Sic itur ad astra

Hmmm... ik twijfel wel eens. You know. Twijfelen. Over dingen. Over veel dingen. Over bijvoorbeeld autorijden: wanneer ik na ga denken over de pendalen, dan weet ik dus niet meer welke gas is en welke rem en welke koppeling. Ook twijfel ik wel eens over mijn kleding/kapsel/piercings whatever. Zo van: als ik dit en dit aan doe, lijk ik dan niet dik (ja ik ben een vrouw), vinden mensen mij dan wel leuk, oh daar moet ik niet aan denken want ik moet mezelf zijn en aan doen wat ik zelf leuk vind. Dus niet wat anderen leuk vinden. Dus regelmatig loop ik in ietwat vreemde doch interessante combinaties rond (vind ik zelf dan). En dan denk ik: Fuck you.
Ook twijfel ik over mijn toekomst. Maar dat weet je al (zie eerdere berichten). En dat zal ALTIJD zo blijven want ik blijf altijd ik en daar kan niemand wat aan veranderen. Het schrijven aan mijn verhaal is dus weer opgepakt door ik. En warempel, ook het bloggen maakt weer een nieuwe start. Heel leuk dat niemand dit leest want de luttele lezers die ik had weten niet dat ik het weer op heb gepakt. Heerlijk, anoniem zijn in deze wereld. Beetje zoals Remi. Alleen heb ik geen dieren om me heen.