Het kamertje is half donker; buiten is het regenachtig en bewolkt. De muziek van de benedenburen klinkt luid en met een wazige blik kijkt ze naar buiten. Het weer past wel bij haar gemoedstoestand; treurig, eenzaam, donker...
De voordeurbel gaat. Ze loopt naar beneden, maar er staat niemand voor de deur.
woensdag 4 maart 2009
dinsdag 17 februari 2009
donderdag 12 februari 2009
Ooit...
Ooit zou ik graag een hippie-busje willen.
Het liefst een Vw natuurlijk.
En dan maar touren.
Heeeeeeeeeeeerlijk!
Ga je met me mee?
:D
Het liefst een Vw natuurlijk.
En dan maar touren.
Heeeeeeeeeeeerlijk!
Ga je met me mee?
:D
Tictac tictac
De klok tikt.
Mijn hoofd bonst.
Sssst.
Als je ziek bent, hoor je de klok altijd veel harder tikken dan normaal. Ik weet nog, toen ik vroeger ziek was, mochten wij altijd op de bank in de woonkamer gaan liggen. Dat was een bank met allemaal zo'n ouderwetse figuurtjes erop, en dan ging ik met mijn gezicht richting de rugleuning liggen, en met mijn vingers de lijntjes volgen van die figuren. Daar kon ik uren zoet mee zijn. Ondertussen luisterde ik naar de klok. Zo'n ontzettend grote lelijke klok, die ook extreem hard tikte. Ik voelde me kut door deze bezigheden, want het was nutteloos en ik hoefde er niet bij na te denken. Maar anderzijds voelde ik me ook weer goed, want ze hoorden gewoon bij ziek zijn.
Nu ben ik ziek in mijn eigen huissie. Mijn bank heeft geen lijnen die ik kan volgen. Maar de klok... die tikt net zo hard als die klok van vroeger.
Mijn hoofd bonst.
Sssst.
Als je ziek bent, hoor je de klok altijd veel harder tikken dan normaal. Ik weet nog, toen ik vroeger ziek was, mochten wij altijd op de bank in de woonkamer gaan liggen. Dat was een bank met allemaal zo'n ouderwetse figuurtjes erop, en dan ging ik met mijn gezicht richting de rugleuning liggen, en met mijn vingers de lijntjes volgen van die figuren. Daar kon ik uren zoet mee zijn. Ondertussen luisterde ik naar de klok. Zo'n ontzettend grote lelijke klok, die ook extreem hard tikte. Ik voelde me kut door deze bezigheden, want het was nutteloos en ik hoefde er niet bij na te denken. Maar anderzijds voelde ik me ook weer goed, want ze hoorden gewoon bij ziek zijn.
Nu ben ik ziek in mijn eigen huissie. Mijn bank heeft geen lijnen die ik kan volgen. Maar de klok... die tikt net zo hard als die klok van vroeger.
donderdag 5 februari 2009
Droom 3
Die ochtend werd ze met een akelig en benauwend gevoel wakker. Ze had gedroomd. En wel over haar auto. Haar voiture. Haar 'Truus'.
Ze zat in de auto, op de autoweg. Ze reed 131 km. Plotseling brandde er een oranje lampje in haar dashboard. Ze had ontzettende moeite om door de drukte heen op de vluchtstrook te komen. Toen dat uiteindelijk gelukt was, bekeek ze het plaatje eens goed wat er op het brandende lampje stond. Het was een soort beige-achtige buis. Ze maakte de motorkap open en ging op zoek naar een beige-achtige buis. Ze vond hem, maar kon totaal niet zien wat er mis mee was. Volgens haar logica blies deze buis warme lucht uit de motor, net zoals bij een wasdroger. Ze besloot de buis eruit te halen en verder te rijden, zo ontzettend belangrijk was hij nou ook weer niet: de lucht zou toch wel uit de motor gaan.
Op de een of andere manier heeft ze ooit een bepaalde angst ontwikkeld voor auto's die het snel begeven. En daar is ze heden ten dagen nog steeds bang voor.
Ze zat in de auto, op de autoweg. Ze reed 131 km. Plotseling brandde er een oranje lampje in haar dashboard. Ze had ontzettende moeite om door de drukte heen op de vluchtstrook te komen. Toen dat uiteindelijk gelukt was, bekeek ze het plaatje eens goed wat er op het brandende lampje stond. Het was een soort beige-achtige buis. Ze maakte de motorkap open en ging op zoek naar een beige-achtige buis. Ze vond hem, maar kon totaal niet zien wat er mis mee was. Volgens haar logica blies deze buis warme lucht uit de motor, net zoals bij een wasdroger. Ze besloot de buis eruit te halen en verder te rijden, zo ontzettend belangrijk was hij nou ook weer niet: de lucht zou toch wel uit de motor gaan.
Op de een of andere manier heeft ze ooit een bepaalde angst ontwikkeld voor auto's die het snel begeven. En daar is ze heden ten dagen nog steeds bang voor.
woensdag 4 februari 2009
A bag full of stories
Een foto van een dierbare vriend.
Omdat ik hem mis.
Syd i hope you don't mind!
maandag 2 februari 2009
Up deet
Vooruit dan maar, weer een blogbericht.
Omdat het tijd werd, maar ook omdat jij het wil ;)
Ons huis heeft twee nieuwe bewoners. Ze zijn inmiddels vier en een halve week oud en plassen graag op truien en jassen. Oh, vergeten te zeggen: het zijn dieren. Hoewel dat op zich vrij logisch is, want ik kan me niet voorstellen dat een mens graag op truien en jassen plast. Nou ja, je hoeft maar een fetisch te hebben hè... :S Ik maak me zorgen om mijn diertjes, ze hadden zojuist koude pootjes en das geen goed teken. Wordt - hopelijk positief! - vervolgd.
Mijn menu voor vandaag was eigenaardig en bestond uit:
13:30u: chips en water in mijn bed.
15:00u: noodlessoup met groentesmaak, waar ik gewone noodles van heb gemaakt door het water uiteindelijk weg te doen. Het was vies maar ik ben een grote meid dus ik at het braaf op.
19:00u: twee witte broodjes met kaas. Ik had geen andere keus.
23:00u: olijven en chips.
Hm. Gisteravond was ik in een discotheek waar ruzie was. Ik kon niet eens mijn jas ophangen. Want er werd gevochten en mensen keken dreigend. Als mensen dreigend kijken voel ik mij niet prettig. Dan denk ik dat ze dreigend naar MIJ kijken, maar dat is meestal niet zo, hun blik staat gewoon bij iedereen op dreigend. Maar goed. Ik had geen behoefte om door die dreigend-kijkende mensenmassa te lopen dus hield ik mijn jas maar vast. (Normaliter geef ik niet snel op! Maar als er gevaar voor mijn eigen leven is, dan kies ik toch voor mezelf). Vannacht ook nog een stok gerookt. Pff. Nou ja, haha. Drie trekjes (En maar stoer zeggen: "Vannacht ook nog een stok gerookt" :D:D:D). En toen ik wakker werd vanochtend, koppijn natuurlijk. Maar ik was wel blij en gelukkig want er was iemand bij mij die ik leuk vind.
En nu ga ik slapen. Weltrusten.
Omdat het tijd werd, maar ook omdat jij het wil ;)
Ons huis heeft twee nieuwe bewoners. Ze zijn inmiddels vier en een halve week oud en plassen graag op truien en jassen. Oh, vergeten te zeggen: het zijn dieren. Hoewel dat op zich vrij logisch is, want ik kan me niet voorstellen dat een mens graag op truien en jassen plast. Nou ja, je hoeft maar een fetisch te hebben hè... :S Ik maak me zorgen om mijn diertjes, ze hadden zojuist koude pootjes en das geen goed teken. Wordt - hopelijk positief! - vervolgd.
Mijn menu voor vandaag was eigenaardig en bestond uit:
13:30u: chips en water in mijn bed.
15:00u: noodlessoup met groentesmaak, waar ik gewone noodles van heb gemaakt door het water uiteindelijk weg te doen. Het was vies maar ik ben een grote meid dus ik at het braaf op.
19:00u: twee witte broodjes met kaas. Ik had geen andere keus.
23:00u: olijven en chips.
Hm. Gisteravond was ik in een discotheek waar ruzie was. Ik kon niet eens mijn jas ophangen. Want er werd gevochten en mensen keken dreigend. Als mensen dreigend kijken voel ik mij niet prettig. Dan denk ik dat ze dreigend naar MIJ kijken, maar dat is meestal niet zo, hun blik staat gewoon bij iedereen op dreigend. Maar goed. Ik had geen behoefte om door die dreigend-kijkende mensenmassa te lopen dus hield ik mijn jas maar vast. (Normaliter geef ik niet snel op! Maar als er gevaar voor mijn eigen leven is, dan kies ik toch voor mezelf). Vannacht ook nog een stok gerookt. Pff. Nou ja, haha. Drie trekjes (En maar stoer zeggen: "Vannacht ook nog een stok gerookt" :D:D:D). En toen ik wakker werd vanochtend, koppijn natuurlijk. Maar ik was wel blij en gelukkig want er was iemand bij mij die ik leuk vind.
En nu ga ik slapen. Weltrusten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Over mij
- ANNanas
- Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)