Relaties en zo

Relaties tussen mensen zijn maar raar. Raar, onverwacht, onvoorspelbaar. Afgelopen weekend een heerlijk feest gehad, een feest dat ik zelf gaf, een tuinfeest met fakkels en kaarsjes en leuke swingende muziek en hele toffe aardige mensen met wie ik allemaal stuk voor stuk een relatie heb. Een vriendschaps-relatie, een familie-relatie, een ik-ken-jou-een-beetje-en-kan-met-je-lachen-dus-daarom-mag-je-ook-op-mijn-feest-komen-relatie, een ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie. Leuk om zo te ontdekken wie je echte vrienden zijn, heerlijk. Men zei dat ik er goed uitzag en zo voelde ik me ook.

Ook Koala was uitgenodigd voor het feest, maar hij whatsappte op het laatste moment af omdat hij moe was. Dit viel me enerzijds enorm tegen want ik was teleurgesteld in hem, in onze vriendschap. Maar anderszijds was ik blij, want als hij wel was geweest waren er hoe dan ook spanningen op mijn feest geweest die ik misschien liever niet had gehad. Dus het was prima besloot ik. Toch zat me dit vandaag nog dwars. En daarbij opgeteld zat me dwars dat het etentje wat ik vorige week bij hem had een beetje in de soep was gelopen. We aten niet met z'n tweeën maar ook met zijn huisgenoot, Koala was ontzettend druk en gestresst en als hij dat is, dan hoort hij niet wat een ander tegen hem zegt. Kortom: ik had me er iets anders van voorgesteld. En vandaag dacht ik er aan en whatsappte ik hem en zei dat het mij allemaal wel tegenviel hoe het nu tussen ons ging. Waarop hij antwoorde met dat dat waarschijnlijk met mijn verwachtingen had te maken. En toen besefte ik dat dat inderdaad zo kan zijn. Maar wat verwacht ik dan? Ik verwacht niet meer dat we weer een relatie krijgen. Weet ook dat ik opgelucht ben dat het over is, het is een grote zorg minder want Koala is iemand die snel down is en daar lang in kan blijven hangen, wat weer invloed heeft op mij en mijn gemoedstoestand en met de dingen waar ik me mee bezig houd. Maar ik verwacht wel een bepaalde mate van aandacht van hem. Waarom? Omdat we wat moois gehad hebben en ik dat niet wil vergeten? Niet helemaal los wil laten? Omdat ik hem aardig vindt en oprecht geïnteresseerd ben in zijn leven? En dan vraag ik me gelijk af of mijn aandacht voor hem echt is, of gekunstelt. Soms denk ik wel het laatste. Dan spreek ik met hem af en dan vraag ik me af of hij echt een vriend van me is. Dan voel ik dat we toch ver uit elkaar staan, ondanks dat we ooit zo ontzettend close waren. Dat is raar om te ervaren. We hebben op dit moment gewoon een rare relatie. En nu ik dit typ besef ik mij dat we vanaf dag 1 eigenlijk al een rare relatie hebben gehad... Ik ben er nog niet uit hoe dit allemaal verder gaat en waar ik mezelf het gelukkigst bij voel.

Terug naar het feest. De ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie (voor het gemak even afgekort tot relatie X) bleef slapen. Puur uit praktische overwegingen. En er was nog iemand die bleef slapen, die persoon lag in de woonkamer op een matrasje, en toen relatie X en ik als laatste gingen slapen, was de enige mogelijkheid dat hij in mijn bed ging slapen. Naast mij dus. Dus dat deden we. Ik weet nog dat ik zei: "Hm dit is wel raar, we hebben hier ook wel eens anders naast elkaar gelegen". Ik weet alleen niet meer wat hij antwoordde.... (grrrr stom want dat wil ik wel weten haha!) Als ik over deze relatie nadenk, weet ik dat ik kei verliefd op relatie X kan worden. Hij is stoer, mannelijk, tattoo's, grappig, sterk, en schattig =) Maar toen ik vorig jaar een 'gezellige-wij-blijven-bij-elkaar-slapen' relatie met hem had, kwam ik op die grens van wel/niet verliefd worden. Mijn gevoel zei dat relatie X niets serieus met mij zou willen, uit de verhalen die hij vertelde bleek dat hij heel veel waarde aan vrijheid hecht. Dus besloot ik om te stoppen met hem, uit angst om verliefd te worden en afgewezen te worden. De dag erna kwam ik Koala tegen en begon dat balletje te rollen.... Sja zo kunnen dingen lopen! Ik voelde die nacht van mijn feestje ook dat, als ik wel iets met relatie X had willen doen, die ruimte er was. Maar ik nam die ruimte niet, ik creëerde afstand, bewust. Toch heb ik wel eens gedachtenspinsels door mijn hoofd die er heel anders uitzien.... Met relatie X heb ik dus ook een hele rare relatie en ben ik er ook niet helemaal over uit hoe die zich ontwikkelt.

Maar door alle rare relaties, en leuke en standaard en vriendelijke en toffe relaties, ben ik wel heel gelukkig met de mensen om mij heen.

Raar is zo gek nog niet =)

Back to reality

Oke, weer even een serieus blog-bericht. Na alle mooie foto's die ik geplaatst heb, na het schattige mailtje van het kind van mijn toneelgroep, nu weer back to reality, naar mezelf. Ik heb nog niets verteld over Utrecht met Koala, over de mantel, over hoe het met me gaat. Echter dacht ik dat uit mijn vorige twee posts ('Inspiratie' en 'Zooo schattig') wel bleek dat het weer wat beter met me gaat. Want dat is daadwerkelijk zo. 

Utrecht was gaaf. Het was fijn om bij te praten met Koala, om de hele dag met hem door te brengen, om bij hem te zijn. Maar het was ook prettig om afscheid van hem te nemen. Door de dag heen heb ik welgeteld 1 x een moeilijk moment gehad. Toen heb ik mezelf op m'n wangen gebeten en ben ik niet gaan huilen. Verder was het oprecht gezellig. De expo was supermooi, Utrecht was leuk, we hebben gezellig geluncht en nog wat gewinkeld. Ik merk dat ik de mantel om heb gehad die dag, hoewel Koala daar zeker niets van heeft gemerkt. Met name doordat ik de dagen erna geen behoefte had om Koala te whatsappen, bleek voor mezelf dat ik het min of meer aan het afsluiten was. In ieder geval het diepe, emotioneel afhankelijke, contact. Dus gisteren kreeg ik van hem een berichtje dat het stil was aan het ANNanas-front, met een vraagteken. Ik heb gereageerd. Toch hou ik nu bewust een 'onbewuste' afstand tussen hem en mij, dat voelt goed. Ik merk dat ik verder ga met mijn leven. 

Iets anders: 

Mijn mede-blogger Zjoh heeft in een aangeschoten bui een heel eerlijk blogbericht getypt, waarin hij ook te kennen geeft dat zijn geliefde er soms moeite mee heeft dat Zjoh en ik wel eens vriendschappelijk met elkaar afspreken. Ergens had ik dit al zien aankomen, was ik er op aan het wachten. Maar toch is het niet leuk om te horen. Want ik wil niet degene zijn die hier een issue van maakt in de relatie van Zjoh en zijn geliefde. Er hoeft helemaal geen issue te zijn: als zij twee elkaar door en door vertrouwen, dan snapt de geliefde dat het contact tussen Zjoh en mij diep gaat, maar niets met verliefdheid of iets dergelijks te maken heeft. Het is contact dat ook heel apart ontstaan is, ik zou zelfs niet eens meer weten hoe precies! Ik ken Zjoh uit het echte leven, maar op de één of andere manier heb ik hem de link van mijn blog gegeven, is hij gaan bloggen, en delen we sindsdien best veel geheimen met elkaar. Ik moet zeggen dat ik dat wel prettig vind. Hij is een trouwe lezer (wat ik niet van al mijn lezers kan zeggen haha) en geeft eerlijke en fijne reacties. 

Zo, ik ga slapen. Op weg naar dromenland =) 

Zooo schattig =)

Deze mail kreeg ik zojuist van een jongetje, 12 jaar, uit mijn toneel-groep. Een zeer slimme jongen met erg veel fantasie en energie. Zo schattig zeg! 


"Ik ben momenteel weer bezig aan een nieuwe musical, ik heb al mooie schetsen en prototypes voor de kostuums en decor. het is de kleine zeemeermin maar net iets anders:

Plot:

De zeekoning probeert tijdens zijn dagelijkse dochter momentjes de vader-dochter relatie te onderhouden. Maar toch telkens tijdens zijn aardig probeersels gaat het toch over in ik-ik-ik praat. Om het tegendeel te bewijzen moet de dochter naar het land en daar moet een knappe jongen op haar vallen… uiteindelijk vallen alleen drie nerdjes voor haar charme die willen haar al te graag aan de oerdomme strandwacht helpen maar dat gaat niet zonder slag of stoot krijgt ze de knapperd of leid ze een nederlaag tegenover haar ozo eigenwijze vader.

klinkt het goed?

groetjes * "

Inspiratie

Zoals jullie kunnen zien, heb ik mijn favo-inspiratie-webiste van een paar jaar terug weer gevonden! Kan ik echt uren op kijken, heerlijk zeg. Luv it! En momenteel Radiohead op met The king of limbs. Super-avondje! 

Tanx my dear friend

Gisteren was het 5 juni en was het kermis in het dorp. Gisteren heb ik een sollicitatiegesprek gehad. Gisteren ben ik tot een conclusie gekomen. 

Zaterdag op het festival heb ik dus die enorme dip gehad (lees Zebra-petje). Ook zondag heb ik moeten huilen,  maandag kwamen er tranen en ook gisteren was ik emotioneel. Net voor het sollicitatiegesprek kreeg ik namelijk een sms van Koala met daarin enkel de woorden 'toi toi toi'. Dit kan voor menigeen nietszeggend zijn, maar voor mij zorgde het voor een ontzettend vervelend gevoel. Een kwartier voor het sollicitatiegesprek. Koala die aan mij denkt, maar die niet met hetzelfde verlangende gevoel aan mij denkt als ik aan hem. Het feit dat er door dit smsje weer tranen opwelden in mijn ogen, deed mij ineens beseffen dat het contact wat ik nu met Koala heb, misschien toch te close is. Voor Koala is het contact prima, maar ik heb nog gevoelens voor hem die ik niet kan onderdrukken. Als ik contact met hem heb, kan het heel leuk zijn, maar belangrijker vind ik dat het ook steeds weer voorkomt dat ik emotioneel wordt als ik hem zie of spreek. En dit diepe gevoel van pijn in het hart steekt de laatste paar weken steeds vaker op... Zaterdag ga ik met Koala naar een punk-expo in Utrecht. Hier kijk ik naar uit, maar met name alleen om die expositie, en niet perse omdat ik met Koala ga. Nee, dat vind ik juist heel moeilijk. Hoe voel ik me zaterdag, moet ik weer huilen, ga ik het weer missen omdat ik Koala niet aan kan raken, niet vast kan houden, enzovoorts?  

Gisteren op de kermis sprak ik goede vriend Pizza. Pizza is een zeer intelligent persoon, heeft het hart op de allerbeste plek, heeft een enorme ontwikkeling meegemaakt in zijn persoonlijkheid en is opgeleid tot life-coach. Het is jammer dat ik Pizza niet meer zo heel vaak zie, want hij kan mij zeer goede tips en advies geven. Hij kent mij, hij weet hoe hij mij kan coachen, ook al benoemen we het niet zo. Gisteren spraken we over de gevoelens die ik nog heb voor Koala. En wat voor effect het contact dat ik nog met hem heb hier op heeft. Pizza gaf mij het advies om zaterdag, als we naar Utrecht gaan, in gedachten een soort mantel om te doen. Deze mantel zorgt ervoor dat ik mij niet blootgeef, dat Koala niet bij mijn diepste gevoelens kan, niet bij mijn aura. Ik zal het zeker proberen. Ook praatten we over hoe fijn het is om een vaste relatie te hebben, en hoe zeer ik dat kan missen op zwakke momenten. Pizza prees mij juist gelukkig, met het feit dat ik 3 serieuze relaties heb mogen hebben (hm klinkt vreemd) en dat ik daar alleen maar van heb kunnen en mogen leren. Dat het juist hele goeie ervaringen kunnen zijn. Hij vergeleek het met zichzelf, hij is zelf heel erg lang single geweest. Maar ik benoemde dat ik, juist doordát ik die serieuze relaties heb gehad, ik nu ook weet wat ik mis. Pizza snapte wat ik bedoelde, maar hij bekeek alles van de positieve kant en het gesprek heeft me daadwerkelijk een boost gegeven. Mijn ego is weer gestreeld en opgelapt. Ik ben weer sterk. 

Zaterdag ga ik evengoed met Koala naar Utrecht. Ik ga proberen die mantel om te doen. Maar ik ga ook benoemen dat ik hem een poosje niet meer, of in ieder geval minder, wil zien en spreken. Ik kies voor mezelf. 

Zebra-petje

De vrouw was op een festival. Een festival in een weiland. Georganiseerd door een vriendengroep, zonder al te veel financiële middelen. En dat maakte het festival zo bijzonder. Er was dus een weiland, er was een bar gemaakt van hout (pallets, balken, etc.), er waren prullenbakken gemaakt van hout, de wc's waren gemaakt van; jawel, hout. De wc's gingen niet op slot, maar dat was gezellig. De bezoekers moesten eigen drank en voedsel meenemen. Er speelde 5 bands en er was een jam-podium waar iedereen op kon treden die maar wilde. De sfeer was gemoedelijk, men kon zitten, hangen, staan, dansen, liggen, salto's maken, en kletsen. Heerlijk! 


De vrouw en twee vriendinnen streken neer op een dekentje. Er speelde een band, waarvan de vrouw emotioneel werd, daar haar ex-geliefde in die band speelde. Gelukkig had de vrouw een grote zonnebril op en kon ze het één en ander verbloemen. De vrouw en de vriendinnen besloten om mooie jongens/mannen te gaan spotten, minimum leeftijd 20, maximum leeftijd 40. De vrouw zag een hele mooie jongen, leeftijd waarschijnlijk rond 22/23. Hij leek op Heath Ledger. Ze had deze jongen al vaker gezien, en hij was haar opgevallen. Ze deelde dit mede aan de twee vriendinnen. En de rest van de avond werd deze 'Heath' in de gaten gehouden en werd de vrouw telkens aangestoten door de vriendinnen als hij langs liep =) lekker puberaal! Een van de vriendinnen had een andere mooie gast gezien, met een zebra-petje. Voor de vrouw was dat al een afknapper op zich, een zebra-petje. Een zebra-petje kán gewoon niet. Maar de vriendin van het wel grappig. Toen de vrouw en de vriendin later op de avond (lees: enigszins aangeschoten) op zoek gingen naar het zebra-petje, vonden ze hem. Het zebra-petje en zijn vrienden vroegen of ze met hun op de foto wilden, dat was goed. Zo, het eerste contact was gelegd. 


De vrouw had een fles rode wijn, maar deze was inmiddels leeg. En er was niemand anders met rode wijn of een winkel oid in de buurt. Nee, natuurlijk niet, want ze waren in een weiland. Uiteindelijk sprak de vrouw haar ex-geliefde en hij kon thuis wel een flesje wijn meenemen (hij moest nog even naar huis). Zo gezegd, zo gedaan. Komt de ex-geliefde terug met een fles rode wijn, maar... met een kurk. Jawel. Op een festival in een weiland. Uiteindelijk vond de ex-geliefde, na lang zoeken, toch iemand met een zakmes met daar aan een kurkentrekker, en werd de wijn ontkurkt. De vrouw en de ex-geliefde raakten in gesprek, de vrouw raakte zeer geëmotioneerd. Het was fijn om open te praten over gevoelens, maar ook pijnlijk. De rode wijn versterkte de emoties... Plotseling kwam er iemand tussen de vrouw en de ex-geliefde in staan, hij omarmde hun allebei en zei "wat een gaaf festival is dit toch!". Het was Heath! De vrouw lachte door haar tranen heen, en complimenteerde Heath met zijn mooie mondharmonica-kunsten. En de vriendin van de vrouw scoorde die avond twee maal met het zebra-petje. 


Het was een heerlijke dag! 

Bert & Ernie

Weekendje weg geweest met de vriendinnen. We waren met 9 meiden, waarvan ik er een aantal nog maar één keer per jaar zie, en dat is ten tijde van het weekendje weg. Zelf had ik mijn twijfels over deze vriendschap, maar dat de vriendschap er nog steeds is, is afgelopen weekend gebleken. 


We gingen met zijn allen een astrologie-spel doen, onder leiding van twee astrologen. Van tevoren dacht ik: "Astrologie, wat een onzin, daar geloof ik niet in". Ik lees mijn horoscoop daarom ook nooit. Maar vanaf het eerste moment dat we het spel speelden, bleek het te kloppen. Iedereen kwam aan bod, de astrologen vertelden iets over je sterrenbeeld, je ascendant, je DC of je MC, je verleden, je toekomst, je weg, je route. Er waren vriendinnen die moesten huilen, er waren momenten dat we allemaal konden lachen. En het prachtige was dat het bij iedereen klopte. En dat we open waren en naar elkaar luisterden en elkaar steunden. We waren eerlijk. We waren echt vriendinnen. 


Voor mezelf ook een paar krachtige dingen gehoord. Ik ben Steenbok, maar herkende maar een paar punten van de Steenbok in mezelf. Wat ik herkende, was dat ik bang ben voor vernieuwing en dat ik altijd beren op de weg zie. Ik kan nog zulke gave ideeën hebben, ik denk ALTIJD: "Maar wat als dit...." Ook denk ik bij bijna alles wat ik doe: "Wat zou de rest er wel niet van denken?". Dat kan al met hele kleine dingen, zoals een café binnen lopen. Dan blijf ik gewoon thuis om ongemakkelijkheden te voorkomen. Maar ook als ik bijvoorbeeld mijn gft-bakje in het dorp moet gaan zoeken omdat die weg gewaaid is. Dan durf ik het gewoon niet, omdat ik bang ben dat mensen naar me kijken. Dat behoudende, dat is typisch Steenbok. Maar voor mij, voor ANNanas, is het belangrijk om naar het kind in mezelf te luisteren. Alleen op die manier wordt ik gelukkig(er). De astrologen vergeleken het met Bert & Ernie: Ernie doet wat hij wil en het maakt niet uit of dat lekker gek is. Bert probeert alles tegen te houden en is sceptisch, Bert is de Steenbok. Ik laat momenteel meer Bert toe in mijn leven, maar de boodschap is dat ik meer Ernie eruit moet laten springen. 


Daarnaast ben ik iemand die taboe's wil doorbreken, die in extremen kan en wil geraken, die 'sexy' is en opvallend. En dat alles maakt wat mannen leuk aan mij vinden. En alle vriendinnen begonnen gelijk over vroeger, toen ik zelf heel extreem was in mijn uiterlijk en denkwijzen. Dit gevoel, deze ideeën, die moet ik weer naar boven zien te halen. En ik dacht ook aan de woorden van Koala: "Ik vind het leukst aan jou dat jouw gedachten zo kleurrijk zijn." En toen moest ik bijna huilen maar ik heb het ingehouden.