Imelda May!

Supergave swingende rock'n roll blues muziek! Heeeeeerlijk! Even blijven luisteren, begint rustig, maar swingt later echt de pan uit :D



http://www.youtube.com/watch?v=RwmhMzuBA2Y&feature=related

Hela hola

Sooooo; long time ago! Ik was het zelf eigenlijk vergeten. Ja. Dat ik een blog had. Tjeemig he.... onvoorstelbaar eigenlijk. Om me voor te schamen. Het is dat Lief mij eraan herinnerde: "Ik heb laatst je blog gelezen, vanaf het begin." Mijn blog? MIJN BLOG!

Maar hier ben ik weer. Fris en fruitig :D

Naar Polen geweest, twee weken terug, Krakau. Prachtige stad met enorm veel geschiedenis. Auschwitz gezien. Kippenvel over mijn hele lichaam. Tranen in mijn ogen toen we over de Way of Death liepen. Probeerde me te voelen als hoe 'zij' zich vroegen hebben moeten voelen. Gewoon echt akelig.

...

Verder gaat het prima. Vanochtend iets geks gedaan: foto's gemaakt van het kale hoofd van mijn moeder. Ik vroeg of ze dat wou, en dat wou ze inderdaad graag. Dus deed ik dat.


Deze week heb ik nog vrij. Ik heb niet veel op de planning staan. Zal ik weer gaan schrijven? Het voelt steeds alsof het moet. Maar al die keren dat ik het geprobeerd heb, kwam ik misschien 1 pagina verder, en dan was ik er bij lange na niet tevreden over...


Tsja. We zien wel.

100e

Intrigerende beelden. Of ik ze mooi vind, weet ik niet. Ik zie de humor er wel van in. Ze zeggen dat je niet de leider moet volgen, maar je eigen stijl. Daar ben ik het dan wel weer mee eens.

Heeft overigens voor veel woede in Sicilië gezorgd.

Niet zo....

Niet zo happy. Beetje down. Weekendje naar Parijs geweest met schoonfamilie, en vond het echt niet tof om thuis te komen. Nee, helemaal niet. Alleen wel fijn om mn ratjes weer te zien. Daarnaast: onzekerheden over mn werk (ben aan het solliciteren) dus onzekerheden over mijn inkomen. Ook wil ik zo snel mogelijk samenwonen maar dat kan nog wel jaren duren omdat Lief zoveel jonger is en daar nu nog niet klaar voor is. Mijn moeder is ziek en ook dat is nog onzeker en klote. Alles bij elkaar iets teveel voor mij... maja we blijven voortgaan.

En daarbij heb ik nog wel een nieuwe geweldige hobby ontdekt: Harry Potter. Ga nu aan boek 2 beginnen. In het Engels, dan leer ik er ook nog wat van. Wat een gewéldig verhaal! Ik heb me er altijd van gedistantieerd, omdat ik niet aan de hype mee wou doen, maar nu... ik begrijp jullie mensen :)

Jump a little higher

Er is een oplossing voor het Probleem. Het Probleem is opgelost. Nou ja... enigszins dan. We hebben nu allebei een bank op onze kamer en een tv. Zodat we ons 'terug kunnen trekken' in onze eigen kamer. Leuk, ik was het er mee eens. Leek me een goed idee. Maar... nu staat die bank al zeker 3 weken in mijn kamer en ik moet zeggen dat ik er pas 1 x op heb gezeten met vriendlief.
Ja.
En dan besef ik me ook: het is geen oplossing voor het Probleem. Het Probleem ligt ergens anders, ligt bij mij. Ik wil een woning voor mezelf en vriendlief. Dat wil ik echt heel erg graag. Met een tuintje erbij.

Laatst droomde ik dat vriendlief er klaar voor was, om samen te gaan wonen. Het was een fijne droom! Maar toen werd ik wakker en besefte ik... hm, nog lang niet.

Jammer. Maar ik wacht wel :)

Let it snow let it snow

Het sneeuwde gisteren! Nou ja, nee, het waren hagel-korrels! En ik was op een festival en het was leuk! En toen de hagel kwam was het nog steeds leuk, het was heel gek (het is april mensen!). Mensen gingen ook hagel-sneeuw-ballen maken, omdat het zo gek was!

Ik weet wel een paar leuke woorden...

Ik had een oplossing. Een oplossing voor Het Probleem. We hebben een ontzettend grote zolder, en ik zou een gedeelte van de zolder gaan ombouwen tot een eigen kamertje voor mij. Net groot genoeg voor een bank, tv en mijn schildersezel. Zou ik eindelijk mijn prive-kamertje hebben. Zusje zei: "Als je dat gaat doen, zorg ik ervoor dat je nooit meer in de woonkamer kunt zitten." Ook zei ze: "Als jij een eigen kamer maakt, wil ik er ook een," (wat let je! dacht ik). Uiteindelijk is ze het er niet mee eens. En is het dus weer (of nog steeds) een kwestie van negeren hier in huize Zusjes. Me don't like.

Vanmiddag komen onze ouders. Om te praten. Hoe het verder moet. We komen er zelf niet uit. Ik weet dat ik volwassen ben (nou...... :) ), maar er hangt altijd een spanning tussen zusje en mij, en daarom ga ik niet uit mezelf op een volwassen manier met haar praten. Kan ik niet. Heel gek. Met haar kan ik dat niet. Het loopt toch altijd uit op schelden en negeren.

Alles wat ik wil is wat meer privacy. In de vorm van een eigen kamertje erbij. Waar ik me terug kan trekken, gewoon in mijn eentje of met vriendlief of met vrienden. Dan heeft zij de hele woonkamer! Maar nee. Wil ze echt niet. Is ze misschien bang om, de avonden dát ik thuis ben, ook alleen voor de tv te hangen? Zou het dat misschien zijn? Maja ik ga echt niet uit medelijden bij haar zitten. Lastig hoor...