100e

Intrigerende beelden. Of ik ze mooi vind, weet ik niet. Ik zie de humor er wel van in. Ze zeggen dat je niet de leider moet volgen, maar je eigen stijl. Daar ben ik het dan wel weer mee eens.

Heeft overigens voor veel woede in Sicilië gezorgd.

Niet zo....

Niet zo happy. Beetje down. Weekendje naar Parijs geweest met schoonfamilie, en vond het echt niet tof om thuis te komen. Nee, helemaal niet. Alleen wel fijn om mn ratjes weer te zien. Daarnaast: onzekerheden over mn werk (ben aan het solliciteren) dus onzekerheden over mijn inkomen. Ook wil ik zo snel mogelijk samenwonen maar dat kan nog wel jaren duren omdat Lief zoveel jonger is en daar nu nog niet klaar voor is. Mijn moeder is ziek en ook dat is nog onzeker en klote. Alles bij elkaar iets teveel voor mij... maja we blijven voortgaan.

En daarbij heb ik nog wel een nieuwe geweldige hobby ontdekt: Harry Potter. Ga nu aan boek 2 beginnen. In het Engels, dan leer ik er ook nog wat van. Wat een gewéldig verhaal! Ik heb me er altijd van gedistantieerd, omdat ik niet aan de hype mee wou doen, maar nu... ik begrijp jullie mensen :)

Jump a little higher

Er is een oplossing voor het Probleem. Het Probleem is opgelost. Nou ja... enigszins dan. We hebben nu allebei een bank op onze kamer en een tv. Zodat we ons 'terug kunnen trekken' in onze eigen kamer. Leuk, ik was het er mee eens. Leek me een goed idee. Maar... nu staat die bank al zeker 3 weken in mijn kamer en ik moet zeggen dat ik er pas 1 x op heb gezeten met vriendlief.
Ja.
En dan besef ik me ook: het is geen oplossing voor het Probleem. Het Probleem ligt ergens anders, ligt bij mij. Ik wil een woning voor mezelf en vriendlief. Dat wil ik echt heel erg graag. Met een tuintje erbij.

Laatst droomde ik dat vriendlief er klaar voor was, om samen te gaan wonen. Het was een fijne droom! Maar toen werd ik wakker en besefte ik... hm, nog lang niet.

Jammer. Maar ik wacht wel :)

Let it snow let it snow

Het sneeuwde gisteren! Nou ja, nee, het waren hagel-korrels! En ik was op een festival en het was leuk! En toen de hagel kwam was het nog steeds leuk, het was heel gek (het is april mensen!). Mensen gingen ook hagel-sneeuw-ballen maken, omdat het zo gek was!

Ik weet wel een paar leuke woorden...

Ik had een oplossing. Een oplossing voor Het Probleem. We hebben een ontzettend grote zolder, en ik zou een gedeelte van de zolder gaan ombouwen tot een eigen kamertje voor mij. Net groot genoeg voor een bank, tv en mijn schildersezel. Zou ik eindelijk mijn prive-kamertje hebben. Zusje zei: "Als je dat gaat doen, zorg ik ervoor dat je nooit meer in de woonkamer kunt zitten." Ook zei ze: "Als jij een eigen kamer maakt, wil ik er ook een," (wat let je! dacht ik). Uiteindelijk is ze het er niet mee eens. En is het dus weer (of nog steeds) een kwestie van negeren hier in huize Zusjes. Me don't like.

Vanmiddag komen onze ouders. Om te praten. Hoe het verder moet. We komen er zelf niet uit. Ik weet dat ik volwassen ben (nou...... :) ), maar er hangt altijd een spanning tussen zusje en mij, en daarom ga ik niet uit mezelf op een volwassen manier met haar praten. Kan ik niet. Heel gek. Met haar kan ik dat niet. Het loopt toch altijd uit op schelden en negeren.

Alles wat ik wil is wat meer privacy. In de vorm van een eigen kamertje erbij. Waar ik me terug kan trekken, gewoon in mijn eentje of met vriendlief of met vrienden. Dan heeft zij de hele woonkamer! Maar nee. Wil ze echt niet. Is ze misschien bang om, de avonden dát ik thuis ben, ook alleen voor de tv te hangen? Zou het dat misschien zijn? Maja ik ga echt niet uit medelijden bij haar zitten. Lastig hoor...

Somebody get me outta here

Samenwonen. Fiscaal partnerschap. Familie-banden. Gedoe.
Ik woon nu een half jaar samen met mijn zusje. Klinkt leuk, ik had er zin in, keek er naar uit. Appartement in allerlei gave kleuren geverfd, tweedehands meubeltjes gekocht, leuk ingericht. Allebei een eigen slaapkamer, de rest is gezamelijk. Maar vanaf het begin af aan zijn er irritaties. Behoorlijke irritaties.
Mijn zusje is een... eigenaardig persoon. Snel boos, snel op de kast. Slordig ook. Maar dat wist ik allemaal van tevoren. Toch ben ik ermee in zee gegaan. Gelukkig niet heel diep het water in, gewoon een huurhuis hoor. Dus ik zit nergens aan vast o.i.d. Maar.... natuurlijk zit ik wel ergens aan vast. Aan mijn zusje.
En nu is het soms zo erg dat ik daadwerkelijk twijfel om te gaan verhuizen. Ergernissen stapelen zich op. En het zal ook best wel aan mij liggen hoor! Dat zal ik niet ontkennen. Maar als ik mij objectief probeer op te stellen zie ik zeker in dan het merendeel van 'de problemen' (die ik ervaar) van mijn zusje afkomstig zijn. Het gaat om kleine dingen zoals: het putje van de wasbak in de keuken en badkamer nooit schoonmaken, vieze snotzakdoeken overal laten liggen (zelfs weggeduwd onder een kussen op de bank!), haar laptop altijd in de lader laten zitten (en dus in het stopcontact, en kost dus dag en nacht stroom), vieze make-up wattestaafjes op het schap in de badkamer laten liggen, en zo voorts. Ook zit ze iedere avond thuis daar ze geen hobby's heeft en niet lid is van verenigingen (terwijl ik doordeweeks met geluk één avond thuis ben). Op vrijdag en zaterdag gaat ze 's avonds wel uit.
En daarbij komt het gedoe met de Belastingsdienst... We zijn fiscaal partner geworden omdat we op die manier huurtoeslag kregen. Dat betekent dat vanzelfssprekend onze zorgtoeslag samengevoegd wordt en op mijn rekening wordt gestort. Maar; how about de inkomstenbelasting? Ik moest laatst iets van 100 euro betalen, maar daar staat dan niet bij of dat enkel over MIJN inkomsten gaan of over onze GEZAMELIJKE inkomsten. En hoe ga je zoiets berekenen? Natuurlijk wilde zuslief niet betalen. Want het staat niet zwart op wit of het ook op haar betrekking heeft. Heeft ze gelijk in hoor. Maar ja, weer iets om me aan te ergeren... (wordt opgelost; over 2 weken gesprek met mijn belastingsadviseur).
Laatste bijkomstigheid: Laatst vroeg ik vriendlief of hij na de zomer kostgeld moet betalen bij zijn ouders. Hij is dan klaar met studeren en gaat dan werken, en woont dus nog bij zijn ouders. Mijn broertje moest toen kostgeld gaan betalen. En vriendlief moet dat waarschijnlijk ook. Hij zei: "Maar dan ga ik liever bij jou wonen dan bij mijn ouders, als ik er al geld voor moet gaan betalen!" Volgens mij was dit een serieuze mededeling. En ik zou het te gek vinden als hij bij mij in zou trekken. Maar... zusje zal dat nooit of te nimmer goedkeuren. Een tijdje terug had ik het er met haar over, en ze zei dat ze echt niet met een stelletje in één huis ging wonen. Oké, punt voor haar. Maar ik... sta weer met mijn rug tegen de muur.

Black is beautiful

Agyness Deyn heeft haar haren zwart geverfd! Misschien al maanden geleden of zo, maar ik heb het vandaag pas ontdekt, op een mode-blog die ik sporadisch bekijk. Ik vind het mooi, zwart bij Agyness!