Mr Cabdriver

Vanmiddag heerste in mijn gevoelswereld eenzaamheid. Vanochtend gewerkt, daarna geluncht bij mijn ouders. Ik besloot om lekker relaxed bij mijn ouders thuis in bad te gaan (in mijn huis is geen bad, alleen een douche waarvan het water totaal niet goed door het putje gaat, dan heb je net shampoo in je haar, moet je de douche weer uitzetten, anders stroomt ie over! Maar dat is een ander verhaal). Ik deed allerlei meidendingen, zoals benen scheren, scrubben, haarmaskertje, et cetera. Daarna met natte haren op mijn fietsje naar huis. Thuis aangekomen keek ik op de klok. Fuck, het was pas 14:23 uur. Nog een halve dag te gaan... Ik 'hoefde' niets; mijn kamer had ik twee dagen geleden al gepoetst, de rattenkooi stonk niet, de vissenkom was niet extreem vies, mountainbiken kon niet want het regende, solliciteren had geen zin want dat had ik deze week al meer dan genoeg gedaan, vrienden bellen op een saaie middag doe ik nooit dus dit keer ook niet. Dus had ik een middag niets te doen.

Zucht.

Eerst ging ik op een internetforum om daar eens wat rond te neuzen. Dat doe ik vaker, als ik niets te doen heb. En dat verdrijft de tijd wel een beetje, maar ik kan daar denk ik maximaal drie kwartier mijn tijd aan spenderen. Ik las over andermans kwaaltjes, poezen die in huis plassen, andere mensen die ook solliciteren, meiden die een depressieve vriend hebben, beroemdheden in bikini enzovoorts. Ik werd er niet echt vrolijk van. Wordt ik sowieso nooit echt van computeren.
Daarna ging ik op uitzendinggemist.nl een aflevering van BNN kijken, Sterretje Gezocht. Leuk programma maar béétje inhoudsloos. Ik vond het grappig om te kijken, moest lachen en had respect voor de sterretjes. Maar hierna voelde ik me nóg lustelozer en saaier en stommer.
Ik schetste mijn situatie voor mezelf: Vrouw, 25 jaar, hoog opgeleid, woont in kamer van 16m2 en heeft geen vast werk.... shit, hier werd ik nog negatiever van :S

* Het stomme is dat ik goed weet wat ik moet doen, wil ik me beter voelen. Ten eerste moet ik vast werk vinden waar ik me goed bij voel, wat ik leuk vind, wat past bij mij. Daarna moet ik een andere woonruimte zoeken, groter. Oke, staat dat op mijn lijstje voornemens voor het komende half jaar. *

Plotseling werd ik op MSN aangesproken door een bekende soosganger. "Proficiat", zei hij tegen me. Ik wist even niet waar hij op doelde... Wat bleek: ik had de eerste prijs gewonnen met een online prijsvraag! Ik had dus twee entreekaarten gewonnen voor een festivalletje hier in de buurt wat volgende weekend plaats gaat vinden! En je raadt het al: ineens was mijn pessimistische bui over. Blijdschap heerstte en spontaan belde ik mijn moeder om het goede nieuws mede te delen. Volgens mij dacht ze echt: Waarom belt ze me in godsnaam om te vertellen dat ze kaarten heeft gewonnen??? maar ik was blij en wou het delen. Achteraf denk ik: Tsja, ik had mijn moeder niet perse hoeven bellen.
(En dat het hier om twee entreekaarten van samen 18 euro gaat, doet er niet toe. Het gaat om het idee!)