En nu....?

Gisteren, gemiste oproep van een onbekend nummer. En daaropvolgend een smsje: "Hey. Ik belde zomaar spontaan eens op. Dacht, eens kijken hoe t met ANNanas is :) " En ik denken, denken, van wie is in godsnaam dat nummer? Welk nummer heb ik het afgelopen jaar/half jaar gewist en is wel van iemand die mijn naam goed spelt? Ik had twee vermoedens. Een vriendin die ik nooit meer zag, maar haar nummer stond nog in mijn telefoon toen ik ging zoeken. Een tweede gok was... De Vreemdeling (zie ook onder andere Nachtrust en meerdere blogs). En nadat ze even gegokt had, bleek het inderdaad De Vreemdeling te zijn. Ze was verrast. 

Een paar smsjes over en weer. Het gaat goed met ANNanas, maar ook met De Vreemdeling. Het probleem wat14 jaar lang in zijn leven speelde lijkt hij nu onder controle te hebben. Dat vond ANNanas heel fijn om te horen. Ze kon zich ook gelijk herinneren hoe het toen voelde, ongeveer een jaar geleden, toen ze De Vreemdeling net kende. Ze voelde zich zo machteloos omdat zijn verslaving zich in zijn macht had. En zijn probleem werd haar probleem, zij was boos en teleurgesteld en verdrietig als hij een terugval had gehad. Maar ze werd evengoed verliefd op hem... en heeft toen na een maandje vrij goed contact en diepe gesprekken besloten dat ze moest kappen met hem. Omdat hij haar ongelukkig maakte door zijn probleem. Het heeft best een tijdje geduurd voordat ze eroverheen was. 

En nu, na een paar smsjes, stelt hij de vraag of ze misschien binnenkort een keer weer een wijntje zullen drinken. Dat is eigenlijk exact wat ze stiekem hoopt, maar aan de andere kant weet ze ook dat ze hem beter kan laten gaan. Hoewel iedereen een tweede kans verdient. Hij ook. Maar ze voelt haar zwakte, haar enorme zwakte voor hem. Haar zwakte voor de foute man. Want dat was hij. 

Godver. 

En nu?