maandag 27 april 2009

Blauw blauw blauw

Vorige week kreeg ik een brief van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Ik was de keuken aan het opknappen met vriendlief en ik vroeg aan hem toen ik de enveloppe zag, of dit eventueel heel misschien een bon kon zijn. Hij lachte me uit (verder is hij best lief hoor!) en zei JA. Er spookten vragen door mijn hoofd (waar/wanneer/hoe/hoe hard/hoe duur) en ietwat zenuwachtig opende ik de enveloppe. Mijn ogen vlogen over de letters en gingen snel naar de aangehechte acceptgiro. 19 euro. Negentien euro maar? OOOOOOOW wat een opluchting. Ik was al bang dat ik mijn rijbewijs in moest leveren of zoiets geks. Maar eigenlijk kan dat helemaal niet want ik rij meestal maar 10 km te hard en af en toe 20. Maar nooit meer. Ik had dit keer 57 gereden op een stuk waar ik maar 50 mocht. Mijn conclusie die ik hier uit trok: eigenlijk ben ik best lief en houd ik me vrij goed aan de regeltjes :)

Maar toen...

Zaterdag ging ik met vrienden naar een feest in een dorp verderop. We gingen met de fiets. Ik heb twee fietsen, één zuipfiets en één fatsoenlijke fiets. Maar van beide fietsen doet de verlichting het niet. Zuipfiets moet altijd 10 minuten opwarmen voordat het licht het echt doet. Fatsoenlijke fiets heeft kraaltjes aan de spaken waardoor de dynamo niet tegen de band komt. Daarnaast ben ik geen technisch wonder en ben ik te lui om mijn vader of iemand anders te vragen om de lichten te fixen. Nou, waar het op neerkomt is dus dat ik zaterdag rond de klok van 22u zonder licht fietste. We waren een kleine minuut onderweg (heus!) toen er een auto langzaam achter mij aan begon te rijden. De auto kwam naast me rijden en ik keek. Fuck. Politie. POLITIE! De raam van de auto ging open en ik zei: "Jah.... geen licht he." De politieagente zei: "Inderdaad. Wilt u even stoppen?"

Naam, adres, geboorteplaats, geboortedatum, merk fiets... "Welke reden kan ik noteren dat uw licht het niet doet?" Ik zei, heel eerlijk, dat mijn fiets altijd op moet warmen en dat het licht het na 5 tot 10 minuten meestal wel doet. De agenten lachten en zeiden tegen elkaar dat dit de beste smoes was die ze ooit hadden gehoord. Ik schaamde me voor mijn eerlijkheid. Binnen 4 tot 6 weken zou de acceptgiro verschijnen van 20 euro. Opluchting heerste, ik was bang dat het veel duurder zou zijn. Omdat we nog 30 minuten moesten fietsen en ook snachts nog terug moesten, besloot ik een andere fiets te gaan halen. Fiets van vriendlief. Ik was immers op 200 meter van mijn huis af (JA!)

's Nachts nog 2 politie-auto's tegen gekomen. Maar ik had prima licht :D

Geen opmerkingen:

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief