Daydreaming DDW

De vrouw was bij een Kunstfestival. Ze was samen met een ex-studiegenoot. Deze twee vrouwen kunnen het goed met elkaar vinden, en spreken soms samen af om te eten of iets te gaan bezichtigen. Ze komen er telkens weer achter dat ze eigenlijk wel vaker af kunnen spreken, omdat het elke keer weer gezellig en eerlijk is. Er hangt een sfeer tussen de vrouwen die heel vriendschappelijk is, alles kan gezegd worden, niemand neemt een blad voor de mond. Dat ervaart de vrouw als zeer prettig. 

De zon scheen volop en met een temperatuurtje van 5 graden Celsius was het goed toeven. De vrouw houdt van frisse lucht. Dan voelt ze zich gezond. Etalages werden bekeken, boetiekjes werden gretig bezocht maar met enige teleurstelling verlaten (een jas van 465 euro...... je weet!)en met kreten zoals 'wow dit is gaaf!' 'hej kijk daar dan!' 'nee dit is echt stom' werd kunst bekritiseerd. Een korte impressie van de indrukken die de vrouwen op hebben gedaan: 

De vrouwen gingen een drankje en een hapje doen bij een verrassend leuk tentje, lekker retro ingericht, en ja, dan smelt de vrouw. Vol bewondering, genoegen, passie, herkenning en een tikkeltje jaloezie keek ze om haar heen. Retro gordijnstoffen, misschien wel 100 verschillende. Retro meubels, waar ze zelf altijd zo lang naar zoekt. Ze dacht even: 'dit moet de hemel zijn!' (maar ze dacht niet dat ze dood was hoor, neen). Het eten was ook zeer smakelijk en warempel, daar kwamen nog twee bekenden aan! Fijn gezelschap in een fijne eettent. Mooie afsluiting van een mooie dag. 

Geheimen van de straat - deel 1

- gewone thee
- rooibos thee
- eieren
- 3 pap
- brood
- mik
- snijvlees
- 350 gr kipfile
- bosuitjes

Oudere vrouw, tegen de 70? Schuin handschrift, dat is wat oudere mensen veelal gebruiken. Dorpse vrouw, want ze schrijft het woord 'pap'. Op weg met haar boodschappentrolley naar de supermarkt. Misschien moet ze vragen wat bosuitjes zijn, want ja, dat zijn natuurlijk geen gewone uien. 

En, is 'mik' niet hetzelfde als 'brood'? 

The nutcracker

Ik luister naar Tchaikovsky, heerlijke muziek om bij weg te dromen naar verre oorden en op de wolken te klimmen tot aan de top. De regenboog zweeft voorbij en ik denk ´haha, ik zit nu lekker zacht op een wolk!´ 

Gisteren voelde ik me zwaar beledigd. Ik was met drie vriendinnen wijntjes aan het drinken in een kroeg in een buurdorp. We praatten over een feest waar we naar toe willen in November, in Eindhoven. En dan moeten we in Eindhoven blijven crashen want er rijden geen nachttreinen. Dus zegt vriendin Kunstenaar: "Dan gaan we toch in een bed & breakfast? Ik ken er een, die kost maar 85 euro voor een tweepersoonskamer." Ik zeg dat ik dat echt belachelijk duur vind, dat ik wil gaan stappen en niet dan nog eens een volle mep wil betalen om te crashen. Kijkt vriendin Kunstenaar me vol verbazing aan en zegt: "Vind jij 85 euro duuuuuuur?!" Ze deed enorm minachtend en ik zei dat ik nog liever bij iemand op de bank ging slapen of op een selffloating matje dan dat ik naar een bed & breakfast zou gaan. 

Het vreemde, of pijnlijke, of confronterende aan deze hele situatie is het verschil wat aan het ontstaan is in de 'sociale klasse' waartoe we behoren. Naarmate je ouder wordt veranderen waarden en normen die je vroeger als vriendinnen nog wel hetzelfde had, maar nu niet meer. Vriendin Kunstenaar is - zoals de naam al zegt - kunstenaar van beroep. Ze is pas afgestudeerd en heeft volgens mij de afgelopen jaren geteerd op de centjes van haar man, die een hele goeie baan heeft en echt dik geld verdiend. Dat is allemaal niet erg, dat vind ik fijn voor hen. Uit eten kost makkelijk 50 euro pp en ze drinken alleen maar goeie rode wijn (niet van die wijn waar je blauwe lijntjes van op je lippen krijgt want dat is goedkope bocht aldus vriendin Kunstenaar). Maar wat mij dan tegen de borst stoot, is dat vriendin Kunstenaar zo minachtend doet tegenover mij, terwijl ze zelf lange tijd op het geld van een ander heeft geteerd. Ik werk hard voor mijn geld, voor mijn huisje, doe alle dingen die ik leuk vind maar ik heb het echt niet superbreed. Het bedrag op mijn spaarrekening wordt niet echt groter sinds ik in dit huisje woon. Maar ik ben blij met mijn leven en levensstijl en waarden en normen en ben er juist trots op dat ik zo'n leuk leven leidt terwijl ik niet heel rijk ben. Yes I am! 

Dus ik vind 85 euro voor een tweepersoonskamer na een avondje stappen echt super ridicuul. 

Peace joy happiness

Omdat ik dat wil

Er was een feest. Een feest met twee areas, djs. Hippe muziek. Niet gelijk dansbaar voor de vrouw, maar dat maakte niet uit. Want ze dronk bier. In een redelijk rap tempo. Waardoor het dansen ook makkelijker werd. 

Ze was eigenlijk in haar eentje op het feest. Er zouden twee vriendinnen mee gaan maar die hadden op het laatste moment afgezegd. Dat vond de vrouw geen probleem, ze wist stiekem van tevoren al dit dit zou gebeuren. Ze had ook niet verwacht dat de twee vriendinnen het feest leuk zouden vinden... dus was dat probleem al opgelost voordat het überhaupt een probleem was =) 

Het zusje van de vrouw was op het feest tot 01:00u. Dus tot die tijd trok de vrouw op met haar zusje. Dat was leuk. Maar daarna.... was ze echt alleen. Maar het beviel wel. Ze praatte met veel mensen. Een jongen kende ze nog van de middelbare school, ze had bij hem in de klas gezeten. Hij was toen een norse loser maar nu was hij ineens hot! En het gesprek was echt gezellig en lachen. Daarna sprak ze nog vrienden van haar ex (Koala), en dat was ook erg leuk! Ze voerde serieuze gesprekken maar ook gezellig praatjes over koetjes en kalfjes. Ze had nog sjans met een homo waar ze leuk mee danste en ze leerde 'Erik' kennen. Erik kwam uit Arnhem en was een toffe gast. Maar de vrouw was eigenlijk drukker bezig met feesten dan met Erik. 

Toen het 5u was, stopte de djs en was het feest afgelopen. De vrouw stond bij vrienden van haar ex (Koala) en het was erg leuk. Ze had helemaal geen zin om naar huis te fietsen want het was koud en mistig en bovendien was ze zo dronken dat ze niet goed meer recht kon lopen, laat staan fietsen. De vrienden boden aan om mee naar hun huis te gaan, 'de school' (antikraakpand). Met vier mensen liepen ze door de bossen naar de school. De vrouw liep langs Persoon 1. Het was een gekke gewaarwording want Persoon 1 was een heel lekker ding, maar: hij was een goeie mattie van Koala en hij had een vriendin en die vriendin liep ook mee. Maar de vrouw had de afgelopen paar feestjes met Persoon 1 gepraat en ze bleken elkaar leuk en aantrekkelijk te vinden. Er hing constant spanning tussen hen.... maar daar konden ze allebei niets mee want de vrouw wilde het niet ivm Koala en de vriendin van Persoon 1. Maar de vrouw sluit niets uit want Persoon 1 is een notoire vreemdganger. En de vrouw boeit het eigenlijk allemaal niet zo. 

Ze kreeg een matras en een dekbedhoes. Beetje koud. Maar gelukkig vond Persoon 1 ook nog ergens een slaapzak en gaf die aan de vrouw. Persoon 1 en zijn vriendin sliepen in de slaapkamer, de vrouw op de matras in de woonkamer en een andere jongen sliep op de bank. De vrouw sliep als een roosje. De jongen die op de bank lag snurkte. 

Het was een leuke avond/nacht. Toen de vrouw de volgende ochtend om 12u wakker werd pakte ze haar spullen en verliet het pand. Ze fietste naar huis, de zon scheen op haar neer, het was super lekker weer. Maar de vrouw voelde zich verrot. Twee keer een kotsneiging gehad onder het fietsen, maar ze vond het zo ongemakkelijk om langs de kant van de weg te gaan staan kotsen. Stel je voor dat er een bekende voorbij zou komen, misschien Erik of iemand anders. Toen ze eenmaal thuis was, ging ze gelijk boven de wcpot hangen. En daarna weer lekker slapen, dit keer in haar eigen bed. 

Levensboom

De vrouw voelt dat ze op het juiste pad is. Ze geniet met volle teugen, is bewuster bezig met de dingen die ze doet, denkt na over hoe en waarom. Ze heeft het ontzettend druk maar het voelt niet zo. Haar agenda staat propvol met afspraken, maar ze voelen niet als 'afspraken'. Ze regisseert een jeugdtoneelgroep waar ze behoorlijk wat tijd in steekt, ze is zelf bezig met een kameraad om een eigen theatergroep op te zetten, ze sport wekelijks, ze werkt freelance ook met regelmaat in de avonduren. Daarnaast wandelt ze graag, vindt ze het heerlijk om met vrienden af te spreken, gaat ze elk weekend minimaal één avond uit en bezoekt ze haar familie zeker één keer per week. Geen 'afspraken', nee, het zijn stuk voor stuk gebeurtenissen waar ze voor kiest en waar zij deel van uit MAG maken. En daar is ze dankbaar voor. 

Ze merkt dat ze ouder wordt. Niet doordat ze lichamelijk aftakelt (nou ja... haha), niet doordat ze rimpels krijgt of doordat ze sneller dik wordt. Neen. Ze merkt het doordat ze anders over dingen nadenkt. Over het leven, over geluk, over de persoon die ze is. 

En dat laatste, daar is ze nog steeds niet helemaal uit. De zoektocht naar zichzelf is al jaren bezig, waarschijnlijk ook nooit klaar of af. Maar ze wil er wel graag wat meer van weten. Van zichzelf, van haar drijfveren. Ze wil zichzelf nog beter leren kennen. En daarom heeft ze weer een boek uit de kast gepakt: LifeDesign . Ze heeft dit ooit gekocht toen ze met zichzelf in de knoop zat. Is begonnen aan dit werkboek, maar is niet verder gekomen dan hoofdstuk één. Maar nu zit ze in een hele andere situatie en denkt ze dat ze het boek wel kan handelen. En de zoektocht die daarbij hoort. 

Welkom in mijn leven. 

I know that this is

Zooooo ANNanas is klaar voor een feestje. Ze gaat zometeen naar een verjaardag. Een verjaardag waar ze zich niet al te veel van voorstelt. Want.... ja, b-day van een mattie, een mattie die ze niet eens echt goed kent, beetje rustige mattie, misschien zelfs wel saai te noemen. En ze weet niet goed welke vrienden er allemaal komen, maar wel vriend Pizza en nog twee hele goeie vrienden die ze lang niet meer goed gesproken heeft, dus daar heeft ze wel enorme zin in! Lekker bij praten, biertje drinken, leuk. 
Maar ze was ook graag echt uit gegaan. Dansen, swingen, tot ze er bij neervalt. Net zoals laatst in de soos met de bandjesavond! Ze voelt zich lekker, zo lekker dat ze uit wil, nieuwe mensen leren kennen, lekker gek doen, genieten van het leven. Ze merkt ook dat ze dat uitstraalt, vrolijkheid. Als ze door de stad van haar werk fietst, lacht ze. Mensen kijken haar aan en lachen terug. Dat is heerlijk! Mooie jongens bekijkt ze, ze kijken terug. Heerlijk! En nu nog zo'n mooie jongen aan de haak slaan.... =) 

Ze whatsappt met een jongen. Die heeft ze laatst ontmoet op een festival. Ze vond hem leuk, had een tof gesprek met hem, en kent hem van de middelbare school. Maar deze jongen is raar. Hij is ongemakkelijk, anders. Hij ligt elke dag om 22u in bed, ontwijkt sociale bezigheden, gaat nooit naar zijn vrienden, nooit uit.... Blijkbaar is hij depressief. ANNanas wil geen jongen die heel veel troubles heeft. Ze wil genieten en leuk en alles blablabla. WIEHOEEEEE!