Maar: WAT EEN GEWELDIGE VOORSTELLING. Drie spelers op een dak. Veel video-materiaal, veel muziek. Prachtige dialogen, monologen. En de rollen, ook heel mooi. Een autist (gespeeld door Egbert-Jan, ik zag meteen dat het om het Syndroom van Asperger ging, tanx to my education), gepassioneerd door raven. Hij weet alles van ze. Zijn broer (Tygo), gesloten jongen, past op zijn broer. Samen wonen ze op het dak van een leegstaande parkeergarage, waar zich ook een nest met raven bevindt. Een naïef meisje (Sanne), dat op zoek is naar iets nieuws. Zij is nieuwsgierig en breekt in in het leven van de broers. 
Ik was zo onder de indruk van deze voorstelling, van het einde, van de boodschappen die erin zitten. Heel indrukwekkend. Zelfs de dag erna was ik nog bezig met hoe en waarom. De Vogelfabriek (Broer Robin en Zus Sanne) maakt volgens mij alleen maar vette en toffe dingen. Binnenkort ga ik naar de Laatste Avond Idealen. Ben benieuwd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten