maandag 18 maart 2013

"Blijf je slapen?"

Het was druk in de kroeg. Er waren eigenlijk teveel mensen in een te kleine kroeg. Warmte, rode wangen, trage bediening. Maar het was erg gezellig. Er werd gepraat, gelachen, gedronken. De vrouw was met twee vriendinnen van haar, de echtgenoten van die vriendinnen en nog twee vrijgezelle vrienden van de echtgenoten. Een niet alledaagse samenstelling van een groepje mensen, maar wel een leuke samenstelling. 

Het gegeven dat Vrijgezelle Vriend nummer 1 zou komen, verheugde de vrouw. Ze vond het altijd gezellig met deze man. Hij heeft humor, en twinkeloogjes, dat vind de vrouw leuk. Ze heeft ook ooit gevoelens van kriebels gehad bij deze man. Alleen had de vrouw toen een vriend. Dus daar heeft ze nooit meer iets mee gedaan. Nu is Vrijgezelle Vriend een soort 'goede kennis' van de vrouw geworden, hij was afgelopen jaar ook op haar tuinfeest. Ze zien elkaar niet vaak, áls ze elkaar zien is het met uitgaan, en dan is het altijd tof. Oprecht leuk en gezellig en soms zelfs een beetje uitdagend. Maar de vrouw kan Vrijgezelle Vriend nooit goed peilen, en ze kan haar eigen gevoel over hem ook niet meer peilen. Ergens vindt ze hem aantrekkelijk en interessant, maar ook ergens zit een gevoel van angst. Ze heeft laatst nog tegen een vriendin gezegd, dat als Vrijgezelle Vriend wat beter zijn best zou doen, ze wel iets met hem zou willen doen (de lezer mag dit zelf creatief invullen).  

Na een aantal speciaal biertjes voor de mannen en rode wijn voor de vrouw, zei het merendeel van het gezelschap dat ze naar huis gingen. Het was geen vreemd keuze, aangezien het toen ongeveer half 2 's nachts geweest moet zijn. De vrouw voelde dat zij nog niet naar huis wilde. Tegelijkertijd wist ze dat Vrijgezelle Vriend ook nog niet naar huis zou gaan. Dat was wel ongeveer de belangrijkste reden van haar om te blijven, want als er niemand van het groepje meer zou blijven, zou de vrouw ook overstag gaan en op haar fiets stappen. De vrouw voelde zich goed en voelde dat ze straalde. 

Vrouw: "Ik? Ik blijf nog wel even! Wat jij, Vrijgezelle Vriend?" 
Vrijgezelle Vriend: "Haha, ja zeker blijf ik ook nog!" 
Afscheid van de rest, daaaaag, doei, weltrusten, veel plezier nog he, knipoog. 

Opeens stond er niet alleen een glas rode wijn (nummer 8? 9?) en een glas water voor de vrouw op tafel, maar ook een glas Baileys on the rocks. De vrouw keek wat verbaasd, maar Vrijgezelle Vriend was de boosdoener. Ze proostten samen op een leuke avond. Na deze drankjes allemaal genuttigd te hebben, en onder andere gesprekken gevoerd te hebben over het vermeende fortuin van Vrijgezelle Vriend - jammer dat de vrouw altijd de onbelangrijke onderwerpen onthoudt - kwamen er weer twee Baileys on the rocks op tafel te staan. De kroeg was inmiddels zo goed als leeg. Er zaten nog 4 mensen aan de bar, waaronder De Muzikant (lees: De muzikant), en hij speelde juist op dat moment op zijn gitaar. De vrouw maakte nog een praatje met de muzikant (alcohol, praatgraag, zelfverzekerd, enthousiast, irritant?) en zei tegen de barman dat ze graag wou betalen. "Jouw rekening is al betaald, door hem," zei de barman lachend, wijzend naar Vrijgezelle Vriend die buiten stond te roken. De vrouw was verbluft. Ze stond perplex. Lachte wat naar de barman, en vroeg zich af wat dit toch allemaal te betekenen had. 

Omdat de kleine kroeg ging sluiten, liepen Vrijgezelle Vriend en de vrouw naar het naastgelegen etablissement. Helaas, ook dat was gesloten. Het was ondertussen half 4 's nachts, en Vrijgezelle Vriend en de vrouw hadden nog niet genoeg van elkaars gezelschap. Dus ze besloten naar een stomme hippe bar te gaan, waar allemaal pubers van 17 jaar rondhingen, en die vreemd opkeken naar deze twee nieuwelingen die om half 4 's nachts nog de bar binnenkwamen. De vrouw dronk rode wijn, Vrijgezelle Vriend dronk bier, maar het was toch het laatste drankje. De vrouw dacht dat Vrijgezelle Vriend aan haar vroeg of ze wou blijven slapen, maar ze antwoordde niet. Ze dacht Wat zegt hij?! Nee dit zei hij niet. Nee ik ben echt super dronken en ik hallucineer ofzo en als hij wel echt zou vragen zou ik geen antwoord weten. 

Samen liepen ze richting het huis van Vrijgezelle Vriend, omdat de vrouw daar toch langs zou komen als ze naar huis fietste. En weer vroeg Vrijgezelle Vriend of de vrouw niet heel misschien wou blijven slapen? De vrouw dacht na, in hoeverre dat nog mogelijk was met haar dronken hoofd en lijf. Ze voelde dat ze bijna moest kotsen. De combinatie van Baileys met pak 'n beet 1,5 fles rode wijn was toch niet echt heel prettig voor haar maag. Ze praatte er een beetje overheen en lachte maar hard. 

Want lachen, dat doet ze graag met Vrijgezelle Vriend. 

De vrouw fietste naar huis. 

Geen opmerkingen:

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief