Mijn pad begint vorm te krijgen! Er worden dingen duidelijk. Dat is goed. 

En nee, don't worry; ik ga niet zomaar verhuizen naar een tuinhuis in een bos. 
Hoewel.... ;) 

Stopknop

Moe en lusteloos. 
Verdrietig gestemd om een stomme reden. 
Geen zin in morgen. 
Onduidelijkheid. 
Dingen in mijn hoofd.
Waar zit de stopknop? 

Kaders

Er zijn een aantal gedachtes die de er vandaag door me heen gingen en die ik graag wil vertellen. Ik dacht er aan hoe mooi vriendschap is. De afgelopen maand heb ik veel tijd gespendeerd met een aantal personen om mij heen, waar ik normaal gesproken misschien minder tijd mee door zou brengen of anders de tijd mee zou spenderen. Het zijn vooral gesprekken geweest (zowel live als via social media) waar ik energie in heb gestoken maar ook veel positieve energie uit heb kunnen halen. Ik heb een aantal mensen om mij heen beter leren kennen, en daardoor ben ik ze ook meer gaan waarderen. Puur om wie ze zijn, maar ook om hoe ze in het leven staan, om hoe ze met bepaalde dingen omgaan die momenteel in hun leven spelen. Maar ook waardeer ik hoe ze mij de juiste vragen stellen zodat ik tot nadenken kom, hoe ze mij inzichten geven om te reflecteren op mezelf. Want dat heb ikzelf vooral de afgelopen twee dagen nodig gehad. Mijn leven loopt momenteel voor een buitenstaander 'op rolletjes', maar mijn eigen gevoel spreekt dat tegen. Hoewel ik het afgelopen half jaar volmondig heb gezegd dat ik gelukkig ben, is er toch al geruime tijd een zoektocht gaande in mijzelf, naar wie ik ben en naar wat ik wil (zie ook "Leegte"). Om mezelf goed te leren kennen moet ik een confrontatie met mezelf aangaan. Met de manier waarop mijn leven op dit moment in elkaar steekt, zal ik die confrontatie niet kunnen aangaan. Ik geniet van de dingen die ik doe, maar niet op de juiste manier: ik race door het leven heen en ben me te weinig bewust van alles wat ik doe, van waarom ik het doe en wat het voor me betekent. Een agenda die constant volgepland is van uur tot uur, eten wat ik met regelmaat in een kwartier doe of aan de computer op mijn werk, sociale contacten inplannen, geen tijd hebben voor spontaniteit maar alles willen vastzetten. Voorheen kon ik niet omgaan met een leeg weekend, waarin ik niets had gepland. Waar ik precies bang voor was kan ik nog steeds niet pakken, maar ik weet wel dat ik nu probeer om juist niet teveel te plannen maar van het moment zelf uit te gaan. Waar heb ik op dat moment behoefte aan, wat komt er op dat moment op mijn pad, waar kies ik voor?

Het racen moet stoppen. Het racen is energiek, maar zonder racen ben en blijf ik evengoed een energiek persoon. Het gaat er om dat ik rust ga vinden, op meerdere manieren. Ik wil een minder volgepland leven, waardoor ik letterlijk wat meer 'open' momenten heb. In die momenten moet ik op zoek naar rust in mezelf. In die rust kan ik proberen meer naar mezelf te luisteren en uiteindelijk bij mijn diepe verlangens komen. Ik wil vaker in mijn eentje gaan wandelen, want op die momenten kom ik tot mezelf. Ik ga proberen om te leren mediteren, waarin ik mijn gedachten allemaal kan stoppen of tegenhouden en me kan focussen op mijn inner self. Met het regisseren van de puber-toneelgroep ga ik stoppen, omdat ik heb gemerkt dat ik het heel lastig en ook niet prettig vind om te werken binnen zoveel kaders. Ik kan niet veel met kaders, ik kom niet tot ontplooiing binnen kaders. Mijn dosis creativiteit en fantasie is enorm, maar komt er niet uit. Ik voel overal grenzen en beperkingen. Dit vind ik zelf een hele mooie ontdekking, ben me er nooit zo bewust van geweest maar nu krijg ik steeds meer tekens die hier op duiden. En in mijn gehele leven 'wat op rolletjes loopt' zit ik een beetje vast in die kaders. Dus ik ga op zoek naar de kaders en proberen om er deurtjes in te maken. Deurtjes naar mezelf.

Ik merk dat ik steeds dichter naar mezelf toe groei.

(Vriend Pizza, Mooie Vrouw, De Vreemdeling, E., C., M., G., bedankt!)

Leegte

Het is weer eens zo'n avond. Zo'n avond dat ik niet weet wat ik wil. Begrijp me niet verkeerd, dit stuk gaat niet over 'vanavond'. Dit stuk gaat over 'mijn leven'. Want ik zit weer vast. Zoals ik al eerder vast zat. Zoals ik steeds maar weer vast kom te zitten. Zoals nu. 

Mijn leven is op zich prima. Werk, vrijetijdsbesteding, contacten om me heen, hobby's. Maar ik word niet meer genoeg uitgedaagd. Ik wil vernieuwing. Ik kan niet lang eenzelfde ding blijven doen. Ik wil dingen bedenken, nieuwigheid in mijn leven, mijn fantasie gebruiken. Heb alleen totaal geen enkel benul van waar ik dat in godsnaam zoeken moet!!! En dat frustreert me zo enorm. Vandaag is zo'n dag dat ik hier erg veel over nagedacht heb, maar ik kom niet verder. En die frustratie hoopt zich op, waardoor ik een soort van verdriet voel. Leegte. Pff. 

Steeds vaker denk ik niet-zo-heel-positief over mijn werk. Het is gelukkig nog niet zo dat ik er met tegenzin naar toe ga, maar ik merk wel dat ik me geen onderdeel voel van de organisatie waar ik werk. Ik irriteer me steeds vaker aan mijn collega's - welke overigens echt twee hele lieve mensen zijn -, ik heb totaal geen zin en het ontbreekt me aan discipline om me actief in te zetten voor cursussen. Het daadwerkelijke werken met de kinderen staat me ook steeds wat meer tegen. Dan vraag ik me af: 'Oke, is dit het dan?' Ik wil niet hogerop in dit werk, absoluut niet. Maar in deze functie wil ik ook niet heel lang meer blijven werken. 

MAAR WAT WIL IK DAN???? 

Dingen benoemen die ik leuk vind om te doen, die ik interessant vind, dat kan ik. Maar wat ik hier vervolgens mee wil? Op zich heb ik zelfs wel zin om me helemaal om te laten scholen. Kunstacademie lijkt me leuk. Fotografie, theater, ontwerpen. Ik zou ook graag meer willen doen met schrijven. Bloggen, een boek schrijven, columns. Kleding is ook een passie, styling, ontwerpen, bekijken. Meubels. Eten en drinken. Praten met mensen. De werking van het brein. Psyche. Wie doet wat en waarom doet hij dat? Coaching. Mensen helpen met verder gaan, omhoog klimmen. 

Ik zal toch eerst mezelf moeten helpen met een weg vinden. Een weg van waar ik naar toe wil. Maar hoe ga ik dat doen?? 

Ik wil enkel mezelf zijn. En gelukkig. Dat is voldoende. 

Wie weet....

En dan komt er toch een keer de dag
Dat je beseft dat er knopen doorgehakt moeten worden
Omdat je voelt dat het probleem van een ander
Jouw eigen probleem aan het worden is

Diep van binnen wil je het niet
Maar van hetgeen wat je wel wilt
Word je niet gelukkig
Nu niet, maar zonder verandering nooit niet 

In een hele korte tijd
Zo dicht naar elkaar toegegroeid
Wetende dat het niet verstandig was
Maar gevoel bleek telkens sterker 

"Ik vind je lief" klinkt zo eerlijk en oprecht
En voelt heel erg goed en welkom
Is ook diep uit het hart gezegd 
En ik vind jou lief is wederzijs, maar..... 

Als er telkens tranen blijven komen
Is het niet wat je verdient
Jezelf beschermen door je eigen grenzen aan te geven
Want die zijn er, en daar liep je vandaag tegenaan 

Het liefst zou je hem willen helpen
Met omhoog klauteren uit de spiraal 
Hem willen vasthouden en er gewoon zijn
Maar dan ga je aan jezelf voorbij 

Vreemdeling, ga verder met je leven
Met pijn in mijn hart zal ik er even geen deel meer van uit maken 
En wie weet, ooit....