Een guppie in een kom met een hoepeltje erom

Het was op een tuinfeest. Er waren drankjes te verkrijgen die zij normaal gesproken niet vaak consumeerde. Echter, dit keer wel. Volop.

De drankjes waren cocktails. Ja. Verschillende soorten, allerlei alcoholische dranken met af en toe een scheutje 7-up of jus d'orange erbij. Mixed up. Geweldige exotische kleuren. Ietwat vreemde doch interessante smaakcombinaties.

Na pak 'n beet 5 uur zuipen, correctie: cocktails drinken, begon het dansfeestje. Leuke beats klonken en nodigden enkele mensen uit om te dansen. Zij danste ook, op haar gevoel. Ze vergat de wereld om haar heen en de mensen die haar aankeken. Dikke vinger, dacht ze. I luvvvv this music and I luvvv to dance and I don't feel ashamed! Het gevoel was goed, de sfeer was goed, alles was op en top.

Plotseling voelde ze zich niet zo lekker. Het zweet brak haar uit en ze besefte: Ai, misschien ben ik iets te hard aan het dansen. Toen ze zich kalm hield en na 5 minuten nog steeds zweette en haar hart klopte als een idioot, dacht ze dat het wel eens aan de cocktails kon liggen. Ze besloot, met pijn in haar hart, om de cocktail aan de kant te zetten. Na 5 minuten voelde ze zich nog steeds hetzelfde en besloot ze: de dag was erg tof, ik heb me uitstekend vermaakt, misschien was dit het hoogtepunt en moet ik gewoon naar huis. Ze nam afscheid en ging. Dag. Doei. Fijne avond nog! Ga je nu al? Zuip ze!

Eenmaal thuis viel ze in slaap op de bank.

Iets na middernacht ging haar telefoon. "Je raadt nooit waar ik ben. Ik loop op een zandpaadje ergens aan de rand van het dorp. Ik weet niet precies waar ik ben. Het feest waar ik was was niet zo leuk en ik voelde me niet goed. Dus ben ik maar gaan lopen. Nu ben ik op weg naar huis." Het was meteen duidelijk wie het was aan de andere kant van de lijn :D Toen ze ontrafeld had waar de persoon zich bevond, besloot ze om hem op te gaan halen met haar fiets. Lichtjes op de fiets, jas aan, sjaal om, en hoppakeej.

Toen ze op de fiets zat, zo midden in de nacht, voelde ze zich in haar element. Dit moet ik vaker doen als ik uit ben geweest, dacht ze. Heerlijk, die vrijheid, de geuren om haar heen en de kleuren van de nacht. Toen ze 10 minuten onderweg was zag ze een schim op de weg. In de donkerte van de nacht zag ze dat het de persoon was die ze zocht. Hij was blij haar te zien en andersom was het wederzijds.

Eenmaal op de terugweg naar huis, zat zij achterop de fiets en dacht: Zo is het prima, zo moet het zijn.