Welkom thuis

http://youtu.be/P8a4iiOnzsc


Radical Face met Welcome Home


Zoooooooooooooo mooi. Wordt gewoon emotioneel van dit lied, weet niet waarom. Door de tonen, de rust, gwoon omdat het zo prachtig mooi is. Het past bij mij. Dit lied moet op mijn begrafenis gedraaid worden, kei hard. (Met vele andere liederen of course). En iedereen mag dansen. MOET dansen! Ook de mensen die niet van dansen houden. Die moeten het doen voor mij =) Omdat ik altijd danste, waar ik ook was.


Correctie: Omdat ik altijd dans, waar ik ook ben.

Born this way

Live life love life feel life be life have life give life go live =)

Hello
I´m Back
!

And
I Luv It

!

Soms

En soms gaat het daadwerkelijk een hele dag goed met me! En soms meerdere dagen! Maar dan is er altijd 'het moment' dat komen gaat... waarop het dipje komt. En dat is niet van tevoren te herkennen of te voorzien, maar dat gebeurt.


De telefoon ligt naast me, msn en facebook staan aan, in de hoop op. Maar waar hoop ik op? Ik hoef niets te vragen, er hoeft niemand iets te vertellen. Het is gedaan.


Wat ik akelig en gek vind, is dat iemand waar je alles mee gedeeld hebt gedurende 2 jaar, ineens een vreemde is geworden... maar zo is het leven. En ik hoef daar verder niets mee te doen, kan daar niets aan veranderen en wil dat ook niet.


Dus... uit die laptop.


Ik ga een boek lezen.

Kijken

Kijken of hij kijkt, en dan terugkijken...


Gisteren, op een feest waar ik biertjes drink. Mijn oog spot een leukerd. Zijn oog spot mijn ogen. Een aantal keer op de avond. Als ik het vertel aan een friend, en naar hem wijs (staat met de rug naar me toe), draait hij zich om en kijkt weer, beetje verrast, beetje ondeugend. Lang. Even later is hij verdwenen.


Vandaag, op een terras waar ik aan het eten ben. Ik kijk naar iemand die een ijsje bestelt. Hij draait zich om en .... het is de leukerd. Hij kijkt naar me en blijft kijken. Ik kijk terug maar heb een giga zonnebril op waar je mijn ogen niet door kunt zien. Hij is aan de beurt. Ik eet mijn soep op. Als hij zijn ijsje heeft draait hij zich om en loopt weg.


Ga nou niet denken dat ik 'er' overheen ben. Neen met een uitroepteken. Maar hier wordt ik wel gewoon een beetje blij van. Soms kan ik weer zeggen dat het goed met me gaat.


(Daarnaast gaan er allerlei vage ideeën door me heen dat dit geen toeval kan zijn en dat deze ontmoetingen een diepere betekenis hebben.... haha ja zeker ;) ).

Lijstje

Leuke-dingen-lijstje van vandaag:

• De zon scheen en ik heb er van genoten.


• Ik heb lekker een stukje gefietst.


• Ik heb de bloemen bewonderd in de tuin van vrienden.


• Frietjes gegeten bij paps en mams.


• Goed gepraat via msn met een friend.


• Met vrienden op het terras gezeten en een heerlijk biertje ontdekt.


• Nagedacht, waarna verdrietig doch tevreden te zijn.

:(

<3 is over............

Bom

Ik trek het niet langer. Stront-ongelukkig wordt ik er van. En waar ligt het aan... aan mezelf! Niemand doet iets verkeerd, het is mijn gevoel en mijn gevoel liegt niet. Maar mijn gevoel zegt dat het niet lang meer door kan gaan op deze manier. Ik MOET ASAP een nieuw huis vinden. Anders weet ik niet wat er gebeurt. Maar de bom zal dan zeker barsten. Ik voel de druk, ik sluit me op in mijn kamer, ik ontwijk contact, ik ben zo vaak mogelijk weg... Ben mezelf kwijt aan het raken en mijn bloed kookt. Thuis voelen, ik weet al 1,5 jaar niet meer wat dat is. En dat is kut. En oh wat verlang ik terug naar mijn kleine kamertje, 16m2, waar ik een jaar heb geleefd. Dat was in ieder geval van mij. Maar nu is niets meer van mij alleen. Probleem:... er zijn geen mogelijkheden! Aanbod huurwoningen is enorm laag, kopen kan ik niet met mijn contract. Ik denk er zelfs over om in een ander dorp te gaan wonen, tijdelijk, totdat ik iets gevonden heb hier. Maar al dat gedoe en het waarschijnlijk minder zien van <3 houdt me tegen. Ik ben altijd iemand geweest met hele goede hoop. Hoop sterft nooit en alles komt goed. Maar nu begin ik zelf toch echt te twijfelen...