Frisse lucht

De avond viel. In de regen liep ze naar zijn huis toe. Ze vond het heerlijk, de zon scheen terwijl dikke druppels op haar paraplu vielen. Toen ze omhoog keek zag ze twee regenbogen, en ze glimlachte. Ze had zin in de afspraak. 

Aangekomen bij huisnummer dertig was het leuk. Gezellig, samen wat drinken en olijfjes eten, huisje bekijken, informatie opzoeken over fruitvliegjes, en daarna samen koken en eten. Ook de afwas was leuk. Maar daarna. 

Zij kreeg onverwacht minder goed nieuws te horen (niet heel ernstig, maar wel mogelijkheid tot ernstig qua gezondheid van familielid). Zei het tegen hem, hij reageerde even kort en zei dat iemand uit zijn omgeving ook zoiets had gehad. Voelde voor haar heel vervelend want zij voelde zich zwak worden. Het deed haar veel, het bericht met het nieuws. 

Even later vertelde hij weer over zichzelf, over zijn - in zijn ogen - "depressie" van een tijd terug. Overal, bij alles wat hij zei of liet zien of wat in huis was, kwam zijn ex in voor. En dat vond zij niet tof, zelfs vervelend. Ze merkte dat ze afwezig werd. Wat hij zei kwam niet meer binnen. Ze zat wat op een stoel, en vroeg zich af wat ze in godsnaam nog te zoeken had daar. Ze wilde niet luisteren naar verhalen over zijn ex. Ze wilde frisse lucht, naar buiten toe. 

Ze pakte haar spullen, zei gedag en vertrok. Beetje abrupt misschien, maar ze moest. Eenmaal buiten een flink stuk gelopen naar een bushalte verderop. Toen ze in de bus zat, besefte ze dat ze gewoon eerlijk moest zijn naar hem toe. Dus ze appte hem. Vertelde dat ze zich ongemakkelijk voelde bij verhalen over zijn ex. Hij reageerde even kort, zoals hij altijd kort kan reageren. 

En nu? 

Geen idee. 

Geen flauw idee.