Doorzichtige lijntjes

Dit stuk gaat over de doorzichtige lijntjes die er tussen gevoel en verstand lopen. Het contrast, dat alles laat overlappen, en wat het leven (en de mens an sich) soms lastig doch interessant maakt. 

Haar dopamine-niveau alsmede haar cortisol-niveau stijgen lichtelijk als Methylfenidaat in de buurt is. En ze zal er niet om liegen, de oxytocine in haar hersenen stijgt ook. Ze wil hier niet mee zeggen dat ze verliefd is, want dat is ze niet. Maar haar lichaam, haar hormonen, haar gevoel, spreken soms toch haar verstand tegen. Maar lichamelijke affectie is iets anders dan verstand. HAAR verstand was niet verstandig, maar zijn verstand wel. Omdat zij, diep vanuit haar gevoel, iets pakkends zei, wat hem raakte. BAM. 

Maandagavond. Wandelen in een mooi bos, eenzame boomstronken bewonderen, irritatie door muggen, genieten van de anonimiteit want geen mens om hen heen. Praten over levens, over hobby's (serieus, de vraag "En wat zijn jouw hobby's" kwam ter sprake.... Hehe), over werk, over geld de de betekenis er van. Zijn materialisme, haar anti-materialisme. Terugreis, zonsondergang. Tuin, biertje, nog een biertje. Open gesprekken, hij die zich afvraagt waarom hij bepaalde dingen vertelt tegen haar. Zij die stil is en luistert, soms confronteert. De huis-vleermuis die weer rondjes in de tuin vliegt, een egel die besluit zijn verstopplek te verlaten en zich te laten zien. Donkerte. Nacht. Tijd om naar huis te gaan. Hij loopt mee naar haar deur, zij vraagt "Ehm wat wil je, kom je nog even binnen of ga je?" Binnen nog een biertje, samen op de bank. Ineens, een zoen. Even maar, wederkerig, maar zij kapt het af. Het is te onverwacht, te plotseling. Een conversatie over blijven slapen ja of nee. Hij vraagt zich af wat verstandig is. Zij zegt dat zij het niet weet (gedachte: "Ja blijf slapen, ik heb ontzettende zin in jou want dat was laatst ook zo fijn en mijn lichaam smacht er naar! MAAR ik wil niet een vervanger voor je ex - en voor je liefdesverdriet - zijn, geen speeltje of leuk ding waar je even gebruik van kan maken omdat je zo boos bent op je ex" *hunker hunker*) en ze vervolgde haar verhaal met "Ik weet het niet goed, maar ik wil geen vervanger voor je ex zijn". Hierdoor schoten zijn hersenkronkels nog meer in de knoop, en was hij de verstandige in deze. 

Achteraf nog via social media deze situatie geëvalueerd. Het leuke wat er tussen hen is moet nu niet kapot gaan door dingen te doen waar ze niet allebei vanuit dezelfde gedachte achter staan. Hij die denkt dat hij over zijn vorige relatie heen is, zij die weet dat het niet zo is. Hij is te gefrustreerd, hij is te boos, vol wrok. Zij die trots op zichzelf is omdat hij niet is blijven slapen, omdat ze het juiste tegen hem gezegd heeft op het juiste moment. Ze heeft hem aan het denken gezet over zichzelf. Goed van haar!