?

Ooit...

Ooit zou ik graag een hippie-busje willen.
Het liefst een Vw natuurlijk.
En dan maar touren.
Heeeeeeeeeeeerlijk!



Ga je met me mee?
:D

Tictac tictac

De klok tikt.
Mijn hoofd bonst.
Sssst.


Als je ziek bent, hoor je de klok altijd veel harder tikken dan normaal. Ik weet nog, toen ik vroeger ziek was, mochten wij altijd op de bank in de woonkamer gaan liggen. Dat was een bank met allemaal zo'n ouderwetse figuurtjes erop, en dan ging ik met mijn gezicht richting de rugleuning liggen, en met mijn vingers de lijntjes volgen van die figuren. Daar kon ik uren zoet mee zijn. Ondertussen luisterde ik naar de klok. Zo'n ontzettend grote lelijke klok, die ook extreem hard tikte. Ik voelde me kut door deze bezigheden, want het was nutteloos en ik hoefde er niet bij na te denken. Maar anderzijds voelde ik me ook weer goed, want ze hoorden gewoon bij ziek zijn.

Nu ben ik ziek in mijn eigen huissie. Mijn bank heeft geen lijnen die ik kan volgen. Maar de klok... die tikt net zo hard als die klok van vroeger.

Droom 3

Die ochtend werd ze met een akelig en benauwend gevoel wakker. Ze had gedroomd. En wel over haar auto. Haar voiture. Haar 'Truus'.

Ze zat in de auto, op de autoweg. Ze reed 131 km. Plotseling brandde er een oranje lampje in haar dashboard. Ze had ontzettende moeite om door de drukte heen op de vluchtstrook te komen. Toen dat uiteindelijk gelukt was, bekeek ze het plaatje eens goed wat er op het brandende lampje stond. Het was een soort beige-achtige buis. Ze maakte de motorkap open en ging op zoek naar een beige-achtige buis. Ze vond hem, maar kon totaal niet zien wat er mis mee was. Volgens haar logica blies deze buis warme lucht uit de motor, net zoals bij een wasdroger. Ze besloot de buis eruit te halen en verder te rijden, zo ontzettend belangrijk was hij nou ook weer niet: de lucht zou toch wel uit de motor gaan.

Op de een of andere manier heeft ze ooit een bepaalde angst ontwikkeld voor auto's die het snel begeven. En daar is ze heden ten dagen nog steeds bang voor.

A bag full of stories

Een foto van een dierbare vriend.

Omdat ik hem mis.

Syd i hope you don't mind!

Up deet

Vooruit dan maar, weer een blogbericht.
Omdat het tijd werd, maar ook omdat jij het wil ;)

Ons huis heeft twee nieuwe bewoners. Ze zijn inmiddels vier en een halve week oud en plassen graag op truien en jassen. Oh, vergeten te zeggen: het zijn dieren. Hoewel dat op zich vrij logisch is, want ik kan me niet voorstellen dat een mens graag op truien en jassen plast. Nou ja, je hoeft maar een fetisch te hebben hè... :S Ik maak me zorgen om mijn diertjes, ze hadden zojuist koude pootjes en das geen goed teken. Wordt - hopelijk positief! - vervolgd.

Mijn menu voor vandaag was eigenaardig en bestond uit:
13:30u: chips en water in mijn bed.
15:00u: noodlessoup met groentesmaak, waar ik gewone noodles van heb gemaakt door het water uiteindelijk weg te doen. Het was vies maar ik ben een grote meid dus ik at het braaf op.
19:00u: twee witte broodjes met kaas. Ik had geen andere keus.
23:00u: olijven en chips.

Hm. Gisteravond was ik in een discotheek waar ruzie was. Ik kon niet eens mijn jas ophangen. Want er werd gevochten en mensen keken dreigend. Als mensen dreigend kijken voel ik mij niet prettig. Dan denk ik dat ze dreigend naar MIJ kijken, maar dat is meestal niet zo, hun blik staat gewoon bij iedereen op dreigend. Maar goed. Ik had geen behoefte om door die dreigend-kijkende mensenmassa te lopen dus hield ik mijn jas maar vast. (Normaliter geef ik niet snel op! Maar als er gevaar voor mijn eigen leven is, dan kies ik toch voor mezelf). Vannacht ook nog een stok gerookt. Pff. Nou ja, haha. Drie trekjes (En maar stoer zeggen: "Vannacht ook nog een stok gerookt" :D:D:D). En toen ik wakker werd vanochtend, koppijn natuurlijk. Maar ik was wel blij en gelukkig want er was iemand bij mij die ik leuk vind.

En nu ga ik slapen. Weltrusten.

Vijf cent per minuut

Mannelijke huisgenoot vroeg of ik mee wilde eten. Ik zei ja. We kregen kippenpootjes en friet. Hm, jammie, lekker, daar kon ik me op verheugen. Om 18.15 werd er op mijn deur geklopt: "ETEN!" Mannelijke huisgenoot had een mattie die mee at. Het was gezellig. En het eten smaakte prima. We moesten de botjes bewaren in een bakje. Mannelijke huisgenoot ging die botjes namelijk koken zodat alle zooi eraf zou vallen en het schone botjes waren. Hij en zijn mattie gingen namelijk een horrorfeest organiseren. Ze waren die middag naar verschillende dierenwinkels geweest met de vraag of ze dode kuikentjes konden kopen. De meeste verkopers keken hen verbaasd aan. Uiteindelijk is het na een stuk of 4 winkels toch gelukt. Het plan is om die kuikentjes op sterk water te zetten en dan een felle lamp erachter te plaatsen zodat het akelig lijkt. Leuk he.

Verder heeft ons huis er twee nieuwe aanwinsten bij: een Kapstok en Mezenbollen.
- Kapstok: We zochten een kapstok voor beneden in het halletje. Ik zou wel rondkijken op marktplaats. Totdat ik met mijn verjaardag van een vriend een kapstok kreeg, een supermooie, maar wel in een ontiegelijk lelijke kleur. Maar dan is ie dus bij mij aan het goeie adres, want: VERVEN! Nu is de kapstok lichtroze met lichtoranje en felgroen. Daaroverheen heb ik nog wat witte verf gegooid. Heel leuk resultaat. Vind ik. Nu moet ie nog opgehangen worden. Ben benieuwd hoe lang dat gaat duren :)
- Mezenbollen: Omdat het zo lang vroor en ik aan de zielige vogeltjes moest denken die geen voedsel konden vinden, kocht ik mezenbollen. Deze heb ik op ons dakterras opgehangen aan een touw. Helaas zijn er tot op de dag van vandaag nog steeds geen vogels geweest die ervan gegeten hebben. Tenminste, niet als ik thuis ben. En... sinds gisteren dooit het. Dus. Ik denk maar gewoon: het is goed bedoeld!