Terug leuk

En toen was er ineens P. in mijn leven. Ontmoet op een zomerfestival. Hij knoopte een praatje me me aan toen ik bij een band stond te kijken/dansen/genieten. Ik dacht "Oh nee daar heb je weer zo iemand die vanalles wil" maar hij bleek oprecht aardig en geïnteresseerd.

P. woont aan de andere kant van het land. Inmiddels heb ik twee keer met hem een 'gewoon-gezellige-afspraak' gehad. Mijn gevoel was wel sterk, met name gisteren. We stonden in Leiden in de binnentuin van Boerheave naar Spinvis te kijken en op de momenten dat hij per ongeluk / expres met zijn hand tegen mijn hand aan kwam. of met zijn arm langs mijn arm streek, voelde ik tintelingen op de plek van aanraking. Ik fantaseerde over een zoen maar zette natuurlijk geen stappen.

Toen hij me 's nachts zoende was ik echter even de weg kwijt.

Die weg ben ik nog steeds een beetje kwijt. Maar P. woont dus aan de andere kant van het land en heel dicht bij zee en daar waren we vandaag en daar hebben we fijn kunnen praten. Maar mijn hoofd ratelt door en stelt vragen en is onzeker en bang.

Het is heel fijn als je iemand leuk vindt die jou ook terug leuk vind. 

Ijsbreker

De openingszin was niet geheel standaard
maar zeker wel een ijsbreker
"Je lijkt ergens mee te zitten.... "
Eén keer raden wie dat zei - jep -

Je had wel wat problemen maar wat, hield je in het midden
en in het midden was ook muziek en bier
We dronken, dansten, feesten tot het licht werd
toen was het nog een muziekje en biertje bij mij

Een muziekje en een biertje werd moeheid
Werd slapen, werd wakker maken, werd plezier
"Ik vind je leuk" "Ik jou ook"
Het was spannend en interessant

De dagen erna dacht ik aan je mooie lach
Je haren waar je telkens met je hand doorheen wreef
Je stijlvolle kleding, leren jasje
En de terughoudendheid waarmee je sprak

In de voorbijgaande week veel gepraat via het scherm
En warempel, je blijkt serieus leuk en interessant
Een heel ander leven en levensverloop dan mij
Maar tegenpolen kunnen toch ook goed samen?

Laten we de volgende ontmoeting aan het lot over
Of helpen we het lot een handje?

Wat en hoe?

IK MOET IETS MAAR IK WEET NIET WAT! 

Met mijn kennis, kunde, creativiteit, vreemde ideeën, mensen helpen, theater, kunst, eigenzinnigheid, verlangen, herkenning, leven, kinderen, liefde, ondernemen, op weg, onderweg, kracht en kalmte. 

Ben me aan het verdiepen in mijn geboortehoroscoop en ik weet dat ik verder moet. Maar met wat? Hoe? Waarmee en wanneer? 

En nu....?

Gisteren, gemiste oproep van een onbekend nummer. En daaropvolgend een smsje: "Hey. Ik belde zomaar spontaan eens op. Dacht, eens kijken hoe t met ANNanas is :) " En ik denken, denken, van wie is in godsnaam dat nummer? Welk nummer heb ik het afgelopen jaar/half jaar gewist en is wel van iemand die mijn naam goed spelt? Ik had twee vermoedens. Een vriendin die ik nooit meer zag, maar haar nummer stond nog in mijn telefoon toen ik ging zoeken. Een tweede gok was... De Vreemdeling (zie ook onder andere Nachtrust en meerdere blogs). En nadat ze even gegokt had, bleek het inderdaad De Vreemdeling te zijn. Ze was verrast. 

Een paar smsjes over en weer. Het gaat goed met ANNanas, maar ook met De Vreemdeling. Het probleem wat14 jaar lang in zijn leven speelde lijkt hij nu onder controle te hebben. Dat vond ANNanas heel fijn om te horen. Ze kon zich ook gelijk herinneren hoe het toen voelde, ongeveer een jaar geleden, toen ze De Vreemdeling net kende. Ze voelde zich zo machteloos omdat zijn verslaving zich in zijn macht had. En zijn probleem werd haar probleem, zij was boos en teleurgesteld en verdrietig als hij een terugval had gehad. Maar ze werd evengoed verliefd op hem... en heeft toen na een maandje vrij goed contact en diepe gesprekken besloten dat ze moest kappen met hem. Omdat hij haar ongelukkig maakte door zijn probleem. Het heeft best een tijdje geduurd voordat ze eroverheen was. 

En nu, na een paar smsjes, stelt hij de vraag of ze misschien binnenkort een keer weer een wijntje zullen drinken. Dat is eigenlijk exact wat ze stiekem hoopt, maar aan de andere kant weet ze ook dat ze hem beter kan laten gaan. Hoewel iedereen een tweede kans verdient. Hij ook. Maar ze voelt haar zwakte, haar enorme zwakte voor hem. Haar zwakte voor de foute man. Want dat was hij. 

Godver. 

En nu? 

Beslissingen

Soms maakt een mens beslissingen, welke grote gevolgen met zich mee kunnen brengen. Het maken van beslissingen kan heel goed voelen, op dat ene moment. Soms komt een mens er later achter dat die beslissing misschien niet zo heel verstandig was. Maar dan nog kun je het zien als les, iets waar je wat van hebt geleerd. 

Beslissingen en keuzes zullen we ons hele leven tegenkomen. We komen voor kruispunten en t-splitsingen te staan, en kunnen ons om blijven keren om het keuzemoment uit te stellen, maar dan geraken we alsnog een keer op hetzelfde punt. En dan ervaar je weder hetzelfde 'probleem' van de moeite om een keuze te maken. Want voor sommige mensen is dat daadwerkelijk moeilijk. Voor mij gelukkig niet. Ik ken mezelf goed genoeg dat ik ten eerste nooit terugloop, maar de beslissing met beide handen aanpak. Met ferme passen loop ik de juiste richting in. 

Een paar beslissingen en keuzes die ik onlangs gemaakt heb: 
- Ik heb, een dikke week nadat het festival plaats had gevonden, tegen Snor gezegd dat ik geen zin meer had in zijn 'geblablabla'. Hij bleek van het genre "Ik-praat-graag-en-veel-over-mezelf-en-mijn-problemen-en-hoe-zielig-ik-ben-en-zal-nooit-eens-oprecht-aan-jou-vragen-hoe-het-met-je-gaat-en-oh-ja-seks-is-goed-hoor" en dat ging me zo enorm tegenstaan dat ik de keuze heb gemaakt om geen energie meer in hem te steken. Wat hij blijkbaar ook wel prima vond. 
- Ik ben me ervan bewust geworden dat ik geen kinderen van mezelf wil. Ik wil de bloedlijn van mijn familie niet doorzetten. De genen en de onbewust overgenomen gedragingen, welke als een vicieuze cirkel herhalen, wil ik niemand anders aandoen. En het is heel erg fijn om dat te beseffen. 
- Ik wil nog meer energie in mezelf en mijn eigen ontwikkeling steken. Meer tijd investeren in meditatie en daardoor dichter bij mijn gevoel trachten te komen. Mijn gevoel vaker volgen en mijn gedachten vaker loslaten. Heel fijn =) 

Zo, en nu maak ik de beslissing om lekker te gaan slapen. Weltrusten. 

Snor en ANNanas

Voor de personen die mijn liefdesleven volgen =) 

Snor/Pruik (ik noem hem vandaag gewoon weer Snor) en ANNanas hadden een leuk weekend op het festival. Erg veel bier, veel praten, serieus maar ook veel lachen, muziek, genieten, prachtige omgeving. Samen hadden ze humor en lagen ze dubbel, maar stelden ze ook de meest moeilijke vragen aan elkaar. 

Tijdens het weekend kwam ex-Snor erachter dat er 'dingen' gebeurd waren tussen Snor en ANNanas. Ze was furieus en belde 10 keer, appte de gruwelijkste berichten en was wanhopig. De dag na het festival stond ze ineens bij Snor in huis en viel ze hem aan. Hij is weg gerend. 
Op social media begon ook haar woede-aanval op ANNanas. Wat ANNanas wel niet dacht, dat ze meer van ANNanas had verwacht, dat Snor een klootzak is.... ANNanas reageerde kort en volwassen, waarop de ex zei dat die reactie werkelijk nergens op sloeg... Geblokkeerd en afgekapt. 

En nu? ANNanas durft ex-Snor niet onder ogen te komen. Hoewel ze weet dat ze niets fouts heeft gedaan, is ze ergens toch bang. 

En verder.... Snor heeft problemen. Met zichzelf, met wie hij is. Hij gaat binnenkort naar de psycholoog. ANNanas vind het fijn om vragen te stellen en Snor over zichzelf na te laten denken. Want zo lang het niet over ANNanas zelf gaat vind ze het goed en fijn. 

ANNanas gaat nu heel erg opletten dat ze niet verliefd op Snor wordt. Want dat kan ze niet gebruiken. 

"Kun jij de salto maken?"

En verlangen werd werkelijkheid. Nog voordat het festival plaatsvond en Snor en ANNanas samen in een huisje zouden vertoeven... want afgelopen weekend was er een feest in het dorp.... 

***
Verslag van het feest

Snor vroeg die dag of hij 's avonds kon blijven crashen bij ANNanas, daar hij geen fiets meer heeft en met de bus moest komen. Dat vond ANNanas natuurlijk prima (hehe)... Hij kwam rond 22u biertjes drinken en het was gezellig. Muziekje op, nog een vriendinnetje van ANNanas kwam langs en rond middernacht vertrokken ze naar het feest. 

Het feest was in het thema 'porno'. Je moet het meer zien als een zo-fout-mogelijk-thema-feest, niet als een of andere ranzige orgie. De entree was veranderd in een levensgrote vagina waar je doorheen moest stappen (ja zulke humor hebben ze hier in het dorp, ik vond het ook eigenlijk best grappig) en de dj's trachtten muziek in het thema te draaien. Opzwepende geile muziek. Dat lukte redelijk. Er werd in ieder geval ontzettende hard gedanst. Niemand schaamde zich voor zijn eigen ietwat vreemde danspasjes, dus ook ANNanas niet, en ook Snor niet. Het was erg tof en er hing - of course - een spanning in de lucht. Hoe kon het ook anders. 

Totdat de ex van Snor binnenkwam. Snor maakte zich uit de voeten en spendeerde de rest van de avond buiten in het rokers-hok. Hij wilde niet in contact komen met zijn ex. Wat begrijpelijk was. ANNanas kletste met de ex van Snor en uiteindelijk was iedereen dronken. Toen de ex van Snor naar huis ging, kwam ze naar ANNanas toe en zei "Lieve ANNanas, let jij goed op Snor?"... ANNanas was even flabbergasted, wist niet hoe ze moest reageren, probeerde iets van een volwassen reactie te geven. Toen ANNanas om 5u in haar eentje naar huis liep, had ze zo weinig hersencellen meer over dat ze niet meer aan Snor dacht. Hoewel dit niet helemaal eerlijk is, ze hoopte nog wel ergens op maar was een beetje down door de alcohol. Daarom ging ze ook naar huis. Slapen. Totdat om 6u Snor en de vriendin van ANNanas thuis kwamen (ze bleven allebei logeren) en Snor de slaapkamer op kwam en bij ANNanas in bed kroop.... 

Snor bleek een vreemde vogel, hij stelde de volgende dag aparte vragen als "Kun jij de salto maken?" en "Hoeveel zwemdiploma's heb jij?". Maar er werd ook gefilosofeerd over - vermeende - intelligentie, de wel of niet toegevoegde waarde van dikke tieten, het maken van verre reizen en het seksleven van vrienden. Om 17u besloten Snor en ANNanas dat het tijd was om op te staan. Ze luisterden klassieke muziek en aten paddenstoelensoep. Om 20u vertrok Snor naar de bus. 
*** 

En nu... De uitspraak van de ex van Snor houdt me nog steeds soms bezig. Zei ze het omdat ik best aardig met haar kan praten en ze serieus wil dat ik er op let dat hij zich gedraagt? Of zei ze het omdat ze weet dat er spanningen zijn tussen Snor en mij en dat ze het ons gunt? Ik ben eigenlijk bang voor het eerste... Wat zeer pijnlijk is. 

En oke, ik zal ook nog even mijn gevoel aanhalen: Al de tijd dat ik Snor heb gezien was hij onder invloed van drank of drugs. De avond, de nacht, de ochtend een kater en zo rond de paddenstoelensoep weer aan het bier. Soms dacht ik: waaauw! 
Soms dacht ik: wat een stomme vraag. 
Soms dacht ik: je luistert echt naar me, fijn! 
Soms dacht ik: wat praat je veel, stop eens. 
Soms dacht ik: wat zou ik graag naast je op de bank kruipen, dicht tegen je aan. 
Soms dacht ik: je bent een lamme zak. 
Soms dacht ik: je bent echt interessant! 
Soms dacht ik: blijf alsjeblieft hier! 

Hoe leuk ik hem vind is een vraag die ik mezelf niet ga stellen. Ik merk dat ik een laagje om me heen heb, en dat zit er nog steeds. Een beschermlaag. Die hoeft er niet af. Ik weet wel dat ik niet verliefd ben. Dat is raar. Want vroeger zou ik al verliefd worden bij een toenadering van hem (of uberhaupt van iemand die ik leuk vind). Maar denk wel dat ik verliefd kan worden op hem. Maar dat laat ik even niet toe. Toch weer die angst die steeds terug komt... 

Komend weekend is het festival. Heb er zin in! (In het festival! =) ... ) 

The story continues

Ah ik begin even met dat ik een fout heb gemaakt. In het vorige bericht schreef ik over SNOR maar ik bedoelde PRUIK. Het komt doordat deze persoon bij bepaalde gelegenheden een pruik op heeft, maar ook altijd een snor draagt. Dus ik noem hem soms in mijn hoofd Snor en soms Pruik. Maar ik vind SNOR veel beter bij hem passen. Dat is ook een mooier woord, mooiere klank, mooier vormgegeven. Dus om het even duidelijk te houden voor al mijn trouwe fans.... doop ik Pruik bij deze om tot SNOR. 

The story continues.... 

Koala kreeg gelijk. Snor verbrak zijn relatie. ANNanas kwam erachter doordat de relatie van Snor (inmiddels dus de ex-relatie van Snor) ANNanas aansprak op social media en mededeelde dat ze niet samen met hun in een huisje wilde tijdens een festival binnenkort. ANNanas houdt van problemen en van praten over problemen dus ze ging met de ex-relatie van Pruik in gesprek. Tegelijkertijd sprak ze op whatsapp Snor. En dat gesprek duurde wat langer. Want ANNanas houdt van problemen en praten over problemen! Dus ook met Snor!

De conclusie van bovenstaande is als volgt: hoogstwaarschijnlijk spenderen ANNanas en Snor binnenkort 2 nachten in een vakantiehuisje op een bungalowpark. Beiden als vrijgezel. Hoogstwaarschijnlijk zal dat niet in geheel nuchtere toestand zijn. Hoogstwaarschijnlijk zal het super gezellig worden. Maar ANNanas is ook wel huiverig. Ergens.

Want: ANNanas begeert Snor op een manier. Ze vindt hem lekker. Heel goed kent ze hem eigenlijk niet. Ze kent hem omdat hij een mattie van Koala is, en omdat ze tijdens het uitgaan altijd serieuze diepe gesprekken met hem voert, maar de dag erna weet ze er natuurlijk niets meer van. Ze heeft Snor de afgelopen maand wel een paar keer in nuchtere toestand meegemaakt en dan is hij evengoed leuk. Maar of dat nou komt omdat ie zo lekker is, of omdat hij serieus leuk is? Dat weet ANNanas niet. Want ze kent hem niet goed.

En daarbij komt dat ze bang is. Want, toen Snor nog bezet was, was het verlangen naar hem heel fijn. Maar nu hij vrij is, wordt verlangen mogelijk werkelijkheid. En ANNanas weet niet zo goed wat ze daar van moet vinden. Want ze is te allen tijde bang voor serieuze dingen. Want serieuze dingen kunnen serieus leiden tot teleurstelling. En dat wil ze niet meer. Dus wellicht gaat ze het lekker luchtig houden, tot op een veilige afstand. Want als het blijft zoals het is, is het zoveel makkelijker.

En god, Snor heeft laatst aangegeven dat hij ook weer contact had met zijn ex en dat dat hem veel deed. Dus een ander scenario is dat hij totaal niet geïnteresseerd is in ANNanas en in haar alleen een persoon vindt om tegen te sparren (lang leve de hulpverlener in mij, zucht).

Waar is mijn gevoel gebleven? Hallo???? 

Borsthaar

Drie tot vier keer op de avond zei ik iets tegen jou. Maar ik deed het fluisterend zodat jij het niet kon verstaan. Bij de vraag om herhaling hield ik me telkens stil. Ondanks de alcoholische versnaperingen kan ik me de strekking goed herinneren. Ik denk iets van "Ik vind je leuk" "Ik vind je lekker" "Waaaauw" "Ik wil heel graag nu door je borsthaar friemelen" (haha ja serieus, ik denk dat ik dat dacht!). Bij mij thuis was de afterparty. Jij ging mee, met nog wat vrienden. Na wat bier en drank vertelde jij tussen neus en lippen door dat het niet goed gaat met jou en je vriendin. Er is veel ruzie maar je houdt van haar. Je vindt het lastig. Je hebt ook weer contact met je ex en dat doet je iets. De anderen zeiden niets maar ik stelde vragen (en ik voelde ook een YES maar dat hield ik natuurlijk stil). Uiteindelijk bleef je crashen met een mattie. Ik wilde jou in mijn bed maar je mattie was brutaler dus hij sliep in mijn bed. Als hij me aanraakte negeerde ik dat, dus ik heb heerlijk mijn roes uitgeslapen. Jij sliep op een matras in de woonkamer. Onder een dun dekentje. Toen jullie weg waren en ik een weg had gevonden met mijn kater, was het al laat op de middag. Ik kwam de woonkamer in en het dekentje lag netjes opgevouwen op de bank. Ik pakte het op en rook eraan. Lachte om mezelf, wie ruikt er nu aan een dekentje. Maar dat deed ik dus. Want ik vind Snor een leuke vent en ik wil zijn geur opsnuiven. En door zijn borsthaar friemelen. Verder geen idee. 

P.s. Oh en dit weekend heeft Methylfenidaat me mee gevraagd naar de bios. Hij zei zelfs "u" tegen mij haha wat een grappenmaker. Dus dat staat op de planning voor next weekend. Leuk hoor, filmpje pakken met Methylfenidaat. En daarna uit. Hoop niet dat ik Snor dan tegenkom haha okeeee dat zou heel vreemd zijn. 

Weltrusten. 

Tiny little

* Voordat je dit stukje leest moet je even weten dat ik niet zwanger ben.... don't worry! 

Er gebeurt iets in mijn lijf wat ik niet wil. Er borrelt iets in mij, in mijn binnenste, zachtjes. Mijn hersenen weten dat het niet slim is en dat het niet moet gebeuren. Ik wil het stoppen en dat lukt ook aardig. Maar iets kleins blijft aanwezig. 

Ergens ben ik ook wel heel blij dat ik dit gevoel weer eens heb. Want het is lang geleden, ik heb het verdrongen, ik heb mezelf beschermd voor teleurstellingen. Ooit lange gesprekken met Mirrevrouw over gevoerd, hoe ik dit mechanisme op heb kunnen bouwen en waarom ik het heb/had. Maar daar komt nu dus weer verandering in. 

Ikzelf ben zeker veranderd in het afgelopen jaar. Ik ben steeds meer mezelf geworden, en ben trots op wie ik ben. Als ik in de spiegel kijk denk ik oprecht; Hej, jij bent mooi! En misschien dat ik daardoor weer bij mijn echte gevoel uitkom. Want dat is waar ik nu naar op weg ben. 

MAAR ondanks dat dit een heel fris en prettig gevoel is, mag het er eigenlijk niet zijn. Hoewel me dat ook weer totaal niets kan boeien want ik hou van mezelf en ik hou van mijn gevoel en ik respecteer mijn gevoel. Het is heel erg onhandig maar oh zo gezellig en welkom. 

Pfff... Ik ben een tiny little verliefd..... Fuck =) 

Maar ik ben sterk

Sinds een poosje trek ik weer wat vaker met Koala op (lees: mijn ex, met zijn 'levensvraag'). Leukerd, knapperd, goeierd, maar een ontzettende vago. Dromer, afwezig. We gaan samen naar de film, praten over wanneer we voor het laatst gesekst hebben en met wie, bewonderen elkaars huizen (of keuren af haha) en we hebben gewoon lol.

Afgelopen weekend was ik uit en trok ik op met Koala en zijn matties. Er is één bepaalde vriend, genaamd Pruik (ook terug te vinden in de stukken "Omdat ik dat wil"  en "Drunk"), waar ik al mijn hele leven - sinds ik Koala ken - een zwak voor heb. Er zijn meerdere momenten geweest dat ik in een hoekje met Pruik stond te praten, woordenwisselingen, woordgrapjes, serieuze gesprekken, elkaar ook uitdagen door even aan te raken, et cetera. Soms trokken zijn vrienden hem bij me weg. Nooit is er iets gebeurd. Want Pruik heeft een vriendin. En dat is een hele leuke meid. En ik respecteer hun relatie. Ik weet dat Pruik voorheen, voor deze relatie, een notoire vreemdganger was. Maar dat heeft hij zichzelf dus afgeleerd. Dus ik wil nu niet ook het schaapje zijn waarmee hij weer de mist in gaat.

Maar zaterdag was ik dus met Koala en Pruik in een cafe. Toen ik de godganse tijd bij Pruik stond en het heel gezellig was, zei Koala tegen mij "Het duurt niet lang meer, ik denk dat het binnen nu en een week uit is tussen Pruik en zijn vriendin. Jij krijgt binnenkort iets met Pruik". Ik was even flabbergasted na dit comment van Koala. Hij zei het heel positief, zo van 'Go for it!' maar ik vond het maar raar. Dus later op de avond vertelde ik deze voorspelling tegen Pruik en hij lachte.

Toen we naar een andere kroeg gingen (een vriendin van me, Pruik en ik) zei die vriendin van mij dat ik maar met Pruik moest gaan zoenen. Ik vroeg waarom. Ze zei "Omdat jullie allebei uitstralen dat jullie dat willen". Ik zei dat ik dat niet ging doen omdat hij een vriendin heeft. Pruik zei dat hij even zijn jas ging halen in de vorige kroeg en daarna naar huis zou gaan. Ik zei dat hij maar terug moest komen. Mijn vriendin zei "Als hij zometeen terugkomt, dan moet je hem echt zoenen, dan wil hij jou." En inderdaad, Pruik kwam terug. Maar ik zoende hem niet.

Nadat we alle kroegen uitgeveegd waren bleef ik alleen met Pruik over. Op straat, 3 graden, 5:00 uur in de ochtend. Het was erg gezellig. Maar wel koud. En toen ik afscheid nam gaf hij me een knuffel. Alleen weet ik dat niet meer helemaal zeker want ik had best veel alcohol op (lees: 1 fles rode wijn, 5 shotjes verschillende dranken, 10 pils). Ik zie alleen nog zijn zwarte mouw zo langs mijn gezicht afgaan. Maar in mijn beleving is het een knuffel.

Pruik is woooow. Ik smelt als ik bij hem ben. Hij is niet eens zo super knap, maar hij heeft een flow over zich heen waar ik niet tegen opgewassen ben. Heb dat toentertijd al gelijk gezegd tegen Koala (toen ik nog met Koala ging), en hij vond dat grappig, omdat Pruik en Koala blijkbaar altijd op dezelfde meisjes vallen. En ik dus ook op allebei. Maar ik ben sterk. Dus ik zoen niet met hem.

Over een maand ga ik met Pruik naar een festival. We delen samen een huisje. Voor 4 personen, maar zijn nu nog maar met zijn 2en. Dus ik ben heel benieuwd of ik dan ook voor mezelf in kan staan..... =)

Methylfenidaat

Je bent interessant want je hersenen zijn anders dan die van menigeen. Van het ene op het andere moment bam. De blik in je ogen doet me smelten, heus, daar hoef je weinig voor te doen. Je bent grappig, hoewel ik je grapjes met regelmaat niet begrijp. Je bent op je goeie momenten echt lief voor mij. We kunnen uren praten. Maar… Je gebruikt echt veel middelen, terwijl je leuker bent zonder. Je voert nog dagelijks een strijd met de diagnose die je op je geplakt hebt gekregen, maar die enorm waar is. Je bent zo hard voor jezelf, gevoel voor eigenwaarde is je soms echt vreemd. Je kan zo boos zijn op alles.

In het boeddhisme gelooft men dat begeerte de oorzaak van lijden is.
Haha.
Ik hoop het niet.

1 januari 2014

Het was een mooie nacht
er was vuurwerk en er werd
voor mij gezongen
Ik voelde me verlegen

De beste wensen, gelukkig nieuwjaar
onze blikken zeiden vanalles 
Maar wat precies weet ik niet 
en hoef ik nu ook niet te weten 

Buiten is het al lang licht maar 
de gordijnen zijn nog gesloten 
Je kriebelt zachtjes op mijn buik 
en in jouw armen doezel ik zachtjes weg 

Dertig

Nog 2,5 uur en dan ben ik dertig. Ik moet er veel aan denken vandaag en raak zelfs een beetje geëmotioneerd. Zojuist een geleide meditatie gedaan, over zelfwaardering. Goed voor me.

Vanaf mijn dertigste ga ik het anders doen. Ik wil me niet meer laten leven, door wie of wat dan ook. Ik ga bewuster na wat ik zelf wil en ga daarbij ook meer op zoek naar mijn eigen gevoel. Want de laatste tijd ben ik mijn eigen gevoel een beetje kwijt lijkt wel. Er zit een dun muurtje om me heen en dat wil ik toch weer af gaan brokkelen. Ik merk het telkens om me heen. Een collega die - bij troubles op het werk en soms hevige emoties bij anderen - aan mij vraagt of ik er nou nooit kwaad of gefrustreerd om wordt. Een vriendin die in mijn plaats teleurstelling voelt als ik weer eens afgewezen wordt door iemand die ik leuk vind. Nee, want ANNanas blijft altijd maar kalm. En dat kan serieus een kracht zijn, maar ook een valkuil worden....

Ik wordt me er wel steeds meer van bewust wat voor invloed mijn opvoeding heeft gehad op wie ik nu ben. Ooit schreef ik, naar aanleiding van een energetisch consult, dat mijn ouders me nooit erkenning hebben gegeven voor wie ik ben. Maar het besef komt nu, dat dat nog steeds zo is. Ze laten me niet in mijn waarde. Voorbeeld: ik geef aan niet mee te willen naar de grote familiedag omdat ik daar niet gelukkig van word. Zij wordenboos op me en zeggen dat ik me moet schamen. Als ik met mijn moeder koffie drink, wij twee samen, en ik vertel dat ik er voorzichtig over denk om naar Eindhoven te verhuizen in de toekomst (en zelfs uitleg waarom), krijg ik een bedenkelijke blik en verder geen reactie... hierdoor wordt de weinig emotionele band die we hebben alleen maar gevoellozer. Ik doe daadwerkelijk mijn best om bijvoorbeeld over Eindhoven te vertellen, dat was serieus een hoge berg voor mij. Maar ik krijg er niks voor terug. Dat doet pijn. Heb er net ook even om moeten huilen. Word je dertig, ga je je dit beseffen... heel dubbel. En ik weet zeker dat mijn ouders van me houden, honderd procent. Daar twijfel ik niet over. Maar het echte gevoel tonen ken ik niet van hun. Nu is mijn moeder de hele dag al bezig om iets te knutselen voor mijn dertigste verjaardag, dat is zeker houden van op haar manier.

Misschien moet ik leren om niet teveel vanuit mijn eigen behoefte te denken, maar meer vanuit hun mogelijkheden. Mijn moeder heeft vroeger zeer heftige dingen meegemaakt waardoor haar emotionele ontwikkeling vast en zeker enorm beschadigd is. Zij is wie ze is.

Hm, nu ik dit schrijf en bovenstaande conclusie trek, voel ik wel ineens een soort van rust. Zou dit nu het losmakingsproces zijn?

"Ik zie je vast nog wel"

Geen gedicht vandaag ofzo. Gewoon woorden, die in me opkomen. Omdat ik iemand heb ontmoet waarvan ik behoorlijk onder de indruk was. Mijn eerste impressie kan ik niet eens meer terughalen...

Ik ontmoette haar op zaterdag. Tezamen met 24 andere nieuwe mensen, maar zij viel mij op, door haar verwilderde kapsel, lef, en de flow die ze met zich meedroeg. Ontspannen, cool. Die dag weinig met haar samengewerkt, 's avonds in de bus naar het station zaten we naast elkaar. We praatten, over relaties en zo. Over muziek die we gezamenlijk leuk vinden. Stelden vragen aan elkaar waar we diep over na moesten denken. Ik voelde me prettig, begrepen, geaccepteerd. Verder niks bijzonders. Maar de twinkeling in haar ogen als ze me aankeek, bleef me bij.

Die avond, op de terugweg, in de trein, helemaal alleen. Gedachtes, gevoelens. Besef dat ik haar wel heel leuk vind. Apart gevoel, zo bij een soort collega. Ontmoet tussen zovelen anderen, maar zo opvallend voor mij.

De zondag ontmoetten we elkaar weer, dag 2 van de training. Haar blik zocht mij, en weer die twinkeling. Tot mijn geluk moesten we die 2e dag veel samenwerken. Even voelde ik me ongemakkelijk, maar ze stelde me gerust. En het was tijdens een oefening, in een groepje met 3 anderen, dat ik beseft dat ik haar misschien wel meer dan leuk en speciaal vond... aangetrokken, nieuwsgierig, bewondering. Aan het einde van de dag moesten we anoniem iets schrijven op een a4tje wat op de rug van iedere deelnemer geplakt zat. Ik schreef bij haar "ik vind het leuk dat ik je heb mogen leren kennen =)". Toen zij iets bij mij schreef, zei ze tegen mij dat ze eigenlijk zoveel wilde schrijven, maar mij vast nog wel vaker zou zien. Wow. Darvan was ik enorm onder de indruk. Bam. Bij het naar huis gaan voelde ik me bijna een verliefde puber en durfde ik geen speciaal afscheid van haar te nemen, bang voor een rood hoofd. Wat wel gebeurde was oogcontact, wij zo tussen de rest. Dat vond ik fijn.

Nu zijn we vrienden op fb. Zij valt op vrouwen, weet ik nu, maar wist ik eigenlijk al. En ik? Val ik ook op vrouwen?

Wordt hopelijk vervolgd...

Wat moet ik met jou

Je trekt me aan en steeds

voelt het voor mij heel goed
Ergens weet ik dat het een beetje vreemd
of misschien onverstandig is maja,
wil ik wel verstandig zijn?

Je geeft me complimenten
stelt leuke vragen en onthoudt
zelfs mijn verjaardag
'Ik onthoud dingen
die me interesseren,' aldus jij

De kaarten zeggen dat het
iets gaat worden, iets leuks
Jij en ik, en ik moet zachtjes lachen
want ik ben blij maar ook
stiekem een beetje bang

De stap komt steeds dichterbij
dat ik me kwetsbaar op ga stellen
tegenover jou, want dat is
wat mij nu te doen staat
Ik, hand in hand met Lef

En hoe het dan verder gaat
geen idee en ik wil het
eigenlijk niet eens weten
Je bent zo interessant  en vol vuur
Wat moet ik met jou

Meisje

Ineens was ze daar, 'Meisje'
In haar groovy vintage kleding
blondgeverfde haren en 
smetteloze rode lippenstift

Ze was als een frisse jeugdige verschijning
op het feest en danste 
alsof haar leven er van af hing, spetterend
En lachte, lachte naar de vrouw 

Even gepraat, gelachen en ook gedanst 
waardevolle momenten van contact
Bleek laterna 
Want toen ontstond de droom... 

De vrouw droomde over Meisje
Samen waren ze bij elkaar
En ze hadden lol en leuke dingen 
en liefde smolt er tussendoor 

Zachtjes sijpelend 
Als een fluistering 
want deze liefde was onbekend
doch ook heel erg welkom 

Meisje meisje meisje 
Een mooie naam siert haar 
mooie persoonlijkheid

De vrouw is inmiddels wakker geworden 
Ze wou dat ze nog 
haar droom droomde 

En de vrouw denkt na 

Frissigheden

Ik weet het. Het is geen woord. Maar toch. Het klinkt leuk. 

Frissigheden. 

Vandaag zijn er frissigheden gebeurd. En wel de volgende: Toen ik klaar was met eten en afwassen, ging ik de theedoos bijvullen. Ik besefte op een gegeven moment dat ik de tijd nam om een leeg theedoosje helemaal los te maken (dus de plakranden rustig los te maken ipv te scheuren). Dat voelde goed. Geen haast. 
Er is een initiatief in Eindhoven waar ik heel graag een handje mee wil helpen. Een project wat jongeren de kans geeft om hun visie te presenteren, om daar anderen mee te inspireren. Vandaag ben ik - na het kijken van een promo-film- nog enthousiaster geworden en heb ik een mail gestuurd. Nog geen reactie, maar goed, er is contact gelegd. 
Ik heb daarjuist een webinar gevolgd van een opleiding die ik misschien wil gaan volgen. Het webinar heeft me over de streep getrokken, ja ik wil! Ik wil graag beginnen! En wel nu! Maar helaas vindt de opleiding dit jaar ergens plaats wat voor mij, als ov-afhankelijke-persoon, niet gunstig is. Dus kan ik pas in maart 2014 starten.... maar dat is goed! Want alles is goed! 
Mijn oude stagebegeleidster heeft me benaderd voor een tijdelijke functie als orthopedagoog op een school. Heel tof.... haar collega gaat met zwangerschapsverlof en ANNanas lijkt het erg leuk, maar er is zeker geen uitzicht op verlenging na deze vacature.... Dus even goed over nadenken. Maar het feit dat zij mij aan wil dragen binnen haar team vind ik echt super! 

Dus. Tot zover. 

Nu snap je frissigheden misschien ook wel. 

En anders, pech gehad. 

Adios .

Pijntjes

Het is zaterdagavond. Nog net geen middernacht. Ze zit thuis op de bank. Ze is nog geen dertig maar voelt zich toch ouder. Haar lijf werkt niet mee. Al enkele weken is het haar rechter-enkel, achillespees, die niet meewerkt en dagelijks voor pijn zorgt. Met name tijdens het lopen, traplopen, fietsen en slapen. 

En dan is er ongeveer elke maand die rug, die verdomde rug, die steeds erger pijn doet. Ze moest daarstraks gewoon even janken van de pijn, en dat zal ze niet snel doen. Dus dan maar filmpje gekeken thuis op de bank. Op zaterdagavond. Met een theetje. Telefoon weggestopt, gewoon zijzelf zonder de wereld. Ook wel eens fijn. Maar toch... de pijn moet eens stoppen. 

Misschien toch maar volgende week naar de huisarts. Ze wil het niet toegeven, wil niet zeuren over pijntjes want ze is nog zo jong. Maar nu moet ze wel. Want het is nu niet meer grappig. 

Frisse lucht

De avond viel. In de regen liep ze naar zijn huis toe. Ze vond het heerlijk, de zon scheen terwijl dikke druppels op haar paraplu vielen. Toen ze omhoog keek zag ze twee regenbogen, en ze glimlachte. Ze had zin in de afspraak. 

Aangekomen bij huisnummer dertig was het leuk. Gezellig, samen wat drinken en olijfjes eten, huisje bekijken, informatie opzoeken over fruitvliegjes, en daarna samen koken en eten. Ook de afwas was leuk. Maar daarna. 

Zij kreeg onverwacht minder goed nieuws te horen (niet heel ernstig, maar wel mogelijkheid tot ernstig qua gezondheid van familielid). Zei het tegen hem, hij reageerde even kort en zei dat iemand uit zijn omgeving ook zoiets had gehad. Voelde voor haar heel vervelend want zij voelde zich zwak worden. Het deed haar veel, het bericht met het nieuws. 

Even later vertelde hij weer over zichzelf, over zijn - in zijn ogen - "depressie" van een tijd terug. Overal, bij alles wat hij zei of liet zien of wat in huis was, kwam zijn ex in voor. En dat vond zij niet tof, zelfs vervelend. Ze merkte dat ze afwezig werd. Wat hij zei kwam niet meer binnen. Ze zat wat op een stoel, en vroeg zich af wat ze in godsnaam nog te zoeken had daar. Ze wilde niet luisteren naar verhalen over zijn ex. Ze wilde frisse lucht, naar buiten toe. 

Ze pakte haar spullen, zei gedag en vertrok. Beetje abrupt misschien, maar ze moest. Eenmaal buiten een flink stuk gelopen naar een bushalte verderop. Toen ze in de bus zat, besefte ze dat ze gewoon eerlijk moest zijn naar hem toe. Dus ze appte hem. Vertelde dat ze zich ongemakkelijk voelde bij verhalen over zijn ex. Hij reageerde even kort, zoals hij altijd kort kan reageren. 

En nu? 

Geen idee. 

Geen flauw idee.