Leeftijd en zo

Leeftijd. Wat is leeftijd, wat betekent leeftijd. Ik vraag het me wel eens af. Bekijk mezelf en mijn relaties als ´casus´. Mijn eerste partner was 10 jaar ouder en ik voelde me na een tijd opgesloten in de veel te volwassen relatie (5,5 jr). Mijn tweede partner was 8 jaar jonger en na een tijd bleken we verschillende ideeën te hebben over de toekomst, die we niet konden samensmelten (2,5 jr). Mijn laatste partner was 4,5 jaar jonger en zat te erg met zichzelf in de knoop waardoor een relatie niet kon plaatsvinden (bijna 1 jr).

Ik heb geweldige gesprekken met jonge jongens (lees: categorie partner 2) maar ze zijn zo egoïstisch, kortzichtig en overduidelijk nooit op zoek naar een relatie. Ook heb ik super goeie conversaties, conversaties van niveau, met mannen tussen de 40 en 50 jaar. Met beide categorieën beleef ik de beste feesten en kan ik me uren vermaken. Een andere - altijd onbereikbare categorie - is homo's. Super leuk, super gezellig, ik zou er zelfs verliefd op kunnen worden.

De afgelopen paar feesten heb ik ontdekt dat er ‘iets’ is tussen een man en mij. Telkens als ik hem spreek is het leuk, open, eerlijk, spontaan. Zonder druk of drempels. Gisteren heeft hij me wel 100 veren in mijn kont gestoken. Geen idee wat hij daar mee bedoelt, maar het viel gewoon op. Verder niks. Hij is geen type waar ik op zou vallen qua uiterlijk. Maar soms is dat ook niet belangrijk. Deze man is 8 jaar ouder.

Ik merk, dat als een ‘oudere’ man interesse toont in mij, ik dat ergens op een afstand probeer te houden. Waarom doe ik dat? Ben ik bang voor een serieuze toekomst? Ben ik bang dat een relatie met een oudere man vanzelf een serieuze relatie is, en een serieuze relatie weer gaat mislukken omdat de vorige 3 serieuze relaties ook zijn mislukt? Ben ik bang voor een relatie?