En er zijn altijd ook nog
Van die mooie dingen
Die je niet telkens ziet
Maar waar je wel steeds vaker oog voor hebt
Een leuk toneelstuk geregisseerd
Je eigen huisje lekker op orde
Een praatje maken met zomaar iemand
En twee vogeltjes die spontaan voorbij vliegen
De tijd tikt door
Het leven gaat vooruit
Stil blijven staan kan niet
En is bovendien niet verstandig
Niet denken aan wat er was
Niet denken aan wat er komen gaat
Maar gewoon alleen vandaag
Nu, en niet straks
maandag 23 april 2012
zondag 15 april 2012
Home sweet home
donderdag 5 april 2012
Constant
Hoe mooi was de tijd
De tijd die ik met Koala heb mogen spenderen
Waar ik zo intens van heb genoten
Dag in, dag uit, het was goed
Maar ook mooie dingen gaan voorbij
Hoe mooi en fijn ze ook zijn
Ze gaan voorbij zonder dat je het wil
Het gebeurt, ineens, patsboem
Je wil graag dingen in stand houden
Want alles was heerlijk goed en fijn
Maar het kan niet, het mag niet
Het zou ergens ook niet goed voelen
Het doet pijn om afscheid te nemen
Van iemand waar je dat niet van wil
Niet had gewild, nooit had gewild
En ook nooit zal willen
Maar het moet
Soms voel ik me verloren
Op weg naar niks, verdwaald
Maar dan denk ik aan Koala
En Koala is nog meer verdwaald dan wie dan ook
Ik denk aan je
Constant
x
De tijd die ik met Koala heb mogen spenderen
Waar ik zo intens van heb genoten
Dag in, dag uit, het was goed
Maar ook mooie dingen gaan voorbij
Hoe mooi en fijn ze ook zijn
Ze gaan voorbij zonder dat je het wil
Het gebeurt, ineens, patsboem
Je wil graag dingen in stand houden
Want alles was heerlijk goed en fijn
Maar het kan niet, het mag niet
Het zou ergens ook niet goed voelen
Het doet pijn om afscheid te nemen
Van iemand waar je dat niet van wil
Niet had gewild, nooit had gewild
En ook nooit zal willen
Maar het moet
Soms voel ik me verloren
Op weg naar niks, verdwaald
Maar dan denk ik aan Koala
En Koala is nog meer verdwaald dan wie dan ook
Ik denk aan je
Constant
x
donderdag 29 maart 2012
....
En helaas even geen leuke dingen in het verschiet.... nou ja, in mijn hoofd even niet...
<3 is over... Even geen woorden. Leegte.
<3 is over... Even geen woorden. Leegte.
dinsdag 13 maart 2012
Schemerlampje
Leuke dingen in het verschiet:
- 3 theater/toneelstukken waar ik naar ga kijken in maart en april.
- deze week brainstorm sessie met een vriend die ik LANG niet meer gezien heb (lees; 4 jaar?)
- toneeluitvoeringen van mijn eigen toneelcluppie in april
- mijn huisje dat nu wel ongeveer bijna klaar is maar nog niet helemaal
- optreden BLAUDZUN in de MEZZ in Breda in maart
- festival hier in het dorp rondom Pasen
- vriendinnenweekend in mei
- weekendje OEROL in juni
En verder....
- leuke dingen doen met Koala
- solliciteren en werk zoeken (eigenlijk andersom haha)
- genieten van de lente die komt
- fietsen op mijn nieuwe fiets in Eindhoven
- vakantie boeken naar Praag hoop ik
Enzovoorts enzovoorts enzovoorts
- 3 theater/toneelstukken waar ik naar ga kijken in maart en april.
- deze week brainstorm sessie met een vriend die ik LANG niet meer gezien heb (lees; 4 jaar?)
- toneeluitvoeringen van mijn eigen toneelcluppie in april
- mijn huisje dat nu wel ongeveer bijna klaar is maar nog niet helemaal
- optreden BLAUDZUN in de MEZZ in Breda in maart
- festival hier in het dorp rondom Pasen
- vriendinnenweekend in mei
- weekendje OEROL in juni
En verder....
- leuke dingen doen met Koala
- solliciteren en werk zoeken (eigenlijk andersom haha)
- genieten van de lente die komt
- fietsen op mijn nieuwe fiets in Eindhoven
- vakantie boeken naar Praag hoop ik
Enzovoorts enzovoorts enzovoorts
maandag 6 februari 2012
& you can dance!
Ik ben inspiratie aan het opdoen voor mijn nieuwe appartement. Het wordt een nostalgisch interieur met pasteltinten en felle accessoires. Denk ik =) De basis wordt wit, witte muren, maar in de woonkamer wil ik een muur mint-groen en in de keuken licht-roze denk ik. Hier wat plaatjes die mij inspireren:








maandag 30 januari 2012
De Uitdaging
Ik sta voor een keuze. Een keuze die ik mezelf op heb gelegd. Zoals sommige lezers weten (haha sommige van de zovelen) ben ik WO afgestudeerd in 2008. Ik werk op HBO-niveau. Niks mis mee, maar ik had ambities, en dat was om nog een extra aantekening te halen waardoor ik beter in de arbeidsmarkt zou liggen om een baan op WO-niveau te kunnen krijgen. Want een baan op WO-niveau betaalt vele malen beter en is meer een uitdaging voor mij en ja dat wilde ik perse. Na lang zoeken heb ik na een jaar vragen-zoeken-bekijken kunnen regelen dat ik op mijn huidige werk stage kon lopen om daarmee de aantekening te halen. In november ben ik begonnen met de stage en ik moet tot aan de zomervakantie.
Vandaag had ik mijn eerste stagegesprek. De stage verloopt goed, het gaat zijn gangetje, ik zit aan het begin en ik heb nog veel te leren. Allemaal prima. Alleen een klein ding: ik moet langer dan de 500 uur die we afgesproken hadden stagelopen. In mijn eigen tijd. Daar was ANNanas heulemaal niet blij mee. Ondanks het aardige gesprek was ANNanas niet blij. De tranen stonden me tijdens het gesprek nader dan het lachen. Waarom? Omdat ik niet weet of ik door wil gaan met deze uitdaging. Iedereen aan wie ik het vertelde was verbaasd. Verbaasd, omdat ik nooit door heb laten schemeren dat ik de stage mogelijk niet leuk vond. Daarentegen heb ik ook nog nooit tegen iemand gezegd dat ik de stage WEL leuk vond. Maar ook dat heeft niemand opgemerkt. Het besef is de afgelopen weken gekomen dat dit toch niet het werk is wat ik mezelf later zie doen. Veel aan de computer, veel papierwerk, typen, vergaderen. Weinig contact met kinderen. Dat past niet bij ANNanas. Maar dat past dan weer niet bij mijn ambities. Maar, waar zijn die ambities op gebaseerd? Om zo hoog mogelijk te reiken, om zo veel mogelijk te verdienen, om zo ver mogelijk door te leren? Om mezelf uit te putten? Omdat iedereen het doet? Omdat het in mijn mogelijkheden ligt?
Wat nou, als ik enkel blij ben met mijn baan op HBO-niveau. Wat nou, als het best wel eens kon zijn dat ik die WO-studie er eigenlijk zomaar bij heb gedaan, zonder dat ik daadwerkelijk op dat niveau wil gaan werken. Wat nou, als ik besef dat ik misschien wel een hele andere kant op wil. Wat nou, als er nog heel veel dromen aan mij trekken. Toneel, creativiteit, expressie, taal, probleemjongeren. Wat nou, als ik op mijn 28e nog steeds totaal niet weet wat ik wil doen?
Ik weet dat ik ergens zeker een hulpverlener ben. Maar ik weet ook dat ik niet al mijn creativiteit, mijn gevoel, mijn 'ding' kwijt kan in mijn leven. Het begint te komen, ik ben op zoek.
Misschien is stap 1 wel: stoppen met stage....
Vandaag had ik mijn eerste stagegesprek. De stage verloopt goed, het gaat zijn gangetje, ik zit aan het begin en ik heb nog veel te leren. Allemaal prima. Alleen een klein ding: ik moet langer dan de 500 uur die we afgesproken hadden stagelopen. In mijn eigen tijd. Daar was ANNanas heulemaal niet blij mee. Ondanks het aardige gesprek was ANNanas niet blij. De tranen stonden me tijdens het gesprek nader dan het lachen. Waarom? Omdat ik niet weet of ik door wil gaan met deze uitdaging. Iedereen aan wie ik het vertelde was verbaasd. Verbaasd, omdat ik nooit door heb laten schemeren dat ik de stage mogelijk niet leuk vond. Daarentegen heb ik ook nog nooit tegen iemand gezegd dat ik de stage WEL leuk vond. Maar ook dat heeft niemand opgemerkt. Het besef is de afgelopen weken gekomen dat dit toch niet het werk is wat ik mezelf later zie doen. Veel aan de computer, veel papierwerk, typen, vergaderen. Weinig contact met kinderen. Dat past niet bij ANNanas. Maar dat past dan weer niet bij mijn ambities. Maar, waar zijn die ambities op gebaseerd? Om zo hoog mogelijk te reiken, om zo veel mogelijk te verdienen, om zo ver mogelijk door te leren? Om mezelf uit te putten? Omdat iedereen het doet? Omdat het in mijn mogelijkheden ligt?
Wat nou, als ik enkel blij ben met mijn baan op HBO-niveau. Wat nou, als het best wel eens kon zijn dat ik die WO-studie er eigenlijk zomaar bij heb gedaan, zonder dat ik daadwerkelijk op dat niveau wil gaan werken. Wat nou, als ik besef dat ik misschien wel een hele andere kant op wil. Wat nou, als er nog heel veel dromen aan mij trekken. Toneel, creativiteit, expressie, taal, probleemjongeren. Wat nou, als ik op mijn 28e nog steeds totaal niet weet wat ik wil doen?
Ik weet dat ik ergens zeker een hulpverlener ben. Maar ik weet ook dat ik niet al mijn creativiteit, mijn gevoel, mijn 'ding' kwijt kan in mijn leven. Het begint te komen, ik ben op zoek.
Misschien is stap 1 wel: stoppen met stage....
Abonneren op:
Posts (Atom)
Over mij
- ANNanas
- Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)



