BAM

ANNanas is nu 4 maanden vrijgezel. Het is 4 maanden geleden dat de relatie tussen Koala en ANNanas is verbroken. Ze bleven contact houden, gezellig, leuk, maar ze gingen ook verder met hun levens. ANNanas dacht na een paar maanden om over de pijn heen te zijn, maar vandaag is ze daar van terug gekomen. En hard.


BAM


Een gesprek via whatsapp, waarin ANNanas erachter kwam dat ze nog lang niet over het verdriet en daarmee ook de hoop heen was. Het gesprek ging over in een meningsverschil en mondde uit in een soort ruzie. Een hele vreemde gewaarwording. En ANNanas is terug gesmeten met beide benen op de grond. Ze had blijkbaar nog behoorlijk wat hoop op een relatie met Koala, maar die hoop is nu vervlogen. Jammer. Maar misschien wordt het nu wel makkelijker om verder te gaan, nu het duidelijk is uitgesproken. 

*Nobody said that life was going to be easy* 

Nieuwe haren!

Ik wil nieuwe haren (lees: een nieuw kapsel)!!! Weet wel wat ik mooi vindt maar kan niet exact het juiste plaatje vinden. Een soort verlepte hanenkam, plat dus en niet kaal aan de zijkant maar zeker 1 cm. Hier wat plaatjes die in de buurt komen: 

En dit vind ik toch wel de allermooiste, alleen ben ik bang dat dat niet gaat lukken omdat ik geen krullen heb.... Shit!! 

En nu lees ik op een andere blog dat Audrey Tatou in de film Coco avant Chanel heeft gezegd: "A woman who cuts her hair is about to change her life"..... Das toch mooi!!! 

Kort bericht

Ik heb eigenlijk niet zo veel nieuws om te plaatsen.
Maar ik merk wel dat ik zin heb om verliefd te worden!!!
<3

Relaties en zo

Relaties tussen mensen zijn maar raar. Raar, onverwacht, onvoorspelbaar. Afgelopen weekend een heerlijk feest gehad, een feest dat ik zelf gaf, een tuinfeest met fakkels en kaarsjes en leuke swingende muziek en hele toffe aardige mensen met wie ik allemaal stuk voor stuk een relatie heb. Een vriendschaps-relatie, een familie-relatie, een ik-ken-jou-een-beetje-en-kan-met-je-lachen-dus-daarom-mag-je-ook-op-mijn-feest-komen-relatie, een ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie. Leuk om zo te ontdekken wie je echte vrienden zijn, heerlijk. Men zei dat ik er goed uitzag en zo voelde ik me ook.

Ook Koala was uitgenodigd voor het feest, maar hij whatsappte op het laatste moment af omdat hij moe was. Dit viel me enerzijds enorm tegen want ik was teleurgesteld in hem, in onze vriendschap. Maar anderszijds was ik blij, want als hij wel was geweest waren er hoe dan ook spanningen op mijn feest geweest die ik misschien liever niet had gehad. Dus het was prima besloot ik. Toch zat me dit vandaag nog dwars. En daarbij opgeteld zat me dwars dat het etentje wat ik vorige week bij hem had een beetje in de soep was gelopen. We aten niet met z'n tweeën maar ook met zijn huisgenoot, Koala was ontzettend druk en gestresst en als hij dat is, dan hoort hij niet wat een ander tegen hem zegt. Kortom: ik had me er iets anders van voorgesteld. En vandaag dacht ik er aan en whatsappte ik hem en zei dat het mij allemaal wel tegenviel hoe het nu tussen ons ging. Waarop hij antwoorde met dat dat waarschijnlijk met mijn verwachtingen had te maken. En toen besefte ik dat dat inderdaad zo kan zijn. Maar wat verwacht ik dan? Ik verwacht niet meer dat we weer een relatie krijgen. Weet ook dat ik opgelucht ben dat het over is, het is een grote zorg minder want Koala is iemand die snel down is en daar lang in kan blijven hangen, wat weer invloed heeft op mij en mijn gemoedstoestand en met de dingen waar ik me mee bezig houd. Maar ik verwacht wel een bepaalde mate van aandacht van hem. Waarom? Omdat we wat moois gehad hebben en ik dat niet wil vergeten? Niet helemaal los wil laten? Omdat ik hem aardig vindt en oprecht geïnteresseerd ben in zijn leven? En dan vraag ik me gelijk af of mijn aandacht voor hem echt is, of gekunstelt. Soms denk ik wel het laatste. Dan spreek ik met hem af en dan vraag ik me af of hij echt een vriend van me is. Dan voel ik dat we toch ver uit elkaar staan, ondanks dat we ooit zo ontzettend close waren. Dat is raar om te ervaren. We hebben op dit moment gewoon een rare relatie. En nu ik dit typ besef ik mij dat we vanaf dag 1 eigenlijk al een rare relatie hebben gehad... Ik ben er nog niet uit hoe dit allemaal verder gaat en waar ik mezelf het gelukkigst bij voel.

Terug naar het feest. De ik-heb-ooit-met-jou-geslapen-en-we-vinden-elkaar-gewoon-cool-relatie (voor het gemak even afgekort tot relatie X) bleef slapen. Puur uit praktische overwegingen. En er was nog iemand die bleef slapen, die persoon lag in de woonkamer op een matrasje, en toen relatie X en ik als laatste gingen slapen, was de enige mogelijkheid dat hij in mijn bed ging slapen. Naast mij dus. Dus dat deden we. Ik weet nog dat ik zei: "Hm dit is wel raar, we hebben hier ook wel eens anders naast elkaar gelegen". Ik weet alleen niet meer wat hij antwoordde.... (grrrr stom want dat wil ik wel weten haha!) Als ik over deze relatie nadenk, weet ik dat ik kei verliefd op relatie X kan worden. Hij is stoer, mannelijk, tattoo's, grappig, sterk, en schattig =) Maar toen ik vorig jaar een 'gezellige-wij-blijven-bij-elkaar-slapen' relatie met hem had, kwam ik op die grens van wel/niet verliefd worden. Mijn gevoel zei dat relatie X niets serieus met mij zou willen, uit de verhalen die hij vertelde bleek dat hij heel veel waarde aan vrijheid hecht. Dus besloot ik om te stoppen met hem, uit angst om verliefd te worden en afgewezen te worden. De dag erna kwam ik Koala tegen en begon dat balletje te rollen.... Sja zo kunnen dingen lopen! Ik voelde die nacht van mijn feestje ook dat, als ik wel iets met relatie X had willen doen, die ruimte er was. Maar ik nam die ruimte niet, ik creëerde afstand, bewust. Toch heb ik wel eens gedachtenspinsels door mijn hoofd die er heel anders uitzien.... Met relatie X heb ik dus ook een hele rare relatie en ben ik er ook niet helemaal over uit hoe die zich ontwikkelt.

Maar door alle rare relaties, en leuke en standaard en vriendelijke en toffe relaties, ben ik wel heel gelukkig met de mensen om mij heen.

Raar is zo gek nog niet =)

Back to reality

Oke, weer even een serieus blog-bericht. Na alle mooie foto's die ik geplaatst heb, na het schattige mailtje van het kind van mijn toneelgroep, nu weer back to reality, naar mezelf. Ik heb nog niets verteld over Utrecht met Koala, over de mantel, over hoe het met me gaat. Echter dacht ik dat uit mijn vorige twee posts ('Inspiratie' en 'Zooo schattig') wel bleek dat het weer wat beter met me gaat. Want dat is daadwerkelijk zo. 

Utrecht was gaaf. Het was fijn om bij te praten met Koala, om de hele dag met hem door te brengen, om bij hem te zijn. Maar het was ook prettig om afscheid van hem te nemen. Door de dag heen heb ik welgeteld 1 x een moeilijk moment gehad. Toen heb ik mezelf op m'n wangen gebeten en ben ik niet gaan huilen. Verder was het oprecht gezellig. De expo was supermooi, Utrecht was leuk, we hebben gezellig geluncht en nog wat gewinkeld. Ik merk dat ik de mantel om heb gehad die dag, hoewel Koala daar zeker niets van heeft gemerkt. Met name doordat ik de dagen erna geen behoefte had om Koala te whatsappen, bleek voor mezelf dat ik het min of meer aan het afsluiten was. In ieder geval het diepe, emotioneel afhankelijke, contact. Dus gisteren kreeg ik van hem een berichtje dat het stil was aan het ANNanas-front, met een vraagteken. Ik heb gereageerd. Toch hou ik nu bewust een 'onbewuste' afstand tussen hem en mij, dat voelt goed. Ik merk dat ik verder ga met mijn leven. 

Iets anders: 

Mijn mede-blogger Zjoh heeft in een aangeschoten bui een heel eerlijk blogbericht getypt, waarin hij ook te kennen geeft dat zijn geliefde er soms moeite mee heeft dat Zjoh en ik wel eens vriendschappelijk met elkaar afspreken. Ergens had ik dit al zien aankomen, was ik er op aan het wachten. Maar toch is het niet leuk om te horen. Want ik wil niet degene zijn die hier een issue van maakt in de relatie van Zjoh en zijn geliefde. Er hoeft helemaal geen issue te zijn: als zij twee elkaar door en door vertrouwen, dan snapt de geliefde dat het contact tussen Zjoh en mij diep gaat, maar niets met verliefdheid of iets dergelijks te maken heeft. Het is contact dat ook heel apart ontstaan is, ik zou zelfs niet eens meer weten hoe precies! Ik ken Zjoh uit het echte leven, maar op de één of andere manier heb ik hem de link van mijn blog gegeven, is hij gaan bloggen, en delen we sindsdien best veel geheimen met elkaar. Ik moet zeggen dat ik dat wel prettig vind. Hij is een trouwe lezer (wat ik niet van al mijn lezers kan zeggen haha) en geeft eerlijke en fijne reacties. 

Zo, ik ga slapen. Op weg naar dromenland =) 

Zooo schattig =)

Deze mail kreeg ik zojuist van een jongetje, 12 jaar, uit mijn toneel-groep. Een zeer slimme jongen met erg veel fantasie en energie. Zo schattig zeg! 


"Ik ben momenteel weer bezig aan een nieuwe musical, ik heb al mooie schetsen en prototypes voor de kostuums en decor. het is de kleine zeemeermin maar net iets anders:

Plot:

De zeekoning probeert tijdens zijn dagelijkse dochter momentjes de vader-dochter relatie te onderhouden. Maar toch telkens tijdens zijn aardig probeersels gaat het toch over in ik-ik-ik praat. Om het tegendeel te bewijzen moet de dochter naar het land en daar moet een knappe jongen op haar vallen… uiteindelijk vallen alleen drie nerdjes voor haar charme die willen haar al te graag aan de oerdomme strandwacht helpen maar dat gaat niet zonder slag of stoot krijgt ze de knapperd of leid ze een nederlaag tegenover haar ozo eigenwijze vader.

klinkt het goed?

groetjes * "

Inspiratie

Zoals jullie kunnen zien, heb ik mijn favo-inspiratie-webiste van een paar jaar terug weer gevonden! Kan ik echt uren op kijken, heerlijk zeg. Luv it! En momenteel Radiohead op met The king of limbs. Super-avondje!