Als geen ander

Twijfels. Altijd maar weer die twijfels.

Over alles. Over alles wat je maar kan bedenken. Noem maar op, en ja hoor, twijfel. Ook over dingen waar ik niet over WIL twijfelen, maja, twijfel is geen wil. Twijfel IS.
Werk, kleding, kapsel, huis, eten, bioritme, huisarts, toekomst, leven, liefde, vriendschap, vrijwiligerswerk, jezelf profileren, hoe wat en waarom?

Pff...

Laten we maar springen

Twee weken terug begonnen met een nieuwe baan. Na 1,5 jaar gehobbeld te hebben van de ene baan naar de andere, allemaal niet passend bij mij en wie ik ben en wat ik wil, heb ik nu gelukkig toch iets gevonden wat iets meer in die richting komt. Eindelijk :)
Maar, tis heavy shit mensen. Echt waar. Ik werk met kinderen met, zoals het officieel genoemd wordt, een licht verstandelijke beperking (LVG). Dat wil zeggen dat hun IQ tussen 70 en 85 is, maar op het eerste gezicht is er niets aan hen te zien en zijn ze precies zoals ieder ander kind. Naast het benedengemiddelde IQ hebben ze gedragsproblemen, en daarvoor komen ze bij ons in behandeling. Na schooltijd. Toch kan ik hier - ooit - fulltime gaan werken, want je bent zo belachelijk veel tijd kwijt met vergaderen, verslagen, behandelplannen, telefoontjes, mails beantwoorden et cetera. Maar het is leuk en zeer interessant! Ook heftig, want ik heb nog nooit zo dicht bij die bewuste kant van de samenleving gestaan. Als je leest wat sommige van die kids mee hebben gemaakt... dan wordt je echt niet blij. Dan denk je: in wat voor kutwereld leven wij?

Me = finally happy with ma job :D

Great!

Super-geweldige-song!


Mumford & Sons, Little Lion Man.

RIP

Trillingen

Het is herfst in Nederland. Mijn favoriete seizoen. Ik voel me thuis in de herfst, heb het gevoel dat de herfst altijd bij mij past. Bij mijn gemoedstoestand, bij mezelf, bij wie ik ben. Niet heel positief en vrolijk, maar gewoon boem. In de herfst klopt mijn leven zoals het zou moeten. Ik voel me goed, zit goed in mijn vel en in mijn leven. Het loopt natuurlijk niet op rolletjes maar dat zou me ook totaal niet tof lijken ;)

Twee vrienden van me. Allebei eerlijke mensen en heel erg wijs. De één heeft ontzettend veel levenservaring ondanks zijn jonge leeftijd, de ander heeft veel ervaring met het bovennatuurlijke. Beide zijn ze geïntereseerd in de 'andere' kant van het leven, andere geloven, bezigheden, rituelen, sporten. Ze oefenen dit ook daadwerkelijk uit in de praktijk. Heel mooi. Allebei deze personen zitten niet goed in hun vel. Er is iets, er klopt iets niet. De één maakt zich zorgen om de wereld, ervaart een gevoel van lusteloosheid. De ander valt herhaaldelijk in valkuilen die hij niet kan verklaren, is bang dat hij ies niet verwerkt heeft. We praten erover via de digitale snelweg, roepen vragen bij elkaar op en proberen antwoorden te vinden. Het is moeilijk, waar ligt de oplossing? Er wordt gedacht aan een verandering in het trillingsniveau. Iets waar ik mij in kan vinden. Dit ook met het ook op De Verandering die gaat komen. Maar stel dat het daar mee te maken heeft, of juist ook helemaal niet, hoe kun je daar mee omgaan? Moet je stug doorgaan met de weg die je volgt, moet je een afslag nemen? Moet je je slechte gevoel veranderen, of juist accepteren? Hoe weet je waar je naar toe moet en hoe geluk voelt?

Sporty Spice

Sja. De titel zegt het al: sport.

SPORT.
Sport.

Op zich beweeg ik vrij veel. Ik loop veel, ik ga overal met de fiets naar toe, ik ben op mijn werk veel in beweging, ik heb een gezonde dosis seks ;) maar toch: ik moet eigenlijk gaan sporten. Vind ik zelf. Een paar redenen:
1. Momenteel sport ik niet. Nix, noppus. Op maandagavond zit ik bij een zelf-opgericht dansgroepje, maar daar wordt vooral gekletst en daarnaast misschien een half uurtje gedanst. Dus dat zie ik niet als sport. Verder doe ik niets aan sport. En ik vind het wel belangrijk om iets te doen.
2. Ik merk aan mijn energie-niveau dat ik niet meer sport. Mijn conditie is minder (nog niet helemaal weg gelukkig) en daardoor voel ik me sneller 'slecht' of 'zwak'. Ik weet dat sporten gezond is en wil me ook gezond voelen. Want zo voel ik me nu dus niet.
3. Toen ik zojuist naar So you think you can dance keek, zag ik allemaal mooie afgetrainde buiken bij de meisjes. Ik ben niet dik, totaal niet, maar een afgetrainde buik heb ik nou ook weer niet. En dat zou ik wel graag willen.
4. Ik heb ook echt zin om te sporten! Maar dan komt het probleem om de hoek kijken...

= PROBLEEM =
Ik weet niet WAT ik moet gaan sporten. Wat, waar, met wie... Een paar mogelijkheden waar ik aan heb gedacht:
- Zumba: klinkt leuk, ziet er leuk uit, gezellige muziek... maar van een sportinstructrice gehoord dat het vrij easy is, vooral als je veel ervaring met dansen hebt, en dat het dan weinig 'oplevert' qua conditie oid. Valt dus af!
- Mountainbiken: ik heb een super mountainbike in de garage staan, weinig op gefietst maar echt een prima ding. Kostte ook aardig wat centjes. Alleen wordt het nu herfst en sja, als het hard waait of regent heb ik geen zin om te fietsen...
- Hardlopen: kan je op je eigen tempo, wanneer jij zin hebt, geen rekening met anderen houden... maar ik hou gewoon echt niet van rennen. Mijn moeder heeft een loopband, misschien moet ik het toch gaan proberen. Of Start to run with Evy, zo'n hardloopprogramma. Hebben bijna al mijn vriendinnen gedaan, mijn zusje, mijn moeder. Is met leuke muziekjes, lekker opbouwend tempo. En wind maakt dan niet zoveel uit. Maar ik vind het niet leuk als mensen me zien rennen. Dus zou ik dit 's avonds kunnen gaan doen. Wat op zich prima is, want 's avonds verveel ik me soms.

Pfff. Ik laat het even bezinken (dus hoef ik nog even niet te sporten).

I wish...

Fantastische reportage in Harpers Bazaar, door Tim Burton. Geweldig, wat een sfeer. Een greep uit de foto's: