maandag 22 augustus 2011

The only moment I am alone

Ze had weer een bui vandaag
Een verschrikkelijk intens verdrietige bui
Ze zag de mooie dingen om haar heen;
een zwerm vogels, wolken, voorbijrazende weilanden vanuit de trein
Probeerde te genieten maar het lukte niet
Huilen wilde ze, het liefst de hele dag
Tranen laten vloeien, schoppen, springen, alles eruit
Gelukkig had ze afleiding; werk, vergadering, op weg
Maar op alle lege momenten dwaalden haar gedachten weg
Ze zag niet waar ze fietste, las de woorden uit het boek maar begreep ze niet
At maar proefde niet, luisterde maar hoorde het niet
's Avonds in bed mocht ze eindelijk huilen, dat was fijn
Met muziek erbij lukte dit nog beter
En een gesprekspartner die haar op probeerde te vrolijken
De dag eindigde in ieder geval beter dan hoe die begonnen was

4 opmerkingen:

Zjoh zei

wooow... nare gebeurtenissen, mooie verhaal, zo heeft elk negatief ding weer iets positiefs. ik hoop dat de gebeurtenissen nu ook bij aan de positieve kant blijven!

Syd zei

Mooi stukje.

ANNanas zei

Jullie zijn zo lief! :)

Syd zei

Version 3.0: http://sydblackwood.blogspot.com/

Over mij

Mijn foto
Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)

Blogarchief