Gisteren, nee, correctie: vannacht, lag ik om ongeveer 03:00 uur in bed (wilde gok). Vanochtend werd ik om 08:30 uur gewekt door een raar geluid. Het leek op het geluid van een decoupeerzaag (hej, wow, ik gebruik het woord decoupeerzaag :O). Maar ik twijfel of het inderdaad een decoupeerzaag was. In ieder geval was het een vervelend geluid. Zo ervaarde ik het althans.
Om en nabij een half uur later sliep ik weer. Ik had een droom, die ik zéker heb onthouden, maar waar ik toch maar niet over ga vertellen. Want dan ga ik blozen. En er zijn gewoon grenzen. Maar het leek alsof de droom echt was, of het daadwerkelijk gebeurde. Heel cool.
Rond 12:00 uur werd ik weer wakker. Ik at wortels en chips in mijn bed. Rond 15:00 uur besloot ik maar eens op te staan en begon mijn dag. Ik ben vandaag welgeteld 10 minuten buiten geweest. Verder heb ik geschilderd. Een text op mn oranje muur. En wat heb ik nog meer gedaan? Hm. Niet veel.
Vanavond ga ik zuipen en dansen. Hoop ik tenminste.
zaterdag 1 november 2008
vrijdag 31 oktober 2008
I've been dreaming
I don't quite know
How to say
How I feel
(...)
If I lay here
If I just lay here
Would you lay with me and just forget the world?
- Snow Patrol, Chasing Cars -
How to say
How I feel
(...)
If I lay here
If I just lay here
Would you lay with me and just forget the world?
- Snow Patrol, Chasing Cars -
donderdag 30 oktober 2008
Maybe baby
Lalalala!
Het leven is leuk hè.
Maar soms ook best lastig.
Iemand heeft me vandaag geholpen met een keuze maken.
En daar ben ik hem dankbaar voor.
En ik wacht eigenlijk op iemand. Of iets. Maar kan niet precies zeggen wat.
Ik moet gewoon in mezelf geloven. En dat doe ik.
Misschien ... nee, niks 'misschien'.
'Misschien, misschien'.... pfff.
'Misschien' is voor watjes.
Hell yeah!
Het leven is leuk hè.
Maar soms ook best lastig.
Iemand heeft me vandaag geholpen met een keuze maken.
En daar ben ik hem dankbaar voor.
En ik wacht eigenlijk op iemand. Of iets. Maar kan niet precies zeggen wat.
Ik moet gewoon in mezelf geloven. En dat doe ik.
Misschien ... nee, niks 'misschien'.
'Misschien, misschien'.... pfff.
'Misschien' is voor watjes.
Hell yeah!
zondag 26 oktober 2008
Beautiful Freak
Het huis was groot genoeg. Groot genoeg voor de vier kids. Groot genoeg om nog wat vrienden uit te nodigen 's avonds. In totaal waren er 13 mensen en een Poes. In de woonkamer zaten 3 gasten tv te kijken. In de serre zat 1 persoon huiswerk te maken. In de tuin zaten 3 mensen drankspelletjes te doen met Jägermeister en de rest zat erbij te chillen. Het was koud, maar dat deerde niet. Gezelligheid ging overduidelijk boven kou. In de keuken stond op het aanrecht de spacecake de show te stelen. Hij was half op. De rode wijn smaakte goed, evenals het bier, de witte wijn en niet te vergeten de Jägermeister en de cake. Er was gezelligheid en lol en plezier. De eerste persoon hield het voor gezien na 13 shotjes en een plak cake.
- De vader van het gezin had ooit spacecake gehad, 2 plakken bij de koffie, en had daarna 2 uur naar de tv zitten staren zonder een woord te zeggen. De moeder was gaan fietsen (na 2 plakken cake bij de koffie) en zei tegen haar dochter dat ze zich toch wel wat draaierig begon te voelen. Hun oudste dochter zat toen in India en belde op dat moment naar huis. De moeder zei: "Je kan beter een andere keer terug bellen, ik ben zo stoned als een garnaal." -
De gast-die-bleef-slapen mocht gisteren op de slaapkamer van de oudste dochter slapen. De oudste dochter ging op de logeerkamer. Dat was een goede beslissing. Ooit had de gast-die-bleef-slapen op de logeerkamer geslapen en had gedacht dat ze dood ging, ze kreeg geen adem meer. Ze durfde dat niet tegen de kinderen van het gezin te zeggen en ging maar uit het raam hangen om lucht te krijgen. Achteraf bleek dat Poes graag op de logeerkamer sliep. En Poes in combinatie met een poezen-allergie bleek dus echt niet te werken.
De volgende ochtend was de gast-die-bleef-slapen als eerste wakker. Ze stond op en maakte een ontbijtje. Ze voelde iets naast haar been strijken en zag dat het Poes was. Ze aaide Poes. Ze pakte de sleutel en opende de achterdeur. Poes mocht van haar naar buiten (Graag!). De gast-die-bleef-slapen zag een eekhoorn op het terras zitten en werd er blij van.
De jongste zoon stond als tweede op en maakte koffie.
De dag was begonnen.
- De vader van het gezin had ooit spacecake gehad, 2 plakken bij de koffie, en had daarna 2 uur naar de tv zitten staren zonder een woord te zeggen. De moeder was gaan fietsen (na 2 plakken cake bij de koffie) en zei tegen haar dochter dat ze zich toch wel wat draaierig begon te voelen. Hun oudste dochter zat toen in India en belde op dat moment naar huis. De moeder zei: "Je kan beter een andere keer terug bellen, ik ben zo stoned als een garnaal." -
De gast-die-bleef-slapen mocht gisteren op de slaapkamer van de oudste dochter slapen. De oudste dochter ging op de logeerkamer. Dat was een goede beslissing. Ooit had de gast-die-bleef-slapen op de logeerkamer geslapen en had gedacht dat ze dood ging, ze kreeg geen adem meer. Ze durfde dat niet tegen de kinderen van het gezin te zeggen en ging maar uit het raam hangen om lucht te krijgen. Achteraf bleek dat Poes graag op de logeerkamer sliep. En Poes in combinatie met een poezen-allergie bleek dus echt niet te werken.
De volgende ochtend was de gast-die-bleef-slapen als eerste wakker. Ze stond op en maakte een ontbijtje. Ze voelde iets naast haar been strijken en zag dat het Poes was. Ze aaide Poes. Ze pakte de sleutel en opende de achterdeur. Poes mocht van haar naar buiten (Graag!). De gast-die-bleef-slapen zag een eekhoorn op het terras zitten en werd er blij van.
De jongste zoon stond als tweede op en maakte koffie.
De dag was begonnen.
dinsdag 21 oktober 2008
Poes poes poes
Het was avond. Inmiddels was het donker. Bij het huis was geen licht, enkel het maanlicht maakte dat ik nog wat kon zien. Toen ik mijn sleutel in het slot wilde steken, zag ik vanuit mijn ooghoeken iets kleins zwarts op de stoep staan, rechts van mij. Iets wat er normaal nooit was. Ik draaide mijn hoofd om en keek regelrecht in de ogen van een zwarte kat. De kat stond stokstijf en staarde me aan, zijn ogen wijdopen. Ze leken wel verlicht. Ik dacht: "Oh, wat lief, een poesje!" en probeerde het diertje naar me toe te lokken middels lok-geluidjes. Normaliter komen katten dan wel naar me toe. Maar deze niet: het beest bleef op zijn plek, en bewoog niet. Zijn staart rechtop de lucht in, zijn rug bol en zijn ogen die mij aanstaarden. Op de één of andere manier heel akelig. Snel draaide ik de sleutel om en ging het huis in.
Mijn huisgenoot die in de keuken was, hoorde mijn verhaal aan van de zwarte kat. Hij zei: "Jakkes, wat zweverig.... maar eigenlijk past dan wel weer bij jou." Ik lachtte gedwee en zei: "Ja, misschien roep ik het op me af..."
Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan... zou dat beest een vloek over mij uitgesproken hebben?
Mijn huisgenoot die in de keuken was, hoorde mijn verhaal aan van de zwarte kat. Hij zei: "Jakkes, wat zweverig.... maar eigenlijk past dan wel weer bij jou." Ik lachtte gedwee en zei: "Ja, misschien roep ik het op me af..."
Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan... zou dat beest een vloek over mij uitgesproken hebben?
zondag 19 oktober 2008
Twee meisjes
De twee meisjes kookten avondeten. Ze mochten niet tegen de keukenkastjes aankomen want deze waren net geverfd (zie feauteau). 
Ze zagen nog een haas op de binnenplaats achter het huis zitten. Ze waren lichtelijk verwonderd.
Het eten smaakte goed.
De twee meisjes maakten zich klaar voor de avond en gingen naar de soos een paar honderd meter verderop. Daar moesten ze om 19:00 zijn, bonnenkassa doen. En daar was men ook aan het koken... en toen iedereen gehad had, was er nog eten over... en de meisjes konden de verleiding niet weerstaan. Ze aten dus weer een avondmaaltijd.
Om 01.30 waren de meisjes klaar met kassa tellen et cetera. Ze hadden niet zo'n behoefte om nog langer naar kale koppen te kijken, dus besloten ze om naar huis te gaan. Maar toen kwam het ene meisje op het geniale idee om nog frietjes te gaan eten. En natuurlijk kon het andere meisje daar geen nee tegen zeggen.
Maar helaas, de snackbar was dicht. Toch was er licht in de duisternis: de pizzeria was nog open! En zo genoten de twee meisjes nog van een heerlijke DERDE avondmaaltijd die dag.
De dag er na wilden ze allebei een balansdag houden. Maar - wat een verrassing! - dat is niet gelukt.
Ze zagen nog een haas op de binnenplaats achter het huis zitten. Ze waren lichtelijk verwonderd.Het eten smaakte goed.
De twee meisjes maakten zich klaar voor de avond en gingen naar de soos een paar honderd meter verderop. Daar moesten ze om 19:00 zijn, bonnenkassa doen. En daar was men ook aan het koken... en toen iedereen gehad had, was er nog eten over... en de meisjes konden de verleiding niet weerstaan. Ze aten dus weer een avondmaaltijd.
Om 01.30 waren de meisjes klaar met kassa tellen et cetera. Ze hadden niet zo'n behoefte om nog langer naar kale koppen te kijken, dus besloten ze om naar huis te gaan. Maar toen kwam het ene meisje op het geniale idee om nog frietjes te gaan eten. En natuurlijk kon het andere meisje daar geen nee tegen zeggen.
Maar helaas, de snackbar was dicht. Toch was er licht in de duisternis: de pizzeria was nog open! En zo genoten de twee meisjes nog van een heerlijke DERDE avondmaaltijd die dag.
De dag er na wilden ze allebei een balansdag houden. Maar - wat een verrassing! - dat is niet gelukt.
woensdag 15 oktober 2008
Far Far Away
Vrije dag.
Melancholische bui.
Eenzaam? Nee.
Treurig? Nee ook niet.
Kan er geen passend woord voor vinden.
Eigenlijk juist heel blij! Eerlijk waar. Maar tegelijkertijd toch ook iets van... Hm nee ik weet het niet. Verlangen?
Ik luister muziek. Heb aandacht voor de texten.
'Love is noise, love is pain.'
'Nog meer jij is fantastig toch.'
'When you're strange, no one remembers your name.'
'I wish I was special.'
Ondertussen voer ik even de vissen.
Melancholische bui.
Eenzaam? Nee.
Treurig? Nee ook niet.
Kan er geen passend woord voor vinden.
Eigenlijk juist heel blij! Eerlijk waar. Maar tegelijkertijd toch ook iets van... Hm nee ik weet het niet. Verlangen?
Ik luister muziek. Heb aandacht voor de texten.
'Love is noise, love is pain.'
'Nog meer jij is fantastig toch.'
'When you're strange, no one remembers your name.'
'I wish I was special.'
Ondertussen voer ik even de vissen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Over mij
- ANNanas
- Dingen uit mijn leven, die ik wil delen met jou. Wie ben ik? Wie ben jij? Soms weet ik het ook niet helemaal. Twijfels, altijd weer die twijfels. Verhalen en gebeurtenissen, mooi maar ook minder mooi. Just read my words, just enjoy my blog :)