With Orchestra

De vrouw denkt na. Ze denkt na over de inspirerende tekst van een collega-blogger: "Do you remember?". Ze vindt het leuk om na te denken over wat deze woorden met haar doen. Op dit moment alleen niet zo heel veel. Ze is meer bezig met de dag van vandaag. De dingen die gebeurd zijn, die gezegd zijn. Ze luistert naar mooie muziek van Hooverphonic, with Orchestra. De vrouw denkt na over een conversatie die ze had met Koala, via de Whatsapp. Een conversatie die vermoedens bevestigde. Het deed pijn, eventjes. Maar het was ergens ook wel fijn om duidelijkheid te krijgen. Ze voelt, nu ze erover nadenkt, ergens ook een vorm van opluchting.  


De vrouw zit in haar woonkamer en kijkt trots om zich heen. Ze is heel blij in haar eigen huisje. Dit is de beste stap die ze afgelopen tijd heeft gezet, op zichzelf gaan wonen. Ze vindt een vorm van rust en tevredenheid als ze thuis komt, een gevoel wat ze lang niet meer heeft gekend. Een heerlijk gevoel. En, op momenten dat ze alleen thuis is, voelt ze zich niet eenzaam. Ze is hier wel eens bang voor geweest, zeker ten tijde van het eindigen van de relatie met Koala. Alleen achterblijven was iets waar ze schrik voor had, ze wist niet of ze het kon. Ze voelde zich zwak en klein.


Maar de tijd tikt door, dagen gaan voorbij, het leven gaat door. De vrouw is sterker dan ze soms zelf denkt. In moeilijke tijden blijkt dit telkens weer. 


*Glimlach* 

Garderobe-uitbreiding

En waar wordt ANNanas blij van: van herfst, een mooi bloemetje, lekker eten, een leuk tijdschrift, geur van gemaaid gras, geur van regen, een mooi boek, etc. Maar ANNanas wordt ook altijd blij van: WINKELEN! Nieuwe kleren! Nieuwe stofjes! =) Dus ANNanas heeft heel wat gewinkeld deze meivakantie: 

Deze lieve Dr. Martens zijn mijn grootste trots!!! Heerlijk! Het is geen toeval dat ik die gevonden heb... 

Vriendschap+

Nieuwe look! Nu alleen nog maar voor de blog, maar hopelijk binnenkort ook voor ANNanas... wel grappig, altijd als mijn relaties uit gaan (ja, ik spreek uit ruime ervaring!) heb ik behoefte aan een nieuw kapsel.... en een nieuwe bril... en nieuwe kleren.... en zo. Het zal dan onbewust toch te maken hebben met een nieuwe start. Ik denk dat een mens daar sterker van wordt, het geluk dan maar weer haalt uit andere dingen zoals kleding of kapsel of eventueel zelfs wisseling van baan. En ware het niet dat ik ook nog aan het solliciteren ben (nou ja, wanneer eigenlijk niet?) 


Was vandaag dus bezig met het re-stylen en mooi-maken van mijn blog, en toen moest ik ook alle berichten stuk voor stuk openen om het lettertype te veranderen (heeeeel handig ja, 170x), en toen las ik ook terug van een jaar geleden toen mijn vorige relatie verbroken was. Heel vergelijkbare situatie! Heel vergelijkbaar gevoel. Maar het gekke is dat ik het pure, echte gevoel niet meer terug kan halen van toen. Dus dat ik niet kan zeggen dat ik dit een moeilijkere situatie vindt of dat de vorige keer lastiger was. En dan bedenk ik me gelijk dat dat ook hele overbodige informatie is, waar ik niks mee zou kunnen als ik een antwoord had =) 


Ik weet wel dat ik er de vorige keer, en de keer ervoor (ja 3 serieuze relaties gehad), wel overheen gekomen ben. Dat liefdesverdriet een heel lastig gevoel is, maar waar ik zelf wel uit kan komen. Want ik ben het levende bewijs. Het voelt voor mezelf fijn om te weten dat ik er door heen kan komen. Hoewel het elke keer totaal anders is gelopen, de relaties zelf, het verbreken van de relatie, de contacten met mijn exen... Aan de ene ex kreeg ik een soort van hekel (nu inmiddels niet meer, lijkt dat hij nu volwassen is op bijna 40 jarige leeftijd), bij de ander ontstond er een soort afstand die ik nu nog steeds heel erg voel, en bij Koala... dat is zich nog aan het ontwikkelen. Maar ik voel wel al dat ik met Koala een heel andere band over hou dan bij de anderen. Een hele prettige band. Vriendschap, maar ergens ook iets meer omdat we toch bepaalde dingen gedeeld hebben. En ergens ook omdat we nog niet klaar waren met elkaar en onze relatie. Ik bedoel niets seksueels, maar meer diepgaand, emotioneel. 


Vriendschap met een plusje. 

Vrij

Een weekje vrij in het verschiet. Leuk, maar ook gek. Want het is wel weer een weekje alleen. (Wat natuurlijk niet helemaal waar is, want ik heb genoeg mensen om me heen waar ik leuke dingen mee kan doen). Ik heb gelukkig wel wat dingen gepland, zoals winkelen, tandarts, vergadering... maar toch kijk ik er tegenop, tegen de komende week. Geen idee of die week vrij in de andere situatie (lees: in een relatie) anders ingevuld zou worden - ik denk het overigens van wel -. Wordt er een beetje moedeloos van als ik er nu aan denk. Het voelt als een berg waar ik tegenop moet. 
Maar goed, ik ken mezelf ook goed genoeg dat ik wel dingen ga zoeken om de week en de tijd in die week op een leuke manier door te brengen! =) Heb zojuist op marktplaats bijvoorbeeld 5 boeken gekocht, die komen komende week hopelijk aan. En ik heb nog heel wat boeken in mijn boekenkast die ik nog niet gelezen heb. (Geen idee of ik überhaupt een boek aan ga raken komende week... ik lees eigenlijk het lekkerst in de trein en in bad. En aangezien ik allebei die dingen niet in mijn huisje heb... nou ja). En ik kan foto's in gaan plakken (Wat ook heel tegenstrijdig is, want het zijn foto's van mijn oude lief - niet Koala maar die van ervoor zeg maar - en ook van Koala wil ik er nog wel een paar laten afdrukken en inplakken want ook die ex-lieven hebben deel uitgemaakt van mijn leven, leuke delen van mijn leven. Wat het ook weer lastig maakt om foto's in te gaan plakken, want; wil ik daar nu aan herinnerd worden?). En ik wil mijn oude manuscript er weer eens bij gaan pakken. Is inmiddels weer een tijd geleden, en ben wel weer eens benieuwd naar het verhaal. Misschien moet ik toch eens serieuzer aan een verhaal gaan werken. Tijd genoeg ;) En ik kan het schuurtje op gaan ruimen, zodat mijn fiets er fatsoenlijk in past en ik niet elke keer de barbecue van een mede-bewoner aan de kant hoef te schuiven om mijn fiets er in en er uit te krijgen. En ik kan films gaan kijken. 


DUS: Gaat helemaal goed komen. Die berg, is eigenlijk maar een heuveltje. En met mijn sportieve kwaliteiten fiets ik daar zo overheen komende week =) 


Maar toch blijft het jammer, dat ik, ergens, toch steeds een gemis voel. 


...

Ook nog

En er zijn altijd ook nog 
Van die mooie dingen 
Die je niet telkens ziet 
Maar waar je wel steeds vaker oog voor hebt 


Een leuk toneelstuk geregisseerd 
Je eigen huisje lekker op orde 
Een praatje maken met zomaar iemand 
En twee vogeltjes die spontaan voorbij vliegen 


De tijd tikt door 
Het leven gaat vooruit 
Stil blijven staan kan niet 
En is bovendien niet verstandig 


Niet denken aan wat er was 
Niet denken aan wat er komen gaat 
Maar gewoon alleen vandaag 
Nu, en niet straks

Home sweet home

Foto's van mijn huisje! Lang op moeten wachten, maar het is nu ongeveer wel echt 'af'. Behalve de slaapkamer en de badkamer, die nog niet. Dus die foto's volgen nog =)

Constant

Hoe mooi was de tijd
De tijd die ik met Koala heb mogen spenderen
Waar ik zo intens van heb genoten
Dag in, dag uit, het was goed


Maar ook mooie dingen gaan voorbij
Hoe mooi en fijn ze ook zijn
Ze gaan voorbij zonder dat je het wil
Het gebeurt, ineens, patsboem


Je wil graag dingen in stand houden
Want alles was heerlijk goed en fijn
Maar het kan niet, het mag niet
Het zou ergens ook niet goed voelen


Het doet pijn om afscheid te nemen
Van iemand waar je dat niet van wil
Niet had gewild, nooit had gewild
En ook nooit zal willen


Maar het moet


Soms voel ik me verloren
Op weg naar niks, verdwaald
Maar dan denk ik aan Koala
En Koala is nog meer verdwaald dan wie dan ook


Ik denk aan je
Constant


x