woensdag 17 maart 2010

Somebody get me outta here

Samenwonen. Fiscaal partnerschap. Familie-banden. Gedoe.
Ik woon nu een half jaar samen met mijn zusje. Klinkt leuk, ik had er zin in, keek er naar uit. Appartement in allerlei gave kleuren geverfd, tweedehands meubeltjes gekocht, leuk ingericht. Allebei een eigen slaapkamer, de rest is gezamelijk. Maar vanaf het begin af aan zijn er irritaties. Behoorlijke irritaties.
Mijn zusje is een... eigenaardig persoon. Snel boos, snel op de kast. Slordig ook. Maar dat wist ik allemaal van tevoren. Toch ben ik ermee in zee gegaan. Gelukkig niet heel diep het water in, gewoon een huurhuis hoor. Dus ik zit nergens aan vast o.i.d. Maar.... natuurlijk zit ik wel ergens aan vast. Aan mijn zusje.
En nu is het soms zo erg dat ik daadwerkelijk twijfel om te gaan verhuizen. Ergernissen stapelen zich op. En het zal ook best wel aan mij liggen hoor! Dat zal ik niet ontkennen. Maar als ik mij objectief probeer op te stellen zie ik zeker in dan het merendeel van 'de problemen' (die ik ervaar) van mijn zusje afkomstig zijn. Het gaat om kleine dingen zoals: het putje van de wasbak in de keuken en badkamer nooit schoonmaken, vieze snotzakdoeken overal laten liggen (zelfs weggeduwd onder een kussen op de bank!), haar laptop altijd in de lader laten zitten (en dus in het stopcontact, en kost dus dag en nacht stroom), vieze make-up wattestaafjes op het schap in de badkamer laten liggen, en zo voorts. Ook zit ze iedere avond thuis daar ze geen hobby's heeft en niet lid is van verenigingen (terwijl ik doordeweeks met geluk één avond thuis ben). Op vrijdag en zaterdag gaat ze 's avonds wel uit.
En daarbij komt het gedoe met de Belastingsdienst... We zijn fiscaal partner geworden omdat we op die manier huurtoeslag kregen. Dat betekent dat vanzelfssprekend onze zorgtoeslag samengevoegd wordt en op mijn rekening wordt gestort. Maar; how about de inkomstenbelasting? Ik moest laatst iets van 100 euro betalen, maar daar staat dan niet bij of dat enkel over MIJN inkomsten gaan of over onze GEZAMELIJKE inkomsten. En hoe ga je zoiets berekenen? Natuurlijk wilde zuslief niet betalen. Want het staat niet zwart op wit of het ook op haar betrekking heeft. Heeft ze gelijk in hoor. Maar ja, weer iets om me aan te ergeren... (wordt opgelost; over 2 weken gesprek met mijn belastingsadviseur).
Laatste bijkomstigheid: Laatst vroeg ik vriendlief of hij na de zomer kostgeld moet betalen bij zijn ouders. Hij is dan klaar met studeren en gaat dan werken, en woont dus nog bij zijn ouders. Mijn broertje moest toen kostgeld gaan betalen. En vriendlief moet dat waarschijnlijk ook. Hij zei: "Maar dan ga ik liever bij jou wonen dan bij mijn ouders, als ik er al geld voor moet gaan betalen!" Volgens mij was dit een serieuze mededeling. En ik zou het te gek vinden als hij bij mij in zou trekken. Maar... zusje zal dat nooit of te nimmer goedkeuren. Een tijdje terug had ik het er met haar over, en ze zei dat ze echt niet met een stelletje in één huis ging wonen. Oké, punt voor haar. Maar ik... sta weer met mijn rug tegen de muur.

dinsdag 16 maart 2010

Black is beautiful

Agyness Deyn heeft haar haren zwart geverfd! Misschien al maanden geleden of zo, maar ik heb het vandaag pas ontdekt, op een mode-blog die ik sporadisch bekijk. Ik vind het mooi, zwart bij Agyness!

RAAF

Tijd terug (best een hele tijd terug) naar een theatervoorstelling geweest. Raaf, door De Vogelfabriek. Spelers: Tygo Gernandt, Egbert-Jan Weber, Sanne Vogel. En de laatste is tegenwoordig mijn idool :)



Maar: WAT EEN GEWELDIGE VOORSTELLING. Drie spelers op een dak. Veel video-materiaal, veel muziek. Prachtige dialogen, monologen. En de rollen, ook heel mooi. Een autist (gespeeld door Egbert-Jan, ik zag meteen dat het om het Syndroom van Asperger ging, tanx to my education), gepassioneerd door raven. Hij weet alles van ze. Zijn broer (Tygo), gesloten jongen, past op zijn broer. Samen wonen ze op het dak van een leegstaande parkeergarage, waar zich ook een nest met raven bevindt. Een naïef meisje (Sanne), dat op zoek is naar iets nieuws. Zij is nieuwsgierig en breekt in in het leven van de broers.

Ik was zo onder de indruk van deze voorstelling, van het einde, van de boodschappen die erin zitten. Heel indrukwekkend. Zelfs de dag erna was ik nog bezig met hoe en waarom.


De Vogelfabriek (Broer Robin en Zus Sanne) maakt volgens mij alleen maar vette en toffe dingen. Binnenkort ga ik naar de Laatste Avond Idealen. Ben benieuwd!

dinsdag 23 februari 2010

Long time ago

Berlijn, tot nu toe indrukwekkendste stad van Europa. Lang geleden, maar oh zo mooi. En deze foto heb ik daar gemaakt, en ik ben er trots op. Waarom weet ik ook niet precies, het lijkt net alsof ik in een vage dronken bui per ongeluk de camera erbij heb gepakt. Maar goed. Me likes it.




vrijdag 12 februari 2010

Hét

Zo mooi.... zucht.


Diane Kruger. Heb nog een film liggen waarin zij speelt, Goodbye Bafana. Moet ik nog steeds kijken met mijn lief. Misschien 2nite?

donderdag 11 februari 2010

Valkuil

Sinds gisteren ziek. Thuis gebleven van het werk, van de andere afspraken die ik had. Al twee weken flink verkouden, extreem verkouden, en de nacht van dinsdag op woensdag niet geslapen vanwege kortademigheid en zware benauwdheid. Hoofdpijn, koorts, niet fit. Naar de huisarts geweest. En het is........ roffel roffel roffel..... opspelende astma. Jihaa leuk zeg! Nu moet ik 4 weken lang Ventolin en Flixotide nemen, twice a day. Ventolin had ik al in huis, vanwege eerdere astmatisch klachten. Huisarts vroeg waarom ik dat spul niet vaker gebruikte. Ik zei dat ik niet graag medicijnen gebruik. Ze zei dat ik het nu toch maar wel moest doen. Ik ging akkoord. Gebruik de meds nu 2 dagen, en het werkt zo goed, dat ik nu twijfel of ik het wel echt 4 weken ga gebruiken... me don't like meds.

Dus ik zit thuis, op de bank, in bed, in bad. Ik loop wat rond in mijn pyjama. Wil graag naar buiten maar durf niet helemaal, want wil komend weekend niet ziek zijn. En ik surf wat op het net. En gisteren heb ik een nieuwe valkuil ontdekt: marktplaats. Twee jurkjes gekocht en een rokje. Hele leuke, hele aparte, echt mijn ding. Kleding die je niet zomaar makkelijk tegen het lijf loopt in de winkel. En het is natuurlijk ook geen echte valkuil. Want het lijkt mij best gezond om af en toe iets op internet te kopen. Leuke dingen voor jezelf. Als kadootje, omdat je ziek bent.

maandag 1 februari 2010

Poland

Vakantie geboekt! Eindelijk weer eens op vakantie, naar iets waar ik altijd al heen wou. Nou ja, als kind zijnde niet denk ik, maar sinds mijn 15e toch wel echt. Interesse in de wereld, in geschiedenis, in de mensheid. Hoe grof mensen kunnen zijn. Grof is niet eens het juiste woord, totaal niet. Hoe bruut, hoe hard, hoe onmenselijk.

Ja, we gaan naar Krakau. Met als hoofddoel om naar Auschwitz en Birkenau te gaan. En jawel, ook naar de zoutmijnen en raften over de rivieren, genieten van de stad en de onderkelderde huizen/cafés en de sfeer en alles. Maar bij vriendlief en mezelf is Auschwitz het hoofddoel. Ben er nu al een beetje bang voor. Nou ja, niet bang... als ik naar foto's kijk op google dan wordt het akelig in mijn hoofd. Dan denk ik: Nu niet, nu nog niet naar kijken.









Ik heb wel besloten dat we pas op de laatste dag ernaar toe gaan. Anders staat onze hele vakantie (5 dagen, zow!) in het teken van verderf en verdriet, dat wil ik niet.

En ik heb wel een supertof hostel uitgezocht :D lekker gezellig met vrolijke kleuren.

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)