Blauw blauw blauw

Vorige week kreeg ik een brief van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Ik was de keuken aan het opknappen met vriendlief en ik vroeg aan hem toen ik de enveloppe zag, of dit eventueel heel misschien een bon kon zijn. Hij lachte me uit (verder is hij best lief hoor!) en zei JA. Er spookten vragen door mijn hoofd (waar/wanneer/hoe/hoe hard/hoe duur) en ietwat zenuwachtig opende ik de enveloppe. Mijn ogen vlogen over de letters en gingen snel naar de aangehechte acceptgiro. 19 euro. Negentien euro maar? OOOOOOOW wat een opluchting. Ik was al bang dat ik mijn rijbewijs in moest leveren of zoiets geks. Maar eigenlijk kan dat helemaal niet want ik rij meestal maar 10 km te hard en af en toe 20. Maar nooit meer. Ik had dit keer 57 gereden op een stuk waar ik maar 50 mocht. Mijn conclusie die ik hier uit trok: eigenlijk ben ik best lief en houd ik me vrij goed aan de regeltjes :)

Maar toen...

Zaterdag ging ik met vrienden naar een feest in een dorp verderop. We gingen met de fiets. Ik heb twee fietsen, één zuipfiets en één fatsoenlijke fiets. Maar van beide fietsen doet de verlichting het niet. Zuipfiets moet altijd 10 minuten opwarmen voordat het licht het echt doet. Fatsoenlijke fiets heeft kraaltjes aan de spaken waardoor de dynamo niet tegen de band komt. Daarnaast ben ik geen technisch wonder en ben ik te lui om mijn vader of iemand anders te vragen om de lichten te fixen. Nou, waar het op neerkomt is dus dat ik zaterdag rond de klok van 22u zonder licht fietste. We waren een kleine minuut onderweg (heus!) toen er een auto langzaam achter mij aan begon te rijden. De auto kwam naast me rijden en ik keek. Fuck. Politie. POLITIE! De raam van de auto ging open en ik zei: "Jah.... geen licht he." De politieagente zei: "Inderdaad. Wilt u even stoppen?"

Naam, adres, geboorteplaats, geboortedatum, merk fiets... "Welke reden kan ik noteren dat uw licht het niet doet?" Ik zei, heel eerlijk, dat mijn fiets altijd op moet warmen en dat het licht het na 5 tot 10 minuten meestal wel doet. De agenten lachten en zeiden tegen elkaar dat dit de beste smoes was die ze ooit hadden gehoord. Ik schaamde me voor mijn eerlijkheid. Binnen 4 tot 6 weken zou de acceptgiro verschijnen van 20 euro. Opluchting heerste, ik was bang dat het veel duurder zou zijn. Omdat we nog 30 minuten moesten fietsen en ook snachts nog terug moesten, besloot ik een andere fiets te gaan halen. Fiets van vriendlief. Ik was immers op 200 meter van mijn huis af (JA!)

's Nachts nog 2 politie-auto's tegen gekomen. Maar ik had prima licht :D

Bloemetjes buiten zetten

En sinds vandaag staan er bloemen op het dakterras. Het liefst wilde ik roze en paarse, maar ik ken mijn huisgenoten en ik weet dat zij daar niet blij mee zouden zijn. Het liefst wil ik alles roze en paars maar dat is nooit iemand met mij eens. Maar goed. Bloemen. Ik heb paarse, roze (ja hoor, toch wel) rode en witte. Om toch een beetje tegenmoet te komen aan de gulden middenweg-mening van mijn roomies.
Het waait nu best hard en de plantjes zijn nog vrij klein. Ik hoop dat ze het overleven in deze wind! Maar ik kan ze moeilijk iedere keer binnen gaan zetten als het hard waait :S Het zijn niet voor niets perkplanten, en geen kamerplanten. Dus ja, ik kan verwachten dat ze sterk zijn.


Laten we afwachten.

Ik moet alleen niet vergeten om ze water te geven. Daar ben ik namelijk nogal goed in, in vergeten :)

Hartje

Ik en jij :)

Für immer

Hm.

Beetje... labiel.
Of zo. Zoiets. Achtigs.
Weet ook niet waarom.
Kan er ook nix aan doen.
Nou ja, zou niet weten hoe.
Of wat.
Of wanneer.
Of hoezo.
Sorry. Crap.

Pff.
Ik wacht op iemand.
Hopelijk kan die persoon mn gevoel veranderen.

Ik ben een feestje!

Er zijn sommige dingen die momenteel niet zo heel erg lekker verlopen in mijn leven:
1. Het is ontzettend mooi weer! Dit is in de eerste instantie geweldig en heerlijk en genieten geblazen, maar dat mooie weer resulteert bij mij dus meteen in traanogen en jeukogen, oftewel hooikoorts. Maar ach. Als ik er niet aan denk dat wordt de jeuk minder. Dus dan maar niet aan denken. Wat op zich best lastig is. Volgens mij is het een soort cognitieve gedragstherapie. Als ik er aan denk moet ik snel aan iets anders denken. Zo voorkom ik dat ik ga jeuken in mijn ogen. Of zoiets. Of zo.
2. Nu het zo'n lekker weertje is, wil ik graag buiten op ons dakterras zitten. Dat is verder geen probleem, maar er ligt wel een laag van mos/gras/modder/kiezel/drab, en die laag is nog een beetje nattig en daardoor is het niet zo uitnodigend om het dakterras op te gaan. Maar binnenkort hebben we opknapdag in ons huis en dan ga ik het dakterras eens grondig aanpakken :D heb er zin in!
3. Mijn auto doet een beetje raar. Dat wil zeggen: als ik in de 1 of de 2 schakel of ik rijd over een gat/bult/drempel/dood beest/oid dan rammelt er iets aan de onderkant van mijn auto. Ik heb mijn 60-jarige vader al zover gekregen om er een rondje in te rijden en onder de auto te gaan liggen, maar goed, hij is timmerman, dus een leek op het gebied van auto-techniek. Hij kon me dus niet verder helpen. Nu rijd ik nog steeds rond met dat rammeltje (is rammeltje een woord?). Misschien next week toch eens langs de beunhaas gaan.
4. Ik ben - min of meer - werkeloos.

MAAR

daarnaast zijn er natuuuuuurlijk ook leuke dingen in mijn leventje :D
1. Het is lente! De zonnestralen maken mij wakker en schijnen door mijn blauwe gordijnen heen, en als ik dan mijn ogen open, dan glinstert dat zo in mijn ogen :) De vogels fluiten, mensen zijn blij, fietsen wordt nog leuker dan dat het al was, ik kan me makkelijke zetten tot skaten, de dagen duren langer, vandaag voor de eerste keer zonder jas weer naar buiten, biertje drinken op het dakterras, etc.
2. Met mijn ratjes gaat alles nog steeds prima :) ze groeien nog steeds (hoop dat ze haast die 350 gram gehaald hebben!) en ze worden volgens mij nog steeds tammer! Ze poepen niet meer op de bank en ik heb vandaag hun staarten gewassen.
3. Er staan een x aantal geweldige toffe weekenden voor de deur (even open doen) en daar ben ik blij om :D Feestjes feestjes feestjes. Ik ben een feestje :D
4. Ik heb een ontzettend leuke schuin-tegenover-buurjongen!

Tralalalalala!

Uit het niets!

Het was op een woensdagavond. We zaten op de bank, te chillen, te praten. En plotseling, zomaar uit het niets, besloten we om hartsvriendinnen te worden! Hij en ik! Wat een geweldig besluit! Ik zei dat we nu dus een ketting moesten kopen. Zo'n hartjesketting-die-je-door-kunt-breken-en-waar-ieder-van-ons-een-deel-van-moet-dragen-zodat-alle-mensen-weten-dat-wij-hartsvriendinnen-zijn. Hij wilde dan wel zo'n fout zwart leren touwtje eraan. Ik ging akkoord.



Nu ben ik zeer benieuwd of deze ketting er ooit gaat komen :D

(Ineens, op dit moment, terwijl ik dit blogbericht schrijf, vraag ik me af waarom hij de bijzondere voorkeur voor zwart leer heeft... maar goed, das wellicht een ander verhaal).

Kat Von D

Zooooooooo sexy ......

:D