Tictac tictac

De klok tikt.
Mijn hoofd bonst.
Sssst.


Als je ziek bent, hoor je de klok altijd veel harder tikken dan normaal. Ik weet nog, toen ik vroeger ziek was, mochten wij altijd op de bank in de woonkamer gaan liggen. Dat was een bank met allemaal zo'n ouderwetse figuurtjes erop, en dan ging ik met mijn gezicht richting de rugleuning liggen, en met mijn vingers de lijntjes volgen van die figuren. Daar kon ik uren zoet mee zijn. Ondertussen luisterde ik naar de klok. Zo'n ontzettend grote lelijke klok, die ook extreem hard tikte. Ik voelde me kut door deze bezigheden, want het was nutteloos en ik hoefde er niet bij na te denken. Maar anderzijds voelde ik me ook weer goed, want ze hoorden gewoon bij ziek zijn.

Nu ben ik ziek in mijn eigen huissie. Mijn bank heeft geen lijnen die ik kan volgen. Maar de klok... die tikt net zo hard als die klok van vroeger.