Hoe kan het? Wat zorgt ervoor dat ik zo'n enorme party-drang heb, om vriendjes te zijn met iedereen en ook weer allemaal nieuwe vriendjes te willen vinden? Om te socializen, te dansen en te feesten, maar ook te zuipen als een dolle? Ik denk dat het endorfines zijn die vrijkomen. Mijn eigen lichaam maakt deze stof aan. Maar ik merk wel, dat als ik uitga, ik daadwerkelijk in een soort van roes hang waar ik ook niet makkelijk uit kom. Ik WIL ook niet uit die roes, maar het lijkt alsof er een tweede ik bestaat op dat moment. Alles is gelukzalig en mooi en grappig, iedereen is lief en sexy (zelfs ikzelf!) en ik hou van de wereld.
Endorfines worden aangemaakt bij verliefdheid, maar ik ben niet verliefd. Bij mij lijkt het juist andersom: ik maak lots of endorfine aan waardóór ik verliefd op iedereen wordt! Of zou mijn lichaam weten hoe ik endorfine aan moet maken en doe ik het onbewust dus bewust zelf? Prikkel ik dat deeltje in mijn hersenen waardoor ik weet dat ik een gave avond ga beleven?
Hm. Lastig. Gelukkig heb ik een interessant boek "Wij zijn ons Brein" van Dick Swaab en kan ik hopelijk daarin antwoord vinden op mijn vraag.
Wordt vervolgd.

