Zebra-petje

De vrouw was op een festival. Een festival in een weiland. Georganiseerd door een vriendengroep, zonder al te veel financiële middelen. En dat maakte het festival zo bijzonder. Er was dus een weiland, er was een bar gemaakt van hout (pallets, balken, etc.), er waren prullenbakken gemaakt van hout, de wc's waren gemaakt van; jawel, hout. De wc's gingen niet op slot, maar dat was gezellig. De bezoekers moesten eigen drank en voedsel meenemen. Er speelde 5 bands en er was een jam-podium waar iedereen op kon treden die maar wilde. De sfeer was gemoedelijk, men kon zitten, hangen, staan, dansen, liggen, salto's maken, en kletsen. Heerlijk! 


De vrouw en twee vriendinnen streken neer op een dekentje. Er speelde een band, waarvan de vrouw emotioneel werd, daar haar ex-geliefde in die band speelde. Gelukkig had de vrouw een grote zonnebril op en kon ze het één en ander verbloemen. De vrouw en de vriendinnen besloten om mooie jongens/mannen te gaan spotten, minimum leeftijd 20, maximum leeftijd 40. De vrouw zag een hele mooie jongen, leeftijd waarschijnlijk rond 22/23. Hij leek op Heath Ledger. Ze had deze jongen al vaker gezien, en hij was haar opgevallen. Ze deelde dit mede aan de twee vriendinnen. En de rest van de avond werd deze 'Heath' in de gaten gehouden en werd de vrouw telkens aangestoten door de vriendinnen als hij langs liep =) lekker puberaal! Een van de vriendinnen had een andere mooie gast gezien, met een zebra-petje. Voor de vrouw was dat al een afknapper op zich, een zebra-petje. Een zebra-petje kán gewoon niet. Maar de vriendin van het wel grappig. Toen de vrouw en de vriendin later op de avond (lees: enigszins aangeschoten) op zoek gingen naar het zebra-petje, vonden ze hem. Het zebra-petje en zijn vrienden vroegen of ze met hun op de foto wilden, dat was goed. Zo, het eerste contact was gelegd. 


De vrouw had een fles rode wijn, maar deze was inmiddels leeg. En er was niemand anders met rode wijn of een winkel oid in de buurt. Nee, natuurlijk niet, want ze waren in een weiland. Uiteindelijk sprak de vrouw haar ex-geliefde en hij kon thuis wel een flesje wijn meenemen (hij moest nog even naar huis). Zo gezegd, zo gedaan. Komt de ex-geliefde terug met een fles rode wijn, maar... met een kurk. Jawel. Op een festival in een weiland. Uiteindelijk vond de ex-geliefde, na lang zoeken, toch iemand met een zakmes met daar aan een kurkentrekker, en werd de wijn ontkurkt. De vrouw en de ex-geliefde raakten in gesprek, de vrouw raakte zeer geëmotioneerd. Het was fijn om open te praten over gevoelens, maar ook pijnlijk. De rode wijn versterkte de emoties... Plotseling kwam er iemand tussen de vrouw en de ex-geliefde in staan, hij omarmde hun allebei en zei "wat een gaaf festival is dit toch!". Het was Heath! De vrouw lachte door haar tranen heen, en complimenteerde Heath met zijn mooie mondharmonica-kunsten. En de vriendin van de vrouw scoorde die avond twee maal met het zebra-petje. 


Het was een heerlijke dag! 

Bert & Ernie

Weekendje weg geweest met de vriendinnen. We waren met 9 meiden, waarvan ik er een aantal nog maar één keer per jaar zie, en dat is ten tijde van het weekendje weg. Zelf had ik mijn twijfels over deze vriendschap, maar dat de vriendschap er nog steeds is, is afgelopen weekend gebleken. 


We gingen met zijn allen een astrologie-spel doen, onder leiding van twee astrologen. Van tevoren dacht ik: "Astrologie, wat een onzin, daar geloof ik niet in". Ik lees mijn horoscoop daarom ook nooit. Maar vanaf het eerste moment dat we het spel speelden, bleek het te kloppen. Iedereen kwam aan bod, de astrologen vertelden iets over je sterrenbeeld, je ascendant, je DC of je MC, je verleden, je toekomst, je weg, je route. Er waren vriendinnen die moesten huilen, er waren momenten dat we allemaal konden lachen. En het prachtige was dat het bij iedereen klopte. En dat we open waren en naar elkaar luisterden en elkaar steunden. We waren eerlijk. We waren echt vriendinnen. 


Voor mezelf ook een paar krachtige dingen gehoord. Ik ben Steenbok, maar herkende maar een paar punten van de Steenbok in mezelf. Wat ik herkende, was dat ik bang ben voor vernieuwing en dat ik altijd beren op de weg zie. Ik kan nog zulke gave ideeën hebben, ik denk ALTIJD: "Maar wat als dit...." Ook denk ik bij bijna alles wat ik doe: "Wat zou de rest er wel niet van denken?". Dat kan al met hele kleine dingen, zoals een café binnen lopen. Dan blijf ik gewoon thuis om ongemakkelijkheden te voorkomen. Maar ook als ik bijvoorbeeld mijn gft-bakje in het dorp moet gaan zoeken omdat die weg gewaaid is. Dan durf ik het gewoon niet, omdat ik bang ben dat mensen naar me kijken. Dat behoudende, dat is typisch Steenbok. Maar voor mij, voor ANNanas, is het belangrijk om naar het kind in mezelf te luisteren. Alleen op die manier wordt ik gelukkig(er). De astrologen vergeleken het met Bert & Ernie: Ernie doet wat hij wil en het maakt niet uit of dat lekker gek is. Bert probeert alles tegen te houden en is sceptisch, Bert is de Steenbok. Ik laat momenteel meer Bert toe in mijn leven, maar de boodschap is dat ik meer Ernie eruit moet laten springen. 


Daarnaast ben ik iemand die taboe's wil doorbreken, die in extremen kan en wil geraken, die 'sexy' is en opvallend. En dat alles maakt wat mannen leuk aan mij vinden. En alle vriendinnen begonnen gelijk over vroeger, toen ik zelf heel extreem was in mijn uiterlijk en denkwijzen. Dit gevoel, deze ideeën, die moet ik weer naar boven zien te halen. En ik dacht ook aan de woorden van Koala: "Ik vind het leukst aan jou dat jouw gedachten zo kleurrijk zijn." En toen moest ik bijna huilen maar ik heb het ingehouden. 

With Orchestra

De vrouw denkt na. Ze denkt na over de inspirerende tekst van een collega-blogger: "Do you remember?". Ze vindt het leuk om na te denken over wat deze woorden met haar doen. Op dit moment alleen niet zo heel veel. Ze is meer bezig met de dag van vandaag. De dingen die gebeurd zijn, die gezegd zijn. Ze luistert naar mooie muziek van Hooverphonic, with Orchestra. De vrouw denkt na over een conversatie die ze had met Koala, via de Whatsapp. Een conversatie die vermoedens bevestigde. Het deed pijn, eventjes. Maar het was ergens ook wel fijn om duidelijkheid te krijgen. Ze voelt, nu ze erover nadenkt, ergens ook een vorm van opluchting.  


De vrouw zit in haar woonkamer en kijkt trots om zich heen. Ze is heel blij in haar eigen huisje. Dit is de beste stap die ze afgelopen tijd heeft gezet, op zichzelf gaan wonen. Ze vindt een vorm van rust en tevredenheid als ze thuis komt, een gevoel wat ze lang niet meer heeft gekend. Een heerlijk gevoel. En, op momenten dat ze alleen thuis is, voelt ze zich niet eenzaam. Ze is hier wel eens bang voor geweest, zeker ten tijde van het eindigen van de relatie met Koala. Alleen achterblijven was iets waar ze schrik voor had, ze wist niet of ze het kon. Ze voelde zich zwak en klein.


Maar de tijd tikt door, dagen gaan voorbij, het leven gaat door. De vrouw is sterker dan ze soms zelf denkt. In moeilijke tijden blijkt dit telkens weer. 


*Glimlach* 

Garderobe-uitbreiding

En waar wordt ANNanas blij van: van herfst, een mooi bloemetje, lekker eten, een leuk tijdschrift, geur van gemaaid gras, geur van regen, een mooi boek, etc. Maar ANNanas wordt ook altijd blij van: WINKELEN! Nieuwe kleren! Nieuwe stofjes! =) Dus ANNanas heeft heel wat gewinkeld deze meivakantie: 

Deze lieve Dr. Martens zijn mijn grootste trots!!! Heerlijk! Het is geen toeval dat ik die gevonden heb... 

Vriendschap+

Nieuwe look! Nu alleen nog maar voor de blog, maar hopelijk binnenkort ook voor ANNanas... wel grappig, altijd als mijn relaties uit gaan (ja, ik spreek uit ruime ervaring!) heb ik behoefte aan een nieuw kapsel.... en een nieuwe bril... en nieuwe kleren.... en zo. Het zal dan onbewust toch te maken hebben met een nieuwe start. Ik denk dat een mens daar sterker van wordt, het geluk dan maar weer haalt uit andere dingen zoals kleding of kapsel of eventueel zelfs wisseling van baan. En ware het niet dat ik ook nog aan het solliciteren ben (nou ja, wanneer eigenlijk niet?) 


Was vandaag dus bezig met het re-stylen en mooi-maken van mijn blog, en toen moest ik ook alle berichten stuk voor stuk openen om het lettertype te veranderen (heeeeel handig ja, 170x), en toen las ik ook terug van een jaar geleden toen mijn vorige relatie verbroken was. Heel vergelijkbare situatie! Heel vergelijkbaar gevoel. Maar het gekke is dat ik het pure, echte gevoel niet meer terug kan halen van toen. Dus dat ik niet kan zeggen dat ik dit een moeilijkere situatie vindt of dat de vorige keer lastiger was. En dan bedenk ik me gelijk dat dat ook hele overbodige informatie is, waar ik niks mee zou kunnen als ik een antwoord had =) 


Ik weet wel dat ik er de vorige keer, en de keer ervoor (ja 3 serieuze relaties gehad), wel overheen gekomen ben. Dat liefdesverdriet een heel lastig gevoel is, maar waar ik zelf wel uit kan komen. Want ik ben het levende bewijs. Het voelt voor mezelf fijn om te weten dat ik er door heen kan komen. Hoewel het elke keer totaal anders is gelopen, de relaties zelf, het verbreken van de relatie, de contacten met mijn exen... Aan de ene ex kreeg ik een soort van hekel (nu inmiddels niet meer, lijkt dat hij nu volwassen is op bijna 40 jarige leeftijd), bij de ander ontstond er een soort afstand die ik nu nog steeds heel erg voel, en bij Koala... dat is zich nog aan het ontwikkelen. Maar ik voel wel al dat ik met Koala een heel andere band over hou dan bij de anderen. Een hele prettige band. Vriendschap, maar ergens ook iets meer omdat we toch bepaalde dingen gedeeld hebben. En ergens ook omdat we nog niet klaar waren met elkaar en onze relatie. Ik bedoel niets seksueels, maar meer diepgaand, emotioneel. 


Vriendschap met een plusje. 

Vrij

Een weekje vrij in het verschiet. Leuk, maar ook gek. Want het is wel weer een weekje alleen. (Wat natuurlijk niet helemaal waar is, want ik heb genoeg mensen om me heen waar ik leuke dingen mee kan doen). Ik heb gelukkig wel wat dingen gepland, zoals winkelen, tandarts, vergadering... maar toch kijk ik er tegenop, tegen de komende week. Geen idee of die week vrij in de andere situatie (lees: in een relatie) anders ingevuld zou worden - ik denk het overigens van wel -. Wordt er een beetje moedeloos van als ik er nu aan denk. Het voelt als een berg waar ik tegenop moet. 
Maar goed, ik ken mezelf ook goed genoeg dat ik wel dingen ga zoeken om de week en de tijd in die week op een leuke manier door te brengen! =) Heb zojuist op marktplaats bijvoorbeeld 5 boeken gekocht, die komen komende week hopelijk aan. En ik heb nog heel wat boeken in mijn boekenkast die ik nog niet gelezen heb. (Geen idee of ik überhaupt een boek aan ga raken komende week... ik lees eigenlijk het lekkerst in de trein en in bad. En aangezien ik allebei die dingen niet in mijn huisje heb... nou ja). En ik kan foto's in gaan plakken (Wat ook heel tegenstrijdig is, want het zijn foto's van mijn oude lief - niet Koala maar die van ervoor zeg maar - en ook van Koala wil ik er nog wel een paar laten afdrukken en inplakken want ook die ex-lieven hebben deel uitgemaakt van mijn leven, leuke delen van mijn leven. Wat het ook weer lastig maakt om foto's in te gaan plakken, want; wil ik daar nu aan herinnerd worden?). En ik wil mijn oude manuscript er weer eens bij gaan pakken. Is inmiddels weer een tijd geleden, en ben wel weer eens benieuwd naar het verhaal. Misschien moet ik toch eens serieuzer aan een verhaal gaan werken. Tijd genoeg ;) En ik kan het schuurtje op gaan ruimen, zodat mijn fiets er fatsoenlijk in past en ik niet elke keer de barbecue van een mede-bewoner aan de kant hoef te schuiven om mijn fiets er in en er uit te krijgen. En ik kan films gaan kijken. 


DUS: Gaat helemaal goed komen. Die berg, is eigenlijk maar een heuveltje. En met mijn sportieve kwaliteiten fiets ik daar zo overheen komende week =) 


Maar toch blijft het jammer, dat ik, ergens, toch steeds een gemis voel. 


...

Ook nog

En er zijn altijd ook nog 
Van die mooie dingen 
Die je niet telkens ziet 
Maar waar je wel steeds vaker oog voor hebt 


Een leuk toneelstuk geregisseerd 
Je eigen huisje lekker op orde 
Een praatje maken met zomaar iemand 
En twee vogeltjes die spontaan voorbij vliegen 


De tijd tikt door 
Het leven gaat vooruit 
Stil blijven staan kan niet 
En is bovendien niet verstandig 


Niet denken aan wat er was 
Niet denken aan wat er komen gaat 
Maar gewoon alleen vandaag 
Nu, en niet straks